श्रीकृष्णस्तोत्रम् (बलिकृतं १ ब्रह्मवैवर्तपुराणान्तर्गतम् अदित्याः प्रार्थनेनैव मातुर्देव्या व्रतेन च) Balikritam 1 Shri Krishna Stotram

बलिरुवाच ।अदित्याः प्रार्थनेनैव मातुर्देव्या व्रतेन च ।पुरा वामनरूपेण त्वयाऽहं वञ्चितः प्रभो ॥ २३॥

baliruvāca |adityāḥ prārthanenaiva māturdevyā vratena ca |purā vāmanarūpeṇa tvayā'haṃ vañcitaḥ prabho || 23||

सम्पद्रूपा महालक्ष्मीर्दत्ता भक्ताय भक्तितः ।शक्राय मत्तो भक्ताय भ्रात्रे पुण्यवते ध्रुवम् ॥ २४॥

sampadrūpā mahālakṣmīrdattā bhaktāya bhaktitaḥ |śakrāya matto bhaktāya bhrātre puṇyavate dhruvam || 24||

अधुना मम पुत्रोऽयं बाणः शङ्करकिङ्करः ।आराच्च रक्षितः सोऽपि तेनैव भक्तबन्धुना ॥ २५॥

adhunā mama putro'yaṃ bāṇaḥ śaṅkarakiṅkaraḥ |ārācca rakṣitaḥ so'pi tenaiva bhaktabandhunā || 25||

परिपुष्टश्च पार्वत्या यथा मात्रा सुतस्तथा ।गृहीतवांश्च तत्कन्यां बलेन युवतीं सतीम् ॥ २६॥

paripuṣṭaśca pārvatyā yathā mātrā sutastathā |gṛhītavāṃśca tatkanyāṃ balena yuvatīṃ satīm || 26||

समुद्यतश्च तं हन्तुं कार्तिकेनापि वारितः ।आगतोऽसि पुनर्हन्तुं पौत्रस्य दमने क्षमः ॥ २७॥

samudyataśca taṃ hantuṃ kārtikenāpi vāritaḥ |āgato'si punarhantuṃ pautrasya damane kṣamaḥ || 27||

सर्वात्मनश्च सर्वत्र समभावः श्रुतौ श्रुतः ।करोषि जगतां नाथ कथमेवं व्यतिक्रमः ॥ २८॥

sarvātmanaśca sarvatra samabhāvaḥ śrutau śrutaḥ |karoṣi jagatāṃ nātha kathamevaṃ vyatikramaḥ || 28||

त्वया च निहतो यो हि तस्य को रक्षिता भुवि ।सुदर्शनस्य तेजो हि सूर्यकोटिनिभं परम् ॥ २९॥

tvayā ca nihato yo hi tasya ko rakṣitā bhuvi |sudarśanasya tejo hi sūryakoṭinibhaṃ param || 29||

केषां सुराणामस्त्रेण तदेव च निवारितम् ।यथा सुदर्शनं चैवमस्त्राणां प्रवरं वरम् ॥ ३०॥

keṣāṃ surāṇāmastreṇa tadeva ca nivāritam |yathā sudarśanaṃ caivamastrāṇāṃ pravaraṃ varam || 30||

तथा भवांश्च देवानां सर्वेषामीश्वरः परः ।यथा भवांस्तथा कृष्णो विधाता वेधसामपि ॥ ३१॥

tathā bhavāṃśca devānāṃ sarveṣāmīśvaraḥ paraḥ |yathā bhavāṃstathā kṛṣṇo vidhātā vedhasāmapi || 31||

विष्णुः सत्त्वगुणाधारः शिवः सत्त्वाश्रयस्तथा ।स्वयं विधाता रजसः सृष्टिकर्ता पितामहः ॥ ३२॥

viṣṇuḥ sattvaguṇādhāraḥ śivaḥ sattvāśrayastathā |svayaṃ vidhātā rajasaḥ sṛṣṭikartā pitāmahaḥ || 32||

कालाग्निरुद्रो भगवान्विश्वसंहारकारकः ।तमसश्चाश्रयः सोऽपि रुद्राणां प्रवरो महान् ॥ ३३॥

kālāgnirudro bhagavānviśvasaṃhārakārakaḥ |tamasaścāśrayaḥ so'pi rudrāṇāṃ pravaro mahān || 33||

स एव शङ्करांशश्चाप्यन्ये रुद्राश्च तत्कलाः ।भवांश्च निर्गुणस्तेषां प्रकृतेश्च परस्तथा ॥ ३४॥

sa eva śaṅkarāṃśaścāpyanye rudrāśca tatkalāḥ |bhavāṃśca nirguṇasteṣāṃ prakṛteśca parastathā || 34||

