श्रीकृष्णस्तोत्रम् (बदरीवासिभिः मुनिभिः कृतं हरिवंशान्तर्गतम् चिन्ताविष्टे जगन्नाथे रक्षामात्मनि चिन्तिते) Badarivasibhih Munibhih Kritam Shri Krishna Stotram

चिन्ताविष्टे जगन्नाथे रक्षामात्मनि चिन्तिते ।तुष्टवुः पुण्डरीकाक्षं ऋषयो वीतमत्सराः ।अर्थ्याभिर्वाग्भिरिष्टाभिरीश्वरं प्रणतास्तदा ॥ १॥

cintāviṣṭe jagannāthe rakṣāmātmani cintite |tuṣṭavuḥ puṇḍarīkākṣaṃ ṛṣayo vītamatsarāḥ |arthyābhirvāgbhiriṣṭābhirīśvaraṃ praṇatāstadā || 1||

नमः प्रपन्नार्तिहरादिदेवजगत्पते कारण कारणात्मन् ।स्वभावशुद्धान्तपुरोधसे नमःप्रसन्नगोविन्दगुनानुरूपिणे ॥ २॥

namaḥ prapannārtiharādidevajagatpate kāraṇa kāraṇātman |svabhāvaśuddhāntapurodhase namaḥprasannagovindagunānurūpiṇe || 2||

नमो नमो देव सनातनात्मनेनमो नमो देव जनार्दनोऽसि ।नमो नमो माधव भक्तवत्सलनमो नमो वामन वामनाकृते ॥ ३॥

namo namo deva sanātanātmanenamo namo deva janārdano'si |namo namo mādhava bhaktavatsalanamo namo vāmana vāmanākṛte || 3||

नमः स्वभावप्रभव प्रभो हरेजयाच्युतानन्त जगन्निवास ।जय प्रपन्नार्तिहरामरेशजयामरेशेश सनातनोऽसि ॥ ४॥

namaḥ svabhāvaprabhava prabho harejayācyutānanta jagannivāsa |jaya prapannārtiharāmareśajayāmareśeśa sanātano'si || 4||

त्वयि प्रबुद्धे जगदादिदेवप्रबुद्धमासीत्सकलं सदैवम् ।सुप्तोत्थिते देव जगन्निवासप्रबोधमयाति कथं नु लोकः ॥ ५॥

tvayi prabuddhe jagadādidevaprabuddhamāsītsakalaṃ sadaivam |suptotthite deva jagannivāsaprabodhamayāti kathaṃ nu lokaḥ || 5||

अनन्यतुल्या तव शक्तिरेषादुर्बोधरूपा सकलैः सुरैरपि ।अद्यापि तां वेत्तुमनन्यचेताब्रह्मा समीष्टे नियतं जनार्दन ॥ ६॥

ananyatulyā tava śaktireṣādurbodharūpā sakalaiḥ surairapi |adyāpi tāṃ vettumananyacetābrahmā samīṣṭe niyataṃ janārdana || 6||

कथं वयं वेत्तुमलं जगत्पतेमग्ना हि संसारमहार्णवे हरे ।निरूपयन्तः सततं भवन्तंज्ञातुं वयं देव यतामहे गुरो ॥ ७॥

kathaṃ vayaṃ vettumalaṃ jagatpatemagnā hi saṃsāramahārṇave hare |nirūpayantaḥ satataṃ bhavantaṃjñātuṃ vayaṃ deva yatāmahe guro || 7||

तथापि सूक्ष्मं सकलेश्वरस्यजगत्पते ते सततं नियामक ।स्थूलं तु नित्यं जगतां निवासतमर्चयामो वयमदिदेव ॥ ८॥

tathāpi sūkṣmaṃ sakaleśvarasyajagatpate te satataṃ niyāmaka |sthūlaṃ tu nityaṃ jagatāṃ nivāsatamarcayāmo vayamadideva || 8||

तमेव नित्यं जनकादायस्तेभजन्ति सन्तो भगवन् यतीन्द्राः ।तमर्चयामः सततं पुरातनप्रभो प्रपन्नार्तिहरादिदेव ॥ ९॥

tameva nityaṃ janakādāyastebhajanti santo bhagavan yatīndrāḥ |tamarcayāmaḥ satataṃ purātanaprabho prapannārtiharādideva || 9||

नताः स्म नित्यं जगतां निवासभवत्पदं यत्परमं सनातनम् ।नताः स्म गोविन्द गुणानुरूपजगत्पते कारण कारणात्मन् ॥ १०॥

natāḥ sma nityaṃ jagatāṃ nivāsabhavatpadaṃ yatparamaṃ sanātanam |natāḥ sma govinda guṇānurūpajagatpate kāraṇa kāraṇātman || 10||

नमस्तुभ्यं नमस्तुभ्यं देव देव हरे हरे ।नमो गोविन्द दुर्ज्ञेय योगिध्येयाङ्घ्रिपङ्कज ॥ ११॥

namastubhyaṃ namastubhyaṃ deva deva hare hare |namo govinda durjñeya yogidhyeyāṅghripaṅkaja || 11||

