New: Bhagavad Gītā 2.47 deep study with word-by-word grammar Open the verse

देविकालहरी Shri Devika Lahari

devikālaharī

Shri Devika Lahari (देविकालहरी): a stotra to Gaṅgā. 49 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

देविकालहरी

1 / 49

Verse 1

श्रियामायानं यद्विमलवसने सर्वजगतांक्रियास्पाम्बुध्नन्ते नियत हविषां पावनविधौ ।धियां पावित्रीयोऽवनिविदिततीर्थं वनमयंवपुश्चेदं शर्वे सकलमशुभं वारयतु नः ॥ १॥

śriyāmāyānaṃ yadvimalavasane sarvajagatāṃkriyāspāmbudhnante niyata haviṣāṃ pāvanavidhau |dhiyāṃ pāvitrīyo'vanividitatīrthaṃ vanamayaṃvapuścedaṃ śarve sakalamaśubhaṃ vārayatu naḥ || 1||

Verse 2

शिवार्डाङ्गे वासो विधिजतनयायाः प्रथमतोगृहन्ते कैलासे रजितभुवनभ्राजिततटे ।अमर्त्याऽऽक्रीडे बाऽप्यवनिधरपुत्र्यास्सुरनतेसरिद्रूपञ्चैतद्धरतु जगतां पापमखिलम् ॥ २॥

śivārḍāṅge vāso vidhijatanayāyāḥ prathamatogṛhante kailāse rajitabhuvanabhrājitataṭe |amartyā''krīḍe bā'pyavanidharaputryāssuranatesaridrūpañcaitaddharatu jagatāṃ pāpamakhilam || 2||

Verse 3

इदङ्कर्म्माधानम्भुवनजगतौ खण्डमखिलंपवित्रीकर्तुं वै नवसलिलबिम्बं विदधती ।प्रभासे शुद्धे च द्रुमवति सुघाटे सुरपतेःसमुत्तीर्णाधाराभरणवसना शैवशिखरात् ॥ ३॥

idaṅkarmmādhānambhuvanajagatau khaṇḍamakhilaṃpavitrīkartuṃ vai navasalilabimbaṃ vidadhatī |prabhāse śuddhe ca drumavati sughāṭe surapateḥsamuttīrṇādhārābharaṇavasanā śaivaśikharāt || 3||

Verse 4

सरिद्रूपन्धत्वाजनि वृजिननाशङ्करु शिवंजनानां मद्राणां गृहतनयवित्ताप्तमनसाम् ।उवाचेदं शम्भुर्मृदुतरमनोज्ञं मधुवचःभवानीमापन्नां विनयनतदेहां निजगिरौ ॥ ४॥

saridrūpandhatvājani vṛjinanāśaṅkaru śivaṃjanānāṃ madrāṇāṃ gṛhatanayavittāptamanasām |uvācedaṃ śambhurmṛdutaramanojñaṃ madhuvacaḥbhavānīmāpannāṃ vinayanatadehāṃ nijagirau || 4||

Verse 5

शिवाशम्मोराज्ञां परिणतगुणस्यामरगणैःगृहीत्वा कैलासाज्जनकुशलभावाभिजननी ।समुत्तीर्णादृष्ट्वा हरशिरसि जातां सुरनदींदधौ रूपम्भव्यं वनमयवपूर्दाचिकमिदम् ॥ ५॥

śivāśammorājñāṃ pariṇataguṇasyāmaragaṇaiḥgṛhītvā kailāsājjanakuśalabhāvābhijananī |samuttīrṇādṛṣṭvā haraśirasi jātāṃ suranadīṃdadhau rūpambhavyaṃ vanamayavapūrdācikamidam || 5||

Verse 6

तदाशम्भूरूपं मुनिवरनृतं लैङ्गमधिकंदधारोच्चैस्तीरे भुवनवनशैलद्युतिकरम् ।वृषाद्यैर्देवेशैर्न मितवदनैर्बन्धमभितोभवानी व्याश्लेषादमितमहिमाशङ्कितमनाः ॥ ६॥

tadāśambhūrūpaṃ munivaranṛtaṃ laiṅgamadhikaṃdadhāroccaistīre bhuvanavanaśailadyutikaram |vṛṣādyairdeveśairna mitavadanairbandhamabhitobhavānī vyāśleṣādamitamahimāśaṅkitamanāḥ || 6||

