शिवार्चनोपदेशम् बिल्वित्यादिना द्विजप्रोक्तं Dvijaproktam Bilvityadina Shivarchanopadesham

(शिवरहस्यान्तर्गते उग्राख्ये)द्विजः (उवाच)बिल्वपत्रान्तरालैस्तु सञ्छाद्य शिवमस्तकम् ।शिवलोकमवाप्नोति शिवेन सह मोदते ॥ ३१६॥

(śivarahasyāntargate ugrākhye)dvijaḥ (uvāca)bilvapatrāntarālaistu sañchādya śivamastakam |śivalokamavāpnoti śivena saha modate || 316||

बिल्वपत्रैः समभ्यर्च्य शङ्करं याति शङ्करम् ।महद्भ्यः पातकेभ्योऽपि मुक्तिं यास्यत्यसंशयम् ॥ ३१७॥

bilvapatraiḥ samabhyarcya śaṅkaraṃ yāti śaṅkaram |mahadbhyaḥ pātakebhyo'pi muktiṃ yāsyatyasaṃśayam || 317||

त्रिदलं त्रिगुणाकारं त्रिणेत्रं च त्रियायुषम् ।त्रिजन्मपापसंहारमेकवित्वं शिवार्पितम् ॥ ३१८॥

tridalaṃ triguṇākāraṃ triṇetraṃ ca triyāyuṣam |trijanmapāpasaṃhāramekavitvaṃ śivārpitam || 318||

त्रिशूलसन्निभैरीशे बिल्वपत्रैः समर्चिते ।सद्य एव विनश्यन्ति महापातककोटयः ॥ ३१९॥

triśūlasannibhairīśe bilvapatraiḥ samarcite |sadya eva vinaśyanti mahāpātakakoṭayaḥ || 319||

बिल्वपत्रेण शुष्केणाप्यर्चितः पार्वतीपतिः ।ददाति परमामृद्धिं सायुज्यं च तनुव्यये ॥ ३२०॥

bilvapatreṇa śuṣkeṇāpyarcitaḥ pārvatīpatiḥ |dadāti paramāmṛddhiṃ sāyujyaṃ ca tanuvyaye || 320||

बिल्वपत्रं स्वतः शुद्धं शिवप्रियकरं शुभम् ।शुभे पर्युषितत्त्वं च बिल्वपत्रेषु न ध्रुवम् ॥ ३२१॥

bilvapatraṃ svataḥ śuddhaṃ śivapriyakaraṃ śubham |śubhe paryuṣitattvaṃ ca bilvapatreṣu na dhruvam || 321||

बिल्वपत्रस्य चूर्णैरप्यर्चनीयः सदाशिवः ।रत्नवद्रक्षणीयानि बिल्वपत्राणि सन्ततम् ॥ ३२२॥

bilvapatrasya cūrṇairapyarcanīyaḥ sadāśivaḥ |ratnavadrakṣaṇīyāni bilvapatrāṇi santatam || 322||

बिल्वपत्रार्चनेनैव तुष्टो भवति शङ्करः ।महादेवस्य साम्बस्य बिल्वपत्रमतिप्रियम् ॥ ३२३॥

bilvapatrārcanenaiva tuṣṭo bhavati śaṅkaraḥ |mahādevasya sāmbasya bilvapatramatipriyam || 323||

यथा प्रिया हैमवती बिल्वपत्रं तथा प्रियम् ।अखण्डैर्नूतनैः शुद्धैबिल्वपत्रैः प्रयत्नतः ॥ ३२४॥

yathā priyā haimavatī bilvapatraṃ tathā priyam |akhaṇḍairnūtanaiḥ śuddhaibilvapatraiḥ prayatnataḥ || 324||

यः पूजयति गौरीशं स गौरीशं प्रयास्यति ।करवीरस्य पुष्पेण रक्तेन धवलेन वा ॥ ३२५॥

yaḥ pūjayati gaurīśaṃ sa gaurīśaṃ prayāsyati |karavīrasya puṣpeṇa raktena dhavalena vā || 325||

यः पूजयति गौरीशं स पापेभ्यो विमुच्यते ।यत्पुण्यं लभते मर्त्यो शिवे रत्नसमर्चनात् ॥ ३२६॥

yaḥ pūjayati gaurīśaṃ sa pāpebhyo vimucyate |yatpuṇyaṃ labhate martyo śive ratnasamarcanāt || 326||

तत्पुण्यं लभते मर्त्यः करवीरस्य पूजया ।सुवर्णकमलानां च पूजया गिरिजापतिः ॥ ३२७॥

tatpuṇyaṃ labhate martyaḥ karavīrasya pūjayā |suvarṇakamalānāṃ ca pūjayā girijāpatiḥ || 327||

हृष्टो ददाति सायुज्यमर्चकाय न संशयः ॥ ३२८॥

hṛṣṭo dadāti sāyujyamarcakāya na saṃśayaḥ || 328||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते द्विजप्रोक्तं बिल्वित्यादिना शिवार्चनोपदेशं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । उग्राख्यः सप्तमांशः । अध्यायः २५। ३१६३२८॥

|| iti śivarahasyāntargate dvijaproktaṃ bilvityādinā śivārcanopadeśaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 25| 316328||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।उग्राख्यः सप्तमांशः ।अध्यायः २५ ।३१६-३२८॥

– || śrīśivarahasyam |ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 25 | 316-328||