रुद्रचण्डीत्रैलोक्यमंगलकवचम् Shri Rudrachandi Trailokyamangala Kavacham

॥ पूर्वपीठिका॥श्रीपार्वत्युवाच ।देवदेव ! महादेव ! दयालो ! दीनवत्सल ! ।केन सिद्धिं ददात्याशु चण्डी त्रैलोक्यदुर्लभा ॥ १॥

|| pūrvapīṭhikā||śrīpārvatyuvāca |devadeva ! mahādeva ! dayālo ! dīnavatsala ! |kena siddhiṃ dadātyāśu caṇḍī trailokyadurlabhā || 1||

श्रीमहादेव उवाच ।रुद्रेणाराधिता चण्डी महासिद्धिर्भवेत् तदा ।रुद्ररूपा रुद्रभावा रुद्रभूषा सदा स्थिता ॥ २॥

śrīmahādeva uvāca |rudreṇārādhitā caṇḍī mahāsiddhirbhavet tadā |rudrarūpā rudrabhāvā rudrabhūṣā sadā sthitā || 2||

रुद्रध्येया रुद्रगेहा रुद्राणी रुद्रवल्लभा ।सर्वदा वरदा देवी ब्रह्मज्ञानप्रदायिनी ॥ ३॥

rudradhyeyā rudragehā rudrāṇī rudravallabhā |sarvadā varadā devī brahmajñānapradāyinī || 3||

सर्वपापहरा देवी सर्वरोगक्षयङ्करी ।सर्वारिष्टगतैर्दात्री सर्वग्रहनिवारिणी ॥ ४॥

sarvapāpaharā devī sarvarogakṣayaṅkarī |sarvāriṣṭagatairdātrī sarvagrahanivāriṇī || 4||

शिवं देहि शुभं देहि सुखं देहि सदा प्रिये ! ।तुष्टिं पुष्टिं जयारोग्यं मङ्गलानां च मङ्गलम् ॥ ५॥

śivaṃ dehi śubhaṃ dehi sukhaṃ dehi sadā priye ! |tuṣṭiṃ puṣṭiṃ jayārogyaṃ maṅgalānāṃ ca maṅgalam || 5||

अकालमरणं वापि काले मृत्युर्यदा भवेत् ।चण्डीस्मरणमात्रेण मृत्योर्मृत्युकरं परम् ॥ ६॥

akālamaraṇaṃ vāpi kāle mṛtyuryadā bhavet |caṇḍīsmaraṇamātreṇa mṛtyormṛtyukaraṃ param || 6||

ज्ञात्वा देवगणाः सर्वे चण्ड्यभूद् रुद्रगेहिनी ।रुद्रचण्डी तदा ख्याता त्रैलोक्ये परमेश्वरी ॥ ७॥

jñātvā devagaṇāḥ sarve caṇḍyabhūd rudragehinī |rudracaṇḍī tadā khyātā trailokye parameśvarī || 7||

रुद्रोऽभवन्महारुद्रश्चण्डीपाठप्रसादतः ।तदा शापः प्रदातव्यः स्वीयसिद्धिर्यदा शिवे ! ॥ ८॥

rudro'bhavanmahārudraścaṇḍīpāṭhaprasādataḥ |tadā śāpaḥ pradātavyaḥ svīyasiddhiryadā śive ! || 8||

कृष्णेनाराधिता चण्डी कृष्णचण्डी न सिद्धिदा ।कृष्णनामधरा देवी सर्वतन्त्रेषु गोपिता ॥ ९॥

kṛṣṇenārādhitā caṇḍī kṛṣṇacaṇḍī na siddhidā |kṛṣṇanāmadharā devī sarvatantreṣu gopitā || 9||

कृष्णचण्डी महादेवी प्राणान्ते न प्रकाशिता ।ज्ञात्वा चण्डीं जगत् सर्वं कृष्णशापोऽभवत् तदा ॥ १०॥

kṛṣṇacaṇḍī mahādevī prāṇānte na prakāśitā |jñātvā caṇḍīṃ jagat sarvaṃ kṛṣṇaśāpo'bhavat tadā || 10||

