विष्णुदेवाष्टकम् Vishnudevashtakam

श्रिया जुष्टं तुष्टं श्रुतिशतनुतं श्रीमधुरिपुंपुराणं प्रत्यञ्चं परमसहितं शेषशयने ।शयानं यं ध्यात्वा जहति मुनयः सर्वविषयास्तमीशं सद्रूपं परमपुरुषं नौमि सततम् ॥ १॥

śriyā juṣṭaṃ tuṣṭaṃ śrutiśatanutaṃ śrīmadhuripuṃpurāṇaṃ pratyañcaṃ paramasahitaṃ śeṣaśayane |śayānaṃ yaṃ dhyātvā jahati munayaḥ sarvaviṣayāstamīśaṃ sadrūpaṃ paramapuruṣaṃ naumi satatam || 1||

गुणातीतो गीतो दहन इव दीप्तो रिपुवनेनिरीहो निष्कायः परमगुणपूगैः परिवृतः ।सदा सेव्यो वन्द्योऽमरसमुदयैर्यो मुनिगणैस्तमीशं सद्रूपं परमपुरुषं नौमि सन्ततम् ॥ २॥

guṇātīto gīto dahana iva dīpto ripuvanenirīho niṣkāyaḥ paramaguṇapūgaiḥ parivṛtaḥ |sadā sevyo vandyo'marasamudayairyo munigaṇaistamīśaṃ sadrūpaṃ paramapuruṣaṃ naumi santatam || 2||

विभो! त्वं संसारस्थितसकलजन्तूनवसि यत्त्रयाणां रक्षायै ननु वरद पद्मेश जगताम् ।ददौ चक्रं तस्मात्परमदयया ते पशुपतिस्ततः शास्त्रं विश्वम्भरैति पदेन प्रगिरति ॥ ३॥

vibho! tvaṃ saṃsārasthitasakalajantūnavasi yattrayāṇāṃ rakṣāyai nanu varada padmeśa jagatām |dadau cakraṃ tasmātparamadayayā te paśupatistataḥ śāstraṃ viśvambharaiti padena pragirati || 3||

सदा विष्णो ! दीने सकलबलहीने यदुपतेहताशे सर्वात्मन् मयि कुरु कृपां त्वं मुररिपो ।यतोऽहं संसारे तव च रणसेवाविरहितोन मे सौख्यं चेत्स्याद् भवति वितथं श्रीश ! सकलम् ॥ ४॥

sadā viṣṇo ! dīne sakalabalahīne yadupatehatāśe sarvātman mayi kuru kṛpāṃ tvaṃ muraripo |yato'haṃ saṃsāre tava ca raṇasevāvirahitona me saukhyaṃ cetsyād bhavati vitathaṃ śrīśa ! sakalam || 4||

यदीत्थं त्वं ब्रूया भजननिपुणान् यामि सततंप्रभो भक्ता भक्त्या सकलसुखभाजो न कृपया ।वद प्रोत्तुङ्गा या तव खलु कृपा कुत्र घटतेकथं वा भो स्वामिन् ! पतितमनुजोद्धारक इति ॥ ५॥

yadītthaṃ tvaṃ brūyā bhajananipuṇān yāmi satataṃprabho bhaktā bhaktyā sakalasukhabhājo na kṛpayā |vada prottuṅgā yā tava khalu kṛpā kutra ghaṭatekathaṃ vā bho svāmin ! patitamanujoddhāraka iti || 5||

मया शास्त्रे दृष्टं गुरुजनमुखाद् वा श्रुतमिदंकृपा विष्णोर्वन्द्या पतितमनुजोद्धारनिपुणा ।अतस्त्वां संप्राप्तः शरणद ! शरण्यं करुणयाश्रिया हीनं दीनं मधुमथन ! मां पालय विभो ॥ ६॥

mayā śāstre dṛṣṭaṃ gurujanamukhād vā śrutamidaṃkṛpā viṣṇorvandyā patitamanujoddhāranipuṇā |atastvāṃ saṃprāptaḥ śaraṇada ! śaraṇyaṃ karuṇayāśriyā hīnaṃ dīnaṃ madhumathana ! māṃ pālaya vibho || 6||

न चेल्लक्ष्मीजाने सकलहितकृच्छास्त्रनिचयोमृषारूपं धत्ते भवति भवतो हानिरतुला ।तवाऽस्तित्वं शास्त्रन्नहि भवति शास्त्रं यदि मृषाविचारोऽयं चित्ते मम भवपते श्रीधर हरे ॥ ७॥

na cellakṣmījāne sakalahitakṛcchāstranicayomṛṣārūpaṃ dhatte bhavati bhavato hāniratulā |tavā'stitvaṃ śāstrannahi bhavati śāstraṃ yadi mṛṣāvicāro'yaṃ citte mama bhavapate śrīdhara hare || 7||

न ते स्वामिन् विष्णो कुरु मयि कृपां कैटभरिपोस्वकीयं वाऽस्तित्त्वं जहि जगति कारुण्यजलधे ।द्वयोर्मध्ये ह्येकं भवति करणीयं तव विभोकथाः सर्वाः सर्वाश्रय तव पुरस्कृत्य विरतः ॥ ८॥

na te svāmin viṣṇo kuru mayi kṛpāṃ kaiṭabhariposvakīyaṃ vā'stittvaṃ jahi jagati kāruṇyajaladhe |dvayormadhye hyekaṃ bhavati karaṇīyaṃ tava vibhokathāḥ sarvāḥ sarvāśraya tava puraskṛtya virataḥ || 8||

विष्णुदेवाष्टकं स्तोत्रं यः पठेद् भक्तितो नरः ।सर्वान् कामानवाप्नोति लक्ष्मीजानेः प्रसादतः ॥ ९॥

viṣṇudevāṣṭakaṃ stotraṃ yaḥ paṭhed bhaktito naraḥ |sarvān kāmānavāpnoti lakṣmījāneḥ prasādataḥ || 9||

इति जगद्गुरुशङ्कराचार्यस्वामिश्रीशान्तानन्दसरस्वतीशिष्यस्वामीश्रीमदनन्तानन्दसरस्वतीविरचितं विष्णुदेवाष्टकं समाप्तम् ।

iti jagadguruśaṅkarācāryasvāmiśrīśāntānandasarasvatīśiṣyasvāmīśrīmadanantānandasarasvatīviracitaṃ viṣṇudevāṣṭakaṃ samāptam |