New: Bhagavad Gītā 2.47 deep study with word-by-word grammar Open the verse

मुकुन्दप्रसादस्तवराजः Mukundaprasada Stavaraja

mukundaprasādastavarājaḥ

Mukundaprasada Stavaraja (मुकुन्दप्रसादस्तवराजः): a hymn of praise (stuti) to Viṣṇu. 43 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

मुकुन्दप्रसादस्तवराजः

1 / 43

Verse 1

अलङ्कारमोङ्कारमञ्जूषिकायास्त्रिलोकीनिदानं त्रिवेदी निधानम् ।मणिं कञ्चिदीडे सुमङ्गल्यशीलंयशोदानशूरं यशोदाकिशोरम् ॥ १॥

alaṅkāramoṅkāramañjūṣikāyāstrilokīnidānaṃ trivedī nidhānam |maṇiṃ kañcidīḍe sumaṅgalyaśīlaṃyaśodānaśūraṃ yaśodākiśoram || 1||

Verse 2

?? आन्द्राभमिन्द्वरश्यामगात्रंसनन्दादियोगीन्द्रवन्द्यं पवित्रम् ।शरण्यं सहस्रांशुशीतांशुनेत्रप्रपद्येऽनवद्याङ्गमक्रूरमित्रम् ॥ २॥

?? āndrābhamindvaraśyāmagātraṃsanandādiyogīndravandyaṃ pavitram |śaraṇyaṃ sahasrāṃśuśītāṃśunetraprapadye'navadyāṅgamakrūramitram || 2||

Verse 3

प्रकाशैकरूपं हृदाकाशदीपंप्रमातारविन्दप्रभाचोरपादम् ।महारत्नविन्यस्तमञ्जीरभूषामयूखावलीलिप्तपादाङ्गुलीकम् ॥ ३॥

prakāśaikarūpaṃ hṛdākāśadīpaṃpramātāravindaprabhācorapādam |mahāratnavinyastamañjīrabhūṣāmayūkhāvalīliptapādāṅgulīkam || 3||

Verse 4

समुत्तप्तचामीकराकारवस्त्रंकनद्दिव्यमाणिक्यकाञ्चीकलापम् ।स्फुरत्कौस्तुभश्रीपरिव्याप्तवक्षःस्थलीलोलहारावलीराजमानम् ॥ ४॥

samuttaptacāmīkarākāravastraṃkanaddivyamāṇikyakāñcīkalāpam |sphuratkaustubhaśrīparivyāptavakṣaḥsthalīlolahārāvalīrājamānam || 4||

Verse 5

बृहत्कङ्कणाबद्धशोणाश्ममालारुचिस्तोमसंरक्तहस्तारविन्दम् ।सुवर्णाङ्गदज्योतिरुद्भासितांसंपरिष्कारनिष्केण पर्याप्तकण्ठम् ॥ ५॥

bṛhatkaṅkaṇābaddhaśoṇāśmamālārucistomasaṃraktahastāravindam |suvarṇāṅgadajyotirudbhāsitāṃsaṃpariṣkāraniṣkeṇa paryāptakaṇṭham || 5||

Verse 6

गदाशङ्खचक्रासिकोदण्डसेव्यंभुजङ्गाधिराजाभिरामोरुबाहुम् ।लसत्कम्बुबिम्बोकहृत्कन्धराभंनवीनप्रवालप्रवाहारुणोष्ठम् ॥ ६॥

gadāśaṅkhacakrāsikodaṇḍasevyaṃbhujaṅgādhirājābhirāmorubāhum |lasatkambubimbokahṛtkandharābhaṃnavīnapravālapravāhāruṇoṣṭham || 6||

Verse 7

सुवृत्तातिशुद्धद्युतिस्निग्धदन्तप्रतिक्षिप्तसम्भिन्नकुन्दप्रसूनम् ।हसत्कर्णिकारस्फुरत्कर्णिकारप्रभामञ्जरीपिञ्जरीभूतगण्डम् ॥ ७॥

suvṛttātiśuddhadyutisnigdhadantapratikṣiptasambhinnakundaprasūnam |hasatkarṇikārasphuratkarṇikāraprabhāmañjarīpiñjarībhūtagaṇḍam || 7||

