जयतीर्थस्तुतिः Shri Jayatirtha Stuti

धाटी श्रीजयतीर्थवर्यवचसां चीटीभवत्स्वर्धुनीपाटीरानिलफुल्लमल्लिसुमनोवाटीलसद्वासना ।पेटी युक्तमणिश्रियां सुमतिभिः कोटीरकैः श्लाघितासा टीकानिचयात्मिका मम चिरादाटीकतां मानसे ॥ १॥

dhāṭī śrījayatīrthavaryavacasāṃ cīṭībhavatsvardhunīpāṭīrānilaphullamallisumanovāṭīlasadvāsanā |peṭī yuktamaṇiśriyāṃ sumatibhiḥ koṭīrakaiḥ ślāghitāsā ṭīkānicayātmikā mama cirādāṭīkatāṃ mānase || 1||

टीकाकृज्जयवर्य संसदि भवत्येकान्ततो राजतिप्राकाम्यं दधते पलायनविधौ स्तोकान्यशङ्का द्विषः ।लोकान्धीकरणक्षमस्य तमसः सा कालसीमा यदापाकारातिदिशि प्ररोहति न चेद् राकानिशाकामुकः ॥ २॥

ṭīkākṛjjayavarya saṃsadi bhavatyekāntato rājatiprākāmyaṃ dadhate palāyanavidhau stokānyaśaṅkā dviṣaḥ |lokāndhīkaraṇakṣamasya tamasaḥ sā kālasīmā yadāpākārātidiśi prarohati na ced rākāniśākāmukaḥ || 2||

छायासंश्रयणेन यच्चरणयोरायामिसांसारिकापायानल्पतमातपव्यतिकरव्यायामविक्षोभिताः ।आयान्ति प्रकटां मुदं बुधजना हेयानि धिक्कृत्य नःपायाच्छ्रीजयराड् दृशा सरसनिर्मायानुकम्पार्द्रया ॥ ३॥

chāyāsaṃśrayaṇena yaccaraṇayorāyāmisāṃsārikāpāyānalpatamātapavyatikaravyāyāmavikṣobhitāḥ |āyānti prakaṭāṃ mudaṃ budhajanā heyāni dhikkṛtya naḥpāyācchrījayarāḍ dṛśā sarasanirmāyānukampārdrayā || 3||

श्रीवाय्वंशसुवंशमौक्तिकमणेः सेवाविनम्रक्षमादेवाज्ञानतमोविमोचनकलाजैवातृकश्रीनिधेः ।शैवाद्वैतमताटवीकवलनादावाग्निलीलाजुषःको वादी पुरतो जयीश्वर भवेत् ते वादकोलाहले ॥ ४॥

śrīvāyvaṃśasuvaṃśamauktikamaṇeḥ sevāvinamrakṣamādevājñānatamovimocanakalājaivātṛkaśrīnidheḥ |śaivādvaitamatāṭavīkavalanādāvāgnilīlājuṣaḥko vādī purato jayīśvara bhavet te vādakolāhale || 4||

नीहारच्छविबिम्बनिर्गतकरव्यूहाप्लुतेन्दूपलानाहार्यस्रुतनूतनामृतपरीवाहालिवाणीमुचः ।ऊहागोचरगर्वपण्डितपयोवाहानिलश्रीजुषोमाहात्म्यं जयतीर्थ वर्य भवतो व्याहारमत्येति नः ॥ ५॥

nīhāracchavibimbanirgatakaravyūhāplutendūpalānāhāryasrutanūtanāmṛtaparīvāhālivāṇīmucaḥ |ūhāgocaragarvapaṇḍitapayovāhānilaśrījuṣomāhātmyaṃ jayatīrtha varya bhavato vyāhāramatyeti naḥ || 5||

मन्दारुक्षितिपालमौलिविलसन्मन्दारपुष्पावलीमन्दान्यप्रसरन्मरन्दकणिकावृन्दार्द्रपादाम्बुजः ।कुन्दाभामलकीर्तिरार्तजनतावृन्दारकानोकहःस्वं दासं जयतीर्थराट् स्वकरुणासन्दानितं मां क्रियात् ॥ ६॥

mandārukṣitipālamaulivilasanmandārapuṣpāvalīmandānyaprasaranmarandakaṇikāvṛndārdrapādāmbujaḥ |kundābhāmalakīrtirārtajanatāvṛndārakānokahaḥsvaṃ dāsaṃ jayatīrtharāṭ svakaruṇāsandānitaṃ māṃ kriyāt || 6||

श्रीदाराङ्घ्रिनतः प्रतीपसुमनोवादाहवाटोपनिर्भेदातन्द्रमतिः समस्तविबुधामोदावलीदायकः ।गोदावर्यदयत्तरङ्गनिकरह्रीदायिगम्भीरगीःपादाब्जप्रणते जयी कलयतु स्वे दासवर्गेऽपि माम् ॥ ७॥

śrīdārāṅghrinataḥ pratīpasumanovādāhavāṭopanirbhedātandramatiḥ samastavibudhāmodāvalīdāyakaḥ |godāvaryadayattaraṅganikarahrīdāyigambhīragīḥpādābjapraṇate jayī kalayatu sve dāsavarge'pi mām || 7||

विद्यावारिजषण्डचण्डकिरणो विद्यामदक्षोदयद्वाद्यालीकदलीभिदामरकरी हृद्यात्मकीर्तिक्रमः ।पद्या भोधततेर्विनम्रसुरराडुद्यानभूमीरुहोदद्याच्छ्रीजयतीर्थराड् धियमुतावद्यानि भिद्यान्मम ॥ ८॥

vidyāvārijaṣaṇḍacaṇḍakiraṇo vidyāmadakṣodayadvādyālīkadalībhidāmarakarī hṛdyātmakīrtikramaḥ |padyā bhodhatatervinamrasurarāḍudyānabhūmīruhodadyācchrījayatīrtharāḍ dhiyamutāvadyāni bhidyānmama || 8||

