एकलिङ्गशिवस्तुतिः देवैः कृता Devaih Krita Ekalingashivastutih

(एकलिङ्गमाहात्म्ये)देवा ऊचुःलोकानां त्वं सृष्टिकर्ता महेशःपाताऽमीषां भुवनानां हिताय ।सर्वस्यादिस्त्वं न कोऽपि त्वदादिरीशो नेशस्त्वदृतेऽन्योऽस्ति भूयः ॥ २३॥

(ekaliṅgamāhātmye)devā ūcuḥlokānāṃ tvaṃ sṛṣṭikartā maheśaḥpātā'mīṣāṃ bhuvanānāṃ hitāya |sarvasyādistvaṃ na ko'pi tvadādirīśo neśastvadṛte'nyo'sti bhūyaḥ || 23||

स्थूलः सूक्ष्मो व्यक्तव्यक्तेतरश्चदीर्घत्वेऽपि त्वं गुरुत्वे वृत्तोऽसि ।त्वं वै वन्द्यो नो तवैवास्ति वन्द्यआराध्यस्त्वं न त्वदाराधनीयः ॥ २४॥

sthūlaḥ sūkṣmo vyaktavyaktetaraścadīrghatve'pi tvaṃ gurutve vṛtto'si |tvaṃ vai vandyo no tavaivāsti vandyaārādhyastvaṃ na tvadārādhanīyaḥ || 24||

धाता विश्वस्यापि धाता न तेऽस्तिपाता लोकस्यापि पाता न तेऽभूत् ।संहर्ता त्वं संहरेत्त्वां न कश्चित्सर्वज्ञस्त्वं सर्वदा सर्वगोऽसि ॥ २५॥

dhātā viśvasyāpi dhātā na te'stipātā lokasyāpi pātā na te'bhūt |saṃhartā tvaṃ saṃharettvāṃ na kaścitsarvajñastvaṃ sarvadā sarvago'si || 25||

विद्यां वेत्थ त्वां न विद्या विदन्तिदाता त्वं वै नैव दाता तवास्ति ।स्तुत्यो लोके स्तुत्य एवास्ति नो तेपूज्यो लोके नैव पूज्यस्तवास्ति ॥ २६॥

vidyāṃ vettha tvāṃ na vidyā vidantidātā tvaṃ vai naiva dātā tavāsti |stutyo loke stutya evāsti no tepūjyo loke naiva pūjyastavāsti || 26||

त्वं वै ब्रह्मा विष्णुरूपोऽमरेन्द्रस्त्वं वै सूर्यस्त्वं च सोमो नभस्वान् ।पृथ्वी व्योम ह्यग्निरूपः प्रचेताभूतात्मा त्वं विश्वरूपस्त्वमेव ॥ २७॥

tvaṃ vai brahmā viṣṇurūpo'marendrastvaṃ vai sūryastvaṃ ca somo nabhasvān |pṛthvī vyoma hyagnirūpaḥ pracetābhūtātmā tvaṃ viśvarūpastvameva || 27||

एतन्मुक्त्वा पावनं नैव कश्चिद्भोज्यं भोक्ता ज्ञानवान् ज्ञानमग्र्यम् ।शास्ता शास्यं सृष्टिकर्ता च सृज्यंहव्यं होता यज्ञयाज्यस्त्वमाहुः ॥ २८॥

etanmuktvā pāvanaṃ naiva kaścidbhojyaṃ bhoktā jñānavān jñānamagryam |śāstā śāsyaṃ sṛṣṭikartā ca sṛjyaṃhavyaṃ hotā yajñayājyastvamāhuḥ || 28||

एतधीनं विद्यते नैव किञ्चिद्हीनस्त्वं वा केनचिन्नैव शम्भो ।विद्यापूर्णस्तद्गुर्णस्तानपूर्णं (गुणैः स्तादपूर्णः)सर्वं पश्ये(स्)त्वां न पश्यन्ति केचित् ॥ २९॥

etadhīnaṃ vidyate naiva kiñcidhīnastvaṃ vā kenacinnaiva śambho |vidyāpūrṇastadgurṇastānapūrṇaṃ (guṇaiḥ stādapūrṇaḥ)sarvaṃ paśye(s)tvāṃ na paśyanti kecit || 29||

विश्वं तेऽन्तस्त्वं न तस्यान्तरीशतस्यादिस्त्वं नैव किञ्चित्तवादिः ।आधारस्त्वं न त्वदाधारतास्तिविश्वं रूपं नैव रूपं तवास्ति ॥ ३०॥

viśvaṃ te'ntastvaṃ na tasyāntarīśatasyādistvaṃ naiva kiñcittavādiḥ |ādhārastvaṃ na tvadādhāratāstiviśvaṃ rūpaṃ naiva rūpaṃ tavāsti || 30||

