रामस्तोत्रम् ०४ Shrimahadevakritam Ramastotram

श्री गणेशाय नमः ।श्रीमहादेव उवाचः ।नमोऽस्तु रामाय सशक्तिकाय नीलोत्पलश्यामलकोमलाय ।किरीटहाराङ्गदभूषणाय सिंहासनस्थाय महाप्रभाय ॥ १॥

śrī gaṇeśāya namaḥ |śrīmahādeva uvācaḥ |namo'stu rāmāya saśaktikāya nīlotpalaśyāmalakomalāya |kirīṭahārāṅgadabhūṣaṇāya siṃhāsanasthāya mahāprabhāya || 1||

त्वमादिमध्यान्तविहीन एकः सृजस्यवस्यत्सि च लोकजातम् ।स्वमायया तेन न लिप्यसे त्वं यत्स्वे मुखेऽजस्ररतोऽनवद्यः ॥ २॥

tvamādimadhyāntavihīna ekaḥ sṛjasyavasyatsi ca lokajātam |svamāyayā tena na lipyase tvaṃ yatsve mukhe'jasrarato'navadyaḥ || 2||

लीलां विधत्से गुणसंवृतस्त्वं प्रपन्नभक्तानुविधानहेतोः ।नानावतारैः सुरमानुषाद्यैः प्रतीयसे ज्ञानिभिरेव नित्यम् ॥ ३॥

līlāṃ vidhatse guṇasaṃvṛtastvaṃ prapannabhaktānuvidhānahetoḥ |nānāvatāraiḥ suramānuṣādyaiḥ pratīyase jñānibhireva nityam || 3||

स्वांशेन लोकं सकलं विधाय तं बिभर्षि च त्वं तदधः फणीश्वरः ।उपर्यधो भान्वनिलोडुपौषधीप्रवर्षरूपोऽवसि नैकधा जगत् ॥ ४॥

svāṃśena lokaṃ sakalaṃ vidhāya taṃ bibharṣi ca tvaṃ tadadhaḥ phaṇīśvaraḥ |uparyadho bhānvaniloḍupauṣadhīpravarṣarūpo'vasi naikadhā jagat || 4||

त्वमिह देहभृतां शिखिरूपः पचसि भक्तमशेषमजस्रम् ।पवनमञ्चकरूपसहायो जगदखण्डमनेन बिभर्षि ॥ ५॥

tvamiha dehabhṛtāṃ śikhirūpaḥ pacasi bhaktamaśeṣamajasram |pavanamañcakarūpasahāyo jagadakhaṇḍamanena bibharṣi || 5||

चन्द्रसूर्यशिखिमध्यगतं यत्तेज ईश चिदशेषतनूनाम् ।प्राभवत्तनुभृतामिह धैर्यं शौर्यमात्रमखिलं तव सत्त्वम् ॥ ६॥

candrasūryaśikhimadhyagataṃ yatteja īśa cidaśeṣatanūnām |prābhavattanubhṛtāmiha dhairyaṃ śauryamātramakhilaṃ tava sattvam || 6||

त्वं विरिञ्चिशिवविष्णुविभेदात् कालकर्मशशिसूर्यविभागात् ।वादिनां पृथगिवेश बिभासि ब्रह्म निश्चितमनन्यदिहैकम् ॥ ७॥

tvaṃ viriñciśivaviṣṇuvibhedāt kālakarmaśaśisūryavibhāgāt |vādināṃ pṛthagiveśa bibhāsi brahma niścitamananyadihaikam || 7||

मत्स्यादिरूपेण यथा त्वमेकः श्रुतो पुराणेषु च लोकसिद्धः ।तथैव सर्वं सदयद्विभागस्त्वमेव नान्यद्भवतो विभाति ॥ ८॥

matsyādirūpeṇa yathā tvamekaḥ śruto purāṇeṣu ca lokasiddhaḥ |tathaiva sarvaṃ sadayadvibhāgastvameva nānyadbhavato vibhāti || 8||

यद्यत्समुत्पन्नमनन्तसृष्टावुत्पत्स्यते यच्च भवच्च यच्च ।न दृश्यते स्थावरजङ्गमादौ त्वया विनाऽतः परतः परस्त्वम् ॥ ९॥

yadyatsamutpannamanantasṛṣṭāvutpatsyate yacca bhavacca yacca |na dṛśyate sthāvarajaṅgamādau tvayā vinā'taḥ parataḥ parastvam || 9||

तत्त्वं न जानन्ति परात्मनस्ते जनः समस्तास्तव माययाऽतः ।त्वद्भक्तसेवामलमानसानां विभाति तत्त्वं परमेकमैशम् ॥ १०॥

tattvaṃ na jānanti parātmanaste janaḥ samastāstava māyayā'taḥ |tvadbhaktasevāmalamānasānāṃ vibhāti tattvaṃ paramekamaiśam || 10||

ब्रह्मादयस्ते न विदुः स्वरूपं चिदात्मतत्वं बहिरर्थभावाः ।ततो बुधस्त्वामिदमेव रूपं भक्त्या भजन्मुक्तिमुपैत्यदुःखः ॥ ११॥

brahmādayaste na viduḥ svarūpaṃ cidātmatatvaṃ bahirarthabhāvāḥ |tato budhastvāmidameva rūpaṃ bhaktyā bhajanmuktimupaityaduḥkhaḥ || 11||

अहं भवन्नामगुणैः कृतार्थो वसामि काश्यामनिशं भवान्या ।मुमूर्षमाणस्य विमुक्तयेऽहं दिशामि मन्त्रं तव रामनाम ॥ १२॥

ahaṃ bhavannāmaguṇaiḥ kṛtārtho vasāmi kāśyāmaniśaṃ bhavānyā |mumūrṣamāṇasya vimuktaye'haṃ diśāmi mantraṃ tava rāmanāma || 12||

इमं स्तवं नित्यमनन्यभक्त्या शृण्वन्ति गायन्ति लिखन्ति ये वै ।ते सर्वसौख्यं परमं च लब्धा भवत्पदं यान्तु भवत्प्रसादात् ॥ १३॥

imaṃ stavaṃ nityamananyabhaktyā śṛṇvanti gāyanti likhanti ye vai |te sarvasaukhyaṃ paramaṃ ca labdhā bhavatpadaṃ yāntu bhavatprasādāt || 13||

॥ इति श्रीमदध्यात्मरामायणे श्रीमहादेवकृतं रामस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥

|| iti śrīmadadhyātmarāmāyaṇe śrīmahādevakṛtaṃ rāmastotraṃ sampūrṇam ||