तदन्ते चण्डिकां ज्ञात्वा कृष्णशापोऽभवन्मुदा ।स्वीयभावे तदा देवी अभिशापं करोति हि ।तेन ते स्वीयपापेन न सिद्।ह्ध्यन्ति कदाचन ॥ ११॥

tadante caṇḍikāṃ jñātvā kṛṣṇaśāpo'bhavanmudā |svīyabhāve tadā devī abhiśāpaṃ karoti hi |tena te svīyapāpena na sid|hdhyanti kadācana || 11||

श्रीपार्वत्युवाच ।देवदेव दीननाथ दीनबन्धो ! दयानिधे ! ।इदानीं वद मे नाथ ! चण्डीसिद्धिकरं परम् ॥ १२॥

śrīpārvatyuvāca |devadeva dīnanātha dīnabandho ! dayānidhe ! |idānīṃ vada me nātha ! caṇḍīsiddhikaraṃ param || 12||

विना ध्यानं विना पूजां विना जपपरायणम् ।विना होमं विना मन्त्रं विना साधनसंज्ञकम् ॥ १३॥

vinā dhyānaṃ vinā pūjāṃ vinā japaparāyaṇam |vinā homaṃ vinā mantraṃ vinā sādhanasaṃjñakam || 13||

अनायासेन सिद्।ह्ध्यन्ति केनोपायेन तद् वद ॥श्रीमहादेव उवाच ।शृणु पार्वति सुभगे ! चण्डीसिद्धिकरं परम् ।रुद्रध्येया रुद्रचण्डी प्रसन्ना सर्वदा सती ॥ १४॥

anāyāsena sid|hdhyanti kenopāyena tad vada ||śrīmahādeva uvāca |śṛṇu pārvati subhage ! caṇḍīsiddhikaraṃ param |rudradhyeyā rudracaṇḍī prasannā sarvadā satī || 14||

तस्याहं कवचं देवि ! कथयामि शुचिस्मिते ! ।त्रैलोक्ये सर्वदेवानां साधनेनैव यत् फलम् ॥ १५॥

tasyāhaṃ kavacaṃ devi ! kathayāmi śucismite ! |trailokye sarvadevānāṃ sādhanenaiva yat phalam || 15||

तत् फलं लभते सद्यः कवचाध्यायमात्रतः ।शतमष्टौ पठेद् यस्तु सर्वसिद्धीश्वरो भवेत् ॥ १६॥

tat phalaṃ labhate sadyaḥ kavacādhyāyamātrataḥ |śatamaṣṭau paṭhed yastu sarvasiddhīśvaro bhavet || 16||

शतावृत्तिं पठेद् यो हि सप्तद्वीपेश्वरो भवेत् ।पञ्चाशत् पाठमात्रेण पञ्चाशद्वर्णसिद्धये ॥ १७॥

śatāvṛttiṃ paṭhed yo hi saptadvīpeśvaro bhavet |pañcāśat pāṭhamātreṇa pañcāśadvarṇasiddhaye || 17||

अष्टाविंशतिपाठेन अष्टसिद्धिः करे स्थिता ।एकादश पठेद् यस्तु रुद्रस्तस्य प्रसन्नधीः ॥ १८॥

aṣṭāviṃśatipāṭhena aṣṭasiddhiḥ kare sthitā |ekādaśa paṭhed yastu rudrastasya prasannadhīḥ || 18||

दशविद्याः प्रसिद्धयन्ति यः पठेद् दशधा शिवे ! ।नवावृत्तिं पठेद् यो हि ग्रहदेवप्रसन्नधीः ॥ १९॥

daśavidyāḥ prasiddhayanti yaḥ paṭhed daśadhā śive ! |navāvṛttiṃ paṭhed yo hi grahadevaprasannadhīḥ || 19||

अष्टावृत्तिं पठेद् यस्तु अष्टपाशैर्विमुच्यते ।सप्तधा पाठमात्रेण चिरायुर्भवेत् ध्रुवम् ॥ २०॥

aṣṭāvṛttiṃ paṭhed yastu aṣṭapāśairvimucyate |saptadhā pāṭhamātreṇa cirāyurbhavet dhruvam || 20||

पठेत् षष्ठं कर्मभेदे षट्कर्मसिद्धये ध्रुवम् ।पञ्चमं प्रपठेद् यस्तु पञ्चात्मा च प्रसन्नधीः ॥ २१॥

paṭhet ṣaṣṭhaṃ karmabhede ṣaṭkarmasiddhaye dhruvam |pañcamaṃ prapaṭhed yastu pañcātmā ca prasannadhīḥ || 21||

