राज्ञीस्तोत्रम् २ Rajni Stotram

ओङ्काररूपेऽखिलवेदसारे वेदान्तविज्ञानचणैः प्रगीते ।मूर्ध्ना महाराज्ञि महार्हपीठे वन्दे त्वदीयं चरणारविन्दम् ॥ १॥

oṅkārarūpe'khilavedasāre vedāntavijñānacaṇaiḥ pragīte |mūrdhnā mahārājñi mahārhapīṭhe vande tvadīyaṃ caraṇāravindam || 1||

भूरादिलोके कृतलक्षणेऽजे राज्ञि प्रपन्नार्तिहरे नमस्ते ।आक्रन्दमाकर्णय मे शरण्ये भक्तार्तिनाशे ह्यपरः प्रभुः कः ॥ २॥

bhūrādiloke kṛtalakṣaṇe'je rājñi prapannārtihare namaste |ākrandamākarṇaya me śaraṇye bhaktārtināśe hyaparaḥ prabhuḥ kaḥ || 2||

भुवोऽवकाशे रविचन्द्रदीप्तिर्देदीप्यते त्वामनु चित्प्रदीप्तिम् ।तमःप्रपञ्चं प्रविलाप्य हार्दं पद्मं ममाबोधय राज्ञि मातः ॥ ३॥

bhuvo'vakāśe ravicandradīptirdedīpyate tvāmanu citpradīptim |tamaḥprapañcaṃ pravilāpya hārdaṃ padmaṃ mamābodhaya rājñi mātaḥ || 3||

स्वःशाखिदर्पं हरतीष्टदानादाशाधिकाद्यत्स्मृतमात्रमेव ।मातर्महाराज्ञि तदाननं ते वन्दे शरत्सुन्दरचन्द्ररम्यम् ॥ ४॥

svaḥśākhidarpaṃ haratīṣṭadānādāśādhikādyatsmṛtamātrameva |mātarmahārājñi tadānanaṃ te vande śaratsundaracandraramyam || 4||

तद्वाङ्मनोदूरमचिन्तनीयं रूपं स्वकीयं भवदुःखहारि ।पीयूषपीयूषमयूखतुल्यं राज्ञि प्रकाश्याम्ब कदा दयेथाः ॥ ५॥

tadvāṅmanodūramacintanīyaṃ rūpaṃ svakīyaṃ bhavaduḥkhahāri |pīyūṣapīyūṣamayūkhatulyaṃ rājñi prakāśyāmba kadā dayethāḥ || 5||

सवितुः शक्तिभूता त्वं सूयसेऽदश्चराचरम् ।नमोऽस्तु ते महाराज्ञि पाहि मां शरणागतम् ॥ ६॥

savituḥ śaktibhūtā tvaṃ sūyase'daścarācaram |namo'stu te mahārājñi pāhi māṃ śaraṇāgatam || 6||

वरेण्यं त्वत्पदाभ्यर्चामृतचर्वणमस्तु मे ।नमोऽस्तु ते महाराज्ञि पाहि मां शरणागतम् ॥ ७॥

vareṇyaṃ tvatpadābhyarcāmṛtacarvaṇamastu me |namo'stu te mahārājñi pāhi māṃ śaraṇāgatam || 7||

भर्गो भर्गेऽपि संसारभर्जको यस्तवैव सः ।नमोऽस्तु ते महाराज्ञि पाहि मां शरणागतम् ॥ ८॥

bhargo bharge'pi saṃsārabharjako yastavaiva saḥ |namo'stu te mahārājñi pāhi māṃ śaraṇāgatam || 8||

देवस्य त्रिपुरारातेराहोपुरुषिके शिवे ।नमोऽस्तु ते महाराज्ञि पाहि मां शरणागतम् ॥ ९॥

devasya tripurārāterāhopuruṣike śive |namo'stu te mahārājñi pāhi māṃ śaraṇāgatam || 9||

धीमहिम्नापि केनापि यां स्तोतुं न प्रभूयते ।नमोऽस्तु ते महाराज्ञि पाहि मां शरणागतम् ॥ १०॥

dhīmahimnāpi kenāpi yāṃ stotuṃ na prabhūyate |namo'stu te mahārājñi pāhi māṃ śaraṇāgatam || 10||

धियो मे घोरसंसारलङ्घने सन्तु सञ्जिताः ।नमोऽस्तु ते महाराज्ञि पाहि मां शरणागतम् ॥ ११॥

dhiyo me ghorasaṃsāralaṅghane santu sañjitāḥ |namo'stu te mahārājñi pāhi māṃ śaraṇāgatam || 11||

योऽर्चति त्वां स देवेशि मघवादिभिरर्च्यते ।नमोऽस्तु ते महाराज्ञि पाहि मां शरणागतम् ॥ १२॥

yo'rcati tvāṃ sa deveśi maghavādibhirarcyate |namo'stu te mahārājñi pāhi māṃ śaraṇāgatam || 12||

नस्तितोष्ट्रवदम्बाहं कर्मपाशैः प्रपीडितः ।नमोऽस्तु ते महाराज्ञि पाहि मां शरणागतम् ॥ १३॥

nastitoṣṭravadambāhaṃ karmapāśaiḥ prapīḍitaḥ |namo'stu te mahārājñi pāhi māṃ śaraṇāgatam || 13||

प्रचोदयात्तवेच्छा मां तवैवाङ्घ्रिनिषेवणे ।नमोऽस्तु ते महाराज्ञि पाहि मां शरणागतम् ॥ १४॥

pracodayāttavecchā māṃ tavaivāṅghriniṣevaṇe |namo'stu te mahārājñi pāhi māṃ śaraṇāgatam || 14||

मातुः स्नेहः सर्वपुत्रेषु तुल्यः श्लाघ्याश्लाघ्येष्वम्ब चेत्सत्यमेतत् ।दुर्वृत्तस्याप्तात्मजस्यास्ति किं मे त्यागो युक्तोऽयुक्तदोषौघहर्त्रि ॥ १५॥

mātuḥ snehaḥ sarvaputreṣu tulyaḥ ślāghyāślāghyeṣvamba cetsatyametat |durvṛttasyāptātmajasyāsti kiṃ me tyāgo yukto'yuktadoṣaughahartri || 15||

राज्ञीस्तोत्रमिदं पुण्यं यः पठेद्भक्तिसंयुतः ।तस्य सिध्यति सर्वेष्टमचिराद्देव दुर्लभम् ॥ १६॥

rājñīstotramidaṃ puṇyaṃ yaḥ paṭhedbhaktisaṃyutaḥ |tasya sidhyati sarveṣṭamacirāddeva durlabham || 16||

इति श्रीराज्ञीस्तोत्रं समाप्तमनाथक्षेमाय भवतु ।

iti śrīrājñīstotraṃ samāptamanāthakṣemāya bhavatu |