एकलिङ्गमाहात्म्यम् काव्यमयम् Ekalingamahatmyam Kavyamayam

॥ श्रीमदेकलिङ्गो जयति ॥॥ श्रीगणेशाय नमः ॥॥ श्रीः ॥

|| śrīmadekaliṅgo jayati |||| śrīgaṇeśāya namaḥ |||| śrīḥ ||

(प्रारम्भे अष्ट पद्यानि कामदेवस्तुतिपराणि पठितानि)अथ बाष्पधरणिनायकवंशोत्पत्तिं तु वर्णयाम्युच्चैः ।या कीर्तनेन पुरुषान् पुनाति गङ्गेव किं बहुना ॥ ९॥

(prārambhe aṣṭa padyāni kāmadevastutiparāṇi paṭhitāni)atha bāṣpadharaṇināyakavaṃśotpattiṃ tu varṇayāmyuccaiḥ |yā kīrtanena puruṣān punāti gaṅgeva kiṃ bahunā || 9||

श्रीमद्वायुपुराणप्रभृतिषु नानाविधेषु शास्त्रेषु ।अद्यापि या प्रसिद्धा श्रुता तु सर्वार्थसम्पदे भवति ॥ १०॥

śrīmadvāyupurāṇaprabhṛtiṣu nānāvidheṣu śāstreṣu |adyāpi yā prasiddhā śrutā tu sarvārthasampade bhavati || 10||

कैलाशाचलशृङ्गे रजतादिकधातुराजिरत्नयुते ।वरकिन्नरगणविरचितगीते सन्निर्जरोपेते ॥ ११॥

kailāśācalaśṛṅge rajatādikadhāturājiratnayute |varakinnaragaṇaviracitagīte sannirjaropete || 11||

(अतः परं पौराणिकैकलिङ्गमाहात्म्यस्य चतुर्थाध्यायस्थवस्तु आर्याच्छन्दसिवर्णितम् । तदनन्तरं कामधेनुवरदानसंज्ञस्य अष्टमाध्यायस्य इन्द्रवरदानसंज्ञस्यनवमाध्यायस्य तीर्थयात्राफलसंज्ञस्य दशमाध्यायस्य च वस्तु तत्तच्छन्दसियत्किञ्चित् पाठभेदेन निविष्टम् ।)जयति जगति विख्यातं सकलमहीलोकपावनं सुमहत् ।श्रीमदेकलिङ्गदैवतगोत्रं वैजवापाह्वम् ॥ १॥

(ataḥ paraṃ paurāṇikaikaliṅgamāhātmyasya caturthādhyāyasthavastu āryācchandasivarṇitam | tadanantaraṃ kāmadhenuvaradānasaṃjñasya aṣṭamādhyāyasya indravaradānasaṃjñasyanavamādhyāyasya tīrthayātrāphalasaṃjñasya daśamādhyāyasya ca vastu tattacchandasiyatkiñcit pāṭhabhedena niviṣṭam |)jayati jagati vikhyātaṃ sakalamahīlokapāvanaṃ sumahat |śrīmadekaliṅgadaivatagotraṃ vaijavāpāhvam || 1||

जयति तथाऽऽनन्दपुरे नागरकुलमण्डनो महीदेवः ।यजनादिकर्मकुशल विजयादित्याभिधो विप्रः ॥ २॥

jayati tathā''nandapure nāgarakulamaṇḍano mahīdevaḥ |yajanādikarmakuśala vijayādityābhidho vipraḥ || 2||

तत्तनयो द्विजवर्यः केशवनामा बभूव लोके ।श्रुतयो यत्र चतस्रः षडङ्गसहिता विभान्ति ॥ ३॥

tattanayo dvijavaryaḥ keśavanāmā babhūva loke |śrutayo yatra catasraḥ ṣaḍaṅgasahitā vibhānti || 3||

तस्य सुतो जगतीतलमखिलं तपसा सुखास्पदं कुर्वन् ।नागाराउलनामा बभूव पात्रं स्मृतीनां यः ॥ ४॥

tasya suto jagatītalamakhilaṃ tapasā sukhāspadaṃ kurvan |nāgārāulanāmā babhūva pātraṃ smṛtīnāṃ yaḥ || 4||

तत्पुत्रोऽजनि भोगारावलसंज्ञो धराधिपैर्वन्द्यः ।असाधरो(?)ऽस्य सूनुः श्रीदेवाह्वो तनुजन्मा ॥ ५॥

tatputro'jani bhogārāvalasaṃjño dharādhipairvandyaḥ |asādharo(?)'sya sūnuḥ śrīdevāhvo tanujanmā || 5||

