गुरुचरित्राध्यायसारांशश्लोकाः Shri Gurucharitra Adhyaya Saramsha Shlokas

अध्याये प्रथम इहेष्टवन्दनाख्यंप्रोक्तं मङ्गलमथ नामधारकाख्यम् ।प्राप्येष्टं स्तुत इह धाम हर्षणीयंदत्तोऽदर्शयदु तनुः प्रहर्षिणीयम् ॥ १॥

adhyāye prathama iheṣṭavandanākhyaṃproktaṃ maṅgalamatha nāmadhārakākhyam |prāpyeṣṭaṃ stuta iha dhāma harṣaṇīyaṃdatto'darśayadu tanuḥ praharṣiṇīyam || 1||

सिद्धः सृष्टियुगस्थितीरिह जगौ सर्गे द्वितीये विधेः ।संवादं कलिना च दीपकगुरूपाख्यानकं सद्विधेः ॥यच्चाकारि हि दीपकेन गुरुसत्सेवाख्यविक्रीडितम् ।कुर्यात्कोऽत्र तथा करोत्यपि शशः शार्दूलविक्रीडितम् ॥ २॥

siddhaḥ sṛṣṭiyugasthitīriha jagau sarge dvitīye vidheḥ |saṃvādaṃ kalinā ca dīpakagurūpākhyānakaṃ sadvidheḥ ||yaccākāri hi dīpakena gurusatsevākhyavikrīḍitam |kuryātko'tra tathā karotyapi śaśaḥ śārdūlavikrīḍitam || 2||

तृतीयेऽध्यायेऽम्भोनशनमिति मौनैः प्रथमतोऽम्बरीषोपाद्विष्णुव्रतहतिभिया वैष्णवमतः ।व्रजानेका योनीरिति शपति दुर्वाससि हरिस्तमादाच्छापं यन्निजसहनताभूच्छिखरिणी ॥ ३॥

tṛtīye'dhyāye'mbhonaśanamiti maunaiḥ prathamato'mbarīṣopādviṣṇuvratahatibhiyā vaiṣṇavamataḥ |vrajānekā yonīriti śapati durvāsasi haristamādācchāpaṃ yannijasahanatābhūcchikhariṇī || 3||

तुर्ये त्रीशाः सत्वहृत्यै यथान्नंस्मेहन्तेऽदाच्चानसूया तथान्नम् ॥बाला भूत्वा दुग्धमस्याः पपुस्तेयत्कीर्तिदिक्शालिनी सर्वदाऽऽस्ते ॥ ४॥

turye trīśāḥ satvahṛtyai yathānnaṃsmehante'dāccānasūyā tathānnam ||bālā bhūtvā dugdhamasyāḥ papusteyatkīrtidikśālinī sarvadā''ste || 4||

दत्ताय ददौ द्विजाङ्गनान्नं श्राद्धात्पुरतः स पञ्चमेऽभूत् ।श्रीपादाभिधः सुतोऽन्धपङ्गूद्धृद्भद्रविराडभूत्परिव्राट् ॥ ५॥

dattāya dadau dvijāṅganānnaṃ śrāddhātpurataḥ sa pañcame'bhūt |śrīpādābhidhaḥ suto'ndhapaṅgūddhṛdbhadravirāḍabhūtparivrāṭ || 5||

शिवो दशास्याय ददौ स्वलिङ्गंप्रगृह्य तस्माद्गणपतस्ततस्तत् ॥उपेन्द्रवज्रास्त्रमुखेरितः कौमहाबलेशं निदधौ स षष्ठे ॥ ६॥

śivo daśāsyāya dadau svaliṅgaṃpragṛhya tasmādgaṇapatastatastat ||upendravajrāstramukheritaḥ kaumahābaleśaṃ nidadhau sa ṣaṣṭhe || 6||

