लक्ष्मी नरसिंह सुप्रभातस्तोत्रम् Shri Lakshmi Narasimha Suprabhata Stotram (yadagiri)

। श्री यादगिरि लक्ष्मीनृसिंह सुप्रभातम्श्री वङ्गीपुरम् नरसिंहाचार्यरचित ।कौसल्या सुप्रजा राम पूर्वा संध्या प्रवर्तते ।उत्तिष्ठ नरशार्दूल! कर्तव्यं दैवमाह्निकम् ॥ १॥

| śrī yādagiri lakṣmīnṛsiṃha suprabhātamśrī vaṅgīpuram narasiṃhācāryaracita |kausalyā suprajā rāma pūrvā saṃdhyā pravartate |uttiṣṭha naraśārdūla! kartavyaṃ daivamāhnikam || 1||

उत्तिष्ठोत्तिष्ठ गोविंद उत्तिष्ठ गरुडध्वज ।उत्तिष्ठ कमलाकान्त त्रैलोक्यं मङ्गळं कुरु ॥ २॥

uttiṣṭhottiṣṭha goviṃda uttiṣṭha garuḍadhvaja |uttiṣṭha kamalākānta trailokyaṃ maṅgaḷaṃ kuru || 2||

यादाद्रिनाथशुभमन्दिरकल्पवल्लिपद्मालये जननि पद्मभवादिवन्द्ये ।भक्तार्तिभञ्जनि दयामयदिव्यरूपेलक्ष्मीनृसिंहदयिते तव सुप्रभातम् ॥ ३॥

yādādrināthaśubhamandirakalpavallipadmālaye janani padmabhavādivandye |bhaktārtibhañjani dayāmayadivyarūpelakṣmīnṛsiṃhadayite tava suprabhātam || 3||

ज्वालानृसिंह करुणामय दिव्यमूर्तेयोगाभिनन्दन नृसिंह दयासमुद्र! ।लक्ष्मीनृसिंह शरणागतपारिजातयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ ४॥

jvālānṛsiṃha karuṇāmaya divyamūrteyogābhinandana nṛsiṃha dayāsamudra! |lakṣmīnṛsiṃha śaraṇāgatapārijātayādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 4||

श्रीरङ्गवेङ्कटमहीधरहस्तिशैलश्री यादवाद्रिमुखसत्त्वनिकेतनानि ।स्थानानि तेकिल वदन्ति परावरज्ञाःयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ ५॥

śrīraṅgaveṅkaṭamahīdharahastiśailaśrī yādavādrimukhasattvaniketanāni |sthānāni tekila vadanti parāvarajñāḥyādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 5||

ब्रह्मादयस्सुरवर मुनिपुङ्गवाश्चत्वां सेवितुं विविधमङ्गळवस्तुहस्ताः ।द्वारे वसन्ति नरसिंह भवाब्धिपोतयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ ६॥

brahmādayassuravara munipuṅgavāścatvāṃ sevituṃ vividhamaṅgaḷavastuhastāḥ |dvāre vasanti narasiṃha bhavābdhipotayādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 6||

प्रह्लाद नारद पराशर पुण्डरीकव्यासादिभक्तरसिका भवदीयसेवाम् ।वाञ्छन्त्यनन्यहृदया करुणासमुद्रयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ ७॥

prahlāda nārada parāśara puṇḍarīkavyāsādibhaktarasikā bhavadīyasevām |vāñchantyananyahṛdayā karuṇāsamudrayādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 7||

त्वद्दास्यभोगरसिकाश्शठजिन्मुखार्याःरामानुजादिमहनीयगुरुप्रधानाः ।सेवार्थ मत्र भवदीयगृहाङ्गणस्थाःयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ ८॥

tvaddāsyabhogarasikāśśaṭhajinmukhāryāḥrāmānujādimahanīyagurupradhānāḥ |sevārtha matra bhavadīyagṛhāṅgaṇasthāḥyādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 8||

भक्ता स्त्वदीयपदपङ्कजसक्तचित्ताःकाल्यं विधाय तवकन्दर मन्दिराग्रे ।त्वद्दर्शनोत्सुकतया निबिडं श्रयन्तेयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ ९॥

bhaktā stvadīyapadapaṅkajasaktacittāḥkālyaṃ vidhāya tavakandara mandirāgre |tvaddarśanotsukatayā nibiḍaṃ śrayanteyādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 9||

दिव्यावतारदशके नरसिंह ते तुदिव्यावतारमहिमा नहि देवगम्यः ।प्रह्लाददानवशिशोःकिल भक्तिगम्यःयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ १०॥

divyāvatāradaśake narasiṃha te tudivyāvatāramahimā nahi devagamyaḥ |prahlādadānavaśiśoḥkila bhaktigamyaḥyādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 10||

श्रीयादवाद्रिशिखरे त्वमहोबिलेऽपिसिंहाचले च शुभमङ्गळशैलराजे ।वेदाचलादि गिरि मूर्धसु सुस्थितोसियादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ ११॥

