श्रीकृष्णस्तोत्रम् (कालियकृतं २ विष्णुपुराणान्तर्गतम् यस्माद्ब्रह्मा च रुद्रश्व चन्द्रेन्द्रमरुतोऽश्विनौ) Kaliyakritam 2 Shri Krishna Stotram

कालियउवाच ।यस्माद्ब्रह्मा च रुद्रश्व चन्द्रेन्द्रमरुतोऽश्विनौ ।वसवश्व सहादित्यैस्तस्य स्तोष्यामि किं न्वहम् ॥ ५७६१॥

kāliyauvāca |yasmādbrahmā ca rudraśva candrendramaruto'śvinau |vasavaśva sahādityaistasya stoṣyāmi kiṃ nvaham || 5761||

एकावयवसूक्ष्मांशो यस्यैतदखिलं जगत् ।कल्पनावयवस्त्वेष तं स्तोष्यामि कथं न्वहम् ॥ ५७६२॥

ekāvayavasūkṣmāṃśo yasyaitadakhilaṃ jagat |kalpanāvayavastveṣa taṃ stoṣyāmi kathaṃ nvaham || 5762||

सदसद्रूपिणो यस्य ब्रह्माद्यास्त्रिदशोत्तमाः ।परमार्थं न जानन्ति तस्य स्तोष्यामि किं न्वहम ॥ ५७६३॥

sadasadrūpiṇo yasya brahmādyāstridaśottamāḥ |paramārthaṃ na jānanti tasya stoṣyāmi kiṃ nvahama || 5763||

ब्रह्माद्यैरर्च्यते दिव्यैर्यश्च पुष्पानुलेपनैः ।नन्दनादिसमुद्भूतैः सोऽर्च्यते वा कथं मया ॥ ५७६४॥

brahmādyairarcyate divyairyaśca puṣpānulepanaiḥ |nandanādisamudbhūtaiḥ so'rcyate vā kathaṃ mayā || 5764||

यस्यावताररूपाणि देवराजः सदार्चति ।न वेत्ति परमं रूपं सोऽर्च्च्यते वा कथं मया ॥ ५७६५॥

yasyāvatārarūpāṇi devarājaḥ sadārcati |na vetti paramaṃ rūpaṃ so'rccyate vā kathaṃ mayā || 5765||

विषयेभ्यः समावृत्य सर्वाक्षाणि च योगिनः ।समर्चयति ध्यानेन सोऽर्च्च्यते वा कथं मया ॥ ५७६६॥

viṣayebhyaḥ samāvṛtya sarvākṣāṇi ca yoginaḥ |samarcayati dhyānena so'rccyate vā kathaṃ mayā || 5766||

हृदि सङ्कल्प्य यद्रूपं ध्यानेनार्चन्ति योगिनः ।भावपुष्पादिना नाथ! सोऽर्च्च्यते वा कथं मया ॥ ५७६७॥

hṛdi saṅkalpya yadrūpaṃ dhyānenārcanti yoginaḥ |bhāvapuṣpādinā nātha! so'rccyate vā kathaṃ mayā || 5767||

सोऽहं ते देवदेवेश! नार्चनायां स्तुतौ न च ।सामर्थ्यवान् कृपामात्रमनोवृत्तिः प्रसीद मे ॥ ५७६८॥

so'haṃ te devadeveśa! nārcanāyāṃ stutau na ca |sāmarthyavān kṛpāmātramanovṛttiḥ prasīda me || 5768||

सर्पजातिरियं क्रूरा यस्यां जातोऽस्मि केशव ।तत्स्वभावोऽयमत्रास्ति नापराधो ममाच्युत ॥ ५७६९॥

sarpajātiriyaṃ krūrā yasyāṃ jāto'smi keśava |tatsvabhāvo'yamatrāsti nāparādho mamācyuta || 5769||

सृज्यते भवता सर्वं तथा संह्रियते जगत् ।जातिरूपृस्वभावाश्च सृज्यन्ते सृजता त्वया ॥ ५७७०॥

sṛjyate bhavatā sarvaṃ tathā saṃhriyate jagat |jātirūpṛsvabhāvāśca sṛjyante sṛjatā tvayā || 5770||

यथाहं भवता सृष्टो जात्या रूपेण चेश्वर ।स्वभावेन च संयुक्तस्तथेदं चेष्टितं मया ॥ ५७७१॥

yathāhaṃ bhavatā sṛṣṭo jātyā rūpeṇa ceśvara |svabhāvena ca saṃyuktastathedaṃ ceṣṭitaṃ mayā || 5771||

यदन्यथा प्रवर्त्तेयं देवदेव ! ततो मयि ।न्याय्यो दण्डनिपातो वै तवैव वचनं यथा ॥ ५७७२॥

yadanyathā pravartteyaṃ devadeva ! tato mayi |nyāyyo daṇḍanipāto vai tavaiva vacanaṃ yathā || 5772||

तथापि यज्जगत्स्वामी दण्डं पातितवान् मयि ।स श्लाघ्योऽयं वरं दण्डस्त्वत्तो नान्यत्र मे वरः ॥ ५७७३॥

tathāpi yajjagatsvāmī daṇḍaṃ pātitavān mayi |sa ślāghyo'yaṃ varaṃ daṇḍastvatto nānyatra me varaḥ || 5773||

हतवीर्यो हतविषो दमितोऽहं त्वयाच्युत ।जीवितं दीयतामेकमाज्ञापय करोमि किम् ॥ ५७७४॥

hatavīryo hataviṣo damito'haṃ tvayācyuta |jīvitaṃ dīyatāmekamājñāpaya karomi kim || 5774||

श्रीकृष्ण उवाच ।नात्र स्थेयं त्वया सर्प! कदाचिद्यमुनाजले ।सभृत्यपरिवारस्त्वं समुद्रसलिलं व्रज ॥ ५७७५॥

śrīkṛṣṇa uvāca |nātra stheyaṃ tvayā sarpa! kadācidyamunājale |sabhṛtyaparivārastvaṃ samudrasalilaṃ vraja || 5775||

इति विष्णुपुराणे पञ्चमभागे सप्तमाध्यायान्तर्गतंकालियकृतं श्रीकृष्णस्तोत्रं समाप्तम् ।विष्णुपुराण । भाग ५। अध्याय ७/६१७६॥विष्णुपुराण । भाग ५। अध्याय ७/६१-७६॥

iti viṣṇupurāṇe pañcamabhāge saptamādhyāyāntargataṃkāliyakṛtaṃ śrīkṛṣṇastotraṃ samāptam |viṣṇupurāṇa | bhāga 5| adhyāya 7/6176||viṣṇupurāṇa | bhāga 5| adhyāya 7/61-76||