Verse 7

यदा चैन्द्रादघाटादचलदमलं वारिनिचयंनुतिङ्गौर्य्यश्चिक्रुर्मुनिवरसमूहाः समुचिताम् ।तदा वीणानादध्वनितमुरजैः किन्नरगणैःस्वरैश्चेदम्भद्रं त्रिदशवरवध्वा परिजगुः ॥ ७॥

yadā caindrādaghāṭādacaladamalaṃ vārinicayaṃnutiṅgauryyaścikrurmunivarasamūhāḥ samucitām |tadā vīṇānādadhvanitamurajaiḥ kinnaragaṇaiḥsvaraiścedambhadraṃ tridaśavaravadhvā parijaguḥ || 7||

Verse 8

यदाविर्भूतन्ते द्यतिधरपदाद्दाविकपयोजनानामज्ञानां शमलभवतापोपशमनम् ।निषेव्यन्तत्प्राज्ञैर्दिविजनमितन्नो हृदि सदावसत्वेवं चक्रुर्नतिमखिलदेवाः श्रुतिधराः ॥ ८॥

yadāvirbhūtante dyatidharapadāddāvikapayojanānāmajñānāṃ śamalabhavatāpopaśamanam |niṣevyantatprājñairdivijanamitanno hṛdi sadāvasatvevaṃ cakrurnatimakhiladevāḥ śrutidharāḥ || 8||

Verse 9

समृद्धं स्वामित्वं परिजनवृतं त्यज्य सहसाजननयास्तत्वानां मृदुलतटवासाऽमलदृशाम् ।पयस्तेस्वादीयो विमलतरमातृप्तिपिबतांमृषायन्ते, सद्यः सुरवरपदेव्योऽपि विविधाः ॥ ९॥

samṛddhaṃ svāmitvaṃ parijanavṛtaṃ tyajya sahasājananayāstatvānāṃ mṛdulataṭavāsā'maladṛśām |payastesvādīyo vimalataramātṛptipibatāṃmṛṣāyante, sadyaḥ suravarapadevyo'pi vividhāḥ || 9||

Verse 10

स्पृशन् यस्सौगन्ध्यन्नवसुमनसां धीरपवनस्त्वदीयानां प्रावृङ्जनितलहरीणां व्यतिकरात् ।पुनातीमां पूतस्त्ववनिमखिलां स्वर्ग सहितांनिनादोऽपान्ते यः शमयति खलूच्चैर्यमरुतम् ॥ १०॥

spṛśan yassaugandhyannavasumanasāṃ dhīrapavanastvadīyānāṃ prāvṛṅjanitalaharīṇāṃ vyatikarāt |punātīmāṃ pūtastvavanimakhilāṃ svarga sahitāṃninādo'pānte yaḥ śamayati khalūccairyamarutam || 10||

Verse 11

अमी मातर्धन्याः खगमृगगणां दाविकतटेपयः पूतं पीत्वा शमितदुरिता दिव्यवपुषः ।व्रजन्त्यन्ते शान्तास्त्रिदशवरवृन्दप्रमुदिताःमहन्माहेन्द्रं ते निबिडतरुरम्यं वनमदः ॥ ११॥

amī mātardhanyāḥ khagamṛgagaṇāṃ dāvikataṭepayaḥ pūtaṃ pītvā śamitaduritā divyavapuṣaḥ |vrajantyante śāntāstridaśavaravṛndapramuditāḥmahanmāhendraṃ te nibiḍataruramyaṃ vanamadaḥ || 11||

Verse 12

अनूरौ स्नान्तीनां जनपदवधूनां घनकुचंस्थितं सौगन्ध्यं यन्मृगमदयुतं दाविकवने ।वलन्त्यन्तस्ते तन्मृतमृगसमूहा दिवमितास्तवैतत्प्राकाम्यं जननि गदितुन्नार्हति विधिः ॥ १२॥

anūrau snāntīnāṃ janapadavadhūnāṃ ghanakucaṃsthitaṃ saugandhyaṃ yanmṛgamadayutaṃ dāvikavane |valantyantaste tanmṛtamṛgasamūhā divamitāstavaitatprākāmyaṃ janani gaditunnārhati vidhiḥ || 12||

