वराहस्तोत्रम् (श्रीमुष्णेशम् नमाम्यहम्) Shri Varaha Stotram

ततः स राजा श्रीमुष्णे नित्यपुष्करिणी जले ।स्नात्वा सन्तर्प्य देवादीं शुचिर्भूत्वा जितेन्द्रियः ॥ १॥

tataḥ sa rājā śrīmuṣṇe nityapuṣkariṇī jale |snātvā santarpya devādīṃ śucirbhūtvā jitendriyaḥ || 1||

पिप्पलद्रुममासाद्य जितसानपरिग्रहः ।तुष्टावजवतामीशं नारायणमनामयम् ॥ २॥

pippaladrumamāsādya jitasānaparigrahaḥ |tuṣṭāvajavatāmīśaṃ nārāyaṇamanāmayam || 2||

राजा उवाचशुद्धस्फटिकसङ्काशं पूर्णचन्द्रनिभाननम् ।कठिन्यस्त करद्वन्द्वं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ ३॥

rājā uvācaśuddhasphaṭikasaṅkāśaṃ pūrṇacandranibhānanam |kaṭhinyasta karadvandvaṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 3||

स्रष्टारं सर्वलोकानां प्रेरगं सर्वदेहिनाम् ।पालकं पालनीयानां श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ ४॥

sraṣṭāraṃ sarvalokānāṃ preragaṃ sarvadehinām |pālakaṃ pālanīyānāṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 4||

हर्तारं प्रलयेकाले रक्षकं मध्यवर्तिनाम् ।वैराग्यदं स्वभक्तानां श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ ५॥

hartāraṃ pralayekāle rakṣakaṃ madhyavartinām |vairāgyadaṃ svabhaktānāṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 5||

चिदानन्दघनं पूर्णं सर्वदोषविवर्जितम् ।स्वाभिनं सर्वलोकानां श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ ६॥

cidānandaghanaṃ pūrṇaṃ sarvadoṣavivarjitam |svābhinaṃ sarvalokānāṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 6||

येनं व्याप्तमिदं सर्वं बहिरं तश्च सर्वदा ।सर्वा वह्न्या प्रेरकञ्च श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ ७॥

yenaṃ vyāptamidaṃ sarvaṃ bahiraṃ taśca sarvadā |sarvā vahnyā prerakañca śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 7||

भूतं भव्यं भविष्यच्च जगदे तच्चराचरम् ।तद्वशे वर्तते नित्यं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ ८॥

bhūtaṃ bhavyaṃ bhaviṣyacca jagade taccarācaram |tadvaśe vartate nityaṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 8||

ओतप्रोतमिदं यत्र वटवन्विश्वतो मुखम् ।सुमुखं सुस्मितं शान्तं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ ९॥

otaprotamidaṃ yatra vaṭavanviśvato mukham |sumukhaṃ susmitaṃ śāntaṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 9||

अनादिमन्तकालेऽपि यस्स्वामी सर्वदेहिनाम् ।नमादिदेवं देवेशं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ १०॥

anādimantakāle'pi yassvāmī sarvadehinām |namādidevaṃ deveśaṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 10||

निर्मायं मायिनामीशं निर्गुणं षड्गुणार्णवम् ।निर्दोषं निश्चलानन्दं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ ११॥

nirmāyaṃ māyināmīśaṃ nirguṇaṃ ṣaḍguṇārṇavam |nirdoṣaṃ niścalānandaṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 11||

सदाऽव्यक्तं सदाऽभासं सदासन्तोष संवृतम् ।सदाविलिप्त विज्ञानं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ १२॥

sadā'vyaktaṃ sadā'bhāsaṃ sadāsantoṣa saṃvṛtam |sadāvilipta vijñānaṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 12||

दयानिधिं दयाहीनं जीवानामार्तिहं विभुम् ।दैत्यान्तकं गदापाणिं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ १३॥

dayānidhiṃ dayāhīnaṃ jīvānāmārtihaṃ vibhum |daityāntakaṃ gadāpāṇiṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 13||

पीताम्बरधरं देवं दण्डकान्तकमच्युतम् ।देवेन्द्रदर्पहर्तारं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ १४॥

pītāmbaradharaṃ devaṃ daṇḍakāntakamacyutam |devendradarpahartāraṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 14||

अग्राह्यमक्षरं नित्यं निर्भेद्यं निरवग्रहम् ।निरस्तसाम्यातिशयं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ १५॥

agrāhyamakṣaraṃ nityaṃ nirbhedyaṃ niravagraham |nirastasāmyātiśayaṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 15||

