जगन्नाथस्तोत्रम् (मार्कण्डेयमहर्षिकृतं ब्रह्मपुराणान्तर्गतम् देवदेव जगन्नाथ मायाबालवपुर्धर) Markandeyamaharshikritam Jagannatha Stotram

मार्कण्डेय उवाच ।देवदेव जगन्नाथ मायाबालवपुर्धर ।त्राहि मां चारुपद्माक्ष दुःखितं शरणागतम् ॥ ११॥

mārkaṇḍeya uvāca |devadeva jagannātha māyābālavapurdhara |trāhi māṃ cārupadmākṣa duḥkhitaṃ śaraṇāgatam || 11||

सन्तप्तोऽस्मि सुरश्रेष्ठ संवर्ताख्येन वह्निना ।अङ्गारवर्षभीतं च त्राहि मां पुरुषोत्तम ॥ १२॥

santapto'smi suraśreṣṭha saṃvartākhyena vahninā |aṅgāravarṣabhītaṃ ca trāhi māṃ puruṣottama || 12||

शोषितश्च प्रचण्डेन वायुना जगदामुना ।विह्वलोऽहं तथा श्रान्तस्त्राहि मां पुरुषोत्तम ॥ १३॥

śoṣitaśca pracaṇḍena vāyunā jagadāmunā |vihvalo'haṃ tathā śrāntastrāhi māṃ puruṣottama || 13||

तापितश्च तथामात्यैः प्रलयावर्तकादिभिः ।न शान्तिमधिगच्छामि त्राहि मां पुरुषोत्तम ॥ १४॥

tāpitaśca tathāmātyaiḥ pralayāvartakādibhiḥ |na śāntimadhigacchāmi trāhi māṃ puruṣottama || 14||

तृषितश्च क्षुधाऽऽविष्टो दुःखितश्च जगत्पते ।त्रातारं नात्र पश्यामि त्राहि मां पुरुषोत्तम ॥ १५॥

tṛṣitaśca kṣudhā''viṣṭo duḥkhitaśca jagatpate |trātāraṃ nātra paśyāmi trāhi māṃ puruṣottama || 15||

अस्मिन्नेकार्णवे घोरे विनष्टे सचराचरे ।न चान्तमधिगच्छामि त्राहि मां पुरुषोत्तम ॥ १६॥

asminnekārṇave ghore vinaṣṭe sacarācare |na cāntamadhigacchāmi trāhi māṃ puruṣottama || 16||

तवोदरे च देवेश मया दृष्टं चराचरम् ।विस्मितोऽहं विषण्णश्च त्राहि मां पुरुषोत्तम ॥ १७॥

tavodare ca deveśa mayā dṛṣṭaṃ carācaram |vismito'haṃ viṣaṇṇaśca trāhi māṃ puruṣottama || 17||

संसारेऽस्मिन्निरालम्बे प्रसीद पुरुषोत्तम ।प्रसीद विबुधश्रेष्ठ प्रसीद विबुधप्रिय ॥ १८॥

saṃsāre'sminnirālambe prasīda puruṣottama |prasīda vibudhaśreṣṭha prasīda vibudhapriya || 18||

प्रसीद विबुधां नाथ प्रसीद विबुधालय ।प्रसीद सर्वलोकेश जगत्कारणकारण ॥ १९॥

prasīda vibudhāṃ nātha prasīda vibudhālaya |prasīda sarvalokeśa jagatkāraṇakāraṇa || 19||

प्रसीद सर्वकृद्देव प्रसीद मम भूधर ।प्रसीद सलिलावास प्रसीद मधुसूदन ॥ २०॥

prasīda sarvakṛddeva prasīda mama bhūdhara |prasīda salilāvāsa prasīda madhusūdana || 20||

प्रसीद कमलाकान्त प्रसीद त्रिदशेश्वर ।प्रसीद कंसकेशिघ्न प्रसीदारिष्टनाशन ॥ २१॥

prasīda kamalākānta prasīda tridaśeśvara |prasīda kaṃsakeśighna prasīdāriṣṭanāśana || 21||

प्रसीद कृष्ण दैत्यघ्न प्रसीद दनुजान्तक ।प्रसीद मथुरावास प्रसीद यदुनन्दन ॥ २२॥

prasīda kṛṣṇa daityaghna prasīda danujāntaka |prasīda mathurāvāsa prasīda yadunandana || 22||

प्रसीद शक्रावरज प्रसीद वरदाव्यय ।त्वं बुद्धिः प्रकृतिश्चैव सत्त्वाद्यास्त्वं जगत्पते ॥ २३॥

prasīda śakrāvaraja prasīda varadāvyaya |tvaṃ buddhiḥ prakṛtiścaiva sattvādyāstvaṃ jagatpate || 23||

त्वं नभस्त्वं मनश्चैव त्वमहङ्कार एव च ।त्वं बुद्धिः प्रकृतिश्चैव सत्त्वाद्यास्त्वं जगत्पते ॥ २४॥

tvaṃ nabhastvaṃ manaścaiva tvamahaṅkāra eva ca |tvaṃ buddhiḥ prakṛtiścaiva sattvādyāstvaṃ jagatpate || 24||