तत्तनुजः सर्वज्ञो दक्षाध्वरकृद्विभूतिभृद्विमलः ।स महादेवो भगवान् (?) अभिधानेनाभिधेयः ॥ ६॥

tattanujaḥ sarvajño dakṣādhvarakṛdvibhūtibhṛdvimalaḥ |sa mahādevo bhagavān (?) abhidhānenābhidheyaḥ || 6||

तस्य कुलालङ्करणो गुहदत्तोऽन्वर्थन्नामधेयोऽभूत् ।अद्यापि यस्य नाम्ना वंशोऽयं ख्यातिमान् जगति ॥ ७॥

tasya kulālaṅkaraṇo guhadatto'nvarthannāmadheyo'bhūt |adyāpi yasya nāmnā vaṃśo'yaṃ khyātimān jagati || 7||

यदुक्तं (सु) पुरातनैः कविभिरानन्दपुरसमागतः ।विप्रकुलानन्दनो (हि) गुहदत्तः श्रीगुहिलवंशस्य ॥ ८॥

yaduktaṃ (su) purātanaiḥ kavibhirānandapurasamāgataḥ |viprakulānandano (hi) guhadattaḥ śrīguhilavaṃśasya || 8||

श्रीमानभूत् स नृपतिर्गुहिलाभिधानोधर्माच्छशास वसुधां मधुजित्प्रभावात् ।यस्माद्ययौ गुहिलवर्णनतः प्रसिद्धिंगौहिल्यवंशभवराजगणोऽत्र जातः ॥ ९॥

śrīmānabhūt sa nṛpatirguhilābhidhānodharmācchaśāsa vasudhāṃ madhujitprabhāvāt |yasmādyayau guhilavarṇanataḥ prasiddhiṃgauhilyavaṃśabhavarājagaṇo'tra jātaḥ || 9||

गुहिलधरणिनाथस्तुङ्गरिङ्गत्प्रतापस्तरुणतरणिरेखो म्लानयन् वैरिचन्द्रान् ।व्यचरदतिविचित्रं सन्ततं यत्पृथिव्यामदरि (पर) वधूटीपद्मिनीनां मुखाब्जम् ॥ १०॥

guhiladharaṇināthastuṅgariṅgatpratāpastaruṇataraṇirekho mlānayan vairicandrān |vyacaradativicitraṃ santataṃ yatpṛthivyāmadari (para) vadhūṭīpadminīnāṃ mukhābjam || 10||

तनुजोऽस्य चैकलिङ्गप्रसादसम्प्राप्तराज्यलक्ष्मीकः ।श्रीमेदपाटवसुधामपालयद्बाष्पपृथ्वीशः ॥ ११॥

tanujo'sya caikaliṅgaprasādasamprāptarājyalakṣmīkaḥ |śrīmedapāṭavasudhāmapālayadbāṣpapṛthvīśaḥ || 11||

यदुक्तं पुरातनैः कविभि । । । । । । । । । । । ।आकाशचन्द्रदिग्गजसङ्ख्ये संवत्सरे बभूवाद्यः ।श्रीमदेकलिङ्गशङ्करलब्धवरो बाष्पभूपालः ॥ १२॥

yaduktaṃ purātanaiḥ kavibhi | | | | | | | | | | | |ākāśacandradiggajasaṅkhye saṃvatsare babhūvādyaḥ |śrīmadekaliṅgaśaṅkaralabdhavaro bāṣpabhūpālaḥ || 12||

यो नागह्रदनगरे तोडरमल्लः कृपाणधरतिलकः ।अध्याष्ट स म(हि)नरेशो बलतनुभोज्यैः स्वयं भीमः ॥ १३॥

yo nāgahradanagare toḍaramallaḥ kṛpāṇadharatilakaḥ |adhyāṣṭa sa ma(hi)nareśo balatanubhojyaiḥ svayaṃ bhīmaḥ || 13||

परिधाने यस्य पट्टी पञ्चत्रिंशत्करा दुकूलस्य ।आच्छादनवरवस्त्रं षोडशहस्तं नृपस्य बाष्पस्य ॥ १४॥

paridhāne yasya paṭṭī pañcatriṃśatkarā dukūlasya |ācchādanavaravastraṃ ṣoḍaśahastaṃ nṛpasya bāṣpasya || 14||