śrīyādavādriśikhare tvamahobile'pisiṃhācale ca śubhamaṅgaḷaśailarāje |vedācalādi giri mūrdhasu susthitosiyādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 11||

काम्यार्थिनो वरदकल्पक कल्पकं त्वांसेवार्थिनः स्सुजनसेव्यपदद्वयं त्वाम् ।भक्त्या विनम्र शिरसा प्रणमन्ति सर्वेयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ १२॥

kāmyārthino varadakalpaka kalpakaṃ tvāṃsevārthinaḥ ssujanasevyapadadvayaṃ tvām |bhaktyā vinamra śirasā praṇamanti sarveyādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 12||

त्वन्नाममन्त्रपठनेन लुठन्ति पापाःत्वन्नाममन्त्रपठनेन लुठन्ति दैत्याः ।त्वन्नाममन्त्रपठनेन लुठन्तिरोगाःयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ १३॥

tvannāmamantrapaṭhanena luṭhanti pāpāḥtvannāmamantrapaṭhanena luṭhanti daityāḥ |tvannāmamantrapaṭhanena luṭhantirogāḥyādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 13||

लक्ष्मीनृसिंह! जगदीश! सुरेश! विष्णोजिष्णो! जनार्दन! परात्पर विश्वरूप ।विश्वप्रभातकरणाय कृतावतारयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ १४॥

lakṣmīnṛsiṃha! jagadīśa! sureśa! viṣṇojiṣṇo! janārdana! parātpara viśvarūpa |viśvaprabhātakaraṇāya kṛtāvatārayādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 14||

त्वन्नाममन्त्र पठनंकिलसुप्रभातंअस्माकमस्तु तवचास्तु च सुप्रभातम् ।अस्मत्समुद्धरणमेव विचित्रगाधयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ १५॥

tvannāmamantra paṭhanaṃkilasuprabhātaṃasmākamastu tavacāstu ca suprabhātam |asmatsamuddharaṇameva vicitragādhayādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 15||

त्वत् पूजका परिवृढा परिचारकाश्चनित्यार्चनाय विधिवद्विहित स्वकृत्याः ।यत्तस्त्वदीय शुभगह्वर मन्दिराग्रेयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ १६॥

tvat pūjakā parivṛḍhā paricārakāścanityārcanāya vidhivadvihita svakṛtyāḥ |yattastvadīya śubhagahvara mandirāgreyādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 16||

प्राभातकीमुपचितिम् परिकल्पयन्तःकुण्डाश्च पूर्णजलकुम्भमुपाहरन्तः ।श्रीवैष्णवाः समुपयान्तिहरे! नृसिंहयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ १७॥

prābhātakīmupacitim parikalpayantaḥkuṇḍāśca pūrṇajalakumbhamupāharantaḥ |śrīvaiṣṇavāḥ samupayāntihare! nṛsiṃhayādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 17||

सूर्योऽभ्युदेति विकसन्ति सरोरुहाणिनीलोत्पलानि हि भवन्ति निमीलितानि ।प्राग्दिङ्मुखेरुणगभस्तिगणोऽभ्युदेतियादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ १८॥

sūryo'bhyudeti vikasanti saroruhāṇinīlotpalāni hi bhavanti nimīlitāni |prāgdiṅmukheruṇagabhastigaṇo'bhyudetiyādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 18||

मन्दानिलस्सुर नदीकमलोदरेशुमन्दंविगाह्य शुभसौरभ मादधानः ।हर्षप्रकर्षमुपयाति च सेवितुं त्वांयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ १९॥

mandānilassura nadīkamalodareśumandaṃvigāhya śubhasaurabha mādadhānaḥ |harṣaprakarṣamupayāti ca sevituṃ tvāṃyādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 19||

तारागणोवियति मज्जति सुप्रभातेसूर्येणसाकमवलोकयितुं त्वदीयम् ।श्रीसुप्रभातमवभासित सर्वलोकंयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ २०॥

tārāgaṇoviyati majjati suprabhātesūryeṇasākamavalokayituṃ tvadīyam |śrīsuprabhātamavabhāsita sarvalokaṃyādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 20||

पक्षिस्वनाश्चपरितःपरिसम्पतन्तिकूजन्तिकोकिलगणाःकलकंठरावैः ।वाचा विशुद्धकलयानुवदन्तिकीराःयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ २१॥

pakṣisvanāścaparitaḥparisampatantikūjantikokilagaṇāḥkalakaṃṭharāvaiḥ |vācā viśuddhakalayānuvadantikīrāḥyādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 21||

पल्लीषु वल्लवजनाःस्वगृहाङ्गणेषुधेनूर्दुहन्ति विनिभान्ति विशेषदृष्ट्या ।गोपालबाल इव भक्तहृदम्बुजेषुयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ २२॥

pallīṣu vallavajanāḥsvagṛhāṅgaṇeṣudhenūrduhanti vinibhānti viśeṣadṛṣṭyā |gopālabāla iva bhaktahṛdambujeṣuyādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 22||