चतुर्थं प्रपठेद् यस्तु चतुर्वेदविदां वरः ।त्रिधा पाठे महेशानि ! सर्वशान्तिर्भविष्यति ॥ २२॥

caturthaṃ prapaṭhed yastu caturvedavidāṃ varaḥ |tridhā pāṭhe maheśāni ! sarvaśāntirbhaviṣyati || 22||

पाठ द्वयं कृतं यद्धि सर्वकाम्यं प्रसाधयेत् ।एकधा पाठमात्रेण चण्डीसिद्धिर्भविष्यति ॥ २३॥

pāṭha dvayaṃ kṛtaṃ yaddhi sarvakāmyaṃ prasādhayet |ekadhā pāṭhamātreṇa caṇḍīsiddhirbhaviṣyati || 23||

अतः परमहं वक्ष्ये कवचं च परात्परम् ।रक्षाकरं महामन्त्रं त्रैलोक्यमङ्गलाभिधम् ॥ २४॥

ataḥ paramahaṃ vakṣye kavacaṃ ca parātparam |rakṣākaraṃ mahāmantraṃ trailokyamaṅgalābhidham || 24||

प्रणवो वाग्भवो माया ततः सद्यः सनातनी ।स्थिरा माया ततः कामो लज्जायुग्मं ततः परम् ॥ २५॥

praṇavo vāgbhavo māyā tataḥ sadyaḥ sanātanī |sthirā māyā tataḥ kāmo lajjāyugmaṃ tataḥ param || 25||

एष नवाक्षरो मन्त्रः सर्वाशापरिपूरकः ।अग्निस्तम्भं जलस्तम्भं वायुस्तम्भं ततः परम् ॥ २६॥

eṣa navākṣaro mantraḥ sarvāśāparipūrakaḥ |agnistambhaṃ jalastambhaṃ vāyustambhaṃ tataḥ param || 26||

बहु किं कथ्यते देवि ! त्रैलोक्यस्तम्भनं भवेत् ।कर्षयेदखिलं देवि ! शोषयेदखिलं जगत् ॥ २७॥

bahu kiṃ kathyate devi ! trailokyastambhanaṃ bhavet |karṣayedakhilaṃ devi ! śoṣayedakhilaṃ jagat || 27||

मोहयेदखिलान् लोकान् मारयेत् सकलं जगत् ।वशयेत् सर्वदेवादीन् ऋतुभेदे महेश्वरि ! ॥ २८॥

mohayedakhilān lokān mārayet sakalaṃ jagat |vaśayet sarvadevādīn ṛtubhede maheśvari ! || 28||

सर्वरक्षाकरो मन्त्रः साक्षाद् ब्रह्म न संशयः ।(नवाक्षर मन्त्रः ॐ ऐं ह्रीं ॐ क्रीं ह्लीं क्लीं ह्रीं ह्रीं)॥ कवचस्तोत्र ॥शिखायां प्रणवः पातु शिरसि वाग्भवः प्रिये ! ।भ्रूमध्ये रक्षते माया हृदयं कालिकाऽवतु ॥ १॥

sarvarakṣākaro mantraḥ sākṣād brahma na saṃśayaḥ |(navākṣara mantraḥ oṃ aiṃ hrīṃ oṃ krīṃ hlīṃ klīṃ hrīṃ hrīṃ)|| kavacastotra ||śikhāyāṃ praṇavaḥ pātu śirasi vāgbhavaḥ priye ! |bhrūmadhye rakṣate māyā hṛdayaṃ kālikā'vatu || 1||

नाभिं पातु स्थिरा माया तदधः काम रक्षतु ।लिङ्गमूलं पातु लज्जा यजुर्गुह्ये सदाऽवतु ॥ २॥

nābhiṃ pātu sthirā māyā tadadhaḥ kāma rakṣatu |liṅgamūlaṃ pātu lajjā yajurguhye sadā'vatu || 2||

कटिं पृष्ठं कूर्परं च स्कन्धं कर्णद्वयं तथा ।प्रणवो रक्षते देवि ! मातृभावेन सर्वदा ॥ ३॥

kaṭiṃ pṛṣṭhaṃ kūrparaṃ ca skandhaṃ karṇadvayaṃ tathā |praṇavo rakṣate devi ! mātṛbhāvena sarvadā || 3||