भूपेन्द्रवंशोन्नतयेऽत्र सप्तमेगोकर्णमाहात्म्यमुवाच गौतमः ॥तद्ब्रह्महत्त्यालयकृद्गतिं वदन्चण्डालिकायाः प्रशशंस भूभते ॥ ७॥

bhūpendravaṃśonnataye'tra saptamegokarṇamāhātmyamuvāca gautamaḥ ||tadbrahmahattyālayakṛdgatiṃ vadancaṇḍālikāyāḥ praśaśaṃsa bhūbhate || 7||

सकुसुतविधवा सा मर्तुकामा प्रदोषव्रतकथनत ईशस्तान्निवत्र्याष्टमेऽन्तात् ॥स विबुधमकरोत्तज्जं च जन्मान्तरेऽस्याःसुत इह भविता दिङ्मालिनी यस्य कीर्तिः ॥ ८॥

sakusutavidhavā sā martukāmā pradoṣavratakathanata īśastānnivatryāṣṭame'ntāt ||sa vibudhamakarottajjaṃ ca janmāntare'syāḥsuta iha bhavitā diṅmālinī yasya kīrtiḥ || 8||

आख्यानकीर्तिश्रुतितोऽस्य मुक्तिर्भवान्तरेऽसौ रजकाय राज्यम् ।दास्यन्तिरोभून्नवमेऽत्र कृष्णातटेऽपि सम्पूरयति स्वतृष्णाम् ॥ ९॥

ākhyānakīrtiśrutito'sya muktirbhavāntare'sau rajakāya rājyam |dāsyantirobhūnnavame'tra kṛṣṇātaṭe'pi sampūrayati svatṛṣṇām || 9||

पथि तस्करघातितभक्तं सार्थमजीवयदेत्य चिरस्य ।विनिहत्य च तान्दशमे श्रीपादातिवेगवती गतिरस्य ॥ १०॥

pathi taskaraghātitabhaktaṃ sārthamajīvayadetya cirasya |vinihatya ca tāndaśame śrīpādātivegavatī gatirasya || 10||

एकादशे नृहरिसंज्ञक आस सोऽम्बापुत्रः प्रदोषफलदः प्रणवं पठिष्यन् ॥भूत्वाप्यवाक्श्रुतिगणानुपनीत ऊचउद्धर्षणीं स्वजननीं बहुधा परिष्यन् ॥ ११॥

ekādaśe nṛharisaṃjñaka āsa so'mbāputraḥ pradoṣaphaladaḥ praṇavaṃ paṭhiṣyan ||bhūtvāpyavākśrutigaṇānupanīta ūcauddharṣaṇīṃ svajananīṃ bahudhā pariṣyan || 11||

माणवक्राक्रीडितकृद्।ह्वादश आश्वास्य विभुः ।मातरमेत्य च काशीं न्यास्यभवत्स निराशीः ॥ १२॥

māṇavakrākrīḍitakṛd|hvādaśa āśvāsya vibhuḥ |mātarametya ca kāśīṃ nyāsyabhavatsa nirāśīḥ || 12||

प्रसूमुखैर्जनिभुवि सङ्गतः स्वकैस्त्रयोदशेऽनुगयुगुपेत्य गौतमीम् ॥मृतोत्सुकं जठररुगार्तमुद्धरन्व्यदर्शयद् भुवि रुचिरां प्रभुर्गतिम् ॥ १३॥

prasūmukhairjanibhuvi saṅgataḥ svakaistrayodaśe'nugayugupetya gautamīm ||mṛtotsukaṃ jaṭhararugārtamuddharanvyadarśayad bhuvi rucirāṃ prabhurgatim || 13||

सायन्देवं शक्रमिताध्याय उवाचत्रीशो म्लेच्छं याहि न भीस्ते स तथेति ॥गत्वा भीतम्लेच्छनृपेणार्चित एत्य नृत्यन्रेजे मत्तमयूरो हि यथा सः ॥ १४॥

sāyandevaṃ śakramitādhyāya uvācatrīśo mlecchaṃ yāhi na bhīste sa tatheti ||gatvā bhītamlecchanṛpeṇārcita etya nṛtyanreje mattamayūro hi yathā saḥ || 14||

