गङ्गापुष्पाञ्जलिः Gangapushpanjalih

श्रीगणेशाय नमः ।स्वयं शुक्ला शुक्लाभरणवसना जह्नुतनयेद्युतिं वाचां देवी तव न कलयाप्तुं प्रभुरभूत् ।अतो रूपं लब्धुं सुकविवदनाम्भोजजनितैविर्धत्ते वाग्गुम्फैर्जननि ! पदपुष्पाञ्जलिमसौ ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ |svayaṃ śuklā śuklābharaṇavasanā jahnutanayedyutiṃ vācāṃ devī tava na kalayāptuṃ prabhurabhūt |ato rūpaṃ labdhuṃ sukavivadanāmbhojajanitaivirdhatte vāggumphairjanani ! padapuṣpāñjalimasau || 1||

कदाचित्केनापि क्वचिदपि समानीत्तममलंपिबन्तः पानीयं तव जननि ! मीनासनगते ! ।वहन्तस्त्वां गङ्गे! शिरसि किल हालाहलभुजोलभन्ते ते लोके शमनदमनान्नात्र शमनम् ॥ २॥

kadācitkenāpi kvacidapi samānīttamamalaṃpibantaḥ pānīyaṃ tava janani ! mīnāsanagate ! |vahantastvāṃ gaṅge! śirasi kila hālāhalabhujolabhante te loke śamanadamanānnātra śamanam || 2||

सदावृत्तास्तुङ्गान् भुवि वियति धारागतिधरान्तरङ्गान् गङ्गायाः सुतरलतुरङ्गाकृतिधरान् ।विचित्रा वीक्ष्यैते विषयगतयो वृत्तिनिवहास्त्रपाधीना पीना अपि जहति दीनाश्चपलताम् ॥ ३॥

sadāvṛttāstuṅgān bhuvi viyati dhārāgatidharāntaraṅgān gaṅgāyāḥ sutaralaturaṅgākṛtidharān |vicitrā vīkṣyaite viṣayagatayo vṛttinivahāstrapādhīnā pīnā api jahati dīnāścapalatām || 3||

कृपासिन्धुः सिन्धुं किमुत भवतीमत्र भवतीप्रपां पीयूषस्य प्रतिदिनमुमेशो वितनुते ।अथो रूपं कृत्वा जगति जनतातारणपटुःस्वयं मायोत्तीर्णा सुरनदि ! सुधाधामशिरसः ॥ ४॥

kṛpāsindhuḥ sindhuṃ kimuta bhavatīmatra bhavatīprapāṃ pīyūṣasya pratidinamumeśo vitanute |atho rūpaṃ kṛtvā jagati janatātāraṇapaṭuḥsvayaṃ māyottīrṇā suranadi ! sudhādhāmaśirasaḥ || 4||

पुरा धृत्वा पात्रे त्रिभुवनविधाता विधिरभूदिति ज्ञात्वा पाथः शिरसि पशुनाथस्तव दधौ ।"दे जाने ज्ञानात्सुरनदि ! पुराणस्तु पुरुषःशरत्पाथोनष्टा सुमतिरिति तथ्यं जनवचः ॥ ५॥

purā dhṛtvā pātre tribhuvanavidhātā vidhirabhūditi jñātvā pāthaḥ śirasi paśunāthastava dadhau |"de jāne jñānātsuranadi ! purāṇastu puruṣaḥśaratpāthonaṣṭā sumatiriti tathyaṃ janavacaḥ || 5||

अरित्रं नो यस्यां नहि गुणधरो नाविकगणःपरं पारं नारं नयति न पुनर्याति ननु या ।असारे संसारे जलधिवदपारे निपतितान्जनानुद्धर्तुं सा तरिरियमपूर्वा विजयते ॥ ६॥

aritraṃ no yasyāṃ nahi guṇadharo nāvikagaṇaḥparaṃ pāraṃ nāraṃ nayati na punaryāti nanu yā |asāre saṃsāre jaladhivadapāre nipatitānjanānuddhartuṃ sā taririyamapūrvā vijayate || 6||

विशेषाच्छेषस्ते गुणगणमशेषं निगदितुंप्रभुर्वक्तुं दोषान् सदसि बहुरोषान्मुहुरहम् ।ब्रुवे मज्जज्जन्तोर्जननि ! जयति व्यालपटलीविशाली कण्ठे च स्थितिरपि सदा भूतभुवने ॥ ७॥

viśeṣāccheṣaste guṇagaṇamaśeṣaṃ nigadituṃprabhurvaktuṃ doṣān sadasi bahuroṣānmuhuraham |bruve majjajjantorjanani ! jayati vyālapaṭalīviśālī kaṇṭhe ca sthitirapi sadā bhūtabhuvane || 7||

समायाता कस्मात्क्क च जगति यातीयमधुनाकथङ्कारं पारं तव जननि ! जानन्ति विबुधाः ।न तेषां हानिः स्यात्सुरनदि ! तवापारविदुषांजना मूढाः किं ये भुवि शशविषाणं न हि विदुः ॥ ८॥

samāyātā kasmātkka ca jagati yātīyamadhunākathaṅkāraṃ pāraṃ tava janani ! jānanti vibudhāḥ |na teṣāṃ hāniḥ syātsuranadi ! tavāpāraviduṣāṃjanā mūḍhāḥ kiṃ ye bhuvi śaśaviṣāṇaṃ na hi viduḥ || 8||

त्वदन्ये मन्येऽहं दधति विबुधाः सिद्धिनिचयंप्रसन्ना भक्तेभ्यो निजजपरतेभ्योऽपि निखिलाः ।पिबन्तं पानीयं तपनकरतप्तं तनुभृतंविधत्से सिद्धीशं सुरनदि ! गिरीशं च कृपया ॥ ९॥

tvadanye manye'haṃ dadhati vibudhāḥ siddhinicayaṃprasannā bhaktebhyo nijajaparatebhyo'pi nikhilāḥ |pibantaṃ pānīyaṃ tapanakarataptaṃ tanubhṛtaṃvidhatse siddhīśaṃ suranadi ! girīśaṃ ca kṛpayā || 9||

पूर्णेन्दोर्दत्तभङ्गाःसुरपुरललनोद्वर्त्तनैश्चापि पिङ्गाःशम्भुं गन्तुं तुरङ्गा हरिपदगमने वैनतेयो विहङ्गाः ।वित्ताशादत्तचित्तानुदरभृतिपरान्तीरगान्भुक्तभोगान्भुक्तेशानप्रसङ्गाज्जगति कलियुगात्पान्तु गङ्गातरङ्गाः ॥ १०॥

pūrṇendordattabhaṅgāḥsurapuralalanodvarttanaiścāpi piṅgāḥśambhuṃ gantuṃ turaṅgā haripadagamane vainateyo vihaṅgāḥ |vittāśādattacittānudarabhṛtiparāntīragānbhuktabhogānbhukteśānaprasaṅgājjagati kaliyugātpāntu gaṅgātaraṅgāḥ || 10||

इति श्रीमद्गुरुणा विरचितः गङ्गापुष्पाञ्जलिः सम्पूर्णः ।

iti śrīmadguruṇā viracitaḥ gaṅgāpuṣpāñjaliḥ sampūrṇaḥ |