गोदास्तुतिः Goda Stutih

(श्रीवेदान्तदेशिकविरचिता)श्रीविष्णुचित्तकुलनन्दनकल्पवल्लींश्रीरङ्गराजहरिचन्दनयोगदृश्याम् ।साक्षात्क्षमां करुणया कमलामिवान्यांगोदामनन्यशरणः शरणं प्रपद्ये ॥ १॥

(śrīvedāntadeśikaviracitā)śrīviṣṇucittakulanandanakalpavallīṃśrīraṅgarājaharicandanayogadṛśyām |sākṣātkṣamāṃ karuṇayā kamalāmivānyāṃgodāmananyaśaraṇaḥ śaraṇaṃ prapadye || 1||

वैदेशिकः श्रुतिगिरामपि भूयसीनांवर्णेषु माति महिमा न हि मादृशां ते ।इत्थं विदन्तमपि मां सहसैव गोदेमौनद्रुहो मुखरयन्ति गुणास्त्वदीयाः ॥ २॥

vaideśikaḥ śrutigirāmapi bhūyasīnāṃvarṇeṣu māti mahimā na hi mādṛśāṃ te |itthaṃ vidantamapi māṃ sahasaiva godemaunadruho mukharayanti guṇāstvadīyāḥ || 2||

त्वत्प्रेयसः श्रवणयोरमृतायमानांतुल्यां त्वदीयमणिनूपुरशिञ्जितानाम् ।गोदे त्वमेव जननि त्वदभिष्टवार्हांवाचं प्रसन्नमधुरां मम संविधेहि ॥ ३॥

tvatpreyasaḥ śravaṇayoramṛtāyamānāṃtulyāṃ tvadīyamaṇinūpuraśiñjitānām |gode tvameva janani tvadabhiṣṭavārhāṃvācaṃ prasannamadhurāṃ mama saṃvidhehi || 3||

कृष्णान्वयेन दधतीं यमुनानुभावंतीर्थैर्यथावदवगाह्य सरस्वतीं ते ।गोदे विकस्वर धियां भवती कटाक्षात्वाचः स्फुरन्ति मकरन्दमुचः कवीनाम् ॥ ४॥

kṛṣṇānvayena dadhatīṃ yamunānubhāvaṃtīrthairyathāvadavagāhya sarasvatīṃ te |gode vikasvara dhiyāṃ bhavatī kaṭākṣātvācaḥ sphuranti makarandamucaḥ kavīnām || 4||

अस्मादृशामपकृतौ चिरदीक्षितानाम्अह्नाय देवि दयते यदसौ मुकुन्दः ।तन्निश्चितं नियमितस्तव मौलिदाम्नातन्त्रीनिनादमधुरैश्च गिरां निगुम्भैः ॥ ५॥

asmādṛśāmapakṛtau ciradīkṣitānāmahnāya devi dayate yadasau mukundaḥ |tanniścitaṃ niyamitastava maulidāmnātantrīninādamadhuraiśca girāṃ nigumbhaiḥ || 5||

शोणाधरेऽपि कुचयोरपि तुङ्गभद्रावाचां प्रवाहनिवहेऽपि सरस्वती त्वम् ।अप्राकृतैरपि रसैर्विरजा स्वभावात्गोदाऽपि देवि कमितुर्ननु नर्मदाऽसि ॥ ६॥

śoṇādhare'pi kucayorapi tuṅgabhadrāvācāṃ pravāhanivahe'pi sarasvatī tvam |aprākṛtairapi rasairvirajā svabhāvātgodā'pi devi kamiturnanu narmadā'si || 6||

वल्मीकतः श्रवणतो वसुधात्मनस्तेजातो बभूव स मुनिः कविसार्वभौमः ।गोदे किमद्भुतमिदं यदमी स्वदन्तेवक्त्रारविन्दमकरन्दनिभाः प्रबन्धाः ॥ ७॥

valmīkataḥ śravaṇato vasudhātmanastejāto babhūva sa muniḥ kavisārvabhaumaḥ |gode kimadbhutamidaṃ yadamī svadantevaktrāravindamakarandanibhāḥ prabandhāḥ || 7||