यत्पदं परमं नित्यं तव विष्णो हरे परम् ।तं नमाम जगन्नाथ यत्तु पश्यन्ति योगिनः ॥ १२॥

yatpadaṃ paramaṃ nityaṃ tava viṣṇo hare param |taṃ namāma jagannātha yattu paśyanti yoginaḥ || 12||

नमो नमो हरे विष्णो नमो माधव केशव ।यत्तु पश्यन्ति सततं योगिनो यतचेतसः ॥ १३॥

namo namo hare viṣṇo namo mādhava keśava |yattu paśyanti satataṃ yogino yatacetasaḥ || 13||

यत्प्राप्य न निवर्तन्ते तन्नमाम पदं तव ।या माया तव गोविन्द दुर्ज्ञेया योगचिन्तकैः ॥ १४॥

yatprāpya na nivartante tannamāma padaṃ tava |yā māyā tava govinda durjñeyā yogacintakaiḥ || 14||

तां नताः स्म जगन्नाथ यामश्रित्य स्थितिं स्थिताः ।या रक्षति जगद्विष्णो तां नमाम हरे सदा ॥ १५॥

tāṃ natāḥ sma jagannātha yāmaśritya sthitiṃ sthitāḥ |yā rakṣati jagadviṣṇo tāṃ namāma hare sadā || 15||

ऋग्यजुश्च तथा साम यं स्तौति सततं हरे ।ऋग्यजुःसामभिर्मन्त्रैः स्तुतस्त्वं जगतीपते ॥ १६॥

ṛgyajuśca tathā sāma yaṃ stauti satataṃ hare |ṛgyajuḥsāmabhirmantraiḥ stutastvaṃ jagatīpate || 16||

द्वाभ्यां द्वाभ्यां त्रिभिश्चैव पञ्चभिश्च जनार्दन ।पुनश्चैव जगन्नाथ द्वाभ्यां स्तौति जगद्पते ॥ १७॥

dvābhyāṃ dvābhyāṃ tribhiścaiva pañcabhiśca janārdana |punaścaiva jagannātha dvābhyāṃ stauti jagadpate || 17||

तं त्वां नताः स्म देवेश ऋग्यजुःसामरूपिणम् ।अकारोऽसि जगन्नाथ तथैवोकारसंज्ञितः ॥ १८॥

taṃ tvāṃ natāḥ sma deveśa ṛgyajuḥsāmarūpiṇam |akāro'si jagannātha tathaivokārasaṃjñitaḥ || 18||

मकारोऽसि तथा विष्णो नमस्ते प्रणवात्मक ।उद्गीथाय नमो नित्यं नमो होत्रे जनार्दन ॥ १९॥

makāro'si tathā viṣṇo namaste praṇavātmaka |udgīthāya namo nityaṃ namo hotre janārdana || 19||

अध्वर्यवे नमस्तुभ्यं यष्टृरूपाय ते नमः ।चातुर्होत्र नमस्तुभ्यं चातुर्वर्ण्यविभावन ॥ २०॥

adhvaryave namastubhyaṃ yaṣṭṛrūpāya te namaḥ |cāturhotra namastubhyaṃ cāturvarṇyavibhāvana || 20||

जगत्सर्वं त्वमेवासि जगच्च त्वयि तिष्ठति ।संहर्ता चासि जगतां तथा पाता जगत्पते ॥ २१॥

jagatsarvaṃ tvamevāsi jagacca tvayi tiṣṭhati |saṃhartā cāsi jagatāṃ tathā pātā jagatpate || 21||

स्रष्टासि च तथा देव स्थितौ स्थितिमतां वर ।वासुदेवेश भो विष्णो त्वयि सृष्टिं जगत्पते ॥ २२॥

sraṣṭāsi ca tathā deva sthitau sthitimatāṃ vara |vāsudeveśa bho viṣṇo tvayi sṛṣṭiṃ jagatpate || 22||

नमः सर्वात्मने तुभ्यं सर्वभूतहृदि स्थित ।सर्वात्मन् सर्वकर्तासि सर्वभावनभावन ।नमः सर्वात्मने तुभ्यं भूयो भूयो नमो नमः ॥ २३॥

namaḥ sarvātmane tubhyaṃ sarvabhūtahṛdi sthita |sarvātman sarvakartāsi sarvabhāvanabhāvana |namaḥ sarvātmane tubhyaṃ bhūyo bhūyo namo namaḥ || 23||

इति हरिवंशान्तर्गतं बदरीवासिभिः मुनिभिः कृतंश्रीकृष्णस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।हरिवंश । अनुबन्ध परिशिष्ट । अध्याय अ२७\।४९॥हरिवंश । अनुबन्ध – परिशिष्ट । अध्याय अ२७।४९॥

iti harivaṃśāntargataṃ badarīvāsibhiḥ munibhiḥ kṛtaṃśrīkṛṣṇastotraṃ sampūrṇam |harivaṃśa | anubandha pariśiṣṭa | adhyāya a27\|49||harivaṃśa | anubandha – pariśiṣṭa | adhyāya a27|49||