Verse 13

त्वदम्बूनां नाम स्मरति हृदये दाविकमितिजनः पावित्रीयान्भवति शतपापैरपि वृतः ।अहो चालं वासो जननि तव तीरे वनमहोजनोद्धारं बद्धादृढपरिकरं त्वङ्कुरु भवात् ॥ १३॥

tvadambūnāṃ nāma smarati hṛdaye dāvikamitijanaḥ pāvitrīyānbhavati śatapāpairapi vṛtaḥ |aho cālaṃ vāso janani tava tīre vanamahojanoddhāraṃ baddhādṛḍhaparikaraṃ tvaṅkuru bhavāt || 13||

Verse 14

श्रितोऽपान्तेमातर्विषयविषतृष्णावृतचिदांअदृश्यः पाताले त्वमितवलवल्यादिभिरपि ।कफादिव्यावर्तं वदनविवरं जातु विशतांशरीरान्ते तावत्यरमफलदो नोऽपि भवतु ॥ १४॥

śrito'pāntemātarviṣayaviṣatṛṣṇāvṛtacidāṃadṛśyaḥ pātāle tvamitavalavalyādibhirapi |kaphādivyāvartaṃ vadanavivaraṃ jātu viśatāṃśarīrānte tāvatyaramaphalado no'pi bhavatu || 14||

Verse 15

पिनाकीकैलाशे पदविधुतिभिर्नृत्यति मुदाविभुश्शेतामब्धौ भुजगमृदुभोगोऽपि शयने ।विधातात्रैपृष्टे त्वविरतसमाधिर्भवतु वातदौदास्यन्दृष्ट्वा जननि तव तीरं ह्यपगतः ॥ १५॥

pinākīkailāśe padavidhutibhirnṛtyati mudāvibhuśśetāmabdhau bhujagamṛdubhogo'pi śayane |vidhātātraipṛṣṭe tvaviratasamādhirbhavatu vātadaudāsyandṛṣṭvā janani tava tīraṃ hyapagataḥ || 15||

Verse 16

विभुर्भङ्क्ताऽतर्कोमदनभटहन्ता च मनसाउपेक्षन्ते मान्यैर्द्रुतपिहितकर्णाः करपुटैः ।स्फुटस्ते व्यासङ्गो मदपतितनिस्तारणकृतौप्रतोमातस्त्वां वै शरणपदवीं यामि सततम् ॥ १६॥

vibhurbhaṅktā'tarkomadanabhaṭahantā ca manasāupekṣante mānyairdrutapihitakarṇāḥ karapuṭaiḥ |sphuṭaste vyāsaṅgo madapatitanistāraṇakṛtaupratomātastvāṃ vai śaraṇapadavīṃ yāmi satatam || 16||

Verse 17

अव्यक्तं वात्यैः पिशुनमनुजैर्यन्न्यपहृतंविगर्ह्यन्तून्मत्तैरतिपतितवृन्दैः परिहृतम् ।हरन्त्येनःसर्वं श्रमविरहितैका विजयतेयदुद्धारौदास्यं भवति भजतान्मार्द्रहृदया ॥ १७॥

avyaktaṃ vātyaiḥ piśunamanujairyannyapahṛtaṃvigarhyantūnmattairatipatitavṛndaiḥ parihṛtam |harantyenaḥsarvaṃ śramavirahitaikā vijayateyaduddhāraudāsyaṃ bhavati bhajatānmārdrahṛdayā || 17||

Verse 18

यदौदास्यं जाताऽऽस्यमलहृदयध्यानपथगेममाघन्यू हान्तेऽकृतयजनहव्याधिपनतेः ।तदानीमेवायें जगति जयिनामूर्जितयशोलयं याता रम्यं शमनभटहासंस्तवतटे ॥ १८॥

yadaudāsyaṃ jātā''syamalahṛdayadhyānapathagemamāghanyū hānte'kṛtayajanahavyādhipanateḥ |tadānīmevāyeṃ jagati jayināmūrjitayaśolayaṃ yātā ramyaṃ śamanabhaṭahāsaṃstavataṭe || 18||