चतुरश्चतुरश्छागान् कवलयति स्मासनेन योऽगस्तिः ।पञ्चाशत्पलकनकजटोडरधारणे तु यो धीरः ॥ १५॥

caturaścaturaśchāgān kavalayati smāsanena yo'gastiḥ |pañcāśatpalakanakajaṭoḍaradhāraṇe tu yo dhīraḥ || 15||

द्वात्रिन्मणसुघटितकरवालं यो महान् करे चक्रे ।एकप्रहारदानान्महिषद्वयपातने प्रबलः ॥ १६॥

dvātrinmaṇasughaṭitakaravālaṃ yo mahān kare cakre |ekaprahāradānānmahiṣadvayapātane prabalaḥ || 16||

रायङ्गुरुचायङ्गुरुसेलगुरुरायचायंपरमगुरुः ।वागाङ्गलारायाञ्चा मुहवनवयद् (?) वंस विरुदानि ॥ १७॥

rāyaṅgurucāyaṅguruselagururāyacāyaṃparamaguruḥ |vāgāṅgalārāyāñcā muhavanavayad (?) vaṃsa virudāni || 17||

(सङ्गीतराजे पुष्पिकासु पठितोंऽशस्तुलनीयः यथा रायङ्गुरुवायङ्गुरुसेलगुरुरायाञ्चापरमगुरुवागाङ्गलारायाञ्चामुहवनरायहिंसल्लरायमाचल्लपूर्वपश्चिमोत्तरदक्षिणचतुर्दिशां रायाञ्चा आम्बुलाइत्यादिविरुदावलीविराजमानः ।)अनेकगुणसन्निधिः सुचरितैकलीलावधिर्जयप्रतप्तस्रे(शे)वधिः प्रहतवैरिवर्गोपधिः ।यशोजितकलानिधिः सततसिद्धसन्निधिःस शौर्यपरमावधिर्जयति बप्पवंशाम्बुधिः ॥ १८॥

(saṅgītarāje puṣpikāsu paṭhitoṃ'śastulanīyaḥ yathā rāyaṅguruvāyaṅguruselagururāyāñcāparamaguruvāgāṅgalārāyāñcāmuhavanarāyahiṃsallarāyamācallapūrvapaścimottaradakṣiṇacaturdiśāṃ rāyāñcā āmbulāityādivirudāvalīvirājamānaḥ |)anekaguṇasannidhiḥ sucaritaikalīlāvadhirjayaprataptasre(śe)vadhiḥ prahatavairivargopadhiḥ |yaśojitakalānidhiḥ satatasiddhasannidhiḥsa śauryaparamāvadhirjayati bappavaṃśāmbudhiḥ || 18||

प्रत्यर्थिवामनयनानयनाम्बुधारासंवर्धितः क्षितिभुजां शिरसि प्ररूढः ।यः कुण्ठितारिकरवाल कुठारधारस्तं ब्रूमहै गुहिलवंशमपारशाखम् ॥ १९॥

pratyarthivāmanayanānayanāmbudhārāsaṃvardhitaḥ kṣitibhujāṃ śirasi prarūḍhaḥ |yaḥ kuṇṭhitārikaravāla kuṭhāradhārastaṃ brūmahai guhilavaṃśamapāraśākham || 19||

असुरवधफलोर्वीमण्डलीकावताराहरय इव लसन्तः प्रोल्लसन्मावताराः ।घनवनघनपट्टे सच्चतुर्दिक्कपाठेबलिनृपजयिनोऽमी स्वामिनो मेदपाटे ॥ २०॥

asuravadhaphalorvīmaṇḍalīkāvatārāharaya iva lasantaḥ prollasanmāvatārāḥ |ghanavanaghanapaṭṭe saccaturdikkapāṭhebalinṛpajayino'mī svāmino medapāṭe || 20||

सम्प्राप्याद्भुतमेकलिङ्गचरणं भोजप्रसादात् पलंचास्मै दिव्यासुवर्णपादकटकं हारीतराशिर्ददौ ।(सद्) बाष्पः स पुनः पुराणपुरुषः प्रारम्भनिर्वाहणात्तुल्योत्साहगुणो बभूव नृपतिः श्रामेदपाटाधिपः ॥ २१॥

samprāpyādbhutamekaliṅgacaraṇaṃ bhojaprasādāt palaṃcāsmai divyāsuvarṇapādakaṭakaṃ hārītarāśirdadau |(sad) bāṣpaḥ sa punaḥ purāṇapuruṣaḥ prārambhanirvāhaṇāttulyotsāhaguṇo babhūva nṛpatiḥ śrāmedapāṭādhipaḥ || 21||

