नारायणाष्टकम् Narayana Ashtakam

वात्सल्यादभयप्रदानसमयादार्त्तार्तिनिर्वापणाद्औदार्य्यादघशोषणादगणितश्रेयः पदप्रापणात् ।सेव्यः श्रीपतिरेक एव जगतामेतेऽभवन्साक्षिणःप्रह्लादश्च विभीषणश्च करिराट् पाञ्चाल्यहल्याध्रुवः ॥ १॥

vātsalyādabhayapradānasamayādārttārtinirvāpaṇādaudāryyādaghaśoṣaṇādagaṇitaśreyaḥ padaprāpaṇāt |sevyaḥ śrīpatireka eva jagatāmete'bhavansākṣiṇaḥprahlādaśca vibhīṣaṇaśca karirāṭ pāñcālyahalyādhruvaḥ || 1||

प्रह्लादास्ति यदीश्वरो वद हरिः सर्वत्र मे दर्शयस्तंभे चैवमिति ब्रुवन्तमसुरं तत्राविरासीद्धरिः ।वक्षस्तस्य विदारयन्निजनखैर्वात्सल्यमापादयन्नार्त्तत्राणपरायणः स भगवान्नारायणो मे गतिः ॥ २॥

prahlādāsti yadīśvaro vada hariḥ sarvatra me darśayastaṃbhe caivamiti bruvantamasuraṃ tatrāvirāsīddhariḥ |vakṣastasya vidārayannijanakhairvātsalyamāpādayannārttatrāṇaparāyaṇaḥ sa bhagavānnārāyaṇo me gatiḥ || 2||

श्रीरामोऽत्र विभीषणोऽयमनघो रक्षोभयादागतःसुग्रीवानय पालयैनमधुना पौलस्त्यमेवागतम् ।इत्युक्त्वाऽभयमस्य सर्वविदितं यो राघवो दत्तवान्आर्त्तत्राणपरायणः स भगवान्नारायणो मे गतिः ॥ ३॥

śrīrāmo'tra vibhīṣaṇo'yamanagho rakṣobhayādāgataḥsugrīvānaya pālayainamadhunā paulastyamevāgatam |ityuktvā'bhayamasya sarvaviditaṃ yo rāghavo dattavānārttatrāṇaparāyaṇaḥ sa bhagavānnārāyaṇo me gatiḥ || 3||

नक्रग्रस्तपदं समुद्धृतकरं ब्रह्मादयो भोः सुरारक्षन्तामिति दीनवाक्यकरिणं देवेष्वशक्तेषु यः ।मा भैषीरिति तस्य नक्रहनने चक्रायुधः श्रीधरोह्यार्त्तत्राणपरायणः स भगवान्नारायणो मे गतिः ॥ ४॥

nakragrastapadaṃ samuddhṛtakaraṃ brahmādayo bhoḥ surārakṣantāmiti dīnavākyakariṇaṃ deveṣvaśakteṣu yaḥ |mā bhaiṣīriti tasya nakrahanane cakrāyudhaḥ śrīdharohyārttatrāṇaparāyaṇaḥ sa bhagavānnārāyaṇo me gatiḥ || 4||

भोः कृष्णाच्युतः भोः कृपालय हरे भोः पाण्डवानां सखेक्वासि क्वासि सुयोधनाध्यपहृतां भो रक्ष मामातुराम् ।इत्युक्त्तोऽक्षयवस्त्रसंभृततनुर्योऽपालयद्द्रौपदीम्आर्त्तत्राणपरायणः स भगवान्नारायणो मे गतिः ॥ ५॥

bhoḥ kṛṣṇācyutaḥ bhoḥ kṛpālaya hare bhoḥ pāṇḍavānāṃ sakhekvāsi kvāsi suyodhanādhyapahṛtāṃ bho rakṣa māmāturām |ityuktto'kṣayavastrasaṃbhṛtatanuryo'pālayaddraupadīmārttatrāṇaparāyaṇaḥ sa bhagavānnārāyaṇo me gatiḥ || 5||

यत्पादाब्जनखोदकं त्रिजगतां पापौघविध्वंसनंयन्नामामृतपूरकं च पिबतां संसारसन्तारकम् ।पाषाणोऽपि यदङिघ्रपङ्करजसा शापान्मुनेर्मोचितोह्यार्त्तत्राणपरायणः स भगवान्नारायणो मे गतिः ॥ ६॥

yatpādābjanakhodakaṃ trijagatāṃ pāpaughavidhvaṃsanaṃyannāmāmṛtapūrakaṃ ca pibatāṃ saṃsārasantārakam |pāṣāṇo'pi yadaṅighrapaṅkarajasā śāpānmunermocitohyārttatrāṇaparāyaṇaḥ sa bhagavānnārāyaṇo me gatiḥ || 6||

पित्रा भ्रातरमुत्तमासनगतं ह्यौत्तानपादिर्ध्रुवोदृष्ट्वा तत्सममारुरुक्षुरधिकं मात्राऽवमानं गतः ।यं गत्वा शरणं यदाप तपसा हेमाद्रिसिंहासनंह्यार्त्तत्राणपरायणः स भगवान्नारायणो मे गतिः ॥ ७॥

pitrā bhrātaramuttamāsanagataṃ hyauttānapādirdhruvodṛṣṭvā tatsamamārurukṣuradhikaṃ mātrā'vamānaṃ gataḥ |yaṃ gatvā śaraṇaṃ yadāpa tapasā hemādrisiṃhāsanaṃhyārttatrāṇaparāyaṇaḥ sa bhagavānnārāyaṇo me gatiḥ || 7||

आर्त्ता विषण्णाः शिथिलाश्च भीता घोरेशु च व्याधिशु वर्तमानाः ।संकीर्त्य नारायणशब्दमात्रं विमुक्तदुःखाः सुखिनो भवन्ति ॥ ८॥

ārttā viṣaṇṇāḥ śithilāśca bhītā ghoreśu ca vyādhiśu vartamānāḥ |saṃkīrtya nārāyaṇaśabdamātraṃ vimuktaduḥkhāḥ sukhino bhavanti || 8||

इति श्रीकूरेशस्वामिविरचितं नारायणाष्टकं सम्पूर्णम् ।

iti śrīkūreśasvāmiviracitaṃ nārāyaṇāṣṭakaṃ sampūrṇam |