Verse 19

मदोन्मत्तानस्तान् वृषलरमरणीसक्तमनसःमहारोगग्रस्तान् करपदविहीनानपि नरान् ।जडान्यन्धव्यङ्गान्प्रकृतिविषमाद्यानपिनरान्परित्यक्तान्देवैरमतमवितुं स्वौषधमसि ॥ १९॥

madonmattānastān vṛṣalaramaraṇīsaktamanasaḥmahārogagrastān karapadavihīnānapi narān |jaḍānyandhavyaṅgānprakṛtiviṣamādyānapinarānparityaktāndevairamatamavituṃ svauṣadhamasi || 19||

Verse 20

यदन्तः क्रीडन्तोन्वनवरतमानन्दभरितान गृध्राःश्वेतास्ते त्रिदिवगमनेच्छाजितयमाः ।निवेशान्नारीणामशुभशमनोऽवद्यवपुषांतटोऽयं मातस्ते भव विगमशूरो भवतु नः ॥ २०॥

yadantaḥ krīḍantonvanavaratamānandabharitāna gṛdhrāḥśvetāste tridivagamanecchājitayamāḥ |niveśānnārīṇāmaśubhaśamano'vadyavapuṣāṃtaṭo'yaṃ mātaste bhava vigamaśūro bhavatu naḥ || 20||

Verse 21

विभान्तेभूतेशाजटिलशिरसश्चन्द्रविभयानिनेतुं ह्यायातायम पुरमघा ये यमभटाः ।कृता वासन्तीरे जननि तव शुद्धे च मनुजंगतं पञ्चत्वं ते हृतकलुषमालोक्य विगताः ॥ २१॥

vibhāntebhūteśājaṭilaśirasaścandravibhayāninetuṃ hyāyātāyama puramaghā ye yamabhaṭāḥ |kṛtā vāsantīre janani tava śuddhe ca manujaṃgataṃ pañcatvaṃ te hṛtakaluṣamālokya vigatāḥ || 21||

Verse 22

बृहत्त्वद्वीचीनाममलपयसा मार्ज्जितवपुःशरीरान्ते शेते धृतिधर नरो दाविकतटे ।तदैनद्धित्वार्ये व्रजति पदमाद्यं मधुरिपोर्विमानस्थो मान्यस्त्वदिति तनुजातामपि दिवि ॥ २२॥

bṛhattvadvīcīnāmamalapayasā mārjjitavapuḥśarīrānte śete dhṛtidhara naro dāvikataṭe |tadainaddhitvārye vrajati padamādyaṃ madhuriporvimānastho mānyastvaditi tanujātāmapi divi || 22||

Verse 23

सुशैलं निश्शोक कमनकलहंसाद्यभिरमंतरुवातच्छायं कुसुमभरलुब्धालिनिचितम् ।सुधा प्रख्या धारापतनध्वनितं दाविकमिदंपुनीतं तीरन्ते मदघवृकयूथं विधमतु ॥ २३॥

suśailaṃ niśśoka kamanakalahaṃsādyabhiramaṃtaruvātacchāyaṃ kusumabharalubdhālinicitam |sudhā prakhyā dhārāpatanadhvanitaṃ dāvikamidaṃpunītaṃ tīrante madaghavṛkayūthaṃ vidhamatu || 23||

Verse 24

भवत्यां सावित्र्यां श्रुतिकुशलमादौ व्यवसितंशिवम्भूर्यायासं विधिधृतविशेषं बहुषथम् ।तदेवायं धत्ते त्रिदिवगमनायाश्ववहितस्तवैतेनैवतन्नवलषयसाऽभ्येति सकलम् ॥ २४॥

bhavatyāṃ sāvitryāṃ śrutikuśalamādau vyavasitaṃśivambhūryāyāsaṃ vidhidhṛtaviśeṣaṃ bahuṣatham |tadevāyaṃ dhatte tridivagamanāyāśvavahitastavaitenaivatannavalaṣayasā'bhyeti sakalam || 24||

Verse 25

प्रवाहेऽपान्तेयाः सिततरलहर्य्यो घनतटास्तरङ्गैरुत्तेङ्गैर्मृदुल पवनैश्चापि च लतैः ।सुधासिन्धो मातर्भव वनभवाग्निञ्चलशिखंनयन्त्वार्द्रेः शान्तिं विवनगृहकूपप्रपतिताम् ॥ २५॥

pravāhe'pānteyāḥ sitataralaharyyo ghanataṭāstaraṅgairutteṅgairmṛdula pavanaiścāpi ca lataiḥ |sudhāsindho mātarbhava vanabhavāgniñcalaśikhaṃnayantvārdreḥ śāntiṃ vivanagṛhakūpaprapatitām || 25||