भोक्तुं तव प्रियतमं भवतीव गोदेभक्तिं निजां प्रणयभावनया गृणन्तः ।उच्चावचैर्विरहसङ्गमजैरुदन्तैःशृङ्गारयन्ति हृदयं गुरवस्त्वदीयाः ॥ ८॥

bhoktuṃ tava priyatamaṃ bhavatīva godebhaktiṃ nijāṃ praṇayabhāvanayā gṛṇantaḥ |uccāvacairvirahasaṅgamajairudantaiḥśṛṅgārayanti hṛdayaṃ guravastvadīyāḥ || 8||

मातः समुत्थितवतीमधिविष्णुचित्तंविश्वोपजीव्यममृतं वचसा दुहानाम् ।तापच्छिदं हिमरुचेरिव मूर्तिमन्यांसन्तः पयोधिदुहितुः सहजां विदुस्त्वाम् ॥ ९॥

mātaḥ samutthitavatīmadhiviṣṇucittaṃviśvopajīvyamamṛtaṃ vacasā duhānām |tāpacchidaṃ himaruceriva mūrtimanyāṃsantaḥ payodhiduhituḥ sahajāṃ vidustvām || 9||

तातस्तु ते मधुभिदः स्तुतिलेशवश्यात्कर्णामृतैः स्तुतिशतैरनवाप्तपूर्वम् ।त्वन्मौलिगन्धसुभगामुपहृत्य मालांलेभे महत्तरपदानुगुणं प्रसादम् ॥ १०॥

tātastu te madhubhidaḥ stutileśavaśyātkarṇāmṛtaiḥ stutiśatairanavāptapūrvam |tvanmauligandhasubhagāmupahṛtya mālāṃlebhe mahattarapadānuguṇaṃ prasādam || 10||

दिग्दक्षिणाऽपि परिपक्त्रिमपुण्यलभ्यात्सर्वोत्तरा भवति देवि तवावतारात् ।यत्रैव रङ्गपतिना बहुमानपूर्वंनिद्रालुनापि नियतं निहिताः कटाक्षाः ॥ ११॥

digdakṣiṇā'pi paripaktrimapuṇyalabhyātsarvottarā bhavati devi tavāvatārāt |yatraiva raṅgapatinā bahumānapūrvaṃnidrālunāpi niyataṃ nihitāḥ kaṭākṣāḥ || 11||

प्रायेण देवि भवतीव्यपदेशयोगात्गोदावरी जगदिदं पयसा पुनीते ।यस्यां समेत्य समयेषु चिरं निवासात्भागीरथीप्रभृतयोऽपि भवन्ति पुण्याः ॥ १२॥

prāyeṇa devi bhavatīvyapadeśayogātgodāvarī jagadidaṃ payasā punīte |yasyāṃ sametya samayeṣu ciraṃ nivāsātbhāgīrathīprabhṛtayo'pi bhavanti puṇyāḥ || 12||

नागेशयः सुतनु पक्षिरथः कथं तेजातः स्वयंवरपतिः पुरुषः पुराणः ।एवं विधाः समुचितं प्रणयं भवत्याःसन्दर्शयन्ति परिहासगिरः सखीनाम् ॥ १३॥

nāgeśayaḥ sutanu pakṣirathaḥ kathaṃ tejātaḥ svayaṃvarapatiḥ puruṣaḥ purāṇaḥ |evaṃ vidhāḥ samucitaṃ praṇayaṃ bhavatyāḥsandarśayanti parihāsagiraḥ sakhīnām || 13||

त्वद्भुक्तमाल्यसुरभीकृतचारुमौलेःहित्वा भुजान्तरगतामपि वैजयन्तीम् ।पत्युस्तवेश्वरि मिथः प्रतिघातलोलाःबर्हातपत्ररुचिमारचयन्ति भृङ्गाः ॥ १४॥

tvadbhuktamālyasurabhīkṛtacārumauleḥhitvā bhujāntaragatāmapi vaijayantīm |patyustaveśvari mithaḥ pratighātalolāḥbarhātapatrarucimāracayanti bhṛṅgāḥ || 14||

आमोदवत्यपि सदा हृदयङ्गमाऽपिरागान्विताऽपि ललिताऽपि गुणोत्तराऽपि ।मौलिस्रजा तव मुकुन्दकिरीटभाजागोदे भवत्यधरिता खलु वैजयन्ती ॥ १५॥

