गङ्गामृतस्तोत्रम् Gangamritastotram

श्रीगणेशाय नमः ।श्रीरामचन्द्रशर्मबालाजीविरचितंगुञ्जन्ममिलिन्दपुञ्जविलसत्कुम्भद्वयाम्भोरुहद्वन्द्वस्यन्दिमरन्दबिन्दुनिवहं भाले विशाले मुदा ।शुक्त्यै वामलयान्तयेन्दुकलया बिभ्रद्भवानीभवस्तन्वन् भव्यमयं भयं विकलयत्रव्यादभव्यात्स नः ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ |śrīrāmacandraśarmabālājīviracitaṃguñjanmamilindapuñjavilasatkumbhadvayāmbhoruhadvandvasyandimarandabindunivahaṃ bhāle viśāle mudā |śuktyai vāmalayāntayendukalayā bibhradbhavānībhavastanvan bhavyamayaṃ bhayaṃ vikalayatravyādabhavyātsa naḥ || 1||

लोलत्कल्लोलमालाकुलबकुलकुलोल्लासिकूलानुकूलोन्मीलन्मल्लीमतल्लीविहितविहृतयश्चञ्चरीका जयन्ति ।स्वच्छायाच्छादिताङ्गानमरपुरमहोमत्तमातङ्गवारा ।नारादारोहयन्तः किमुत शिवजलैगौरिगङ्गे ! स्तुतिस्ते ॥ २॥

lolatkallolamālākulabakulakulollāsikūlānukūlonmīlanmallīmatallīvihitavihṛtayaścañcarīkā jayanti |svacchāyācchāditāṅgānamarapuramahomattamātaṅgavārā |nārādārohayantaḥ kimuta śivajalaigaurigaṅge ! stutiste || 2||

आलोकालोकलोका विषयविषधरासारसंसारगर्तप्रावर्तप्रोज्झिताशास्त्वदुणनुतिवशादम्ब! सालम्ब्यमीयुः ।दृष्ट्वैतत्स्पष्टमङ्के दधदपि गिरिजां केवलं कामगञ्जांमातर्गङ्गे ! वराङ्गे ! वहति पशुपतिस्त्वां परानन्दकन्दाम् ॥ ३॥

ālokālokalokā viṣayaviṣadharāsārasaṃsāragartaprāvartaprojjhitāśāstvaduṇanutivaśādamba! sālambyamīyuḥ |dṛṣṭvaitatspaṣṭamaṅke dadhadapi girijāṃ kevalaṃ kāmagañjāṃmātargaṅge ! varāṅge ! vahati paśupatistvāṃ parānandakandām || 3||

भर्गः स्वर्गापवर्गश्रयणचणगुणान्त्वां दधानो विरक्तःकृत्तिक्ष्वेडाहितुण्डान्यवहदवहितः कामदाहे च देहे ।गेहे माहेश्वरं हे सुरधुनि ! चरितं वीक्ष्य विष्णुं विलासैःपैत्रे जैत्रे वसन्ती वशयति कमला म्लानमानेतिजाने ॥ ४॥

bhargaḥ svargāpavargaśrayaṇacaṇaguṇāntvāṃ dadhāno viraktaḥkṛttikṣveḍāhituṇḍānyavahadavahitaḥ kāmadāhe ca dehe |gehe māheśvaraṃ he suradhuni ! caritaṃ vīkṣya viṣṇuṃ vilāsaiḥpaitre jaitre vasantī vaśayati kamalā mlānamānetijāne || 4||

प्रातमर्तर्यदान्तर्भवति कतिपयं कालमालोलचेताभूताधीशादिलेखावलिमिलितकले त्वज्जले जन्तुरेषः ।रम्भासम्भोगभाजां मुहुरिति वदतां सेव्यतामेति कामम् ॥ ५॥

prātamartaryadāntarbhavati katipayaṃ kālamālolacetābhūtādhīśādilekhāvalimilitakale tvajjale jantureṣaḥ |rambhāsambhogabhājāṃ muhuriti vadatāṃ sevyatāmeti kāmam || 5||

चित्रं यच्छम्भुशैलायितशिरसि समुद्धर्तुमन्धान् धरायांधारां वारामपारां धरशिखरनिभामादधौ ब्रह्मलोकात् ।तत्कालेऽकालकोलाहलबहलमिलन्मोहमालिन्यलीनैःशालीनैदेवि ! दैवैरनुदितमुदितं ज्ञानमज्ञस्य सद्यः ॥ ६॥

citraṃ yacchambhuśailāyitaśirasi samuddhartumandhān dharāyāṃdhārāṃ vārāmapārāṃ dharaśikharanibhāmādadhau brahmalokāt |tatkāle'kālakolāhalabahalamilanmohamālinyalīnaiḥśālīnaidevi ! daivairanuditamuditaṃ jñānamajñasya sadyaḥ || 6||

ब्रह्माण्डस्तम्भदण्डः किमु यमनियमे कालदण्डः प्रचण्डःकिम्वा भूमन्थदण्डः किमु पतति दिवः स्वधुनीवारिदण्डः ।किम्वाऽऽकाशः सुभाण्डः किमिह हिमगिरिः प्रौढपिण्डः किमित्थंतरुत्प्रेक्ष्यमाणा दिवि भुवि च जनैर्जाह्नवी जन्यमव्यात् ॥ ७॥

brahmāṇḍastambhadaṇḍaḥ kimu yamaniyame kāladaṇḍaḥ pracaṇḍaḥkimvā bhūmanthadaṇḍaḥ kimu patati divaḥ svadhunīvāridaṇḍaḥ |kimvā''kāśaḥ subhāṇḍaḥ kimiha himagiriḥ prauḍhapiṇḍaḥ kimitthaṃtarutprekṣyamāṇā divi bhuvi ca janairjāhnavī janyamavyāt || 7||

