रमापराधक्षमापनस्तोत्रम् Rama Aparadhakshamapana Stotram Sartham

कमलयमलचक्षुं यामलैर्वारणानांमहितचरणयुग्मं शुभ्रशोभां शुभाङ्गीम् ।अतिललितकटाक्षो भूतयः सेवकानांकलितकुमुदमध्येऽधिष्ठितां तान्नमामि ॥ १॥

kamalayamalacakṣuṃ yāmalairvāraṇānāṃmahitacaraṇayugmaṃ śubhraśobhāṃ śubhāṅgīm |atilalitakaṭākṣo bhūtayaḥ sevakānāṃkalitakumudamadhye'dhiṣṭhitāṃ tānnamāmi || 1||

सहस्रैर्वर्षैर्वा विविधविबुधैर्वाऽथ मुनिभिःतवैश्वर्यं सर्वं निगमकुलमन्त्रैश्च विदितैः ।कथं जाने क्लिद्यंस्तव महिमदिव्यं हरिप्रियेपरं जाने पद्भ्यां विभवति नतो नैव च भयम् ॥ २॥

sahasrairvarṣairvā vividhavibudhairvā'tha munibhiḥtavaiśvaryaṃ sarvaṃ nigamakulamantraiśca viditaiḥ |kathaṃ jāne klidyaṃstava mahimadivyaṃ haripriyeparaṃ jāne padbhyāṃ vibhavati nato naiva ca bhayam || 2||

अहम्मत्या लोके न तव परिचर्या विधितयाकृतोऽहं तुण्डेन न च विषयकुण्डेन वपुसा ।न त्वत् क्षन्तुं वेथे जड इव धिया लोकजननितथाऽऽशंसे ज्ञात्वा क्वचिदपि कुमाता न भवति ॥ ३॥

ahammatyā loke na tava paricaryā vidhitayākṛto'haṃ tuṇḍena na ca viṣayakuṇḍena vapusā |na tvat kṣantuṃ vethe jaḍa iva dhiyā lokajananitathā''śaṃse jñātvā kvacidapi kumātā na bhavati || 3||

कटाक्षेनास्यात्तद्विलसितसुरभ्यक्षहननोविमुक्तोऽनुक्तो यत्तुरगमुखयुक्तो वियमितः ।जगन्मुग्धे शक्तिस्तव निरुपमा विश्वजननिरतिं मे पद्माक्षीपदनलिनयोश्चैव कुरुताम् ॥ ४॥

kaṭākṣenāsyāttadvilasitasurabhyakṣahananovimukto'nukto yatturagamukhayukto viyamitaḥ |jaganmugdhe śaktistava nirupamā viśvajananiratiṃ me padmākṣīpadanalinayoścaiva kurutām || 4||

न जिष्णोरैश्वर्यो जडभरतवद्भक्तिरबलोन तेषां लेशांशो गजवरदवृन्दारकप्रिये ।न दातव्यं देवि मयि विकटकल्कं स्वपदयोर्गृहीत्वा मृद्नीतादधमगतिगीतेन मुदिता ॥ ५॥

na jiṣṇoraiśvaryo jaḍabharatavadbhaktirabalona teṣāṃ leśāṃśo gajavaradavṛndārakapriye |na dātavyaṃ devi mayi vikaṭakalkaṃ svapadayorgṛhītvā mṛdnītādadhamagatigītena muditā || 5||

यथा माता हस्तौ विषमनिधिव्यस्तौ स्वतरसाशिशोर्क्रष्ट्रीं रूपं त्वयि सुगमभावैरिव धरे ।अनुज्ञातुं नेच्छा तदपि अयि पाथोजवदनेरतिं मे पद्माक्षीपदनलिनयोश्चैव कुरुताम् ॥ ६॥

yathā mātā hastau viṣamanidhivyastau svatarasāśiśorkraṣṭrīṃ rūpaṃ tvayi sugamabhāvairiva dhare |anujñātuṃ necchā tadapi ayi pāthojavadaneratiṃ me padmākṣīpadanalinayoścaiva kurutām || 6||

अहं जाने मातर्द्रवगुणगणैर्यत्र शिशुनेप्रसूस्तस्याभीष्टमवधरति गुप्तं स्मितमुखा ।ममोन्नत्यर्थे त्वं किमपि इह कर्तुं प्रतिरताजगन्मातश्चाहं यदपि तव पुत्रोऽस्मि भुवने ॥ ७॥

ahaṃ jāne mātardravaguṇagaṇairyatra śiśuneprasūstasyābhīṣṭamavadharati guptaṃ smitamukhā |mamonnatyarthe tvaṃ kimapi iha kartuṃ pratiratājaganmātaścāhaṃ yadapi tava putro'smi bhuvane || 7||