बाष्पे शिवे लयमुपेयुषि नीलकण्ठप्रौढप्रसादमवसादमवाप्य तस्य ।वंशो जगत्त्रयपवित्रचरित्रपात्रमवाप्य खण्डमखिलां जगतीं प्रशास्ति ॥ २२॥

bāṣpe śive layamupeyuṣi nīlakaṇṭhaprauḍhaprasādamavasādamavāpya tasya |vaṃśo jagattrayapavitracaritrapātramavāpya khaṇḍamakhilāṃ jagatīṃ praśāsti || 22||

इह हि समरसिंहस्तस्य पुत्रः सुबाहस्त्रिभुवनपरिसम्पत् कीर्तिगङ्गाप्रवाहः ।धरति धरणिभारं कूर्मपृष्ठवतारंनिजकरकमलेनाप्यायनायं(य) प्रवासं(सः) ॥ ४५॥

iha hi samarasiṃhastasya putraḥ subāhastribhuvanaparisampat kīrtigaṅgāpravāhaḥ |dharati dharaṇibhāraṃ kūrmapṛṣṭhavatāraṃnijakarakamalenāpyāyanāyaṃ(ya) pravāsaṃ(saḥ) || 45||

अजनि समरसिंहः कौस्तुभः क्षीरसिन्धाविव निधिरधिधाम्नामन्ववायेऽत्र भूपः ।अधिगतपरभागः पुण्डरीकाक्षवक्षःस्थलपरिसरधृत्या प्राप्तसाम्राज्यलक्ष्मीः ॥ ४६॥

ajani samarasiṃhaḥ kaustubhaḥ kṣīrasindhāviva nidhiradhidhāmnāmanvavāye'tra bhūpaḥ |adhigataparabhāgaḥ puṇḍarīkākṣavakṣaḥsthalaparisaradhṛtyā prāptasāmrājyalakṣmīḥ || 46||

दुर्गे श्रीचित्रकूटे विलसितनृपतौ सर्वसामन्तचूडारत्नप्रद्योतिताङ्घ्रावभवदिति मतिर्दृश्यथा सम्प्रभाति ।सत्यं कृष्णः स कृष्णोऽभवदुचितमिदं कृत्तिवासाः शिवोऽभूच्छीतांशुः प्रत्यहंयत् क्षितिमतिकलुषां युक्तमेतन् बभार ॥ ४७॥

durge śrīcitrakūṭe vilasitanṛpatau sarvasāmantacūḍāratnapradyotitāṅghrāvabhavaditi matirdṛśyathā samprabhāti |satyaṃ kṛṣṇaḥ sa kṛṣṇo'bhavaducitamidaṃ kṛttivāsāḥ śivo'bhūcchītāṃśuḥ pratyahaṃyat kṣitimatikaluṣāṃ yuktametan babhāra || 47||

असुरनृसरजैत्रं चित्रकूटं पुराऽस्मिन्भवति समरसिंहे शासति क्षोणिपाले ॥कनककलशहेतिप्रस्फुरद्रश्मिजालैर्दिनमणिकिरणाली सम्प्रकाशानपेक्षम् ॥ ४८॥

asuranṛsarajaitraṃ citrakūṭaṃ purā'sminbhavati samarasiṃhe śāsati kṣoṇipāle ||kanakakalaśahetiprasphuradraśmijālairdinamaṇikiraṇālī samprakāśānapekṣam || 48||

जगति कति न सन्ति प्रार्थितार्थप्रदानप्रकटितनिजशक्तिव्यक्तकीर्तिप्रपञ्चाः ।परमिह परलोकः श्रीबशीकारसारंश्रयति समरसिंहो दानमस्ताभिमानः ॥ ४९॥

jagati kati na santi prārthitārthapradānaprakaṭitanijaśaktivyaktakīrtiprapañcāḥ |paramiha paralokaḥ śrībaśīkārasāraṃśrayati samarasiṃho dānamastābhimānaḥ || 49||

क्वचित् कदाचिद्दानाम्बु हस्तो वर्षति वा न वा ।श्रीमत्समसिंहस्य स तु सर्वत्र सर्वदा ॥ ५०॥

kvacit kadāciddānāmbu hasto varṣati vā na vā |śrīmatsamasiṃhasya sa tu sarvatra sarvadā || 50||