Verse 8

प्रबुद्धारविन्दप्रतीकारनेत्रंप्रकृष्टप्रकाशेन्दुदायादवक्त्रम् ।किरीटद्युतिक्षिप्तसौवर्णगात्रंकृपालुं परं नौमि पद्माकलत्रम् ॥ ८॥

prabuddhāravindapratīkāranetraṃprakṛṣṭaprakāśendudāyādavaktram |kirīṭadyutikṣiptasauvarṇagātraṃkṛpāluṃ paraṃ naumi padmākalatram || 8||

Verse 9

समाकर्णितोदीर्णगन्धर्वचाटुप्रबन्धः पतङ्गप्रधानाधिरूढः ।प्रपन्नर्तिहारः प्रणोदप्रवीणःपुरस्ताददस्तात् पुराणः पुमान् नः ॥ ९॥

samākarṇitodīrṇagandharvacāṭuprabandhaḥ pataṅgapradhānādhirūḍhaḥ |prapannartihāraḥ praṇodapravīṇaḥpurastādadastāt purāṇaḥ pumān naḥ || 9||

Verse 10

सुधासारसुश्वेतया देहभासासमन्तान्निषिञ्चन् स पञ्चायुधो नः ।सदा सन्निधानं निधानं बुधानांविधेयादमेयागमान्ताविधेयः ॥ १०॥

sudhāsārasuśvetayā dehabhāsāsamantānniṣiñcan sa pañcāyudho naḥ |sadā sannidhānaṃ nidhānaṃ budhānāṃvidheyādameyāgamāntāvidheyaḥ || 10||

Verse 11

जगन्नाथ जन्मादयस्ते न सन्तीत्यनेके गृणन्ति श्रुतीनां निगुम्भाः ।असक्तस्वभक्तानुकम्पी पुरस्त्वंदरीदृश्यसे देव नन्दादिगेहे ॥ ११॥

jagannātha janmādayaste na santītyaneke gṛṇanti śrutīnāṃ nigumbhāḥ |asaktasvabhaktānukampī purastvaṃdarīdṛśyase deva nandādigehe || 11||

Verse 12

इहाजायमानो मुहुर्जायतेऽपीत्यसावादिदेवः श्रुतिः काचिदिन्धे ।न चेयं विरोधप्रसक्तिर्यतस्तेन खल्वीदृशं जन्मकर्मादि दिव्यम् ॥ १२॥

ihājāyamāno muhurjāyate'pītyasāvādidevaḥ śrutiḥ kācidindhe |na ceyaṃ virodhaprasaktiryatastena khalvīdṛśaṃ janmakarmādi divyam || 12||

Verse 13

य एषोऽन्तरादित्य उद्यत्प्रकाशःसुवर्णारुणश्मश्रुकेशः सुपर्णः ।ज्वलद्दिव्यभूषांशुदेदीप्यमानःस एवेति निश्चीयते साधुभिस्त्वम् ॥ १३॥

ya eṣo'ntarāditya udyatprakāśaḥsuvarṇāruṇaśmaśrukeśaḥ suparṇaḥ |jvaladdivyabhūṣāṃśudedīpyamānaḥsa eveti niścīyate sādhubhistvam || 13||

Verse 14

न तत्र प्रकाशत्यसौ तीव्रभानुर्न वा शीतभानुर्न ताराकुलानि ।इमा विद्युतो नैव वह्निः कुतोऽयंत्वदीयेन सर्वं प्रकाशन भाति ॥ १४॥

na tatra prakāśatyasau tīvrabhānurna vā śītabhānurna tārākulāni |imā vidyuto naiva vahniḥ kuto'yaṃtvadīyena sarvaṃ prakāśana bhāti || 14||

Verse 15

रसोऽसि त्वमप्सु प्रभा चण्डमानौसुगन्धोऽसि भूमौ सुधा शीतधाम्नि ।भवान् पुंसि चैतन्यमूष्मा कृशानौधनुर्व्यानि च त्वं समीरे च सत्त्वम् ॥ १५॥

raso'si tvamapsu prabhā caṇḍamānausugandho'si bhūmau sudhā śītadhāmni |bhavān puṃsi caitanyamūṣmā kṛśānaudhanurvyāni ca tvaṃ samīre ca sattvam || 15||

Verse 16

नरेन्द्रं नराणां सुरेन्द्रं सुराणांधरित्रीधराणां च सौवर्णशैलम् ।कवीनां च शुक्रं सुरायें गुरूणांभृगुं त्वामृषीणां बुधाः सङ्गिरन्ते ॥ १६॥

narendraṃ narāṇāṃ surendraṃ surāṇāṃdharitrīdharāṇāṃ ca sauvarṇaśailam |kavīnāṃ ca śukraṃ surāyeṃ gurūṇāṃbhṛguṃ tvāmṛṣīṇāṃ budhāḥ saṅgirante || 16||