Verse 26

इयं या ते मूर्तिः सुरवरनुता पावनमयीजनानां येषां हृन्नवनलिन नालं यदि गता ।निहन्त्याश्वेनांसि त्वरुण इव भूर्यास्तृततमःघटस्वेदानी मे यमरणकृपोद्धारसरणीम् ॥ २६॥

iyaṃ yā te mūrtiḥ suravaranutā pāvanamayījanānāṃ yeṣāṃ hṛnnavanalina nālaṃ yadi gatā |nihantyāśvenāṃsi tvaruṇa iva bhūryāstṛtatamaḥghaṭasvedānī me yamaraṇakṛpoddhārasaraṇīm || 26||

Verse 27

शरच्चन्द्रामां त्वाममलविधुबिम्बार्द्धमुकटांसुनद्धग्रेवेयदयुतिनिकरभूषाङ्गदधतीम् ।जपन्त्यायत्ताहृन्नवजलजकोशे सुमनसःन तेषां भक्तानां क्वचिदपि च याम्यः परिभवः ॥ २७॥

śaraccandrāmāṃ tvāmamalavidhubimbārddhamukaṭāṃsunaddhagreveyadayutinikarabhūṣāṅgadadhatīm |japantyāyattāhṛnnavajalajakośe sumanasaḥna teṣāṃ bhaktānāṃ kvacidapi ca yāmyaḥ paribhavaḥ || 27||

Verse 28

स्तवैर्देवींस्तव्यां श्रुतिविदितसारार्थललितैःमहापद्मासीनां वजनवरदां शुभ्रवसनाम् ।स्मरन्ति ध्यानेनैकतरमनसा येऽधधमनींविसृज्येमं मर्त्या गिरिशधरशृङ्गेऽमृतभुजः ॥ २८॥

stavairdevīṃstavyāṃ śrutividitasārārthalalitaiḥmahāpadmāsīnāṃ vajanavaradāṃ śubhravasanām |smaranti dhyānenaikataramanasā ye'dhadhamanīṃvisṛjyemaṃ martyā giriśadharaśṛṅge'mṛtabhujaḥ || 28||

Verse 26

वहन्तीं शीतांशुं शिरसि तव सीमन्तसरणींद्विधाभिन्नाकेशां करविधृतपद्मां विधिनुताम् ।जनास्त्वद्भृत्या ये त्ववनिपृथुपृष्ठे सुविमलेभजन्ति त्वामम्ब प्रतिदिवसमाजन्मपविताः ॥ २६॥

vahantīṃ śītāṃśuṃ śirasi tava sīmantasaraṇīṃdvidhābhinnākeśāṃ karavidhṛtapadmāṃ vidhinutām |janāstvadbhṛtyā ye tvavanipṛthupṛṣṭhe suvimalebhajanti tvāmamba pratidivasamājanmapavitāḥ || 26||

Verse 30

हरन्त्याः सत्वानां दुरितसमवायं शिवचिदास्वसृष्टानाम्भूतैः प्रबलगुणमय्या गिरिसुते ।धृता पश्चाद्ङ्गे हतमनसिजेनातिवशिनामहत्वं वक्तुन्ते कथमपि न विज्ञः प्रभवति ॥ ३०॥

harantyāḥ satvānāṃ duritasamavāyaṃ śivacidāsvasṛṣṭānāmbhūtaiḥ prabalaguṇamayyā girisute |dhṛtā paścādṅge hatamanasijenātivaśināmahatvaṃ vaktunte kathamapi na vijñaḥ prabhavati || 30||

Verse 31

समृद्धित्वं भूमेर्जलधिपरिधे रिवितथंकिमीश त्वं क्रीडारचितजगतां यत्पशुपतेः ।स्मृतीनां वैचित्र्यं फलमथ सतां पुण्यनिवहंषयः पीयूषाभं तव जननि शन्नः प्रदिशतु ॥ ३१॥

samṛddhitvaṃ bhūmerjaladhiparidhe rivitathaṃkimīśa tvaṃ krīḍāracitajagatāṃ yatpaśupateḥ |smṛtīnāṃ vaicitryaṃ phalamatha satāṃ puṇyanivahaṃṣayaḥ pīyūṣābhaṃ tava janani śannaḥ pradiśatu || 31||