कण्ठं गलं च चिबुकं ओष्ठद्वयं ततः परम् ।दन्तं जिह्वां तथा रन्ध्रं तदन्ते मुखमण्डलम् ॥ ४॥

kaṇṭhaṃ galaṃ ca cibukaṃ oṣṭhadvayaṃ tataḥ param |dantaṃ jihvāṃ tathā randhraṃ tadante mukhamaṇḍalam || 4||

वाग्भवो रक्षते देवि ! पितृभावेन सर्वदा ।नासिकां हनुयुग्मं च चक्षुषी भ्रूयुगं तथा ॥ ५॥

vāgbhavo rakṣate devi ! pitṛbhāvena sarvadā |nāsikāṃ hanuyugmaṃ ca cakṣuṣī bhrūyugaṃ tathā || 5||

ललाटं च कपालं च चन्द्रसूर्याऽग्निमण्डलम् ।सर्वदा रक्षते माया शक्तिरूपे महेश्वरि ! ॥ ६॥

lalāṭaṃ ca kapālaṃ ca candrasūryā'gnimaṇḍalam |sarvadā rakṣate māyā śaktirūpe maheśvari ! || 6||

बाहुद्वयं ततः सर्वं पञ्जरं हृदिमण्डलम् ।रक्षते कालिकावीजं कन्यारूपेण सर्वदा ॥ ७॥

bāhudvayaṃ tataḥ sarvaṃ pañjaraṃ hṛdimaṇḍalam |rakṣate kālikāvījaṃ kanyārūpeṇa sarvadā || 7||

उदरं मूलदेशं च चण्डिके ! त्वं सदाऽवतु ।रक्तं मांसं तथा मज्जा शुक्राणि मेद एव च ॥ ८॥

udaraṃ mūladeśaṃ ca caṇḍike ! tvaṃ sadā'vatu |raktaṃ māṃsaṃ tathā majjā śukrāṇi meda eva ca || 8||

रक्षेल्लज्जा शक्तिरूपे सगुणा परमा कला ।नखकेशानि सर्वाणि यजुः पातु सदा प्रिये ! ॥ ९॥

rakṣellajjā śaktirūpe saguṇā paramā kalā |nakhakeśāni sarvāṇi yajuḥ pātu sadā priye ! || 9||

सर्वाङ्गं रक्षते चण्डी सर्वमन्त्रं सकीलकम् ।आत्मा परात्मा जीवात्मा चण्डिका पातु सर्वदा ॥ १०॥

sarvāṅgaṃ rakṣate caṇḍī sarvamantraṃ sakīlakam |ātmā parātmā jīvātmā caṇḍikā pātu sarvadā || 10||

साधने चण्डिका पातु सज्ज्ञानं चण्डिकाऽवतु ।सत्सङ्गं चण्डिका पातु सद्योगं चण्डिकाऽवतु ॥ ११॥

sādhane caṇḍikā pātu sajjñānaṃ caṇḍikā'vatu |satsaṅgaṃ caṇḍikā pātu sadyogaṃ caṇḍikā'vatu || 11||

सत्कथां चण्डिका रक्षेत् सच्चिन्तां चण्डिकाऽवतु ।पूर्वस्यां चण्डिका पातु आग्नेय्यां चण्डिकाऽवतु ॥ १२॥

satkathāṃ caṇḍikā rakṣet saccintāṃ caṇḍikā'vatu |pūrvasyāṃ caṇḍikā pātu āgneyyāṃ caṇḍikā'vatu || 12||

दक्षिणस्यां तथा चण्डी सर्वदा परिरक्षतु ।नैरृत्यां चण्डिका रक्षेत् पश्चिमे चण्डिकाऽवतु ॥ १३॥

dakṣiṇasyāṃ tathā caṇḍī sarvadā parirakṣatu |nairṛtyāṃ caṇḍikā rakṣet paścime caṇḍikā'vatu || 13||

वायव्यां चण्डिका पातु उत्तरे चण्डिकाऽवतु ।ऐशान्यां चण्डिका पातु ऊर्ध्वाधश्चण्डिका तथा ॥ १४॥

vāyavyāṃ caṇḍikā pātu uttare caṇḍikā'vatu |aiśānyāṃ caṇḍikā pātu ūrdhvādhaścaṇḍikā tathā || 14||