एको रुद्रो न द्वितीयस्तथाऽऽहुःपाताले वा चान्तरिक्षे च नाके ।वृक्षे तोये खे तडित्तोयदेषुकूपे वाथो सागरे ह्रत्सरित्सु ॥ ३१॥

eko rudro na dvitīyastathā''huḥpātāle vā cāntarikṣe ca nāke |vṛkṣe toye khe taḍittoyadeṣukūpe vātho sāgare hratsaritsu || 31||

देशे देशे लिङ्गरूपेण सर्वंगुहापाथः पर्वतेष्वाटवीषु ।क्षेत्रे सस्ये सर्ववस्तुस्वरूपंविश्वं धत्से सर्वमूर्ते नमस्ते ॥ ३२॥

deśe deśe liṅgarūpeṇa sarvaṃguhāpāthaḥ parvateṣvāṭavīṣu |kṣetre sasye sarvavastusvarūpaṃviśvaṃ dhatse sarvamūrte namaste || 32||

सर्गादौ ये कर्मकारादयोऽपिशिल्पा ये त्वां नित्ययुक्ता यजन्ते ।आसङ्ख्येयैरात्मभिश्चैव सृष्टायज्या(याः) पुत्रा औरसा विश्वमूर्ते ॥ ३३॥

sargādau ye karmakārādayo'piśilpā ye tvāṃ nityayuktā yajante |āsaṅkhyeyairātmabhiścaiva sṛṣṭāyajyā(yāḥ) putrā aurasā viśvamūrte || 33||

तथा विप्रान् क्षत्रियान् वैश्यशूद्रान्अन्यान् स्वे स्वे कर्मणि त्वं नियु(यो)ज्य ।राज्ञो नीत्या पालने यत्प्रजानांचातुर्वर्ण्यं वेदमार्गे निवेश्य ॥ ३४॥

tathā viprān kṣatriyān vaiśyaśūdrānanyān sve sve karmaṇi tvaṃ niyu(yo)jya |rājño nītyā pālane yatprajānāṃcāturvarṇyaṃ vedamārge niveśya || 34||

ये ये भक्त्या त्वामुपासन्त ईशनेशं पापा मन्यमानाः कुतर्कैः ।ते ते स्वैः स्वैः कर्मभिः पुण्यपापैर्लिप्यन्ते वै नाभवत्तेष्वभेदः ॥ ३५॥

ye ye bhaktyā tvāmupāsanta īśaneśaṃ pāpā manyamānāḥ kutarkaiḥ |te te svaiḥ svaiḥ karmabhiḥ puṇyapāpairlipyante vai nābhavatteṣvabhedaḥ || 35||

त्वं वै ज्येष्ठो नैव ज्येष्ठास्तु ते तेवाचामीशस्त्वं न ते वाच ईशाः ।काव्ये काव्ये त्वं कविर्नैव चान्यःकस्ते विन्द्यादेवमन्यो(न्तं) महिम्नः ॥ ३६॥

tvaṃ vai jyeṣṭho naiva jyeṣṭhāstu te tevācāmīśastvaṃ na te vāca īśāḥ |kāvye kāvye tvaṃ kavirnaiva cānyaḥkaste vindyādevamanyo(ntaṃ) mahimnaḥ || 36||

दुष्टान् सर्वान् संहराश्वेकलिङ्गपुष्पैर्बाणैः पञ्चकैराशु शम्भो ।म्लेच्छान् पापान् धर्ममार्गस्य शत्रून्बद्ध्वा शीघ्रं नागपाशेन दूरे ॥ ३७॥

duṣṭān sarvān saṃharāśvekaliṅgapuṣpairbāṇaiḥ pañcakairāśu śambho |mlecchān pāpān dharmamārgasya śatrūnbaddhvā śīghraṃ nāgapāśena dūre || 37||

क्षिप्त्वा सर्वा देवताः सौम्यरूपत्राहि प्रीत्या सेवकान् विश्वमूर्ते ।संसाराब्धौ पातितं विश्वमीक्ष्यधृत्वा हस्ते चाङ्कुशं तेन पाहि ॥ ३८॥

kṣiptvā sarvā devatāḥ saumyarūpatrāhi prītyā sevakān viśvamūrte |saṃsārābdhau pātitaṃ viśvamīkṣyadhṛtvā haste cāṅkuśaṃ tena pāhi || 38||

इति एकलिङ्गमाहात्म्ये देवैः कृता एकलिङ्गशिवस्तुतिः सम्पूर्णा ।॥ एकलिङ्गमाहात्म्यम् । अष्टमोऽध्यायः कामधेनुवरदानम् । ८\।२३३८॥– ॥ एकलिङ्गमाहात्म्यम् । अष्टमोऽध्यायः – कामधेनुवरदानम् । ८।२३-३८ ॥

iti ekaliṅgamāhātmye devaiḥ kṛtā ekaliṅgaśivastutiḥ sampūrṇā ||| ekaliṅgamāhātmyam | aṣṭamo'dhyāyaḥ kāmadhenuvaradānam | 8\|2338||– || ekaliṅgamāhātmyam | aṣṭamo'dhyāyaḥ – kāmadhenuvaradānam | 8|23-38 ||