योगनिद्रोक्तकवचन्यासः Yoganidroktakavachanyasah

योगनिद्रोवाच ।दूरीभूतं कुरु भयं भयं किं ते हरौ स्थिते ।स्थितायां मयि च ब्रह्मन्सुखी तिष्ठ जगत्पते ॥ १७॥

yoganidrovāca |dūrībhūtaṃ kuru bhayaṃ bhayaṃ kiṃ te harau sthite |sthitāyāṃ mayi ca brahmansukhī tiṣṭha jagatpate || 17||

श्रीहरिः पातु ते वक्त्रं मस्तकं मधुसूदनः ।श्रीकृष्णश्चक्षुषी पातु नासिकां राधिकापतिः ॥ १८॥

śrīhariḥ pātu te vaktraṃ mastakaṃ madhusūdanaḥ |śrīkṛṣṇaścakṣuṣī pātu nāsikāṃ rādhikāpatiḥ || 18||

कर्णयुग्मं च कण्ठं च कपालं पातु माधवः ।कपोलं पातु गोविन्दः केशांश्च केशवः स्वयम् ॥ १९॥

karṇayugmaṃ ca kaṇṭhaṃ ca kapālaṃ pātu mādhavaḥ |kapolaṃ pātu govindaḥ keśāṃśca keśavaḥ svayam || 19||

अधरोष्ठं हृषीकेशो दन्तपङ्क्तिं गदाग्रजः ।रासेश्वरश्च रसनां तालुकं वामनो विभुः ॥ २०॥

adharoṣṭhaṃ hṛṣīkeśo dantapaṅktiṃ gadāgrajaḥ |rāseśvaraśca rasanāṃ tālukaṃ vāmano vibhuḥ || 20||

वक्षः पातु मुकुन्दश्च जठरं पातु दैत्यहा ।जनार्दनः पातु नाभिं पातु विष्णुश्च मेहनम् ॥ २१॥

vakṣaḥ pātu mukundaśca jaṭharaṃ pātu daityahā |janārdanaḥ pātu nābhiṃ pātu viṣṇuśca mehanam || 21||

नितम्बयुग्मं गुह्यं च पातु ते पुरुषोत्तमः ।जानुयुग्मे जानकीशः पातु ते सर्वदा विभुः ॥ २२॥

nitambayugmaṃ guhyaṃ ca pātu te puruṣottamaḥ |jānuyugme jānakīśaḥ pātu te sarvadā vibhuḥ || 22||

हस्तयुग्मं नृसिंहश्च पातु सर्वत्र सङ्कटे ।पादयुग्मं वराहश्च पातु ते कमलोद्भवः ॥ २३॥

hastayugmaṃ nṛsiṃhaśca pātu sarvatra saṅkaṭe |pādayugmaṃ varāhaśca pātu te kamalodbhavaḥ || 23||

ऊर्ध्वं नारायणः पातु ह्यधस्तात्कमलापतिः ।पूर्वस्यां पातु गोपालः पातु वह्नौ दशास्यहा ॥ २४॥

ūrdhvaṃ nārāyaṇaḥ pātu hyadhastātkamalāpatiḥ |pūrvasyāṃ pātu gopālaḥ pātu vahnau daśāsyahā || 24||

वनमाली पातु याम्यां वैकुण्ठः पातु नैरृतौ ।वारुण्यां वासुदेवश्च सतो रक्षाकरः स्वयम् ॥ २५॥

vanamālī pātu yāmyāṃ vaikuṇṭhaḥ pātu nairṛtau |vāruṇyāṃ vāsudevaśca sato rakṣākaraḥ svayam || 25||

पातु ते सन्ततमजो वायव्यां विष्टरश्रवाः ।उत्तरे च सदा पातु तेजसा जलजासनः ॥ २६॥

pātu te santatamajo vāyavyāṃ viṣṭaraśravāḥ |uttare ca sadā pātu tejasā jalajāsanaḥ || 26||

ऐशान्यामीश्वरः पातु पातु सर्वत्र शत्रुजित् ।जले स्थले चान्तरिक्षे निद्रायां पातु राघवः ॥ २७॥

aiśānyāmīśvaraḥ pātu pātu sarvatra śatrujit |jale sthale cāntarikṣe nidrāyāṃ pātu rāghavaḥ || 27||

इत्येवं कथितं ब्रह्मन्कवचं परमाद्भुतम् ।कृष्णेन कृपया दत्तं स्मृतेनैव पुरा मया ॥ २८॥

ityevaṃ kathitaṃ brahmankavacaṃ paramādbhutam |kṛṣṇena kṛpayā dattaṃ smṛtenaiva purā mayā || 28||

शुम्भेन सह सङ्ग्रामे निर्लक्ष्ये घोरदारुणे ।गगने स्थितया सद्यः प्राप्तिमात्रेण सो जितः ॥ २९॥

śumbhena saha saṅgrāme nirlakṣye ghoradāruṇe |gagane sthitayā sadyaḥ prāptimātreṇa so jitaḥ || 29||

कवचस्य प्रभावेण धरण्यां पतितो मृतः ।पूर्वं वर्षशतं खे च कृत्वा युद्धं भयावहम् ॥ ३०॥

kavacasya prabhāveṇa dharaṇyāṃ patito mṛtaḥ |pūrvaṃ varṣaśataṃ khe ca kṛtvā yuddhaṃ bhayāvaham || 30||

