कृष्णस्तुतिः (ब्रह्मकृता २ पद्मपुराणान्तर्गता) Brahmana Krita Shrikrishnastutih

कृताञ्जलिपुटो भूत्वा परिणीय प्रणम्य च ।भयादुवाच गोविन्दं ब्रह्मा त्रिभुवनेश्वरः ॥ १०७॥

kṛtāñjalipuṭo bhūtvā pariṇīya praṇamya ca |bhayāduvāca govindaṃ brahmā tribhuvaneśvaraḥ || 107||

ब्रह्मोवाचनमो नमस्ते सर्वात्मंस्तत्वज्ञानस्वरूपिणे ।नित्यानन्दस्वरूपाय प्रियतात्मन्महात्मने ॥ १०८॥

brahmovācanamo namaste sarvātmaṃstatvajñānasvarūpiṇe |nityānandasvarūpāya priyatātmanmahātmane || 108||

अणुर्बृहत्स्थूलतररूपः सर्वगतोऽव्ययः ।अनादिमध्यान्तरूप स्वरूपात्मन्नमोऽस्तु ते ॥ १०९॥

aṇurbṛhatsthūlatararūpaḥ sarvagato'vyayaḥ |anādimadhyāntarūpa svarūpātmannamo'stu te || 109||

नित्यज्ञानबलैश्वर्यवीर्यतेजोमयस्य च ।महाशक्ते नमस्तुभ्यं पूर्णषाड्गुण्यमूर्तये ॥ ११०॥

nityajñānabalaiśvaryavīryatejomayasya ca |mahāśakte namastubhyaṃ pūrṇaṣāḍguṇyamūrtaye || 110||

त्वं वेदपुरुषो ब्रह्मन्महापुरुष एव च ।शरीरपुरुषत्वस्य छन्दःपुरुष एव च ॥ १११॥

tvaṃ vedapuruṣo brahmanmahāpuruṣa eva ca |śarīrapuruṣatvasya chandaḥpuruṣa eva ca || 111||

चत्वारः पुरुषास्त्वं च पुराणः पुरुषोत्तम ।विभूतयस्तव ब्रह्मन्पृथिव्यग्न्यनिलादयः ॥ ११२॥

catvāraḥ puruṣāstvaṃ ca purāṇaḥ puruṣottama |vibhūtayastava brahmanpṛthivyagnyanilādayaḥ || 112||

तव वाचा समुद्भूतौ क्ष्मा वह्नी जगदीश्वर ।अन्तरिक्षं च वायुश्च सृष्टौ प्राणेन ते विभो ॥ ११३॥

tava vācā samudbhūtau kṣmā vahnī jagadīśvara |antarikṣaṃ ca vāyuśca sṛṣṭau prāṇena te vibho || 113||

चक्षुषा तव संसृष्टौ द्यौश्चादित्यस्तथाव्यय ।दिशश्च चन्द्रमाः सृष्टाः श्रोत्रेण तव चानघ ॥ ११४॥

cakṣuṣā tava saṃsṛṣṭau dyauścādityastathāvyaya |diśaśca candramāḥ sṛṣṭāḥ śrotreṇa tava cānagha || 114||

अपां स्रावश्च वरुणो मनसा ते महेश्वर ।उक्ते महति मीमांसे यत्तद्ब्रह्मप्रकाशते ॥ ११५॥

apāṃ srāvaśca varuṇo manasā te maheśvara |ukte mahati mīmāṃse yattadbrahmaprakāśate || 115||

तथैव चाध्वरेष्वेतदेतदेव महाव्रते ।छन्दोगे ये नभस्येतद्दिव्ये तद्वायुरेव तत् ॥ ११६॥

tathaiva cādhvareṣvetadetadeva mahāvrate |chandoge ye nabhasyetaddivye tadvāyureva tat || 116||

आकाश एतदेवेदमोषधीष्वेवमेव च ।नक्षत्रेषु च सर्वेषु ग्रहेष्वेतद्दिवाकरे ॥ ११७॥

ākāśa etadevedamoṣadhīṣvevameva ca |nakṣatreṣu ca sarveṣu graheṣvetaddivākare || 117||

एवम्भूतेष्वेवमेव ब्रह्मेत्याचक्षते श्रुतिः ।तदेव परमं ब्रह्म प्रज्ञातं परितोऽमृतम् ॥ ११८॥

evambhūteṣvevameva brahmetyācakṣate śrutiḥ |tadeva paramaṃ brahma prajñātaṃ parito'mṛtam || 118||

हिरण्मयोऽव्ययो यज्ञः शुचिः शुचिषदित्यपि ।वैदिकान्यभिधेयानि तथैतान्यस्य न क्वचित् ॥ ११९॥

hiraṇmayo'vyayo yajñaḥ śuciḥ śuciṣadityapi |vaidikānyabhidheyāni tathaitānyasya na kvacit || 119||

चक्षुर्मयं श्रोत्रमयं छन्दोमयमनोमयम् ।वाङ्मयं परमात्मानं परेशं शंसति श्रुतिः ॥ १२०॥

cakṣurmayaṃ śrotramayaṃ chandomayamanomayam |vāṅmayaṃ paramātmānaṃ pareśaṃ śaṃsati śrutiḥ || 120||

इति सर्वोपनिषदामर्थस्त्वं कमलेक्षण ।स्तोतुं न शक्तोऽयं त्वां तु सर्ववेदान्तपारगम् ॥ १२१॥

iti sarvopaniṣadāmarthastvaṃ kamalekṣaṇa |stotuṃ na śakto'yaṃ tvāṃ tu sarvavedāntapāragam || 121||

महापराधमेतत्ते वत्सापहरणं मया ।कृतं तत्क्षम्यतां नाथ शरणागतवत्सल ॥ १२२॥

mahāparādhametatte vatsāpaharaṇaṃ mayā |kṛtaṃ tatkṣamyatāṃ nātha śaraṇāgatavatsala || 122||

इति ब्रह्मणा कृता श्रीकृष्णस्तुतिः समाप्ता ॥(पद्मपुराणम्/खण्डः ६ (उत्तरखण्डः)/अध्यायः २४५/श्लोकाः १०७१२२)

iti brahmaṇā kṛtā śrīkṛṣṇastutiḥ samāptā ||(padmapurāṇam/khaṇḍaḥ 6 (uttarakhaṇḍaḥ)/adhyāyaḥ 245/ślokāḥ 107122)