चित्रपदोक्तित ईशस्तीर्थगमाय स शिष्यान् ।पञ्चदशे कथयित्वा तद्विधिमीरयदेव ॥ १५॥

citrapadoktita īśastīrthagamāya sa śiṣyān |pañcadaśe kathayitvā tadvidhimīrayadeva || 15||

षोडशे गुरुरथोद्धृतात्मने धौम्यशिष्यचरितोपदेशतः ।ब्राह्मणाय विदमर्पयद् गुरुद्रोहिणेऽलमनुतप्तचेतसे ॥ १६॥

ṣoḍaśe gururathoddhṛtātmane dhaumyaśiṣyacaritopadeśataḥ |brāhmaṇāya vidamarpayad gurudrohiṇe'lamanutaptacetase || 16||

आर्यावमानितोऽदादार्यायै मूढविप्र इह जिह्वाम् ।सप्तदशे तत्प्रेरित ईशमवाप्यालभत्ततो जिह्वाम् ॥ १७॥

āryāvamānito'dādāryāyai mūḍhavipra iha jihvām |saptadaśe tatprerita īśamavāpyālabhattato jihvām || 17||

भिक्षार्थं गत्वा कुसुमितलतावेल्लितद्वारदेशंगेहं विप्रस्य प्रभुरतिदरिद्रस्य भुक्त्वापि शाकम् ॥छित्वा वल्लीं स्ववसतिमगात्तल्लतामूलदेशेलेभेऽर्थौघं द्विजवर इहाष्टादशे चाशिषोऽपि ॥ १८॥

bhikṣārthaṃ gatvā kusumitalatāvellitadvāradeśaṃgehaṃ viprasya prabhuratidaridrasya bhuktvāpi śākam ||chitvā vallīṃ svavasatimagāttallatāmūladeśelebhe'rthaughaṃ dvijavara ihāṣṭādaśe cāśiṣo'pi || 18||

अमरापूर ऊनविंशकेऽनुगगङ्गानुजपा उदुम्बरे ।वरदे स निधाय पादुके गुरुराश्वास्य च योगिनीरगात् ॥ १९॥

amarāpūra ūnaviṃśake'nugagaṅgānujapā udumbare |varade sa nidhāya pāduke gururāśvāsya ca yoginīragāt || 19||

प्रेतार्तिहृताऽर्भौ दत्तौ मृत एकः ।वर्ण्यापतदम्बां विंशे तनुमध्याम् ॥ २०॥

pretārtihṛtā'rbhau dattau mṛta ekaḥ |varṇyāpatadambāṃ viṃśe tanumadhyām || 20||

विद्युन्मालावत्सम्बन्धं पुत्रादेः सन् चोक्त्वा बोधम् ।सत्यै चक्रे जीवोपेतं सैके विंशेऽसौ तत्पोतम् ॥ २१॥

vidyunmālāvatsambandhaṃ putrādeḥ san coktvā bodham |satyai cakre jīvopetaṃ saike viṃśe'sau tatpotam || 21||

गन्धर्वं प्राप्य भीमामरदुहितृयुतिं भिक्षार्थमथ गुरुर्गत्वा दीनद्विजौको गतरदमहिषीं वन्ध्यां भरवहाम् ॥दृष्ट्वा दुग्धं ययाचे तदनु सुवदना स्त्रीः क्षीरमदुहद्।ह्वाइंवशेऽदात्पयोऽस्मै तदु वरदगुरुः पीत्वागमदसौ ॥ २२॥

gandharvaṃ prāpya bhīmāmaraduhitṛyutiṃ bhikṣārthamatha gururgatvā dīnadvijauko gataradamahiṣīṃ vandhyāṃ bharavahām ||dṛṣṭvā dugdhaṃ yayāce tadanu suvadanā strīḥ kṣīramaduhad|hvāiṃvaśe'dātpayo'smai tadu varadaguruḥ pītvāgamadasau || 22||