निर्गलं निश्चलं विष्णुं वेदवेद्यं सनातनम् ।विद्याधीशं विदां श्रेष्ठं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ १६॥

nirgalaṃ niścalaṃ viṣṇuṃ vedavedyaṃ sanātanam |vidyādhīśaṃ vidāṃ śreṣṭhaṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 16||

कमलोद्भव तातं तं कमलापतिमीश्वरम् ।कञ्जाङ्घ्रिं कमलाक्षञ्च श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ १७॥

kamalodbhava tātaṃ taṃ kamalāpatimīśvaram |kañjāṅghriṃ kamalākṣañca śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 17||

चैत्रे कृष्णचतुर्दश्यां रेवत्यां भानुवासरे ।अश्वत्थरूपं वाराहं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ १८॥

caitre kṛṣṇacaturdaśyāṃ revatyāṃ bhānuvāsare |aśvattharūpaṃ vārāhaṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 18||

मुहूर्ते पञ्चमे जातं चैत्रेऽश्विन्यां च कृष्णके ।अर्कवारे त्रयोदश्यां श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ १९॥

muhūrte pañcame jātaṃ caitre'śvinyāṃ ca kṛṣṇake |arkavāre trayodaśyāṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 19||

वराहं वरदं शान्तं पुण्यश्रवणकीर्तनम् ।झिल्लिकावनहन्तारं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ २०॥

varāhaṃ varadaṃ śāntaṃ puṇyaśravaṇakīrtanam |jhillikāvanahantāraṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 20||

नित्यपुष्करिणीतीरवासिनं वनमालिनम् ।मुनिहृन्पद्मनिलयं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ २१॥

nityapuṣkariṇītīravāsinaṃ vanamālinam |munihṛnpadmanilayaṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 21||

यज्ञं यज्ञपतिं यज्ञ कर्तारं यज्ञभावनम् ।यज्ञाङ्गं यज्ञगोप्तारं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ २२॥

yajñaṃ yajñapatiṃ yajña kartāraṃ yajñabhāvanam |yajñāṅgaṃ yajñagoptāraṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 22||

संसारभयभीतानां जन्तूनामभयप्रदम् ।सामगीतं सुराध्यक्षं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ २३॥

saṃsārabhayabhītānāṃ jantūnāmabhayapradam |sāmagītaṃ surādhyakṣaṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 23||

सहस्रवदनं देवं सहस्राक्षं सदाशुभम् ।सदामङ्गलकर्तारं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ २४॥

sahasravadanaṃ devaṃ sahasrākṣaṃ sadāśubham |sadāmaṅgalakartāraṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 24||

ज्ञानगं कामदं भुक्तिमुक्तिदं मुनिवन्दितम् ।निराश्रयं सदाऽऽधारं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ २५॥

jñānagaṃ kāmadaṃ bhuktimuktidaṃ munivanditam |nirāśrayaṃ sadā''dhāraṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 25||

वटपत्रपुटेयोगशायिनं बालमीश्वरम् ।तमद्भुतार्धकाकारं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ २६॥

vaṭapatrapuṭeyogaśāyinaṃ bālamīśvaram |tamadbhutārdhakākāraṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 26||

दुग्धाब्धिशायिनं देवमनन्तोरसिवासिनम् ।वैकुण्ठनिलयं विष्णुं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ २७॥

dugdhābdhiśāyinaṃ devamanantorasivāsinam |vaikuṇṭhanilayaṃ viṣṇuṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 27||

वासुदेवं जगद्योनिं जगज्जाड्य हरं हरिम् ।जम्भारिप्राणदं पूर्णं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ २८॥

vāsudevaṃ jagadyoniṃ jagajjāḍya haraṃ harim |jambhāriprāṇadaṃ pūrṇaṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 28||

धर्मप्रियं धर्मरूपं धर्मगोप्तारमव्ययम् ।धर्मदत्प्रलदातारं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ २९॥

dharmapriyaṃ dharmarūpaṃ dharmagoptāramavyayam |dharmadatpraladātāraṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 29||

जाह्नवी जनकं कालं व्योमकेशं वृषाकपिम् ।कवेन्द्रवाहनं कोलं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ ३०॥

jāhnavī janakaṃ kālaṃ vyomakeśaṃ vṛṣākapim |kavendravāhanaṃ kolaṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 30||

नित्यं स्तवं प्रमव्यक्तं भक्ताधीनं परात्परम् ।दामोदरं हृषीकेशं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ ३१॥

nityaṃ stavaṃ pramavyaktaṃ bhaktādhīnaṃ parātparam |dāmodaraṃ hṛṣīkeśaṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 31||