Verse 32

विरिञ्चिः सञ्चिन्वंस्तव चरणकञ्जोद्भवपयःस देवान्सर्वेशः प्रजनयति लोकानवरतम् ।विमृग्यं शेषेणाऽप्यवनिदधता सैव शिखरात्समुत्तीर्णा कर्तुं दिविज नरसूद्धारणविधिम् ॥ ३२॥

viriñciḥ sañcinvaṃstava caraṇakañjodbhavapayaḥsa devānsarveśaḥ prajanayati lokānavaratam |vimṛgyaṃ śeṣeṇā'pyavanidadhatā saiva śikharātsamuttīrṇā kartuṃ divija narasūddhāraṇavidhim || 32||

Verse 33

शचीशोऽपीदन्ते ललितचरणाम्भोजसलिलंगजेन्द्रादुत्तीर्यावनितलमगम्यं दिविषदाम् ।शिरस्याधत्ते यो मणिमयकिरीटद्युति मतिर्वृतो देवव्रातैस्त्रिदशवनितान्त्यमुदितैः ॥ ३३॥

śacīśo'pīdante lalitacaraṇāmbhojasalilaṃgajendrāduttīryāvanitalamagamyaṃ diviṣadām |śirasyādhatte yo maṇimayakirīṭadyuti matirvṛto devavrātaistridaśavanitāntyamuditaiḥ || 33||

Verse 34

सुरस्त्रीसङ्घातस्त्रिदिवभुवनाद्दाविकपयःपरिस्नातुं यातस्तव जननि तीरं हयमुखैः ।जगौ चेदम्भद्रं श्रुतिमृदुलमध्यं समुरजैरभूतत्सङ्गीतं गिरिशसुखदङ्कीचकरवम् ॥ ३४॥

surastrīsaṅghātastridivabhuvanāddāvikapayaḥparisnātuṃ yātastava janani tīraṃ hayamukhaiḥ |jagau cedambhadraṃ śrutimṛdulamadhyaṃ samurajairabhūtatsaṅgītaṃ giriśasukhadaṅkīcakaravam || 34||

Verse 35

मुनिव्रातैर्यत्तैस्समरशतधीरैश्च कृतिभिःसुरज्येष्ठेनापि स्मरभटमजेयं हि बलिनम् ।निहत्याजौ रुद्रोऽखिलभुवनवन्द्या सुयतितामगात्त्वत्सम्पर्कादशुभशमनी नो भव शिवे ॥ ३५॥

munivrātairyattaissamaraśatadhīraiśca kṛtibhiḥsurajyeṣṭhenāpi smarabhaṭamajeyaṃ hi balinam |nihatyājau rudro'khilabhuvanavandyā suyatitāmagāttvatsamparkādaśubhaśamanī no bhava śive || 35||

Verse 36

इदन्ते शीताम्भः स्फटिकप्रतिमं कौतपविधौप्रयुक्तं पश्यानान्दुरितभरविस्राब्धिपतिताम् ।व्यसूनामुद्धारञ्जन निकुरुते ते च विदितेमहीयन्ते लोके शिशिरशशिनः शान्तवपुषः ॥ ३६॥

idante śītāmbhaḥ sphaṭikapratimaṃ kautapavidhauprayuktaṃ paśyānānduritabharavisrābdhipatitām |vyasūnāmuddhārañjana nikurute te ca viditemahīyante loke śiśiraśaśinaḥ śāntavapuṣaḥ || 36||

Verse 37

लतासम्पृक्तानान्नवकुसुमभारप्रवहतान्तरूणान्तामस्यं मधुकरवृतानां परिगतम् ।त्वदीयानां पानाद्विशदपयसामाज्जवपदैस्तरङ्गोत्सृष्टानाञ्जननि तरुजन्मापि च यतः ॥ ३७॥

latāsampṛktānānnavakusumabhārapravahatāntarūṇāntāmasyaṃ madhukaravṛtānāṃ parigatam |tvadīyānāṃ pānādviśadapayasāmājjavapadaistaraṅgotsṛṣṭānāñjanani tarujanmāpi ca yataḥ || 37||