चण्डिका रक्षते कन्यां सुतं स्त्रीं चण्डिकाऽवतु ।भ्रातरं भगिनीं सर्वं चण्डिका रक्षते सदा ॥ १५॥

caṇḍikā rakṣate kanyāṃ sutaṃ strīṃ caṇḍikā'vatu |bhrātaraṃ bhaginīṃ sarvaṃ caṇḍikā rakṣate sadā || 15||

बन्धुवर्गकुटुम्बानि दासीदासं ततः परम् ।रक्षते चण्डिका देवी मातृभावान्महेश्वरी ॥ १६॥

bandhuvargakuṭumbāni dāsīdāsaṃ tataḥ param |rakṣate caṇḍikā devī mātṛbhāvānmaheśvarī || 16||

गजवाजिगवान् सर्वान् जन्तूनां सर्वपर्वसु ।रक्षते चण्डिका देवी स्वीयभावेन शाम्भवी ॥ १७॥

gajavājigavān sarvān jantūnāṃ sarvaparvasu |rakṣate caṇḍikā devī svīyabhāvena śāmbhavī || 17||

वास्तुवृक्षादिकं सर्वं चण्डिका रक्षते सदा ।सैन्यं स्वसैन्यवर्गाणां चण्डिका परिरक्षतु ॥ १८॥

vāstuvṛkṣādikaṃ sarvaṃ caṇḍikā rakṣate sadā |sainyaṃ svasainyavargāṇāṃ caṇḍikā parirakṣatu || 18||

श्मशाने प्रान्तरेऽरण्ये चण्डिका पातु सर्वदा ।राजद्वारे रणे घोरे पर्वते वा जले स्थले ॥ १९॥

śmaśāne prāntare'raṇye caṇḍikā pātu sarvadā |rājadvāre raṇe ghore parvate vā jale sthale || 19||

अग्निवज्रादिदुर्योगे विवादे शत्रुसङ्कटे ।चण्डिका पातु सर्वत्र यथा धेनुः सुतं प्रति ॥ २०॥

agnivajrādiduryoge vivāde śatrusaṅkaṭe |caṇḍikā pātu sarvatra yathā dhenuḥ sutaṃ prati || 20||

इति ते कथितं कान्ते ! त्रैलोक्यमङ्गलाभिधम् ।त्रैलोक्यमङ्गलं नाम कवचं परिकथ्यते ॥ २१॥

iti te kathitaṃ kānte ! trailokyamaṅgalābhidham |trailokyamaṅgalaṃ nāma kavacaṃ parikathyate || 21||

॥ फलश्रुति ॥इदं कवचमज्ञात्वा रुद्रचण्डीं पठेद् यदि ।सिद्धिर्न जायते तस्य कल्पकोटिशतैरपि ॥ २२॥

|| phalaśruti ||idaṃ kavacamajñātvā rudracaṇḍīṃ paṭhed yadi |siddhirna jāyate tasya kalpakoṭiśatairapi || 22||

इदं कवचमज्ञात्वा चण्डीपाठं करोति यः ।विपरीतं भवेत् सर्वं विघ्नस्तस्य पदे पदे ॥ २३॥

idaṃ kavacamajñātvā caṇḍīpāṭhaṃ karoti yaḥ |viparītaṃ bhavet sarvaṃ vighnastasya pade pade || 23||

तदनन्तं भवेत् सर्वं कवचाध्यायमात्रतः ।धारणे कवचं देवी फलसङ्ख्याप्रपूरकम् ॥ २४॥

tadanantaṃ bhavet sarvaṃ kavacādhyāyamātrataḥ |dhāraṇe kavacaṃ devī phalasaṅkhyāprapūrakam || 24||

तत्रैव कवचं देवि ! सर्वाशापरिपूरकम् ।पञ्चवक्त्रेण कथितं किं मया कथ्यतेऽधुना ॥ २५॥

tatraiva kavacaṃ devi ! sarvāśāparipūrakam |pañcavaktreṇa kathitaṃ kiṃ mayā kathyate'dhunā || 25||

भूर्जे गन्धाष्टकेनैव लिखेत् तु कवचं शुभम् ।समन्त्रं कवचं देवि ! स्वमन्त्रपुटितं ततः ॥ २६॥

bhūrje gandhāṣṭakenaiva likhet tu kavacaṃ śubham |samantraṃ kavacaṃ devi ! svamantrapuṭitaṃ tataḥ || 26||