कुप्यद्गौरीकटाक्षारुणकिरणगणैर्भाति या शोणशोभाशम्भूत्क्षिप्तेभकृत्तिप्रतिफलिततलैर्याऽतुला श्यामला च ।किञ्चोदञ्चच्छरच्चन्द्रितकरनिकराकीर्णमुक्ताच्छगुच्छच्छायासच्छायचारुः स्वयमियमपरा रातु वाणीस्त्रिवेणी ॥ ८॥

kupyadgaurīkaṭākṣāruṇakiraṇagaṇairbhāti yā śoṇaśobhāśambhūtkṣiptebhakṛttipratiphalitatalairyā'tulā śyāmalā ca |kiñcodañcaccharaccandritakaranikarākīrṇamuktācchagucchacchāyāsacchāyacāruḥ svayamiyamaparā rātu vāṇīstriveṇī || 8||

मातर्मातङ्गसङ्गोच्छलदमलजलस्नातनारीस्तनाग्रस्रस्तश्रीखण्डसङ्गोद्धृतधरविहरदूरिपाटीरवृक्षे ।वक्ष्ये किं बिन्दुभक्षे तव फलमखिले क्षेममत्राकुलेक्षोऽहीशोऽधीशोऽपि नेशो भवति हि गदितुं पारमम्भोमहिम्नः ॥ ९॥

mātarmātaṅgasaṅgocchaladamalajalasnātanārīstanāgrasrastaśrīkhaṇḍasaṅgoddhṛtadharaviharadūripāṭīravṛkṣe |vakṣye kiṃ bindubhakṣe tava phalamakhile kṣemamatrākulekṣo'hīśo'dhīśo'pi neśo bhavati hi gadituṃ pāramambhomahimnaḥ || 9||

पादायोदप्रधाराकृतिरमितचितिर्या पुराऽभून्मुरारेःप्रादुर्भूता पुरारेरपि शिरसि जटाजूटकूटेऽस्ति सैव ।पादाग्रादाशिखाग्रादपि हरिहरयोरेकरूपैकरूप्यंजल्पन्ती जहुकन्या जगति विजयते जीवजीवातुरेषा ॥ १०॥

pādāyodapradhārākṛtiramitacitiryā purā'bhūnmurāreḥprādurbhūtā purārerapi śirasi jaṭājūṭakūṭe'sti saiva |pādāgrādāśikhāgrādapi hariharayorekarūpaikarūpyaṃjalpantī jahukanyā jagati vijayate jīvajīvātureṣā || 10||

निर्यातां त्वां पदाग्रात् सुरधुनि ! परमां चित्कलां वीक्ष्य जातःश्यामः शेते रमेशः परमधिजलधि प्राप्तुकामः पुनर्याम् ।भगों जागर्ति लब्धा विधिरपि विदधे विश्वमाश्वासयन्तीमायान्तीमत्र जाने जगति जनिजुषामैहिकामुष्मिकाय ॥ ११॥

niryātāṃ tvāṃ padāgrāt suradhuni ! paramāṃ citkalāṃ vīkṣya jātaḥśyāmaḥ śete rameśaḥ paramadhijaladhi prāptukāmaḥ punaryām |bhagoṃ jāgarti labdhā vidhirapi vidadhe viśvamāśvāsayantīmāyāntīmatra jāne jagati janijuṣāmaihikāmuṣmikāya || 11||

अपर्णाऽऽकीर्णोमपि प्रबलफणिफूत्कारविकलोऽनलोदीर्णज्वालावलिमलिनहालाहलगलः ।स्थितः शैलप्रस्थे सुरधुनि ! तवैवैष महिमायतः सोऽयं स्थाणुः फलति फलमानन्दमतुलम् ॥ १२॥

aparṇā''kīrṇomapi prabalaphaṇiphūtkāravikalo'nalodīrṇajvālāvalimalinahālāhalagalaḥ |sthitaḥ śailaprasthe suradhuni ! tavaivaiṣa mahimāyataḥ so'yaṃ sthāṇuḥ phalati phalamānandamatulam || 12||

साधुसङ्गादिदं गङ्गामृतं येन मुखे धृतम् ।तस्य गङ्गापदे सङ्गात् मनोऽनङ्गारिभृद् भवेत् ॥ १३॥

sādhusaṅgādidaṃ gaṅgāmṛtaṃ yena mukhe dhṛtam |tasya gaṅgāpade saṅgāt mano'naṅgāribhṛd bhavet || 13||

इति श्रीरजाप्यान्वयोत्पत्रधुरन्धरोपनामकत्रीमदात्मारामसूरिसूनुनाबालाजीत्यपरप्रसिद्धाभिधानेन रामचन्द्रशर्मणा काशान्थेन कृतंगङ्गामृतस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti śrīrajāpyānvayotpatradhurandharopanāmakatrīmadātmārāmasūrisūnunābālājītyaparaprasiddhābhidhānena rāmacandraśarmaṇā kāśānthena kṛtaṃgaṅgāmṛtastotraṃ sampūrṇam |