अष्टश्लोकी Ashtashloki

अकारार्थो विष्णुर्जगदुदयरक्षाप्रलयकृत्मकारार्थो जीवस्तदुपकरणं वैष्णवमिदम् ।उकारोऽनन्यर्हं नियमयति सम्बन्धमनयोःत्रयीसारस्त्र्यात्मा प्रणव इममर्थं समदिशत् ॥ १॥

akārārtho viṣṇurjagadudayarakṣāpralayakṛtmakārārtho jīvastadupakaraṇaṃ vaiṣṇavamidam |ukāro'nanyarhaṃ niyamayati sambandhamanayoḥtrayīsārastryātmā praṇava imamarthaṃ samadiśat || 1||

मन्त्रब्रह्मणि मध्यमेन नमसा पुंसःस्वरूपङ्गतिःगम्यं शिक्षितमीक्षितेन पुरतःपश्चादपि स्थानतः ।स्वातन्रयं निजरक्षणं समुचिता वृत्तिश्च नान्योचितातस्यैवेति हरेर्विविच्य कथितं स्वस्यापि नार्हं ततः ॥ २॥

mantrabrahmaṇi madhyamena namasā puṃsaḥsvarūpaṅgatiḥgamyaṃ śikṣitamīkṣitena purataḥpaścādapi sthānataḥ |svātanrayaṃ nijarakṣaṇaṃ samucitā vṛttiśca nānyocitātasyaiveti harervivicya kathitaṃ svasyāpi nārhaṃ tataḥ || 2||

अकारार्थायैवस्वमहमथ मह्यं न निवहाःनराणां नित्यानामयनमिति नारायणपदम् ।यमाहास्मै कालं सकलमपि सर्वत्र सकलास्ववस्थास्वाविः स्युर्मम सहजकैङ्कर्यविधयः ॥ ३॥

akārārthāyaivasvamahamatha mahyaṃ na nivahāḥnarāṇāṃ nityānāmayanamiti nārāyaṇapadam |yamāhāsmai kālaṃ sakalamapi sarvatra sakalāsvavasthāsvāviḥ syurmama sahajakaiṅkaryavidhayaḥ || 3||

देहासक्तात्मबुद्धिर्यदि भवति पदं साधु विद्यात्तृतीयंस्वातन्त्र्यान्धो यदि स्यात्प्रथममितरशेषत्वधीश्चेद्द्वितीयम् ।आत्मत्राणोन्मुखश्चेन्नम इति च पदं बान्धवाभासलोलःशब्दं नारायणाख्यं विषयचपलधीश्चेच्चतुर्थीं प्रपन्नः ॥ ४॥

dehāsaktātmabuddhiryadi bhavati padaṃ sādhu vidyāttṛtīyaṃsvātantryāndho yadi syātprathamamitaraśeṣatvadhīśceddvitīyam |ātmatrāṇonmukhaścennama iti ca padaṃ bāndhavābhāsalolaḥśabdaṃ nārāyaṇākhyaṃ viṣayacapaladhīśceccaturthīṃ prapannaḥ || 4||

नेतृत्वं नित्ययोगं समुचितगुणजातं तनुख्यापनञ्चोपायं कर्त्तव्यभागं त्वथ मिथुनपरं प्राप्यमेवं प्रसिद्धम् ।स्वामित्वं प्रार्थनां च प्रबलतरविरोधिप्रहाणं दशैतान्मन्तारं त्रायते चेत्यधिगतनियमः षट्पदोऽयं द्विखण्डः ॥ ५॥

netṛtvaṃ nityayogaṃ samucitaguṇajātaṃ tanukhyāpanañcopāyaṃ karttavyabhāgaṃ tvatha mithunaparaṃ prāpyamevaṃ prasiddham |svāmitvaṃ prārthanāṃ ca prabalataravirodhiprahāṇaṃ daśaitānmantāraṃ trāyate cetyadhigataniyamaḥ ṣaṭpado'yaṃ dvikhaṇḍaḥ || 5||

ईशानाञ्जगतामधीशदयितां नित्यानपायां श्रियंसंश्रित्याश्रयणोचिताखिलगुणस्याङ्घ्री हरेराश्रये ।इष्टोपायतया श्रिया च सहितायात्मेश्वरायार्थयेकर्तुं दास्यमशेषमप्रतिहतं नित्यं त्वहं निर्ममः ॥ ६॥

īśānāñjagatāmadhīśadayitāṃ nityānapāyāṃ śriyaṃsaṃśrityāśrayaṇocitākhilaguṇasyāṅghrī harerāśraye |iṣṭopāyatayā śriyā ca sahitāyātmeśvarāyārthayekartuṃ dāsyamaśeṣamapratihataṃ nityaṃ tvahaṃ nirmamaḥ || 6||

मत्प्राप्त्यर्थतया मयोक्तमखिलं सन्त्यज्य धर्मं पुनःमामेकं मदवाप्तये शमणमित्यार्तोऽवसायं कुरु ।त्वामेकं व्यवसाययुक्तमखिलज्ञानादिपूर्णो ह्यहंमत्प्राप्तिप्रतिबन्धकैर्विरहितं कुर्यां शुचं मा कृथाः ॥ ७॥

matprāptyarthatayā mayoktamakhilaṃ santyajya dharmaṃ punaḥmāmekaṃ madavāptaye śamaṇamityārto'vasāyaṃ kuru |tvāmekaṃ vyavasāyayuktamakhilajñānādipūrṇo hyahaṃmatprāptipratibandhakairvirahitaṃ kuryāṃ śucaṃ mā kṛthāḥ || 7||

निश्चित्य त्वदधीनतां मयि सदा कर्माद्युपायान् हरेकर्तुं त्यक्तुमपि प्रपत्तुमनलं सीदामि दुःखाकुलः ।एतज्ज्ञानमुपेयुषो मम पुनस्सर्वापराधक्षयंकर्तासीति दृढोऽस्मि ते तु चरमं वाक्यं स्मरन्सारथेः ॥ ८॥

niścitya tvadadhīnatāṃ mayi sadā karmādyupāyān harekartuṃ tyaktumapi prapattumanalaṃ sīdāmi duḥkhākulaḥ |etajjñānamupeyuṣo mama punassarvāparādhakṣayaṃkartāsīti dṛḍho'smi te tu caramaṃ vākyaṃ smaransāratheḥ || 8||

शाखानामुपरि स्थितेन मनुना मूलेन लब्धात्मकःसत्ताहेतुसकृज्जपेन सकलं कालं द्वयेन क्षिपन् ।वेदोत्तंसविहारसारथिदयागुम्फेन विस्त्रम्भितःसारज्ञो यदि कश्चिदस्ति भुवने नाथः स यूथस्य नः ॥ ९॥

śākhānāmupari sthitena manunā mūlena labdhātmakaḥsattāhetusakṛjjapena sakalaṃ kālaṃ dvayena kṣipan |vedottaṃsavihārasārathidayāgumphena vistrambhitaḥsārajño yadi kaścidasti bhuvane nāthaḥ sa yūthasya naḥ || 9||

इति अष्टश्लोकी समाप्ता ॥

iti aṣṭaślokī samāptā ||