Verse 38

चलद्वीचीक्षोभभ्रमित झषचक्रोर्ज्जितरवेजगत्प्राणोद्भूतदृमगलितपुष्पाऽऽस्तृततटे ।प्रवाहे त्वद्वारां पिकशिखिगणा येऽतिमधुरंनदन्तीहाऽऽलोकध्वनय इव पूलाङ्घ्रिपगृहाः ॥ ३८॥

caladvīcīkṣobhabhramita jhaṣacakrorjjitaravejagatprāṇodbhūtadṛmagalitapuṣpā''stṛtataṭe |pravāhe tvadvārāṃ pikaśikhigaṇā ye'timadhuraṃnadantīhā''lokadhvanaya iva pūlāṅghripagṛhāḥ || 38||

Verse 39

अहोऽन्तर्मद्राणां हिमगिरिगुरोर्डुग्रहृदयात्सहस्राराधारे भगवति शिवे दाविकमयै ।चतुर्विंशत्कोशायतिरपि चतुर्विस्तृतिरथोमुमुक्षुप्रेतानां तरणि ! तरणी नत्वदपरा ॥ ३९॥

aho'ntarmadrāṇāṃ himagirigurorḍugrahṛdayātsahasrārādhāre bhagavati śive dāvikamayai |caturviṃśatkośāyatirapi caturvistṛtirathomumukṣupretānāṃ taraṇi ! taraṇī natvadaparā || 39||

Verse 40

नमश्चिद्रूपायै त्रिगुणबलमय्यै प्रकृतयेनमः सद्रूपायै विधुशकलमौलेऽखिलभृते ।सरिद्रूपायै ते पवितवसुधायै श्रुतवतांददत्यै निर्वाणं निरवधिसुखं सत्वनिधये ॥ ४०॥

namaścidrūpāyai triguṇabalamayyai prakṛtayenamaḥ sadrūpāyai vidhuśakalamaule'khilabhṛte |saridrūpāyai te pavitavasudhāyai śrutavatāṃdadatyai nirvāṇaṃ niravadhisukhaṃ satvanidhaye || 40||

Verse 41

जगत्पूज्यायै ते यजनफलदायै भव छिदेनमो मेदिन्यै तेऽखिलवसुधरायै सुश्रवसेनमो धीरायै ते विशदगुणमय्यै सुगतये ।नमो वैष्णव्यै ते मुनिवृढयुतायै सुमतये ॥ ४१॥

jagatpūjyāyai te yajanaphaladāyai bhava chidenamo medinyai te'khilavasudharāyai suśravasenamo dhīrāyai te viśadaguṇamayyai sugataye |namo vaiṣṇavyai te munivṛḍhayutāyai sumataye || 41||

Verse 42

यस्यास्तेऽमलवीचयो भुवि वदूर्गुप्ताऽऽस्तृता देविकेया धृत्वाऽखिलवन्द्यवेदवदनास्त्वङ्गेऽज लोकङ्गताः ।दण्डाद्यस्त्रधरामहोग्रवपुषो याभ्यो यमा दूरतस्ता दिव्या नरलोकपावनकराः सेव्या बुधैस्सर्वदा ॥ ४२॥

yasyāste'malavīcayo bhuvi vadūrguptā''stṛtā devikeyā dhṛtvā'khilavandyavedavadanāstvaṅge'ja lokaṅgatāḥ |daṇḍādyastradharāmahogravapuṣo yābhyo yamā dūratastā divyā naralokapāvanakarāḥ sevyā budhaissarvadā || 42||

Verse 43

यस्मिन्प्रपीते पयसि त्वदीयेनृणामघं नश्यति चान्तराश्रितम् ।स्वच्छं सुधासम्मितमद्यनस्तत्करोतु भव्यम्भवभीतचेतसाम् ॥ ४३॥

yasminprapīte payasi tvadīyenṛṇāmaghaṃ naśyati cāntarāśritam |svacchaṃ sudhāsammitamadyanastatkarotu bhavyambhavabhītacetasām || 43||