जगत्सत्यं वेदमनृतमिति गुञ्जन्ति कविभिःप्रजाभ्योऽहं जाने चरणनखदीप्त्यै प्रतिगतः ।गतोऽहं त्वत् सेवाविधिनिधिमधीत्योन्नतिमितिपरं नैवापेक्षा किमपि शुभितोऽस्मान्न निखिले ॥ ८॥

jagatsatyaṃ vedamanṛtamiti guñjanti kavibhiḥprajābhyo'haṃ jāne caraṇanakhadīptyai pratigataḥ |gato'haṃ tvat sevāvidhinidhimadhītyonnatimitiparaṃ naivāpekṣā kimapi śubhito'smānna nikhile || 8||

त्वदुत्पन्नास्तृप्ता विधिगिरिशदृप्तावुपवृषानियुक्तास्तत्रैवाखिलजगतकृत्येषु गुणतः ।पराशक्तेः रूपं किमिह विदितं नास्ति कमलेमया मन्ये मातर्मम निखिलरूपां त्वमिति च ॥ ९॥

tvadutpannāstṛptā vidhigiriśadṛptāvupavṛṣāniyuktāstatraivākhilajagatakṛtyeṣu guṇataḥ |parāśakteḥ rūpaṃ kimiha viditaṃ nāsti kamalemayā manye mātarmama nikhilarūpāṃ tvamiti ca || 9||

रमां प्राप्तुं शीयञ्छविरजितरूपोऽमरसुरद्विषोः सङ्ग्रामेण पृथुकमठरूपेण जुगुरे ।तदा लब्ध्वा दीप्तो न च महिमलिप्तस्तव सुतस्तथाऽतो मूर्तस्त्वं मम प्रति न चैतावदवतु ॥ १०॥

ramāṃ prāptuṃ śīyañchavirajitarūpo'marasuradviṣoḥ saṅgrāmeṇa pṛthukamaṭharūpeṇa jugure |tadā labdhvā dīpto na ca mahimaliptastava sutastathā'to mūrtastvaṃ mama prati na caitāvadavatu || 10||

नेच्छामि सर्वविभवाश्च यतस्तु तेषांसानिध्ययोगगतनिष्ठुरतां च दृष्ट्वा ।धीरैर्धनैर्भुजबलैः कृतवन्दनेनयत्नेन वा न च समेति सुरेन्द्रपूज्ये ॥ ११॥

necchāmi sarvavibhavāśca yatastu teṣāṃsānidhyayogagataniṣṭhuratāṃ ca dṛṣṭvā |dhīrairdhanairbhujabalaiḥ kṛtavandanenayatnena vā na ca sameti surendrapūjye || 11||

वासितासु पृथुकेषु जन्तुषुस्थावरेषु च चरेषु सर्वथा ।दर्शनं तव सदैव प्रेक्षयप्रत्ययेऽखिलविपर्ययोदरि ॥ १२॥

vāsitāsu pṛthukeṣu jantuṣusthāvareṣu ca careṣu sarvathā |darśanaṃ tava sadaiva prekṣayapratyaye'khilaviparyayodari || 12||

मयैतत्कथितं सर्वं भावं हृदयगोचरम् ।अतो भवतु हे देवि प्रसन्नो मयि सर्वदा ॥ १३॥

mayaitatkathitaṃ sarvaṃ bhāvaṃ hṛdayagocaram |ato bhavatu he devi prasanno mayi sarvadā || 13||

स्तुतावप्यत्र हे देवि बहवः त्रुटयः कृताः ।तत्सर्वं क्षम्यतां मातः सदैव इव बालिशः ॥ १४॥

stutāvapyatra he devi bahavaḥ truṭayaḥ kṛtāḥ |tatsarvaṃ kṣamyatāṃ mātaḥ sadaiva iva bāliśaḥ || 14||

अम्बिकेऽहं महद्याप्यस्त्वमेवाघहरे परे ।कोपात्त्वन्नास्ति गन्तव्यं तदेच्छसि तथा कुरु ॥ १५॥

ambike'haṃ mahadyāpyastvamevāghahare pare |kopāttvannāsti gantavyaṃ tadecchasi tathā kuru || 15||

॥ इत्याचार्यश्रीकौशलेन्द्रकृष्णशर्मणा विरचितं श्रीरमाऽपराधक्षमापनस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥अर्थ

|| ityācāryaśrīkauśalendrakṛṣṇaśarmaṇā viracitaṃ śrīramā'parādhakṣamāpanastotraṃ sampūrṇam ||artha

इस प्रकार आचार्यश्री कौशलेन्द्रकृष्ण जी द्वारा रचित रमा अपराध क्षमापन स्तोत्र समाप्त हुआ ।

isa prakāra ācāryaśrī kauśalendrakṛṣṇa jī dvārā racita ramā aparādha kṣamāpana stotra samāpta huā |