गाढांधकारपटलम् गगनंजहातिमोहान्धकार इव सन्मनुजम् समस्तम् ।रागोविराग इव संविशति प्रकामंयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ २३॥

gāḍhāṃdhakārapaṭalam gaganaṃjahātimohāndhakāra iva sanmanujam samastam |rāgovirāga iva saṃviśati prakāmaṃyādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 23||

निद्राजहाति हि जनान् सुमुनिं यधावत्प्रज्ञाप्युदेति हि जनेषु मुनौयधावत् ।सक्तिर्जनेषु हि यथा च मुनौविरक्तिःयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ २४॥

nidrājahāti hi janān sumuniṃ yadhāvatprajñāpyudeti hi janeṣu munauyadhāvat |saktirjaneṣu hi yathā ca munauviraktiḥyādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 24||

फुल्लानिपङ्कजवनानि विशुद्धसत्त्वफुल्लानि सज्जनमनःकमलानि यद्वत् ।भाश्शुद्धसत्त्वमिव भाति विदिक्षु दिक्षुयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ २५॥

phullānipaṅkajavanāni viśuddhasattvaphullāni sajjanamanaḥkamalāni yadvat |bhāśśuddhasattvamiva bhāti vidikṣu dikṣuyādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 25||

ब्रह्मास्वयंसुरगणैस्सहलोकपालैःधामप्रविश्य तव मण्डपगोपुराढ्यम् ।पञ्चाङ्गशुद्धिमभिवर्णयति त्वदीयांयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ २६॥

brahmāsvayaṃsuragaṇaissahalokapālaiḥdhāmapraviśya tava maṇḍapagopurāḍhyam |pañcāṅgaśuddhimabhivarṇayati tvadīyāṃyādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 26||

विख्यातवैद्यजन वञ्चकरोगजालविख्यातवैद्य इति रोगनिपीडितास्त्वाम् ।निश्चित्यधाम तव दूरत आपतन्तियादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ २७॥

vikhyātavaidyajana vañcakarogajālavikhyātavaidya iti roganipīḍitāstvām |niścityadhāma tava dūrata āpatantiyādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 27||

भूतग्रहादि बलवत्तर तापयुक्ताःबाणावतीमुख महोग्रपिशाच विद्धाः ।स्नाताःप्रदक्षिणविधा वुपयान्तिनाथयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ २८॥

bhūtagrahādi balavattara tāpayuktāḥbāṇāvatīmukha mahograpiśāca viddhāḥ |snātāḥpradakṣiṇavidhā vupayāntināthayādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 28||

सन्तानहीन वनितास्सरसि त्वदीयेस्नात्वाजलार्द्रवसनास्तव दर्शनाय ।आयान्तिसन्ततिवरप्रद देवदेवयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ २९॥

santānahīna vanitāssarasi tvadīyesnātvājalārdravasanāstava darśanāya |āyāntisantativaraprada devadevayādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 29||

यद्दुष्ट संहरणमुत्तमलोकरक्षादीक्षां व्यनक्ति तवरूप महोनृसिंह ।तच्चात्र यादगिरिमूर्थनिसंविभातियादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ ३०॥

yadduṣṭa saṃharaṇamuttamalokarakṣādīkṣāṃ vyanakti tavarūpa mahonṛsiṃha |taccātra yādagirimūrthanisaṃvibhātiyādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 30||

प्रह्लाद पुण्यजनि पुण्यबलात्प्रतीतंरूपं जनस्तवहरे निगमान्तवेद्यम् ।प्रातःस्मरंस्तरति संस्मारणाम्बुराशिंयादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ ३१॥

prahlāda puṇyajani puṇyabalātpratītaṃrūpaṃ janastavahare nigamāntavedyam |prātaḥsmaraṃstarati saṃsmāraṇāmburāśiṃyādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 31||

श्रीसुप्रभातमिदमच्युतकैतवोक्तमप्यच्युतं भवतुभक्तजनैकवेद्यम् ।लक्ष्मीनृसिंह तव नामशुभप्रभावात्यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ ३२॥

śrīsuprabhātamidamacyutakaitavoktamapyacyutaṃ bhavatubhaktajanaikavedyam |lakṣmīnṛsiṃha tava nāmaśubhaprabhāvātyādādrinātha nṛhare! tava suprabhātam || 32||

इत्थं यादाद्रिनाथस्य सुप्रभात मतन्द्रिताः ।ये पठन्ति सदा भक्त्या ते नरास्सुखभागिनः ॥ ३३॥

itthaṃ yādādrināthasya suprabhāta matandritāḥ |ye paṭhanti sadā bhaktyā te narāssukhabhāginaḥ || 33||

इति श्री लक्ष्मी नरसिंह सुप्रभातम् ।

iti śrī lakṣmī narasiṃha suprabhātam |