पुरषस्त्वं जगद्व्यापी पुरुषादपि चोत्तमः ।त्वमिन्दियाणि सर्वाणि शब्दाद्या विषयाः प्रभो ॥ २५॥

puraṣastvaṃ jagadvyāpī puruṣādapi cottamaḥ |tvamindiyāṇi sarvāṇi śabdādyā viṣayāḥ prabho || 25||

त्वं दिक्पालाश्च धर्माश्च वेदा यज्ञाः सदक्षिणाः ।त्वमिन्द्रस्त्वं शिवो देवस्त्वं हविस्त्वं हुताशनः ॥ २६॥

tvaṃ dikpālāśca dharmāśca vedā yajñāḥ sadakṣiṇāḥ |tvamindrastvaṃ śivo devastvaṃ havistvaṃ hutāśanaḥ || 26||

त्वं यमः पितृराड्देव त्वं रक्षोधिपतिः स्वयम् ।वरुणस्त्वमपां नाथ त्वं वायुस्त्वं धनेश्वराः ॥ २७॥

tvaṃ yamaḥ pitṛrāḍdeva tvaṃ rakṣodhipatiḥ svayam |varuṇastvamapāṃ nātha tvaṃ vāyustvaṃ dhaneśvarāḥ || 27||

त्वमीशानस्त्वमनन्तस्त्वं गणेशश्च षण्मुखः ।वसवस्त्वं तथा रुद्रास्त्वमादित्याश्च खेचराः ॥ २८॥

tvamīśānastvamanantastvaṃ gaṇeśaśca ṣaṇmukhaḥ |vasavastvaṃ tathā rudrāstvamādityāśca khecarāḥ || 28||

दानवास्त्वं तथा यक्षास्त्वं दैत्याः समरुद्गणाः ।सिद्धाश्चाप्सरसो नागा गन्धर्वास्त्वं स चारणाः ॥ २९॥

dānavāstvaṃ tathā yakṣāstvaṃ daityāḥ samarudgaṇāḥ |siddhāścāpsaraso nāgā gandharvāstvaṃ sa cāraṇāḥ || 29||

पितरो बालखिल्याश्च प्रजानां पतयोऽच्युत ।मुनयस्त्वमृषिगणास्त्वमश्विनौ निशाचराः ॥ ३०॥

pitaro bālakhilyāśca prajānāṃ patayo'cyuta |munayastvamṛṣigaṇāstvamaśvinau niśācarāḥ || 30||

अन्याश्च जातयस्त्वं हि यत्किञ्चिज्जीवसंज्ञितम् ।किं चात्र बहुनोक्तेन ब्रह्मादिस्तम्बगोचरम् ॥ ३१॥

anyāśca jātayastvaṃ hi yatkiñcijjīvasaṃjñitam |kiṃ cātra bahunoktena brahmādistambagocaram || 31||

भूतं भव्यं भविष्यं च त्वं जगत्सचराचरम् ।यत्ते रूपं परं देव कूटस्थमचलं ध्रुवम् ॥ ३२॥

bhūtaṃ bhavyaṃ bhaviṣyaṃ ca tvaṃ jagatsacarācaram |yatte rūpaṃ paraṃ deva kūṭasthamacalaṃ dhruvam || 32||

ब्रह्माद्यास्तन्न जानन्ति कथमन्येऽल्पमेधसः ।देव शुद्धस्वभावोऽसि नित्यस्त्वं प्रकृतेः परः ॥ ३३॥

brahmādyāstanna jānanti kathamanye'lpamedhasaḥ |deva śuddhasvabhāvo'si nityastvaṃ prakṛteḥ paraḥ || 33||

अव्यक्तः शाश्वतोऽनन्तः सर्वव्यापी महेश्वरः ।त्वमाकाशः परः शान्तो अजस्त्वं विभुरव्ययः ॥ ३४॥

avyaktaḥ śāśvato'nantaḥ sarvavyāpī maheśvaraḥ |tvamākāśaḥ paraḥ śānto ajastvaṃ vibhuravyayaḥ || 34||

एवं त्वां निर्गुणं स्तोतुं कः शक्नोति निरञ्जनम् ।स्तुतोऽसि यन्मया देव विकलेनाल्पचेतसा ।तत्सर्वं देवदेवेश क्षन्तुमर्हसि चाव्यय ॥ ३५॥

evaṃ tvāṃ nirguṇaṃ stotuṃ kaḥ śaknoti nirañjanam |stuto'si yanmayā deva vikalenālpacetasā |tatsarvaṃ devadeveśa kṣantumarhasi cāvyaya || 35||

इति ब्रह्मपुराणे पञ्चपञ्चाशत्तमाध्यायान्तर्गतंभगवत्स्तवनिरूपणं नाम जगन्नाथस्तोत्रं समाप्तम् ।ब्रह्मपुराण । अध्याय ५५/११३५॥ब्रह्मपुराण । अध्याय ५५/११-३५॥

iti brahmapurāṇe pañcapañcāśattamādhyāyāntargataṃbhagavatstavanirūpaṇaṃ nāma jagannāthastotraṃ samāptam |brahmapurāṇa | adhyāya 55/1135||brahmapurāṇa | adhyāya 55/11-35||