राट् त्रयोविंश आकर्ण्य सत्तद्यशःस्रग्विणीं स्वां पुरीमानयत्तद्वशः ॥श्रीगुरू रक्षसेऽदाद्गतिं राजवद्राजदत्तेमठे विश्ववासोऽवसत् ॥ २३॥

rāṭ trayoviṃśa ākarṇya sattadyaśaḥsragviṇīṃ svāṃ purīmānayattadvaśaḥ ||śrīgurū rakṣase'dādgatiṃ rājavadrājadattemaṭhe viśvavāso'vasat || 23||

निन्दाकर्तृयतित्रिविक्रमं प्राप्य श्रीगुरुराश्वदर्शयत् ।सैन्यं न्यासिवपुः क्षणं चतुर्विंशे यानगराजवद्विराट् ॥ २४॥

nindākartṛyatitrivikramaṃ prāpya śrīgururāśvadarśayat |sainyaṃ nyāsivapuḥ kṣaṇaṃ caturviṃśe yānagarājavadvirāṭ || 24||

मत्तावाप्तौ श्रुतिनयविज्ञौ म्लेच्छाज्ञप्तौ द्विजविजिगीषू ।भिक्षुर्निन्ये श्रितशिबिकौ तौ गुर्वग्र्यं पञ्चसहितविंशे ॥ २५॥

mattāvāptau śrutinayavijñau mlecchājñaptau dvijavijigīṣū |bhikṣurninye śritaśibikau tau gurvagryaṃ pañcasahitaviṃśe || 25||

चित्रपदोक्तिभिरीशः षड्युतविंश उवाच ।वेदतदङ्गविशाखा यं प्रणमन्ति हि लेखाः ॥ २६॥

citrapadoktibhirīśaḥ ṣaḍyutaviṃśa uvāca |vedatadaṅgaviśākhā yaṃ praṇamanti hi lekhāḥ || 26||

अपि क इह यदीक्षणादपराजिताःस बुरुडवदनाच्छ्रुइईः समवाचयत् ॥अनयदुभमिते द्विजौ च पिशाचतांसुगतिमथ गतौ च तौ द्विषडद्बतः ॥ २७॥

api ka iha yadīkṣaṇādaparājitāḥsa buruḍavadanācchruiīḥ samavācayat ||anayadubhamite dvijau ca piśācatāṃsugatimatha gatau ca tau dviṣaḍadbataḥ || 27||

अकथयदसाविष्टाविंशे स्वकर्मविपाकतोविविधकुगतिं हीनत्वाप्ति सचिह्नपुनर्भवम् ॥तदघहृतये प्रायश्चित्तं च कृच्छ्रजपादिकंपतितमकरोद् भूयोऽज्ञं सा मनोहरिणी कथा ॥ २८॥

akathayadasāviṣṭāviṃśe svakarmavipākatovividhakugatiṃ hīnatvāpti sacihnapunarbhavam ||tadaghahṛtaye prāyaścittaṃ ca kṛcchrajapādikaṃpatitamakarod bhūyo'jñaṃ sā manohariṇī kathā || 28||

नवद्वययुते नतेन मुनिना स पृष्टोऽवदत्विभूतिमहिमानमानतपदास्रपायावदत् ॥कुमारहरवादमप्यथ स वामदेवो ददौगतिं भसितधारणेन विधिवच्च पृथ्वीधरः ॥ २९॥

navadvayayute natena muninā sa pṛṣṭo'vadatvibhūtimahimānamānatapadāsrapāyāvadat ||kumāraharavādamapyatha sa vāmadevo dadaugatiṃ bhasitadhāraṇena vidhivacca pṛthvīdharaḥ || 29||

गोपीनाथसुतोऽत्रिसुतभजनात्पुत्रमापोद्वहोर्ध्वंतत्स्त्री रुग्णं तमनयदथो पत्तनं गाणगाख्यम् ॥।मन्दाक्रान्ताध्वनि स तु पुरस्योपकण्ठं ममारतिंरशे तत्स्त्रीनिकटमथ गतो भूतिरुद्राक्षधृक्सन् ॥ ३०॥

gopīnāthasuto'trisutabhajanātputramāpodvahordhvaṃtatstrī rugṇaṃ tamanayadatho pattanaṃ gāṇagākhyam |||mandākrāntādhvani sa tu purasyopakaṇṭhaṃ mamāratiṃraśe tatstrīnikaṭamatha gato bhūtirudrākṣadhṛksan || 30||