āmodavatyapi sadā hṛdayaṅgamā'pirāgānvitā'pi lalitā'pi guṇottarā'pi |maulisrajā tava mukundakirīṭabhājāgode bhavatyadharitā khalu vaijayantī || 15||

त्वन्मौलिदामनि विभोः शिरसा गृहीतेस्वच्छन्दकल्पितसपीतिरसप्रमोदाः ।मञ्जुस्वना मधुलिहो विदधुः स्वयं तेस्वायंवरं कमपि मङ्गलतूर्यघोषम् ॥ १६॥

tvanmaulidāmani vibhoḥ śirasā gṛhītesvacchandakalpitasapītirasapramodāḥ |mañjusvanā madhuliho vidadhuḥ svayaṃ tesvāyaṃvaraṃ kamapi maṅgalatūryaghoṣam || 16||

विश्वायमानरजसा कमलेन नाभौ (विश्वासमानरजसा)वक्षःस्थले च कमलास्तनचन्दनेन ।आमोदितोऽपि निगमैर्विभुरङ्घ्रियुग्मेधत्ते नतेन शिरसा तव मौलिमालाम् ॥ १७॥

viśvāyamānarajasā kamalena nābhau (viśvāsamānarajasā)vakṣaḥsthale ca kamalāstanacandanena |āmodito'pi nigamairvibhuraṅghriyugmedhatte natena śirasā tava maulimālām || 17||

चूडापदेन परिगृह्य तवोत्तरीयंमालामपि त्वदलकैरधिवास्य दत्ताम् ।प्रायेण रङ्गपतिरेष बिभर्ति गोदेसौभाग्यसम्पदभिषेकमहाधिकारम् ॥ १८॥

cūḍāpadena parigṛhya tavottarīyaṃmālāmapi tvadalakairadhivāsya dattām |prāyeṇa raṅgapatireṣa bibharti godesaubhāgyasampadabhiṣekamahādhikāram || 18||

तुङ्गैरकृत्रिमगिरः स्वयमुत्तमाङ्गैःयं सर्वगन्ध इति सादरमुद्वहन्ति ।आमोदमन्यमधिगच्छति मालिकाभिःसोऽपि त्वदीयकुटिलालकवासिताभिः ॥ १९॥

tuṅgairakṛtrimagiraḥ svayamuttamāṅgaiḥyaṃ sarvagandha iti sādaramudvahanti |āmodamanyamadhigacchati mālikābhiḥso'pi tvadīyakuṭilālakavāsitābhiḥ || 19||

धन्ये समस्तजगतां पितुरुत्तमाङ्गेत्वन्मौलिमाल्यभरसम्भरणेन भूयः ।इन्दीवरस्रजमिवादधति त्वदीयान्याकेकराणि बहुमानविलोकितानि ॥ २०॥

dhanye samastajagatāṃ pituruttamāṅgetvanmaulimālyabharasambharaṇena bhūyaḥ |indīvarasrajamivādadhati tvadīyānyākekarāṇi bahumānavilokitāni || 20||

रङ्गेश्वरस्य तव च प्रणयानुबन्धात्अन्योन्यमाल्यपरिवृत्तिमभिष्टुवन्तः ।वाचालयन्ति वसुधे रसिकास्त्रिलोकींन्यूनाधिकत्वसमताविषयैर्विवादैः ॥ २१॥

raṅgeśvarasya tava ca praṇayānubandhātanyonyamālyaparivṛttimabhiṣṭuvantaḥ |vācālayanti vasudhe rasikāstrilokīṃnyūnādhikatvasamatāviṣayairvivādaiḥ || 21||

दूर्वादलप्रतिमया तव देहकान्त्यागोरोचनारुचिरया च रुचेन्दिरायाः ।आसीदनुज्झितशिखावलकण्ठशोभंमाङ्गल्यदं प्रणमतां मधुवैरिगात्रम् ॥ २२॥

dūrvādalapratimayā tava dehakāntyāgorocanārucirayā ca rucendirāyāḥ |āsīdanujjhitaśikhāvalakaṇṭhaśobhaṃmāṅgalyadaṃ praṇamatāṃ madhuvairigātram || 22||