गोत्रं नाम ततः कामं पुनर्मन्त्रं लिखेत् प्रिये ! ।अष्टम्यां च चतुर्दश्यां पक्षयोरुभयोरपि ॥ २७॥

gotraṃ nāma tataḥ kāmaṃ punarmantraṃ likhet priye ! |aṣṭamyāṃ ca caturdaśyāṃ pakṣayorubhayorapi || 27||

प्राणप्रतिष्ठामन्त्रेण प्रतिष्ठां कुरुते ततः ।पूजयेद् विधियुक्तेन पञ्चाङ्गं तदनन्तरम् ॥ २८॥

prāṇapratiṣṭhāmantreṇa pratiṣṭhāṃ kurute tataḥ |pūjayed vidhiyuktena pañcāṅgaṃ tadanantaram || 28||

एवं ते धारयेद् यस्तु स रुद्रो नात्र संशयः ।कण्ठे वा दक्षिणे बाहौ हृन्नाभिकटिदेशतः ॥ २९॥

evaṃ te dhārayed yastu sa rudro nātra saṃśayaḥ |kaṇṭhe vā dakṣiṇe bāhau hṛnnābhikaṭideśataḥ || 29||

योषिद् वामभुजे धृत्वा साक्षात् काली न संशयः ।धनं पुत्रं जयारोग्यं यद् यन्मनसि कामदम् ॥ ३०॥

yoṣid vāmabhuje dhṛtvā sākṣāt kālī na saṃśayaḥ |dhanaṃ putraṃ jayārogyaṃ yad yanmanasi kāmadam || 30||

तत्तत् प्राप्नोति देवेशि ! निश्चितं मम भाषितम् ।न सन्देहो न सन्देहो न सन्देहः कदाचन ॥ ३१॥

tattat prāpnoti deveśi ! niścitaṃ mama bhāṣitam |na sandeho na sandeho na sandehaḥ kadācana || 31||

देयं शिष्टाय शान्ताय गुरुभक्तिरताय च ।शक्तिध्येयाः शक्तरताः शक्तिप्राणाः सदाशयाः ॥ ३२॥

deyaṃ śiṣṭāya śāntāya gurubhaktiratāya ca |śaktidhyeyāḥ śaktaratāḥ śaktiprāṇāḥ sadāśayāḥ || 32||

एवं तल्लक्षणैर्युक्तं कवचं दीयते क्वचित् ।नित्यं पूजा प्रकर्तव्या कवचं परमं शिवे ! ॥ ३३॥

evaṃ tallakṣaṇairyuktaṃ kavacaṃ dīyate kvacit |nityaṃ pūjā prakartavyā kavacaṃ paramaṃ śive ! || 33||

अशक्तौ परमेशानि ! पुष्पधूपं प्रदापयेत् ।तस्य देहे तस्य गेहे चण्डिका त्वचला भवेत् ॥ ३४॥

aśaktau parameśāni ! puṣpadhūpaṃ pradāpayet |tasya dehe tasya gehe caṇḍikā tvacalā bhavet || 34||

खले दुष्टे शठे मूर्खे दाम्भिके निन्दके तथा ।शक्तिनिन्दां शक्तिहिंसां यः करोति सः पामरः ॥ ३५॥

khale duṣṭe śaṭhe mūrkhe dāmbhike nindake tathā |śaktinindāṃ śaktihiṃsāṃ yaḥ karoti saḥ pāmaraḥ || 35||

एतेषां परमेशानि ! सुकृतिर्न कदाचन ।न दद्यात् कवचं देवि ! यदीच्छेदात्मनो हितम् ॥ ३६॥

eteṣāṃ parameśāni ! sukṛtirna kadācana |na dadyāt kavacaṃ devi ! yadīcchedātmano hitam || 36||

दत्ते च सिद्धिहानिः स्याद् दत्ते च शिवहा भवेत् ॥ ३७॥

datte ca siddhihāniḥ syād datte ca śivahā bhavet || 37||

॥ श्रीरुद्रयामलतन्त्रे श्रीपार्वतीरहस्ये त्रैलोक्यमङ्गलंनाम रुद्रचण्डीकवचं सम्पूर्णं शुभं भूयात् ॥

|| śrīrudrayāmalatantre śrīpārvatīrahasye trailokyamaṅgalaṃnāma rudracaṇḍīkavacaṃ sampūrṇaṃ śubhaṃ bhūyāt ||