स्त्रीधर्ममुवाच कुपूर्मितेऽध्याये धिषणोक्तमुपस्थिताम् ।विन्ध्याद्रिचरित्रसमन्विताऽगस्त्यर्षिसतीचरितं च सन् ॥ ३१॥

strīdharmamuvāca kupūrmite'dhyāye dhiṣaṇoktamupasthitām |vindhyādricaritrasamanvitā'gastyarṣisatīcaritaṃ ca san || 31||

रुक्मवतीमूचे प्रणतां तामष्टसुता सौभाग्यवती स्याः ।प्रेतमपि द्वातिंरश इहास्या वल्लभमाशूत्थापयदीशः ॥ ३२॥

rukmavatīmūce praṇatāṃ tāmaṣṭasutā saubhāgyavatī syāḥ |pretamapi dvātiṃraśa ihāsyā vallabhamāśūtthāpayadīśaḥ || 32||

भुजगशिशुभृता नीता कुलयुगिह पुराग्न्याढ्ये ।स्वपुरमपि सती वेश्या तत इह विकपी भूपौ ॥ ३३॥

bhujagaśiśubhṛtā nītā kulayugiha purāgnyāḍhye |svapuramapi satī veśyā tata iha vikapī bhūpau || 33||

कृतकरपुटराजप्रार्थितर्षिः सुतमृतिहतये रुद्राभिषेकम् ।श्रुतिपुरमितसर्गेकारयद्राट्तनयमुत मृतितोऽजीवयद्द्राक् ॥ ३४॥

kṛtakarapuṭarājaprārthitarṣiḥ sutamṛtihataye rudrābhiṣekam |śrutipuramitasargekārayadrāṭtanayamuta mṛtito'jīvayaddrāk || 34||

सुरहितदकचकथा वृत्ता शरपुरमित इह सोमाख्यम् ।व्रतमपि यत इह सीमन्तिन्यलभदपि च दयितं नष्टम् ॥ ३५॥

surahitadakacakathā vṛttā śarapuramita iha somākhyam |vratamapi yata iha sīmantinyalabhadapi ca dayitaṃ naṣṭam || 35||

तर्कपूर्युजि हलमुखी स्त्री सुशिक्षणमिषत ईट् ।आह्निकाचरणमवदच्छाक्त्यसम्मतमु सुधिये ॥ ३६॥

tarkapūryuji halamukhī strī suśikṣaṇamiṣata īṭ |āhnikācaraṇamavadacchāktyasammatamu sudhiye || 36||

प्रमिताक्षरोक्तिगुरुराह सुचिरसुरपूजनादिसकलाह्निकवित् ।अशनादिधर्मशयनादिविधिः स्वरपूर्मितेऽत्र हतभक्तविधिः ॥ ३७॥

pramitākṣaroktigururāha sucirasurapūjanādisakalāhnikavit |aśanādidharmaśayanādividhiḥ svarapūrmite'tra hatabhaktavidhiḥ || 37||

त्रिलोकपर्याप्तकृतोदनेन सम्भोजिता विप्रमुखा अनेन ।अष्टत्रियुक्ते ह्युपजातयोऽपि भक्ताय दत्तो गुरुणा वरोऽपि ॥ ३८॥

trilokaparyāptakṛtodanena sambhojitā vipramukhā anena |aṣṭatriyukte hyupajātayo'pi bhaktāya datto guruṇā varo'pi || 38||

नवत्रिमितसर्गे व्यधात्स्थविरवन्ध्याम् ।कुमारललितां पिप्पलार्चनत ईशः ॥ ३९॥

navatrimitasarge vyadhātsthaviravandhyām |kumāralalitāṃ pippalārcanata īśaḥ || 39||

