हनुमत्प्रशंसनम् Shrihanumatprashamsanam

मुक्तिप्रदानात् प्रतिकर्तृता मे सर्वस्य बोधो भवतां भवेत ।हनूमतो न प्रतिकर्तृता स्यात् स्वभावभक्तस्य निरौषधं मे ॥ १॥

muktipradānāt pratikartṛtā me sarvasya bodho bhavatāṃ bhaveta |hanūmato na pratikartṛtā syāt svabhāvabhaktasya nirauṣadhaṃ me || 1||

मद्भक्तौ ज्ञानपूर्तावनुपधिकबलप्रोन्नतिस्थैर्यधैर्यस्वाभाव्याधिक्यतेजःसुमतिदमशमेष्वस्य तुल्यो न कश्चित् ।शेषो रुद्रः सुपर्णोऽप्युरुगुणसमितौ नो सहस्रांशुतुल्याअस्येत्यस्मान्मदैशं पदमहममुना सार्धमेवोपभोक्ष्ये ॥ २॥

madbhaktau jñānapūrtāvanupadhikabalapronnatisthairyadhairyasvābhāvyādhikyatejaḥsumatidamaśameṣvasya tulyo na kaścit |śeṣo rudraḥ suparṇo'pyuruguṇasamitau no sahasrāṃśutulyāasyetyasmānmadaiśaṃ padamahamamunā sārdhamevopabhokṣye || 2||

पूर्वं जिगाय भुवनं दशकन्धरोऽसावब्जोद्भवस्य वरतो न तु तं कदाचित् ।कश्चिज्जिगाय पुरुहूतसुतः कपित्वाद्विष्णोर्वरादजयदर्जुन एव चैनम् ॥ ३॥

pūrvaṃ jigāya bhuvanaṃ daśakandharo'sāvabjodbhavasya varato na tu taṃ kadācit |kaścijjigāya puruhūtasutaḥ kapitvādviṣṇorvarādajayadarjuna eva cainam || 3||

दत्तो वरो न मनुजान् प्रति वानरांश्चधात्रास्य तेन विजितो युधि वालिनैषः ।अब्जोद्भवस्य वरमाश्वभिभूय रक्षोजिग्ये त्वहं रणमुखे बलिमाह्वयन्तम् ॥ ४॥

datto varo na manujān prati vānarāṃścadhātrāsya tena vijito yudhi vālinaiṣaḥ |abjodbhavasya varamāśvabhibhūya rakṣojigye tvahaṃ raṇamukhe balimāhvayantam || 4||

बलेर्द्वास्थोऽहं वरमस्मै सम्प्रदाय पूर्वं तु ।तेन मया रक्षोऽस्तं योजनमयुतं पदाङ्गुल्या ॥ ५॥

balerdvāstho'haṃ varamasmai sampradāya pūrvaṃ tu |tena mayā rakṣo'staṃ yojanamayutaṃ padāṅgulyā || 5||

पुनश्च युद्धाय समाह्वयन्तं न्यपातयं रावणमेकमुष्टिना ।महाबलोऽहं कपिलाख्यरूपस्त्रिकूटरूपः पवनश्च मे सुतः ॥ ६॥

punaśca yuddhāya samāhvayantaṃ nyapātayaṃ rāvaṇamekamuṣṭinā |mahābalo'haṃ kapilākhyarūpastrikūṭarūpaḥ pavanaśca me sutaḥ || 6||

आवां स्वशक्त्या जयिनाविति स्म शिवो वरान्तेऽजयदेनमेवम् ।ज्ञात्वा सुराजेयमिमं हि वव्रे हरो जयेयाहममुं दशाननम् ॥ ७॥

āvāṃ svaśaktyā jayināviti sma śivo varānte'jayadenamevam |jñātvā surājeyamimaṃ hi vavre haro jayeyāhamamuṃ daśānanam || 7||

अतः स्वभावाज्जयिनावहं च वायुश्च वायुर्हनुमान् स एषः ।अमुष्य हेतोस्तु पुरा हि वायुना शिवेन्द्रपूर्वा अपि काष्ठवत्कृताः ॥ ८॥

ataḥ svabhāvājjayināvahaṃ ca vāyuśca vāyurhanumān sa eṣaḥ |amuṣya hetostu purā hi vāyunā śivendrapūrvā api kāṣṭhavatkṛtāḥ || 8||

अतो हनूमान् पदमेतु धातुर्मदाज्ञया सृष्ट्यवनादिकर्म ।मोक्षं च लोकस्य सदैव कुर्वन् मुक्तश्च मुक्तान् सुखयन् प्रवर्तताम् ॥ ९॥

ato hanūmān padametu dhāturmadājñayā sṛṣṭyavanādikarma |mokṣaṃ ca lokasya sadaiva kurvan muktaśca muktān sukhayan pravartatām || 9||

भोगाश्च ये यानि च कर्मजातान्यनाद्यनन्तानि ममेह सन्ति ।मदाज्ञया तान्यखिलानि सन्ति धातुः पदे तत् सहभोगनाम ॥ १०॥

bhogāśca ye yāni ca karmajātānyanādyanantāni mameha santi |madājñayā tānyakhilāni santi dhātuḥ pade tat sahabhoganāma || 10||

एतादृशं मे सहभोजनं ते मया प्रदत्तं हनुमन् सदैव ।इतीरितस्तं हनूमान् प्रणम्य जगाद वाक्यं स्थिरभक्तिनम्रः ॥ ११॥

etādṛśaṃ me sahabhojanaṃ te mayā pradattaṃ hanuman sadaiva |itīritastaṃ hanūmān praṇamya jagāda vākyaṃ sthirabhaktinamraḥ || 11||

इति श्रीमदानन्दतीर्थीयमहाभारततात्पर्यनिर्णयतः श्रीहनुमत्प्रशंसनम् ।

iti śrīmadānandatīrthīyamahābhāratatātparyanirṇayataḥ śrīhanumatpraśaṃsanam |