धनुष्कोटिसेतुबन्धक्षेत्रमहिमवर्णनं Dhanushkotisetubandhakshetra Mahima Varnanam

ईश्वरःशृणु देवि प्रियतमे अस्ति क्षेत्रवरं मम ।सेतुबन्धमिति प्रोक्तं भुवि साक्षाद्विमुक्तिदम् ॥ १॥

īśvaraḥśṛṇu devi priyatame asti kṣetravaraṃ mama |setubandhamiti proktaṃ bhuvi sākṣādvimuktidam || 1||

गन्धमादनसञ्ज्ञश्च तत्रास्ति धरणीधरः ।स तु लिङ्गमयो देवि नानातीर्थमयो हि सः ॥ २॥

gandhamādanasañjñaśca tatrāsti dharaṇīdharaḥ |sa tu liṅgamayo devi nānātīrthamayo hi saḥ || 2||

बिल्वामलकहिन्ताललोध्रसालवनावृतः ।रसालसुरसामोदचन्दनामोदमोदितः ॥ ३॥

bilvāmalakahintālalodhrasālavanāvṛtaḥ |rasālasurasāmodacandanāmodamoditaḥ || 3||

अन्यशाखिशतोपेतो नानावल्लीविराजितः ।तच्छैलशिखरे देवि शिवलिङ्गाकृतिस्त्वमहम् ॥ ४॥

anyaśākhiśatopeto nānāvallīvirājitaḥ |tacchailaśikhare devi śivaliṅgākṛtistvamaham || 4||

मध्ये तच्छैलशिखरं दृश्यते लवणार्णवे ।दूरतो वापि शिखरं दृष्ट्वा शिखरिणोऽम्बिके ॥ ५॥

madhye tacchailaśikharaṃ dṛśyate lavaṇārṇave |dūrato vāpi śikharaṃ dṛṣṭvā śikhariṇo'mbike || 5||

तत्रत्यवातपोतेन पापतापैर्विमुच्यते ।निवसामि त्वया गौरि सदा गणवरैर्वृतः ॥ ६॥

tatratyavātapotena pāpatāpairvimucyate |nivasāmi tvayā gauri sadā gaṇavarairvṛtaḥ || 6||

नाम्नाऽहं भूधरे तस्मिन्गन्धमादन ईश्वरः ।तत्र शैववरा नित्यं निवसन्ति शुभानने ॥ ७॥

nāmnā'haṃ bhūdhare tasmingandhamādana īśvaraḥ |tatra śaivavarā nityaṃ nivasanti śubhānane || 7||

अग्निरित्यादिभिर्मन्त्रैः भस्मोद्धूलितविग्रहाः ।अनन्तरुद्राक्षकृतकिरीटेन विराजिताः ॥ ८॥

agnirityādibhirmantraiḥ bhasmoddhūlitavigrahāḥ |anantarudrākṣakṛtakirīṭena virājitāḥ || 8||

रुद्राक्षहारवलयबाहुकङ्कणभूषिताः ।त्रिपुण्ड्रनिटिलाः सर्वे तृणीकृतजगत्त्रयाः ॥ ९॥

rudrākṣahāravalayabāhukaṅkaṇabhūṣitāḥ |tripuṇḍraniṭilāḥ sarve tṛṇīkṛtajagattrayāḥ || 9||

पञ्चाक्षरपरा नित्यं पञ्चास्यध्यानतत्पराः ।रुद्राध्यायार्थविज्ञानतज्जपप्रवणाः सदा ॥ १०॥

pañcākṣaraparā nityaṃ pañcāsyadhyānatatparāḥ |rudrādhyāyārthavijñānatajjapapravaṇāḥ sadā || 10||

शिवलिङ्गार्चनपरास्त्रिकालं बिल्वपत्रकैः ।सदान्नपानविमुखा शिवनामैकजीवनाः ॥ ११॥

śivaliṅgārcanaparāstrikālaṃ bilvapatrakaiḥ |sadānnapānavimukhā śivanāmaikajīvanāḥ || 11||