खयुगमितेऽत्र कुष्ठविनिवृत्त्यै नरहरयेऽवदत्समिदर्चाम् ।तदु विटपी द्विजश्च शुचिरासीदियमजकीर्तिरिन्नवमालिनी ॥ ४०॥

khayugamite'tra kuṣṭhavinivṛttyai naraharaye'vadatsamidarcām |tadu viṭapī dvijaśca śucirāsīdiyamajakīrtirinnavamālinī || 40||

अवददिह परीक्ष्य सायन्देवं कुयुगमिते भगवान्गुरूक्तलब्ध्यै ।विधिजमुपगतः सुपुष्पिताग्रगमवन आर्य उवाच काशीयात्राम् ॥ ४१॥

avadadiha parīkṣya sāyandevaṃ kuyugamite bhagavāngurūktalabdhyai |vidhijamupagataḥ supuṣpitāgragamavana ārya uvāca kāśīyātrām || 41||

वातोर्मीतिर्द्वियुगाढ्ये स सर्गे शिष्टां यात्रां कथयन्दर्शयित्वा ।काशीं दारादिनुतश्चानयित्वा सायन्देवं गुरुराह व्रतं सत् ॥ ४२॥

vātormītirdviyugāḍhye sa sarge śiṣṭāṃ yātrāṃ kathayandarśayitvā |kāśīṃ dārādinutaścānayitvā sāyandevaṃ gururāha vrataṃ sat || 42||

सायन्देवाय त्रियुगपरिमितेऽध्यायेप्राहेशोऽनन्तव्रतमिह च परत्रेष्टम् ॥यस्याचीर्णेन व्यपगतदुरितो यायात्कौण्डिण्यः पार्थश्च सुगतिमितोसम्बाधाम् ॥ ४३॥

sāyandevāya triyugaparimite'dhyāyeprāheśo'nantavratamiha ca paratreṣṭam ||yasyācīrṇena vyapagatadurito yāyātkauṇḍiṇyaḥ pārthaśca sugatimitosambādhām || 43||

क्षणतः श्रुतिवेदसम्मितेऽस्मिन्ननयद्यतिराज एकरूपः ।श्र्यगमात्मरतं स तन्तुकं चानयदाशु निवेद्य राट्चरित्रम् ॥ ४४॥

kṣaṇataḥ śrutivedasammite'sminnanayadyatirāja ekarūpaḥ |śryagamātmarataṃ sa tantukaṃ cānayadāśu nivedya rāṭcaritram || 44||

यद्धीरासीद्भ्रमरविलसिता नन्द्यम्बोक्त्या कुरुगुपशमधीः ।प्राप्येशं द्राक्स शुचिकविरभूद् गुर्वीक्षातोऽक्षयुगमित इह ॥ ४५॥

yaddhīrāsīdbhramaravilasitā nandyamboktyā kurugupaśamadhīḥ |prāpyeśaṃ drāksa śucikavirabhūd gurvīkṣāto'kṣayugamita iha || 45||

स्वप्न उपेत्य स आदद ईशो रसकृतयुक्त इहार्चनमग्र्यम् ।केसरिदत्तमभूद्द्रुतमध्यात्मकपददस्य कविः स च शिष्यः ॥ ४६॥

svapna upetya sa ādada īśo rasakṛtayukta ihārcanamagryam |kesaridattamabhūddrutamadhyātmakapadadasya kaviḥ sa ca śiṣyaḥ || 46||

दीपावल्यां सम्प्रार्थितः सप्तशिष्यैःसप्तग्रामान्तत्क्षेत्रसंस्थोऽप्यगात्सः ॥अष्टात्मा भूत्वा सप्तवेदाढ्य्सर्गेलोके यन्मूर्तिर्विश्रुता वैश्वदेवी ॥ ४७॥

dīpāvalyāṃ samprārthitaḥ saptaśiṣyaiḥsaptagrāmāntatkṣetrasaṃstho'pyagātsaḥ ||aṣṭātmā bhūtvā saptavedāḍhysargeloke yanmūrtirviśrutā vaiśvadevī || 47||