सर्वेषां परमात्मा वै प्राणा विष्णुस्वरूपिणः ।मानसं च स्वयं ब्रह्मा स्वयं ज्ञानात्मकः शिवः ॥ ३५॥

sarveṣāṃ paramātmā vai prāṇā viṣṇusvarūpiṇaḥ |mānasaṃ ca svayaṃ brahmā svayaṃ jñānātmakaḥ śivaḥ || 35||

प्रवरा सर्वशक्तीनां बुद्धिः प्रकृतिरीश्वरी ।स्वात्मनः प्रतिबिम्बस्ते जीवः सर्वेषु देहिषु ॥ ३६॥

pravarā sarvaśaktīnāṃ buddhiḥ prakṛtirīśvarī |svātmanaḥ pratibimbaste jīvaḥ sarveṣu dehiṣu || 36||

जीवः स्वकर्मणां भोगी स्वयं साक्षी भवांस्तथा ।सर्वे यान्ति त्वयि गते नरदेवे यथाऽनुगाः ॥ ३७॥

jīvaḥ svakarmaṇāṃ bhogī svayaṃ sākṣī bhavāṃstathā |sarve yānti tvayi gate naradeve yathā'nugāḥ || 37||

सद्यः पतति देहश्च शवोऽस्पृश्यस्त्वया विना ।बुद्धाः सन्तो न जानन्ति वञ्चितास्तव मायया ॥ ३८॥

sadyaḥ patati dehaśca śavo'spṛśyastvayā vinā |buddhāḥ santo na jānanti vañcitāstava māyayā || 38||

त्वां भजन्त्येव ये सन्तो मायामेतां तरन्ति ते ।त्रिगुणा प्रकृतिर्दुर्गा वैष्णवी च सनातनी ॥ ३९॥

tvāṃ bhajantyeva ye santo māyāmetāṃ taranti te |triguṇā prakṛtirdurgā vaiṣṇavī ca sanātanī || 39||

परा नारायणीशानी तव माया दुरत्यया ।त्वदंशाः प्रतिविश्वेषु ब्रह्मविष्णुशिवात्मकाः ॥ ४०॥

parā nārāyaṇīśānī tava māyā duratyayā |tvadaṃśāḥ prativiśveṣu brahmaviṣṇuśivātmakāḥ || 40||

सर्वेषामपि विश्वेषामाश्रयो यो महान्विराट् ।स शेते च जले योगाद्विश्वेशो गोकुले यथा ॥ ४१॥

sarveṣāmapi viśveṣāmāśrayo yo mahānvirāṭ |sa śete ca jale yogādviśveśo gokule yathā || 41||

स एव वासुर्भगवांस्तस्य देवो भवान्परः ।वासुदेव इति ख्यातः पुराविद्भिः प्रकीर्तितः ॥ ४२॥

sa eva vāsurbhagavāṃstasya devo bhavānparaḥ |vāsudeva iti khyātaḥ purāvidbhiḥ prakīrtitaḥ || 42||

त्वमेव कलया सूर्यस्त्वमेव कलया शशी ।कलया च हुताशश्च कलया पवनः स्वयम् ॥ ४३॥

tvameva kalayā sūryastvameva kalayā śaśī |kalayā ca hutāśaśca kalayā pavanaḥ svayam || 43||

कलया वरुणश्चैव कुबेरश्च यमस्तथा ।कलया त्वं महेन्द्रश्च कलया धर्म एव च ॥ ४४॥

kalayā varuṇaścaiva kuberaśca yamastathā |kalayā tvaṃ mahendraśca kalayā dharma eva ca || 44||

त्वमेव कलया शेष ईशानो नैऋतिस्तथा ।मुनयो मनवश्चैव ग्रहाश्च फलदायकः ॥ ४५॥

tvameva kalayā śeṣa īśāno naiṛtistathā |munayo manavaścaiva grahāśca phaladāyakaḥ || 45||

कलाकलायाश्चांशेन सर्वे जीवाश्चराचराः ।त्वं ब्रह्म परमं ज्योतिर्ध्यायन्ते योगिनः सदा ॥ ४६॥

kalākalāyāścāṃśena sarve jīvāścarācarāḥ |tvaṃ brahma paramaṃ jyotirdhyāyante yoginaḥ sadā || 46||