स्कन्दनन्दीश्वरमुखामरेश्वरगणेश्वराः ।तत्र मां बिल्वपत्रैश्च गन्धमादनशङ्करम् ॥ १२॥

skandanandīśvaramukhāmareśvaragaṇeśvarāḥ |tatra māṃ bilvapatraiśca gandhamādanaśaṅkaram || 12||

पूजयन्ति सदा भक्त्या विष्णुब्रह्मादयः सुराः ।स्तुवन्ति स्तुतिभिर्नित्यं मां सदा लिङ्गरूपिणम् ॥ १३॥

pūjayanti sadā bhaktyā viṣṇubrahmādayaḥ surāḥ |stuvanti stutibhirnityaṃ māṃ sadā liṅgarūpiṇam || 13||

देवर्षिगणेन्द्राःसंसारदर्पोद्धृतसर्पदष्टा जना न जानन्ति महेश्वरं त्वाम् ।ते वै महाकामविषप्रदिग्धा दग्धा महामृत्युमुखाग्निमध्ये ॥ १४॥

devarṣigaṇendrāḥsaṃsāradarpoddhṛtasarpadaṣṭā janā na jānanti maheśvaraṃ tvām |te vai mahākāmaviṣapradigdhā dagdhā mahāmṛtyumukhāgnimadhye || 14||

सन्तप्तभ्रष्टतप्ताः शिवनतिविमुखाश्छिन्नहस्तास्त्वदर्चाहीना विच्छिन्नमस्ता भगवति गिरिशे प्रक्रमे पङ्गवो ये ।त्वन्नामोच्चारणे ये प्रतिदिनमसकृन्मूकभावं प्रपन्नास्त्वल्लिङ्गेक्षाविहीना यमभटपटलीदण्डखण्ड्या भवन्ति ॥ १५॥

santaptabhraṣṭataptāḥ śivanativimukhāśchinnahastāstvadarcāhīnā vicchinnamastā bhagavati giriśe prakrame paṅgavo ye |tvannāmoccāraṇe ye pratidinamasakṛnmūkabhāvaṃ prapannāstvalliṅgekṣāvihīnā yamabhaṭapaṭalīdaṇḍakhaṇḍyā bhavanti || 15||

एवं स्तुवन्ति मां तत्र मुनिदेवगणा गणाः ।तत्र लिङ्गान्यनन्तानि सुरर्षिस्थापितान्युमे ॥ १६॥

evaṃ stuvanti māṃ tatra munidevagaṇā gaṇāḥ |tatra liṅgānyanantāni surarṣisthāpitānyume || 16||

तीर्थानि चैव पुण्यानि स्नातॄणां मुक्तिदानि हि ।दक्षिणाम्भोनिधेः कोटिः पिनाकधनुषा मया ॥ १७॥

tīrthāni caiva puṇyāni snātṝṇāṃ muktidāni hi |dakṣiṇāmbhonidheḥ koṭiḥ pinākadhanuṣā mayā || 17||

त्रिपुरांस्तांस्तदा हत्वा मद्धनुःकोटिदेशतः ।दक्षिणाब्धौ तदा रेखा कृता लीलार्थमम्बिके ॥ १८॥

tripurāṃstāṃstadā hatvā maddhanuḥkoṭideśataḥ |dakṣiṇābdhau tadā rekhā kṛtā līlārthamambike || 18||

तद्धनुष्कोटिरित्याख्यां गमितं तीर्थमुत्तमम् ।षट्षष्टिकोटितीर्थानि स्वाघतापनिवृत्तये ॥ १९॥

taddhanuṣkoṭirityākhyāṃ gamitaṃ tīrthamuttamam |ṣaṭṣaṣṭikoṭitīrthāni svāghatāpanivṛttaye || 19||