यन्नामस्मृतिमात्रेण कोटिजन्माघनाशनम् ।भवेतं भावशुद्धानां श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ ३२॥

yannāmasmṛtimātreṇa koṭijanmāghanāśanam |bhavetaṃ bhāvaśuddhānāṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 32||

कन्दर्पकोटिलावण्यं कोटिसूर्यसमप्रभम् ।कोटीन्दुजगदानन्दं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ ३३॥

kandarpakoṭilāvaṇyaṃ koṭisūryasamaprabham |koṭīndujagadānandaṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 33||

अनधेहारकेयूरकुण्डलाङ्गदमण्डितम् ।नीलालकं विशालाक्षं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ ३४॥

anadhehārakeyūrakuṇḍalāṅgadamaṇḍitam |nīlālakaṃ viśālākṣaṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 34||

ब्रह्मरुद्रेन्द्रगरुडकिन्नरोरगराक्षसैः ।संसेव्यमानदरणं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ ३५॥

brahmarudrendragaruḍakinnaroragarākṣasaiḥ |saṃsevyamānadaraṇaṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 35||

हृत्पद्मकर्णिकामध्ये मुनिभिर्मनसाऽर्चितम् ।भक्तकल्पद्रुमं शान्तं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ ३६॥

hṛtpadmakarṇikāmadhye munibhirmanasā'rcitam |bhaktakalpadrumaṃ śāntaṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 36||

हृषीकेशं हृषीकानां लियामकमरिन्दमम् ।हृषीकमलदातारं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ ३७॥

hṛṣīkeśaṃ hṛṣīkānāṃ liyāmakamarindamam |hṛṣīkamaladātāraṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 37||

योन्तः प्रविश्य सततं धारयेन्निखिलाकृतिम् ।प्रापयन्तं फलं नित्यं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ ३८॥

yontaḥ praviśya satataṃ dhārayennikhilākṛtim |prāpayantaṃ phalaṃ nityaṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 38||

विपदां परिहर्तारं दातारं सर्वसम्पदाम् ।कर्तारं सर्वलोकानां श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ ३९॥

vipadāṃ parihartāraṃ dātāraṃ sarvasampadām |kartāraṃ sarvalokānāṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 39||

हिरण्याक्षवधोद्दण्डबाहुदण्डमहीधरम् ।दण्डितेन्द्रियहृद्वासं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ ४०॥

hiraṇyākṣavadhoddaṇḍabāhudaṇḍamahīdharam |daṇḍitendriyahṛdvāsaṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 40||

दंष्ट्राकरालवदनं भृकुटी कुटिलेक्षणम् ।स्फटिकातृणिभातारं श्रीमुष्णेशं नमाम्यहम् ॥ ४१॥

daṃṣṭrākarālavadanaṃ bhṛkuṭī kuṭilekṣaṇam |sphaṭikātṛṇibhātāraṃ śrīmuṣṇeśaṃ namāmyaham || 41||

श्रीशङ्करःइति राजा स्तुवन्नास्ते श्रीमुष्णेवासमावहन ।उद्वेला अभवन्सर्वे समुद्रात्कालचोदिताः ॥ ४२॥

śrīśaṅkaraḥiti rājā stuvannāste śrīmuṣṇevāsamāvahana |udvelā abhavansarve samudrātkālacoditāḥ || 42||

एकार्णवमभोत् तत्र पश्यतिक्षितिशेश्वरम् ।अभ्रान्तोयोगमारूढं निरीक्ष्य प्रलयं तथा ॥ ४३॥

ekārṇavamabhot tatra paśyatikṣitiśeśvaram |abhrāntoyogamārūḍhaṃ nirīkṣya pralayaṃ tathā || 43||

आत्मन्यात्मानमादाय परेब्रह्मनितिष्कले ।सजहोभोदिकं देहं प्रविवेशाच्युतोदरम् ॥ ४४॥

ātmanyātmānamādāya parebrahmanitiṣkale |sajahobhodikaṃ dehaṃ praviveśācyutodaram || 44||

प्रवृत्तेस्मिन् ब्रह्मकल्पे स राजा च शतक्रतुः ।यज्ञे पुरन्दरो नाम देवानामग्रणीर्बली ॥ ४५॥

pravṛttesmin brahmakalpe sa rājā ca śatakratuḥ |yajñe purandaro nāma devānāmagraṇīrbalī || 45||

देवदानवगन्धर्वयक्षराक्षसकिन्नरैः ।सङ्गीयमानसत्कीर्तिः अप्सरोगणसेवितः ॥ ४६॥

devadānavagandharvayakṣarākṣasakinnaraiḥ |saṅgīyamānasatkīrtiḥ apsarogaṇasevitaḥ || 46||