किं कोऽप्यहो समरसिंहनरेश्वरस्यसद्धैर्यशौर्यनयकीर्तिकलाकलापम् ।सङ्ख्यातुमत्र पटुधीर्भविताऽथवाऽऽस्तेतस्मादलं लपनपल्लवलालनेन ॥ ५१॥

kiṃ ko'pyaho samarasiṃhanareśvarasyasaddhairyaśauryanayakīrtikalākalāpam |saṅkhyātumatra paṭudhīrbhavitā'thavā''stetasmādalaṃ lapanapallavalālanena || 51||

विद्युद्विभ्रमचञ्चलं खलु नृणामायुर्धनं यौवनंसञ्चिन्त्येति विरञ्चि (सञ्चिन्त्यैवमकारि) शुद्धमनसाकीर्तिः परं स्थायिनी ।चन्द्राख्यप्रिययान्वितं(तः) स्वयमिमं(मयं) धारेश्वरः कारितोलक्ष्मीः श्रीर्वदतीव सन्निपतता धाराम्भसाऽहर्निशम् ॥ ५२॥

vidyudvibhramacañcalaṃ khalu nṛṇāmāyurdhanaṃ yauvanaṃsañcintyeti virañci (sañcintyaivamakāri) śuddhamanasākīrtiḥ paraṃ sthāyinī |candrākhyapriyayānvitaṃ(taḥ) svayamimaṃ(mayaṃ) dhāreśvaraḥ kāritolakṣmīḥ śrīrvadatīva sannipatatā dhārāmbhasā'harniśam || 52||

केकी कस्मादकस्मादनुसरति मुदं किं मरालः करालोवाचालश्चातकः किं किमिति तरुशिखामङ्गलोऽयं बकोटः ।नैषा वर्षा घनाली विलसितभुवने किन्तु भोजप्रयाणेलक्ष्यं नैवान्तरिक्षं चलितहयखुरोधूर्त(द्धूत) धूलीपटेन ॥ ५३॥

kekī kasmādakasmādanusarati mudaṃ kiṃ marālaḥ karālovācālaścātakaḥ kiṃ kimiti taruśikhāmaṅgalo'yaṃ bakoṭaḥ |naiṣā varṣā ghanālī vilasitabhuvane kintu bhojaprayāṇelakṣyaṃ naivāntarikṣaṃ calitahayakhurodhūrta(ddhūta) dhūlīpaṭena || 53||

तुरङ्गलालागजदाननीरप्रवाहयोः सङ्गममुद्वहन्ती ।अस्य प्रयाणे निखिलाऽपि भूमिःप्रयागलक्ष्मीं बिभराम्बभूव ॥ ५४॥

turaṅgalālāgajadānanīrapravāhayoḥ saṅgamamudvahantī |asya prayāṇe nikhilā'pi bhūmiḥprayāgalakṣmīṃ bibharāmbabhūva || 54||

आकर्ण्यं पन्नगीगीतं यस्य बाहुपराक्रमम् ।शिरश्चालनया शेषश्चक्रे कम्पं परं भुवः ॥ ५५॥

ākarṇyaṃ pannagīgītaṃ yasya bāhuparākramam |śiraścālanayā śeṣaścakre kampaṃ paraṃ bhuvaḥ || 55||

त्यागेनापि मनोहरेण कृतिनो यं कर्मणाऽऽचक्षतेयं प्रार्थ्यं प्रार्थयन्ति (गणयन्ति) वैरिसुभुजः शौर्येण सत्त्वाधिकम् ।यं रत्नाकरमामनन्ति गुणिनो धैर्येण मर्यादयायं मेरुं हि समाश्रयेण विबुधाः शंसन्ति सर्वोन्नतम् ॥ ५६॥

tyāgenāpi manohareṇa kṛtino yaṃ karmaṇā''cakṣateyaṃ prārthyaṃ prārthayanti (gaṇayanti) vairisubhujaḥ śauryeṇa sattvādhikam |yaṃ ratnākaramāmananti guṇino dhairyeṇa maryādayāyaṃ meruṃ hi samāśrayeṇa vibudhāḥ śaṃsanti sarvonnatam || 56||

भृगुपतिरिव दृप्तारातिसंहारकारीसुरगुरुरिव शश्वन्नीतिमार्गानुसारी ।स्मर इव सुरतेषु प्रेयसीचित्तहारीशिविरिव स बभूव त्रस्तसत्त्वोपकारी ॥ ५७॥

bhṛgupatiriva dṛptārātisaṃhārakārīsuragururiva śaśvannītimārgānusārī |smara iva surateṣu preyasīcittahārīśiviriva sa babhūva trastasattvopakārī || 57||