मृते शुम्भे च गोविन्दः कृपालुर्गगनस्थितः ।मालां च कवचं दत्त्वा गोलोकं स जगाम ह ॥ ३१॥

mṛte śumbhe ca govindaḥ kṛpālurgaganasthitaḥ |mālāṃ ca kavacaṃ dattvā golokaṃ sa jagāma ha || 31||

कल्पान्तरस्य वृत्तान्तं कृपया कथितं मुने ।अभ्यन्तरभयं नास्ति कवचस्य प्रभावतः ॥ ३२॥

kalpāntarasya vṛttāntaṃ kṛpayā kathitaṃ mune |abhyantarabhayaṃ nāsti kavacasya prabhāvataḥ || 32||

कोटिशः कोटिशो नष्टा मया दृष्टाश्च वेधसः ।अहं च हरिणा सार्द्धं कल्पे कल्पे स्थिरा सदा ॥ ३३॥

koṭiśaḥ koṭiśo naṣṭā mayā dṛṣṭāśca vedhasaḥ |ahaṃ ca hariṇā sārddhaṃ kalpe kalpe sthirā sadā || 33||

इत्युक्त्वा कवचं दत्त्वा साऽन्तर्धानं चकार ह ।निःशङ्को नाभिकमले तस्थौ स कमलोद्भवः ॥ ३४॥

ityuktvā kavacaṃ dattvā sā'ntardhānaṃ cakāra ha |niḥśaṅko nābhikamale tasthau sa kamalodbhavaḥ || 34||

सुवर्णगुटिकायां च कृत्वेदं कवचं परम् ।कण्ठे वा दक्षिणे बाहौ बध्नीयाद्यः सुधीः सदा ॥ ३५॥

suvarṇaguṭikāyāṃ ca kṛtvedaṃ kavacaṃ param |kaṇṭhe vā dakṣiṇe bāhau badhnīyādyaḥ sudhīḥ sadā || 35||

विषाग्निजलशत्रुभ्यो भयं तस्य न जायते ।जले स्थले चान्तरिक्षे निद्रायां रक्षतीश्वरः ॥ ३६॥

viṣāgnijalaśatrubhyo bhayaṃ tasya na jāyate |jale sthale cāntarikṣe nidrāyāṃ rakṣatīśvaraḥ || 36||

सङ्ग्रामे वज्रपाते च विपत्तौ प्राणसङ्कटे ।कवचस्मरणादेव सद्यो निःशङ्कतां व्रजेत् ॥ ३७॥

saṅgrāme vajrapāte ca vipattau prāṇasaṅkaṭe |kavacasmaraṇādeva sadyo niḥśaṅkatāṃ vrajet || 37||

बद्ध्वेदं कवचं कण्ठे शङ्करस्त्रिपुरं पुरा ।जघान लीलामात्रेण दुरन्तमसुरेश्वरम् ॥ ३८॥

baddhvedaṃ kavacaṃ kaṇṭhe śaṅkarastripuraṃ purā |jaghāna līlāmātreṇa durantamasureśvaram || 38||

बद्ध्वेदं कवचं काली रक्तबीजं चखाद सा ।सहस्रशीर्षा धृत्वेदं विश्वं धत्ते तिलं यथा ॥ ३९॥

baddhvedaṃ kavacaṃ kālī raktabījaṃ cakhāda sā |sahasraśīrṣā dhṛtvedaṃ viśvaṃ dhatte tilaṃ yathā || 39||

आवां सनत्कुमारश्च धर्मसाक्षी च कर्मणाम् ।कवचस्य प्रभावेण सर्वत्र जयिनो वयम् ॥ ४०॥

āvāṃ sanatkumāraśca dharmasākṣī ca karmaṇām |kavacasya prabhāveṇa sarvatra jayino vayam || 40||

तस्य नन्दशिशोः कण्ठे चकार कवचं द्विजः ।आत्मनः कवचं कण्ठे दधार च स्वयं हरिः ॥ ४१॥

tasya nandaśiśoḥ kaṇṭhe cakāra kavacaṃ dvijaḥ |ātmanaḥ kavacaṃ kaṇṭhe dadhāra ca svayaṃ hariḥ || 41||

प्रभावः कथितः सर्वः कवचस्य हरेस्तथा ।अनन्तस्याच्युतस्यैव प्रभावमतुलं मुने ॥ ४२॥

prabhāvaḥ kathitaḥ sarvaḥ kavacasya harestathā |anantasyācyutasyaiva prabhāvamatulaṃ mune || 42||

इति श्रीब्रह्मवैवर्ते महापुराणे श्रीकृष्णजन्मखण्डे नारायणनारदसंवादेयोगनिद्रोक्तकवचन्यासो नाम द्वादशोऽध्यायः ॥ १२॥

iti śrībrahmavaivarte mahāpurāṇe śrīkṛṣṇajanmakhaṇḍe nārāyaṇanāradasaṃvādeyoganidroktakavacanyāso nāma dvādaśo'dhyāyaḥ || 12||

ब्रह्मवैवर्तपुराण । श्रीकृष्णजन्म, पूर्वभाग । अध्याय १२/१७४२॥ब्रह्मवैवर्तपुराण । श्रीकृष्णजन्म, पूर्वभाग । अध्याय १२/१७-४२॥

brahmavaivartapurāṇa | śrīkṛṣṇajanma, pūrvabhāga | adhyāya 12/1742||brahmavaivartapurāṇa | śrīkṛṣṇajanma, pūrvabhāga | adhyāya 12/17-42||