पत्नी स धुनी शचीनाम्ना ललनानां शिरोमणिः ।देवेन्द्र इति विख्यातः त्रैलोक्यादि पतिर्विभुः ॥ ४७॥

patnī sa dhunī śacīnāmnā lalanānāṃ śiromaṇiḥ |devendra iti vikhyātaḥ trailokyādi patirvibhuḥ || 47||

कथितं प्राप्तुमखिलं श्रीमुष्णेशः प्रसादतः ।एवमन्ये च भूपालाः देवाश्च ऋषयोऽपरे ॥ ४८॥

kathitaṃ prāptumakhilaṃ śrīmuṣṇeśaḥ prasādataḥ |evamanye ca bhūpālāḥ devāśca ṛṣayo'pare || 48||

यक्षकिन्नरसाध्याश्च श्रीमुष्णक्षेत्रवासिनः ।सिद्धिमापुर्महात्मानो योगिनामपि दुर्लभम् ॥ ४९॥

yakṣakinnarasādhyāśca śrīmuṣṇakṣetravāsinaḥ |siddhimāpurmahātmāno yogināmapi durlabham || 49||

देवाश्चसिद्धसङ्कल्पाः मुनयोऽमलचेतसः ।श्रीमुष्णेवासमिच्छन्ति मनुष्याणां तु का कथा ॥ ५०॥

devāścasiddhasaṅkalpāḥ munayo'malacetasaḥ |śrīmuṣṇevāsamicchanti manuṣyāṇāṃ tu kā kathā || 50||

श्रीमुष्णेशसमोदेवः क्षेत्रं श्रीमुष्णसन्निभम् ।विचारितेषु शास्त्रेषु नास्ति नास्ति न संशयः ॥ ५१॥

śrīmuṣṇeśasamodevaḥ kṣetraṃ śrīmuṣṇasannibham |vicāriteṣu śāstreṣu nāsti nāsti na saṃśayaḥ || 51||

श्रुत्वा श्रीमुष्णमाहात्म्यं दृष्ट्वा श्रीमुष्णनायकम् ।स्नात्वा श्रीमुष्णतीर्थेषु पुनर्जन्म न विद्यते ॥ ५२॥

śrutvā śrīmuṣṇamāhātmyaṃ dṛṣṭvā śrīmuṣṇanāyakam |snātvā śrīmuṣṇatīrtheṣu punarjanma na vidyate || 52||

सत्यं सत्यं पुनः सत्यमुद्धृत्य भुजमुच्यते ।श्रीमुष्णे मरणादेव मुक्तिमेति न संशयः ॥ ५३॥

satyaṃ satyaṃ punaḥ satyamuddhṛtya bhujamucyate |śrīmuṣṇe maraṇādeva muktimeti na saṃśayaḥ || 53||

ब्रह्मज्ञानमृतेत्वापि मुक्तिर्नैवोपजायते ।गङ्गायां तारकब्रह्मज्ञानं सोपतिशेद्धरः ॥ ५४॥

brahmajñānamṛtetvāpi muktirnaivopajāyate |gaṅgāyāṃ tārakabrahmajñānaṃ sopatiśeddharaḥ || 54||

श्रीमुष्णे गरुडो ब्रह्मज्ञानं चोपतिसत्यलम् ।श्रीमुष्णेशवराहस्य परितो योजनत्रयम् ॥ ५५॥

śrīmuṣṇe garuḍo brahmajñānaṃ copatisatyalam |śrīmuṣṇeśavarāhasya parito yojanatrayam || 55||

गयाप्रयागकाशीद्यः सत्ये शतगुणाधिकम् ।तस्मान्नारद संसेव्यं श्रीमुष्णं पापनाशनम् ॥ ५६॥

gayāprayāgakāśīdyaḥ satye śataguṇādhikam |tasmānnārada saṃsevyaṃ śrīmuṣṇaṃ pāpanāśanam || 56||

श्रीमुष्णाभिमुखो भूत्वा सदा वृद्धाचले मुने ।तपश्चरं वसाव्यङ्ग श्रीमुष्णेशं च विनयन् ॥ ५७॥

śrīmuṣṇābhimukho bhūtvā sadā vṛddhācale mune |tapaścaraṃ vasāvyaṅga śrīmuṣṇeśaṃ ca vinayan || 57||

इति श्रीब्रह्माण्डपुराणे श्रीमुष्णमाहात्म्ये शङ्करनारदसंवादेश्रीवराहस्तोत्रम्नाम एकादशोद्यायः ॥

iti śrībrahmāṇḍapurāṇe śrīmuṣṇamāhātmye śaṅkaranāradasaṃvādeśrīvarāhastotramnāma ekādaśodyāyaḥ ||