श्रीकृष्णस्तोत्रम् (युधिष्ठिरकृतं १ महाभारतान्तर्गतम् न तेषां दुष्करं किञ्चित्त्रिषु लोकेषु विद्यते) Yudhishthirakritam 1 Shri Krishna Stotram

न तेषां दुष्करं किञ्चित्त्रिषु लोकेषु विद्यते ।सर्वलोकगुरुर्येषां त्वं नाथो मधुसूदन ॥ ५॥

na teṣāṃ duṣkaraṃ kiñcittriṣu lokeṣu vidyate |sarvalokagururyeṣāṃ tvaṃ nātho madhusūdana || 5||

तव प्रसादाद्गोविन्द वयं जेष्यामहे रिपून् ।यथा पूर्वं प्रसादात्ते दानवान्पाकशासनः ॥ ६॥

tava prasādādgovinda vayaṃ jeṣyāmahe ripūn |yathā pūrvaṃ prasādātte dānavānpākaśāsanaḥ || 6||

पृथिवीविजयो वापि त्रैलोक्यविजयोऽपि वा ।ध्रुवो हि तेषां वार्ष्णेय येषां तुष्टोऽसि माधव ॥ ७॥

pṛthivīvijayo vāpi trailokyavijayo'pi vā |dhruvo hi teṣāṃ vārṣṇeya yeṣāṃ tuṣṭo'si mādhava || 7||

न तेषां विद्यते पापं सङ्ग्रामे वा पराजयः ।त्रिदशेश्वरनाथस्त्वं येषां तुष्टोऽसि माधव ॥ ८॥

na teṣāṃ vidyate pāpaṃ saṅgrāme vā parājayaḥ |tridaśeśvaranāthastvaṃ yeṣāṃ tuṣṭo'si mādhava || 8||

त्वत्प्रसादाद्धृषीकेश शक्रः सुरगणेश्वरः ।त्रैलोक्यविजयं श्रीमान्प्राप्तवान् रणमूर्धनि ॥ ९॥

tvatprasādāddhṛṣīkeśa śakraḥ suragaṇeśvaraḥ |trailokyavijayaṃ śrīmānprāptavān raṇamūrdhani || 9||

तव चैव प्रसादेन त्रिदशास्त्रिदशेश्वर ।अमरत्वं गताः कृष्ण लोकांश्चाश्नुवतेऽक्षयान् ॥ १०॥

tava caiva prasādena tridaśāstridaśeśvara |amaratvaṃ gatāḥ kṛṣṇa lokāṃścāśnuvate'kṣayān || 10||

त्वत्प्रसादसमुत्थेन विक्रमेणारिसूदन ।सुरेशत्वं गतः शक्रो हत्वा दैत्यान्सहस्रशः ॥ ११॥

tvatprasādasamutthena vikrameṇārisūdana |sureśatvaṃ gataḥ śakro hatvā daityānsahasraśaḥ || 11||

त्वत्प्रसादाद्धृषीकेश जगत्स्थावरजङ्गमम् ।स्ववर्त्मनि स्थितं वीर जपहोमेषु वर्तते ॥ १२॥

tvatprasādāddhṛṣīkeśa jagatsthāvarajaṅgamam |svavartmani sthitaṃ vīra japahomeṣu vartate || 12||

एकार्णवमिदं पूर्वं सर्वमासीत्तमोमयम् ।त्वत्प्रसादात्प्रकाशत्वं जगत्प्राप्तं नरोत्तम ॥ १३॥

ekārṇavamidaṃ pūrvaṃ sarvamāsīttamomayam |tvatprasādātprakāśatvaṃ jagatprāptaṃ narottama || 13||

स्रष्टारं सर्वलोकानां परमात्मानमच्युतम् ।ये प्रपन्ना हृषीकेशं न ते मुह्यन्ति कर्हिचित् ॥ १४॥

sraṣṭāraṃ sarvalokānāṃ paramātmānamacyutam |ye prapannā hṛṣīkeśaṃ na te muhyanti karhicit || 14||

अनादिनिधनं देवं लोककर्तारमव्ययम् ।त्वां भक्ता ये हृषीकेश दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १५॥

anādinidhanaṃ devaṃ lokakartāramavyayam |tvāṃ bhaktā ye hṛṣīkeśa durgāṇyatitaranti te || 15||

परं पुराणं पुरुषं पुराणानां परं च यत् ।प्रपद्यतस्तं परमं परा भूतिर्विधीयते ॥ १६॥

paraṃ purāṇaṃ puruṣaṃ purāṇānāṃ paraṃ ca yat |prapadyatastaṃ paramaṃ parā bhūtirvidhīyate || 16||

योऽगात चतुरो वेदान्यश्च वेदेषु गीयते ।तं प्रपद्य महात्मानं भूतिमाप्नोत्यनुत्तमाम् ॥ १७॥

yo'gāta caturo vedānyaśca vedeṣu gīyate |taṃ prapadya mahātmānaṃ bhūtimāpnotyanuttamām || 17||

धनञ्जयसखा यश्च धनञ्जयहितश्च यः ।तं धनञ्जयगोप्तारं प्रपद्य सुखमेधते ॥ १८॥

dhanañjayasakhā yaśca dhanañjayahitaśca yaḥ |taṃ dhanañjayagoptāraṃ prapadya sukhamedhate || 18||

इति महाभारते द्रोणपर्वणि १२४ अध्यायान्तर्गतंयुधिष्ठिरकृतं श्रीकृष्णस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।महाभारत । द्रोणपर्व । अध्याय १२४/५१८॥महाभारत । द्रोणपर्व । अध्याय १२४/५-१८॥

iti mahābhārate droṇaparvaṇi 124 adhyāyāntargataṃyudhiṣṭhirakṛtaṃ śrīkṛṣṇastotraṃ sampūrṇam |mahābhārata | droṇaparva | adhyāya 124/518||mahābhārata | droṇaparva | adhyāya 124/5-18||