तत्र स्नान्ति महादेवि तदा लवणसागरे ।ब्रह्मविष्ण्वादयो देवाः शक्राद्या मरुतां गणाः ॥ २०॥

tatra snānti mahādevi tadā lavaṇasāgare |brahmaviṣṇvādayo devāḥ śakrādyā marutāṃ gaṇāḥ || 20||

मुनीनां कोटयो देवि स्नात्वा तत्र दिवं गताः ।ब्रह्महत्यादिपापानां शोधकं तीर्थमुत्तमम् ॥ २१॥

munīnāṃ koṭayo devi snātvā tatra divaṃ gatāḥ |brahmahatyādipāpānāṃ śodhakaṃ tīrthamuttamam || 21||

मयैवं धनुषः कोट्या कृतं लोकहिताय वै ।स्नाताना तत्र देवेशि मद्ज्ञानं परमं भवेत् ॥ २२॥

mayaivaṃ dhanuṣaḥ koṭyā kṛtaṃ lokahitāya vai |snātānā tatra deveśi madjñānaṃ paramaṃ bhavet || 22||

ब्रह्मणापि पुरा कन्या निर्मिताऽऽसीत् तिलोत्तमा ।तां तदा चकमे कामात् तया स मिथुनं गतः ॥ २३॥

brahmaṇāpi purā kanyā nirmitā''sīt tilottamā |tāṃ tadā cakame kāmāt tayā sa mithunaṃ gataḥ || 23||

तदा पापनिवृत्त्यर्थं स्नात्वा तत्र महोदधौ ।दृष्ट्वाऽभिपूज्य मां बिल्वैस्ततः शुद्धश्चतुर्मुखः ॥ २४॥

tadā pāpanivṛttyarthaṃ snātvā tatra mahodadhau |dṛṣṭvā'bhipūjya māṃ bilvaistataḥ śuddhaścaturmukhaḥ || 24||

ईशानोऽपि पुरा गौरि हृत्वा ब्रह्मशिरस्तदा ।मम निन्दाकरं क्रोधाद्ब्रह्महत्या(?)मवाप सः ॥ २५॥

īśāno'pi purā gauri hṛtvā brahmaśirastadā |mama nindākaraṃ krodhādbrahmahatyā(?)mavāpa saḥ || 25||

स चापि धनुषः कोटौ स्नात्वा पूतश्च किल्बिषात् ।शक्रोऽहत्यां पुरा गत्वा स्नात्वा पापैर्विमोचितः ॥ २६॥

sa cāpi dhanuṣaḥ koṭau snātvā pūtaśca kilbiṣāt |śakro'hatyāṃ purā gatvā snātvā pāpairvimocitaḥ || 26||

अग्निश्च सर्वभक्षोत्थपापैः स्नात्वा विमोचितः ।वरुणोऽपि महारोगपीडितो मुनिशापतः ॥ २७॥

agniśca sarvabhakṣotthapāpaiḥ snātvā vimocitaḥ |varuṇo'pi mahārogapīḍito muniśāpataḥ || 27||

स्नात्वात्र धनुषः कोटौ रोगान्मुक्तोऽभवच्छिवे ।दक्षशप्तन्द्रमापि स्नात्वा पापैर्विमोचितः ॥ २८॥

snātvātra dhanuṣaḥ koṭau rogānmukto'bhavacchive |dakṣaśaptandramāpi snātvā pāpairvimocitaḥ || 28||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते शिवगौरीसंवादे धनुष्कोटिक्षेत्रमहिमवर्णनं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । भर्गाख्यः पञ्चमांशः । अध्यायः २८॥– ॥ श्रीशिवरहस्यम् । भर्गाख्यः पन्चमांशः । अध्यायः २८॥

|| iti śivarahasyāntargate śivagaurīsaṃvāde dhanuṣkoṭikṣetramahimavarṇanaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | bhargākhyaḥ pañcamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 28||– || śrīśivarahasyam | bhargākhyaḥ pancamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 28||