क्षेत्रं गुरूक्तवदशेषमपक्वधान्यंचिच्छेद शूद्र उपगां विनिवारयन्तीम् ॥सिंहोन्नताक्ष इव चात्मवधूं निवार्यलेभेऽमितर्धिमिभवेदयुजीशभक्त्या ॥ ४८॥

kṣetraṃ gurūktavadaśeṣamapakvadhānyaṃciccheda śūdra upagāṃ vinivārayantīm ||siṃhonnatākṣa iva cātmavadhūṃ nivāryalebhe'mitardhimibhavedayujīśabhaktyā || 48||

सर्गेऽङ्कवाक्सम्मित इन्द्रवज्रालेपोपमाघक्षतिकृद्भगिन्याः ।तत्क्षेत्रमाहात्म्यमुवाच सोऽष्टतीर्थानि चादर्शयदत्र सद्भ्यः ॥ ४९॥

sarge'ṅkavāksammita indravajrālepopamāghakṣatikṛdbhaginyāḥ |tatkṣetramāhātmyamuvāca so'ṣṭatīrthāni cādarśayadatra sadbhyaḥ || 49||

खशरयुते पुरोक्तरजकोऽभवद्यवनराज आस वृषकृत्पृथुपिटकस्तदङ्क उदितस्तदीयशमकृद्।ह्विजो नृपकथाम् ॥अवददथो ययौ स गुरुं स्मृतिं प्रथमजन्मनोऽलभदथोगतरुगसौ सुयानगमजं गजाश्वललितं पुरं स्वमनयत् ॥ ५०॥

khaśarayute puroktarajako'bhavadyavanarāja āsa vṛṣakṛtpṛthupiṭakastadaṅka uditastadīyaśamakṛd|hvijo nṛpakathām ||avadadatho yayau sa guruṃ smṛtiṃ prathamajanmano'labhadathogatarugasau suyānagamajaṃ gajāśvalalitaṃ puraṃ svamanayat || 50||

राजपुरादेत्य स च नीजपीठं कीर्तिरभून्मम सुशुचिरतन्वीस्थेयमिहातः परमिह न साक्षादित्यवनीषुयुजि स च विचार्य ॥स्वानपि चाश्वास्य बहुवरदानैः पुष्पकृतासनगत इदमाहमद्भजनाद्वः सुगतिरिह तिष्ठे सत्यमितीडरमभवददृश्यः ॥ ५१॥

rājapurādetya sa ca nījapīṭhaṃ kīrtirabhūnmama suśuciratanvīstheyamihātaḥ paramiha na sākṣādityavanīṣuyuji sa ca vicārya ||svānapi cāśvāsya bahuvaradānaiḥ puṣpakṛtāsanagata idamāhamadbhajanādvaḥ sugatiriha tiṣṭhe satyamitīḍaramabhavadadṛśyaḥ || 51||

श्रवणेच्छाश्रुतानां च तदन्येषां स्मृतिर्यतः ।सैकपञ्चाशदध्यायसारभूतार्थमालिका ॥ ५२॥

śravaṇecchāśrutānāṃ ca tadanyeṣāṃ smṛtiryataḥ |saikapañcāśadadhyāyasārabhūtārthamālikā || 52||

तीर्णा आशु तरन्त्यस्मात्तरिष्यन्त्यघतो नराः ।तीर्थं गुरुचरित्राख्यमवगाह्यमिदं बुधैः ॥ ५३॥

tīrṇā āśu tarantyasmāttariṣyantyaghato narāḥ |tīrthaṃ gurucaritrākhyamavagāhyamidaṃ budhaiḥ || 53||

इति श्रीवासुदेवानन्दसरस्वतीविरचिताश्रीगुरुसंहिता(समश्लोकीगुरुचरिता)ध्यायसारावतरणिका सम्पूर्णा ।

iti śrīvāsudevānandasarasvatīviracitāśrīgurusaṃhitā(samaślokīgurucaritā)dhyāyasārāvataraṇikā sampūrṇā |