तं त्वाद्रियन्ते भक्तास्ते ध्यायन्ते य तदन्तरे ।नवीननीरदश्यामं पीतकौशेयवाससम् ॥ ४७॥

taṃ tvādriyante bhaktāste dhyāyante ya tadantare |navīnanīradaśyāmaṃ pītakauśeyavāsasam || 47||

ईषद्धास्यप्रसन्नास्यं भक्तेशं भक्तवत्सलम् ।चन्दनोक्षितसर्वाङ्गं द्विभुजं मुरलीधरम् ॥ ४८॥

īṣaddhāsyaprasannāsyaṃ bhakteśaṃ bhaktavatsalam |candanokṣitasarvāṅgaṃ dvibhujaṃ muralīdharam || 48||

मयूरपिच्छचूडं च मालतीमाल्यभूषितम् ।अमूल्यरत्ननिर्माणकेयूरवलयाविन्तम् ॥ ४९॥

mayūrapicchacūḍaṃ ca mālatīmālyabhūṣitam |amūlyaratnanirmāṇakeyūravalayāvintam || 49||

मणिकुण्डलयुग्मेन गण्डस्थलविराजितम् ।रत्नसाराङ्गलीयं च क्वणन्मञ्जीररञ्जितम् ॥ ५०॥

maṇikuṇḍalayugmena gaṇḍasthalavirājitam |ratnasārāṅgalīyaṃ ca kvaṇanmañjīrarañjitam || 50||

कोटिकन्दर्पलीलाभं शरत्कमललोचनम् ।शरत्पूर्णैन्दुनिन्दास्यं चन्द्रकोटिसमप्रभम् ॥ ५१॥

koṭikandarpalīlābhaṃ śaratkamalalocanam |śaratpūrṇaindunindāsyaṃ candrakoṭisamaprabham || 51||

वीक्षितं सस्मिताभिश्च गोपीनां कोटिकोटिभिः ।वयस्यैः पार्षदैर्गोपैः सेवितं श्वेतचामरैः ॥ ५२॥

vīkṣitaṃ sasmitābhiśca gopīnāṃ koṭikoṭibhiḥ |vayasyaiḥ pārṣadairgopaiḥ sevitaṃ śvetacāmaraiḥ || 52||

गोपबालकवेषं च राधावक्षःस्थलस्थितम् ।ध्यानासाध्यं दुराराध्यं ब्रह्मेशशेषवन्दितम् ॥ ५३॥

gopabālakaveṣaṃ ca rādhāvakṣaḥsthalasthitam |dhyānāsādhyaṃ durārādhyaṃ brahmeśaśeṣavanditam || 53||

सिद्धेन्द्रैश्च मुनीन्द्रैश्च योगीन्द्रैः प्रणतं स्तुतम् ।वेदानिर्वचनीयं च परं स्वेच्छामयं विभुम् ॥ ५४॥

siddhendraiśca munīndraiśca yogīndraiḥ praṇataṃ stutam |vedānirvacanīyaṃ ca paraṃ svecchāmayaṃ vibhum || 54||

स्थूलस्थूलतमं रूपं सूक्ष्मात्सूक्ष्मतमं परम् ।सत्यं नित्यं प्रशस्तं च प्रकृतेः परमीश्वरम् ॥ ५५॥

sthūlasthūlatamaṃ rūpaṃ sūkṣmātsūkṣmatamaṃ param |satyaṃ nityaṃ praśastaṃ ca prakṛteḥ paramīśvaram || 55||

निर्लिप्तं च निरीहं च भगवन्तं सनातनम् ।इति श्रीब्रह्मवैवर्तपुराणे श्रीकृष्णजन्मखण्डे उत्तरेएकोनविंशाधिकशाततमाध्यायान्तर्गतं बलिकृतंश्रीकृष्णस्तोत्रं समाप्तम् ।ब्रह्मवैवर्तपुराण । श्रीकृष्णजन्म, उत्तरभाग । अध्याय ११९/२३४६॥ब्रह्मवैवर्तपुराण । श्रीकृष्णजन्म, उत्तरभाग । अध्याय ११९/२३-४६॥

nirliptaṃ ca nirīhaṃ ca bhagavantaṃ sanātanam |iti śrībrahmavaivartapurāṇe śrīkṛṣṇajanmakhaṇḍe uttareekonaviṃśādhikaśātatamādhyāyāntargataṃ balikṛtaṃśrīkṛṣṇastotraṃ samāptam |brahmavaivartapurāṇa | śrīkṛṣṇajanma, uttarabhāga | adhyāya 119/2346||brahmavaivartapurāṇa | śrīkṛṣṇajanma, uttarabhāga | adhyāya 119/23-46||