गौराङ्गस्तवकल्पतरुः Shri Gaurangastavakalpataruh

गतिं दृष्ट्वा यस्य प्रमदगजवर्येऽखिलजनामुखं च श्रीचन्द्रोपरि दधति थूत्कारनिवहम् ।स्वकान्त्या यः स्वर्णाचलमधरयच्छीधु च वचस्तरङ्गैर्गौराङ्गो हृदय उदयन्मां मदयति ॥ १॥

gatiṃ dṛṣṭvā yasya pramadagajavarye'khilajanāmukhaṃ ca śrīcandropari dadhati thūtkāranivaham |svakāntyā yaḥ svarṇācalamadharayacchīdhu ca vacastaraṅgairgaurāṅgo hṛdaya udayanmāṃ madayati || 1||

अलङ्कृत्यात्मानं नवविविधरत्नैरिव वलद्विवर्णत्वस्तम्भास्फुटवचनकम्पाश्रुपुलकैः ।हसन्स्विद्यन्नृत्यन्शितिगिरिपतेर्निर्भरमुदेपुरः श्रीगौराङ्गो हृदय उदयन्मां मदयति ॥ २॥

alaṅkṛtyātmānaṃ navavividharatnairiva valadvivarṇatvastambhāsphuṭavacanakampāśrupulakaiḥ |hasansvidyannṛtyanśitigiripaternirbharamudepuraḥ śrīgaurāṅgo hṛdaya udayanmāṃ madayati || 2||

रसोल्लासैस्तिर्यग्गतिभिरभितो वारिभिरलंदृशोः सिञ्चन्लोकानरुणजलयन्त्रत्वमितयोः ।मुदा दन्तैर्दृष्ट्वा मधुरमधरं कम्पचलितैर्नटन्श्रीगौराङ्गो हृदय उदयन्मां मदयति ॥ ३॥

rasollāsaistiryaggatibhirabhito vāribhiralaṃdṛśoḥ siñcanlokānaruṇajalayantratvamitayoḥ |mudā dantairdṛṣṭvā madhuramadharaṃ kampacalitairnaṭanśrīgaurāṅgo hṛdaya udayanmāṃ madayati || 3||

क्वचिन्मिश्रावासे व्रजपतिसुतस्योरुविरहात्श्लथच्छ्रीसन्धित्वाद्दधदधिकदैर्घ्यं भुजपदोः ।लुठन्भूमौ काक्वा विकलविकलं गद्गदवचारुदन्श्रीगौराङ्गो हृदय उदयन्मां मदयति ॥ ४॥

kvacinmiśrāvāse vrajapatisutasyoruvirahātślathacchrīsandhitvāddadhadadhikadairghyaṃ bhujapadoḥ |luṭhanbhūmau kākvā vikalavikalaṃ gadgadavacārudanśrīgaurāṅgo hṛdaya udayanmāṃ madayati || 4||

अनुद्घाट्य द्वारत्रयमुरु च भित्तित्रयमहोविलङ्घ्योच्चैः कालिङ्गिकसुरभिमध्ये निपतितः ।तनूद्यत्सङ्कोचात्कमठ इव कृष्णोरुविरहाद्विराजन्गौराङ्गो हृदय उदयन्मां मदयति ॥ ५॥

anudghāṭya dvāratrayamuru ca bhittitrayamahovilaṅghyoccaiḥ kāliṅgikasurabhimadhye nipatitaḥ |tanūdyatsaṅkocātkamaṭha iva kṛṣṇoruvirahādvirājangaurāṅgo hṛdaya udayanmāṃ madayati || 5||

स्वकीयस्य प्राणार्बुदसदृशगोष्ठस्य विरहात्प्रलापानुन्मादात्सततमति कुर्वन्विकलधीः ।दधद्भित्तौ शश्वद्वदनविधुघर्षेण रुधिरंक्षातोत्थं गौराङ्गो हृदय उदयन्मां मदयति ॥ ६॥

svakīyasya prāṇārbudasadṛśagoṣṭhasya virahātpralāpānunmādātsatatamati kurvanvikaladhīḥ |dadhadbhittau śaśvadvadanavidhugharṣeṇa rudhiraṃkṣātotthaṃ gaurāṅgo hṛdaya udayanmāṃ madayati || 6||