अर्च्यं समर्च्य नियमैर्निगमप्रसूनैःनाथं त्वया कमलया च समेयिवांसम् ।मातश्चिरं निरविशन्निजमाधिराज्यंमान्या मनुप्रभृतयोऽपि महीक्षितस्ते ॥ २३॥

arcyaṃ samarcya niyamairnigamaprasūnaiḥnāthaṃ tvayā kamalayā ca sameyivāṃsam |mātaściraṃ niraviśannijamādhirājyaṃmānyā manuprabhṛtayo'pi mahīkṣitaste || 23||

आर्द्रापराधिनि जनेऽप्यभिरक्षणार्थंरङ्गेश्वरस्य रमया विनिवेद्यमाने ।पार्श्वे परत्र भवती यदि तत्र नासीत्प्रायेण देवि वदनं परिवर्तितं स्यात् ॥ २४॥

ārdrāparādhini jane'pyabhirakṣaṇārthaṃraṅgeśvarasya ramayā vinivedyamāne |pārśve paratra bhavatī yadi tatra nāsītprāyeṇa devi vadanaṃ parivartitaṃ syāt || 24||

गोदे गुणैरपनयन् प्रणतापराधान्भ्रूक्षेप एव तव भोगरसानुकूलः ।कर्मानुबन्धि फलदानरतस्य भर्तुःस्वातन्त्र्यदुर्व्यसनमर्मभिदा निदानम् ॥ २५॥

gode guṇairapanayan praṇatāparādhānbhrūkṣepa eva tava bhogarasānukūlaḥ |karmānubandhi phaladānaratasya bhartuḥsvātantryadurvyasanamarmabhidā nidānam || 25||

रङ्गे तटिद्गुणवतो रमयैव गोदेकृष्णाम्बुदस्य घटितां कृपया सुवृष्ट्या ।दौर्गत्यदुर्विषविनाशसुधानदीं त्वांसन्तः प्रपद्य शमयन्त्यचिरेण तापान् ॥ २६॥

raṅge taṭidguṇavato ramayaiva godekṛṣṇāmbudasya ghaṭitāṃ kṛpayā suvṛṣṭyā |daurgatyadurviṣavināśasudhānadīṃ tvāṃsantaḥ prapadya śamayantyacireṇa tāpān || 26||

जातापराधमपि मामनुकम्प्य गोदेगोप्त्री यदि त्वमसि युक्तमिदं भवत्याः ।वात्सल्यनिर्भरतया जननी कुमारंस्तन्येन वर्धयति दष्टपयोधराऽपि ॥ २७॥

jātāparādhamapi māmanukampya godegoptrī yadi tvamasi yuktamidaṃ bhavatyāḥ |vātsalyanirbharatayā jananī kumāraṃstanyena vardhayati daṣṭapayodharā'pi || 27||

शतमखमणिनीला चारु कल्हारहस्तास्तनभरनमिताङ्गी सान्द्रवात्सल्यसिन्धुः ।अलकविनिहिताभिः स्रग्भराकृष्टनाथाविलसतु हृदि गोदा विष्णुचित्तात्मजा नः ॥ २८॥

śatamakhamaṇinīlā cāru kalhārahastāstanabharanamitāṅgī sāndravātsalyasindhuḥ |alakavinihitābhiḥ sragbharākṛṣṭanāthāvilasatu hṛdi godā viṣṇucittātmajā naḥ || 28||

इति विकसितभक्तेरुत्थितां वेङ्कटेशात्बहुगुणरमणीयां वक्ति गोदास्तुतिं यः ।स भवति बहुमान्यः श्रीमतो रङ्गभर्तुःचरणकमलसेवां शाश्वतीमभ्युपैष्यन् ॥ २९॥

iti vikasitabhakterutthitāṃ veṅkaṭeśātbahuguṇaramaṇīyāṃ vakti godāstutiṃ yaḥ |sa bhavati bahumānyaḥ śrīmato raṅgabhartuḥcaraṇakamalasevāṃ śāśvatīmabhyupaiṣyan || 29||

इति श्रीवेदान्तदेशिकविरचिता गोदास्तुतिः समाप्ता ।

iti śrīvedāntadeśikaviracitā godāstutiḥ samāptā |