आभासत्वमियाय तार्किकमतं प्राभाकरप्रक्रियाशोभां नैव बभार दूरनिहिता वैभाषिकाद्युक्तयः ।ह्रीभारेण नताश्च सङ्करमुखाः क्षोभाकरो भास्करःश्रीभाष्यं जययोगिनि प्रवदति स्वाभाविकोद्यन्मतौ ॥ ९॥

ābhāsatvamiyāya tārkikamataṃ prābhākaraprakriyāśobhāṃ naiva babhāra dūranihitā vaibhāṣikādyuktayaḥ |hrībhāreṇa natāśca saṅkaramukhāḥ kṣobhākaro bhāskaraḥśrībhāṣyaṃ jayayogini pravadati svābhāvikodyanmatau || 9||

बन्धानः सरसार्थशब्दविलसद्बन्धाकराणां गिरांइन्धानोऽर्कविभापरिभवझरीसन्धायिना तेजसा ।रुन्धानो यशसा दिशः कविशिरःसन्धार्यमाणेन मेसन्धानं स जयी प्रसिद्धहरिसम्बन्धागमस्य क्रियात् ॥ १०॥

bandhānaḥ sarasārthaśabdavilasadbandhākarāṇāṃ girāṃindhāno'rkavibhāparibhavajharīsandhāyinā tejasā |rundhāno yaśasā diśaḥ kaviśiraḥsandhāryamāṇena mesandhānaṃ sa jayī prasiddhaharisambandhāgamasya kriyāt || 10||

सख्यावद्गणगीयमानचरितः साङ्ख्याक्षपादादिनिःसङ्ख्यासत्समयिप्रभेदपटिमप्रख्यातविख्यातिगः ।मुख्यावासगृहं क्षमादमदयामुख्यामलश्रीधुरांव्याख्याने कलयेद् रतिं जयवराभिख्याधरोमद्गुरुः ॥ ११॥

sakhyāvadgaṇagīyamānacaritaḥ sāṅkhyākṣapādādiniḥsaṅkhyāsatsamayiprabhedapaṭimaprakhyātavikhyātigaḥ |mukhyāvāsagṛhaṃ kṣamādamadayāmukhyāmalaśrīdhurāṃvyākhyāne kalayed ratiṃ jayavarābhikhyādharomadguruḥ || 11||

आसीनो मरुदंशदाससुमनोनासीरदेशे क्षणाद्दासीभूतविपक्षवादिविसरः शासी समस्तैनसाम् ।वासी हृत्सु सतां कलानिवहविन्यासी ममानारतंश्रीसीतारमणार्चकः स जयराडासीदतां मानसे ॥ १२॥

āsīno marudaṃśadāsasumanonāsīradeśe kṣaṇāddāsībhūtavipakṣavādivisaraḥ śāsī samastainasām |vāsī hṛtsu satāṃ kalānivahavinyāsī mamānārataṃśrīsītāramaṇārcakaḥ sa jayarāḍāsīdatāṃ mānase || 12||

पक्षीशासनपादपूजनरतः कक्षीकृतोद्यद्दयोलक्ष्मीकृत्य सभातले रटदसत्पक्षीश्वरानक्षिपत् ।अक्षीणंप्रतिभाभरो विधिसरोजाक्षीविहाराकरोलक्ष्मीं नः कलयेज्जयी सुचिरमध्यक्षीकृताधोक्षजाम् ॥ १३॥

pakṣīśāsanapādapūjanarataḥ kakṣīkṛtodyaddayolakṣmīkṛtya sabhātale raṭadasatpakṣīśvarānakṣipat |akṣīṇaṃpratibhābharo vidhisarojākṣīvihārākarolakṣmīṃ naḥ kalayejjayī suciramadhyakṣīkṛtādhokṣajām || 13||

येनागाहि समस्तशास्त्रपृतनारत्नाकरो लीलयायेनाखण्डि कुवादिसर्वसुभटस्तोमो वचःसायकैः ।येनास्थापि च मध्वशास्त्रविजयस्तम्भो धरामण्डलेतं सेवे जयतीर्थवीरमनिशं मध्वाख्यराजादृतम् ॥ १४॥

yenāgāhi samastaśāstrapṛtanāratnākaro līlayāyenākhaṇḍi kuvādisarvasubhaṭastomo vacaḥsāyakaiḥ |yenāsthāpi ca madhvaśāstravijayastambho dharāmaṇḍaletaṃ seve jayatīrthavīramaniśaṃ madhvākhyarājādṛtam || 14||

यदीयवाक्तरङ्गाणां विप्लुषो विदुषां गिरः ।जयति श्रीधरावासो जयतीर्थसुधाकरः ॥ १५॥

yadīyavāktaraṅgāṇāṃ vipluṣo viduṣāṃ giraḥ |jayati śrīdharāvāso jayatīrthasudhākaraḥ || 15||

सत्यप्रिययतिप्रोक्तं श्रीजयार्यस्तवं शुभम् ।पठन् सभासु विजयी लोके ख्यातिं गमिष्यति ॥ १६॥

satyapriyayatiproktaṃ śrījayāryastavaṃ śubham |paṭhan sabhāsu vijayī loke khyātiṃ gamiṣyati || 16||

॥ इति श्रीसत्यप्रियतीर्थविरचिता श्रीजयतीर्थस्तुतिः समाप्ता ॥

|| iti śrīsatyapriyatīrthaviracitā śrījayatīrthastutiḥ samāptā ||