Verse 44

त्वत्पादसम्भून्नपयः प्रचेतास्तंधार्य्य पूतं शिरसाप सिद्धिम् ।शेषस्त्वदीयान्विदितान्गुणान्वैशक्नोति नैवाद्यतने न मातुम् ॥ ४४॥

tvatpādasambhūnnapayaḥ pracetāstaṃdhāryya pūtaṃ śirasāpa siddhim |śeṣastvadīyānviditānguṇānvaiśaknoti naivādyatane na mātum || 44||

Verse 45

त्वमेव गङ्गा यमुना त्वमेवत्वमेव सिन्धुश्च सरस्वती वै ।त्वन्देविकारूपमपौह शर्वेदधर्थलोकाय विनाशनाय ॥ ४५॥

tvameva gaṅgā yamunā tvamevatvameva sindhuśca sarasvatī vai |tvandevikārūpamapauha śarvedadharthalokāya vināśanāya || 45||

Verse 46

त्वमेव मातर्बहुधा व्यवस्थितात्वमेव माया खलु शाम्भवीति ।त्वत्तोऽप्यनन्ता जगतःप्रसूतिस्तत्वैश्चिदाभास बलेन देव्याः ॥ ४६॥

tvameva mātarbahudhā vyavasthitātvameva māyā khalu śāmbhavīti |tvatto'pyanantā jagataḥprasūtistatvaiścidābhāsa balena devyāḥ || 46||

Verse 47

सदाऽऽपोज्योतिष्टेऽवनिदहरगान्तः प्रवहतिभुवः पृष्ठस्थानां सकलशमलानि प्रदहति ।इदानीं हिन्दूनां निखिलकलुषं त्वं परिहरकुरुष्वैतान्नित्यं हृदयबलयुक्तानृषिवृढान् ॥ ४७॥

sadā''pojyotiṣṭe'vanidaharagāntaḥ pravahatibhuvaḥ pṛṣṭhasthānāṃ sakalaśamalāni pradahati |idānīṃ hindūnāṃ nikhilakaluṣaṃ tvaṃ pariharakuruṣvaitānnityaṃ hṛdayabalayuktānṛṣivṛḍhān || 47||

Verse 48

सदाचारै निष्ठान्प्रबलतमदुष्टक्षयकरान्प्रचारे वेदानामनुदिनमधियज्ञ रुचियुताम् ।गृहेष्वासक्तानां हृदि सबलनिष्ठां द्रढयितुंसशक्तान्वाग्भक्ताज्जननि ! कुरु सद्योऽग्रजवरान् ॥ ४८॥

sadācārai niṣṭhānprabalatamaduṣṭakṣayakarānpracāre vedānāmanudinamadhiyajña ruciyutām |gṛheṣvāsaktānāṃ hṛdi sabalaniṣṭhāṃ draḍhayituṃsaśaktānvāgbhaktājjanani ! kuru sadyo'grajavarān || 48||

Verse 49

अज्ञात विदुषा सृष्टां लहरीं देविका प्रियाम् ।विहारीलाल वासिष्ठो मुद्राप्यैनां समर्पये ॥॥ इति श्रीदेविकालहरी सम्पूर्णा ॥

ajñāta viduṣā sṛṣṭāṃ laharīṃ devikā priyām |vihārīlāla vāsiṣṭho mudrāpyaināṃ samarpaye |||| iti śrīdevikālaharī sampūrṇā ||

॥ इति देविकालहरी सम्पूर्णम् ॥

Recitation complete

Read inside the frame. The rest of the page opens when you reach the end.

How many verses are in Shri Devika Lahari?

Shri Devika Lahari has 49 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.

Can I read Shri Devika Lahari in Telugu, Kannada or Tamil?

Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.

Is there a PDF of Shri Devika Lahari?

You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.

Learn Sanskrit

About Shri Devika Lahari

Shri Devika Lahari is a stotra addressed to Gaṅgā, in Sanskrit (in Devanagari: देविकालहरी (devikālaharī)). Source: Stotra.

Shri Devika Lahari (देविकालहरी): a stotra to Gaṅgā. 49 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

What you will find on this page

This page gives the original text in Devanagari, IAST transliteration and Telugu, Kannada and Tamil scripts.

Related

More Gaṅgā stotras

A verse in your inbox, every morning

One verse, its meaning, and one word to learn. Two minutes a day.