यस्य धनुर्गुणकिणवति बिभ्रति विश्वम्भरां भुजादण्डे ।क्लेशविशेषमशेषं शेषः परिहृत्य मुदितोऽस्ति ॥ ५८॥

yasya dhanurguṇakiṇavati bibhrati viśvambharāṃ bhujādaṇḍe |kleśaviśeṣamaśeṣaṃ śeṣaḥ parihṛtya mudito'sti || 58||

योऽर्थान् पुपोषार्थिजनार्थमेवसन्नीतिदक्षो व्यसनैर्विहीनः ।विहीनसंसर्गपराङ्मुखस्यस्त्रीसङ्ग्रहो यस्य सुतार्थमासीत् ॥ ५९॥

yo'rthān pupoṣārthijanārthamevasannītidakṣo vyasanairvihīnaḥ |vihīnasaṃsargaparāṅmukhasyastrīsaṅgraho yasya sutārthamāsīt || 59||

मतिरतिरभवत् तस्यासतीष्वपि वधूषु रम्यासु ।अन्यासु पुष्पजातिषु जात्यां खलु मधुकरस्येव ॥ ६०॥

matiratirabhavat tasyāsatīṣvapi vadhūṣu ramyāsu |anyāsu puṣpajātiṣu jātyāṃ khalu madhukarasyeva || 60||

स रत्नसिंह (हं) तनयं नियोज्यस्वचित्रकूटाचलरक्षणाय ।महेशपूजाहतकल्मषौधइलापतिः स्वर्गपतिर्बभूव ॥ ६१॥

sa ratnasiṃha (haṃ) tanayaṃ niyojyasvacitrakūṭācalarakṣaṇāya |maheśapūjāhatakalmaṣaudhailāpatiḥ svargapatirbabhūva || 61||

अपरस्यां शाखायां माहपराहप्रमुखा महीपालाः ।यद्वंशे नरपतयो गजपतयश्छत्रपतयोऽपि ॥ ६२॥

aparasyāṃ śākhāyāṃ māhaparāhapramukhā mahīpālāḥ |yadvaṃśe narapatayo gajapatayaśchatrapatayo'pi || 62||

राणत्वं प्राप्तः सन् पृथिवीपतिराहपो भूपः ॥ ६३॥

rāṇatvaṃ prāptaḥ san pṛthivīpatirāhapo bhūpaḥ || 63||

यादवसैन्धवदार्भिकमौरिकचौलुक्यचाहुमानामानाख्यः ।मक्तुबांणहूणतोमरपरमाराद्यैः संसेव्यते भुवि यः ॥ ६४॥

yādavasaindhavadārbhikamaurikacaulukyacāhumānāmānākhyaḥ |maktubāṃṇahūṇatomaraparamārādyaiḥ saṃsevyate bhuvi yaḥ || 64||

यथा ते मिथिलानाथा मैथिला इति कीर्तिताः ।सीसौदपुरभूपालास्तथा सीसोदका अमी ॥ ६५॥

yathā te mithilānāthā maithilā iti kīrtitāḥ |sīsaudapurabhūpālāstathā sīsodakā amī || 65||

राहपमहीपतनयो हरसूस्तन्नन्दनो बबरू राजा ।अजनि यशःकर्णोऽस्मात् तदङ्गजो नागपालनृपः ॥ ६६॥

rāhapamahīpatanayo harasūstannandano babarū rājā |ajani yaśaḥkarṇo'smāt tadaṅgajo nāgapālanṛpaḥ || 66||

पुत्रोऽस्य पूर्णपालस्तदङ्गजः फेखरोऽथ नरनाथः ।तज्जोऽथ भुवनसिंहस्तदात्मजो भीमसिंहनृपः ॥ ६७॥

putro'sya pūrṇapālastadaṅgajaḥ phekharo'tha naranāthaḥ |tajjo'tha bhuvanasiṃhastadātmajo bhīmasiṃhanṛpaḥ || 67||

तत्तनुजो जयसिंहस्तदङ्गजो लक्ष्म्यसिंहनामाऽऽसीत् ।सप्तभिरप्यात्मजैः सह भित्त्वा रविमण्डलं दिवं यातः ॥ ६८॥

tattanujo jayasiṃhastadaṅgajo lakṣmyasiṃhanāmā''sīt |saptabhirapyātmajaiḥ saha bhittvā ravimaṇḍalaṃ divaṃ yātaḥ || 68||