क्व मे कान्तः कृष्णस्त्वरितमिह तं लोकय सखेत्वमेवेति द्वाराधिपमभिवदन्नुन्मद इव ।द्रुतं गच्छ द्रष्टुं प्रियमिति तदुक्तेन धृततद्भुजान्तर्गौराङ्गो हृदय उदयन्मां मदयति ॥ ७॥

kva me kāntaḥ kṛṣṇastvaritamiha taṃ lokaya sakhetvameveti dvārādhipamabhivadannunmada iva |drutaṃ gaccha draṣṭuṃ priyamiti taduktena dhṛtatadbhujāntargaurāṅgo hṛdaya udayanmāṃ madayati || 7||

समीपे नीलाद्रेश्चटकगिरिराजस्य कलनादये गोष्ठे गोवर्धनगिरिपतिं लोकितुमितः ।व्रजन्नस्मीत्युक्त्वा प्रमद इव धावन्नवधृतोगणैः स्वैर्गौराङ्गो हृदय उदयन्मां मदयति ॥ ८॥

samīpe nīlādreścaṭakagirirājasya kalanādaye goṣṭhe govardhanagiripatiṃ lokitumitaḥ |vrajannasmītyuktvā pramada iva dhāvannavadhṛtogaṇaiḥ svairgaurāṅgo hṛdaya udayanmāṃ madayati || 8||

अलं दोलाखेलामहसि वरतन्मण्डपतलेस्वरूपेण स्वेनापरनिजगणेनापि मिलितः ।स्वयं कुर्वन्नाम्नामतिमधुरगानं मुरभिदःसरङ्गो गौराङ्गो हृदय उदयन्मां मदयति ॥ ९॥

alaṃ dolākhelāmahasi varatanmaṇḍapatalesvarūpeṇa svenāparanijagaṇenāpi militaḥ |svayaṃ kurvannāmnāmatimadhuragānaṃ murabhidaḥsaraṅgo gaurāṅgo hṛdaya udayanmāṃ madayati || 9||

दयां यो गोविन्दे गरुड इव लक्ष्मीपतिरलंपुरीदेवे भक्तिं य इव गुरुवर्ये यदुवरः ।स्वरूपे यः स्नेहं गिरिधर इव श्रीलसुबलेविधत्ते गौराङ्गो हृदय उदयन्मां मदयति ॥ १०॥

dayāṃ yo govinde garuḍa iva lakṣmīpatiralaṃpurīdeve bhaktiṃ ya iva guruvarye yaduvaraḥ |svarūpe yaḥ snehaṃ giridhara iva śrīlasubalevidhatte gaurāṅgo hṛdaya udayanmāṃ madayati || 10||

महासम्पद्दावादपि पतितमुद्धृत्य कृपयास्वरूपे यः स्वीये कुजनमपि मां न्यस्य मुदितः ।उरोगुञ्जाहारं प्रियमपि च गोवर्धनशिलांददौ मे गौराङ्गो हृदय उदयन्मां मदयति ॥ ११॥

mahāsampaddāvādapi patitamuddhṛtya kṛpayāsvarūpe yaḥ svīye kujanamapi māṃ nyasya muditaḥ |uroguñjāhāraṃ priyamapi ca govardhanaśilāṃdadau me gaurāṅgo hṛdaya udayanmāṃ madayati || 11||

इति श्रीगौराङ्गोद्गतविविधसद्भावकुसुमप्रभाभ्राजत्पद्यावलिललितशाखं सुरतरुम् ।मुहुर्योऽतिश्रद्धौषधिवरबलत्पाठसलिलैरलं सिञ्चेद्विन्देत्सरसगुरुतल्लोकनफलम् ॥ १२॥

iti śrīgaurāṅgodgatavividhasadbhāvakusumaprabhābhrājatpadyāvalilalitaśākhaṃ suratarum |muhuryo'tiśraddhauṣadhivarabalatpāṭhasalilairalaṃ siñcedvindetsarasagurutallokanaphalam || 12||

इति श्रीरघुनाथदासगोस्वामिविरचितस्तवावल्यांश्रीगौराङ्गस्तवकल्पतरुः समाप्तः ।

iti śrīraghunāthadāsagosvāmiviracitastavāvalyāṃśrīgaurāṅgastavakalpataruḥ samāptaḥ |