Verse 17

कुमारो भवान् नाथ सेनापतीनांमुनीनां भवान् व्यासनामा मुनीन्द्रः ।भवान स्थावराणां तुषाराद्रिरुचैर्भवान् पारिजातोऽस्ति कल्पद्रुमाणाम् ॥ १७॥

kumāro bhavān nātha senāpatīnāṃmunīnāṃ bhavān vyāsanāmā munīndraḥ |bhavāna sthāvarāṇāṃ tuṣārādrirucairbhavān pārijāto'sti kalpadrumāṇām || 17||

Verse 18

भवान् शङ्करो नाम रुद्वेषु भद्रोभवान् कापिली योगसिद्धेषु मूर्तिः ।भवान् वासुकिः पन्नगेषु प्रवीरोभवानुत्तमौजाः पतङ्गेषु तार्क्ष्यः ॥ १८॥

bhavān śaṅkaro nāma rudveṣu bhadrobhavān kāpilī yogasiddheṣu mūrtiḥ |bhavān vāsukiḥ pannageṣu pravīrobhavānuttamaujāḥ pataṅgeṣu tārkṣyaḥ || 18||

Verse 19

भवानक्षराणामकारः प्रतीतोभवान् पाण्डवानामपि श्वेतवाहः ।भवान् पादपानां वरः पिप्पलद्रुर्भवान् सामवेदोऽस्ति वेदेषु शौरे ॥ १९॥

bhavānakṣarāṇāmakāraḥ pratītobhavān pāṇḍavānāmapi śvetavāhaḥ |bhavān pādapānāṃ varaḥ pippaladrurbhavān sāmavedo'sti vedeṣu śaure || 19||

Verse 20

त्वमुच्चैःश्रवा वाजिनां वारणानांत्वमैरावतस्त्वं गवां कामधेनुः ।त्वमम्भोधिजन्मासि रत्नं मणीनांत्वमोङ्कारनामासि मन्त्रो मनूनाम् ॥ २०॥

tvamuccaiḥśravā vājināṃ vāraṇānāṃtvamairāvatastvaṃ gavāṃ kāmadhenuḥ |tvamambhodhijanmāsi ratnaṃ maṇīnāṃtvamoṅkāranāmāsi mantro manūnām || 20||

Verse 21

श्रिया संविदा वा बलेनापि शक्त्यारुचा वापि युक्तं परं वस्तु यद्यत् ।तदेतत् समस्तं पुराणप्रवीणत्वदीयांशसम्भूतमेवामनन्ति ॥ २१॥

śriyā saṃvidā vā balenāpi śaktyārucā vāpi yuktaṃ paraṃ vastu yadyat |tadetat samastaṃ purāṇapravīṇatvadīyāṃśasambhūtamevāmananti || 21||

Verse 22

ज्वलत्यग्निरूर्ध्वं मरुद् वाति दिव्यंतपत्येष भानुः सृजत्यभ्रमम्भः ।भुजङ्गाधिराजो भुवं चापि धत्तेतवैव श्रियेति श्रुतिः प्राह शौरे ॥ २२॥

jvalatyagnirūrdhvaṃ marud vāti divyaṃtapatyeṣa bhānuḥ sṛjatyabhramambhaḥ |bhujaṅgādhirājo bhuvaṃ cāpi dhattetavaiva śriyeti śrutiḥ prāha śaure || 22||

Verse 23

रमानाथ मध्येहृदम्भोजमध्येसदा सन्निविष्टं भवन्तं स्मरन्तः ।अपारं समुत्तीर्य संसारवार्धिंपरं तत्पदं ते भजन्ते हि सन्तः ॥ २३॥

ramānātha madhyehṛdambhojamadhyesadā sanniviṣṭaṃ bhavantaṃ smarantaḥ |apāraṃ samuttīrya saṃsāravārdhiṃparaṃ tatpadaṃ te bhajante hi santaḥ || 23||

Verse 24

सलक्ष्मीकमम्भोधिमध्याधिवासंसमुल्लासिकल्हारमालाभिरामम् ।घनश्यामवर्णं कदाचिद् भवन्तंपरं भावयन्तो भवन्तीह धन्याः ॥ २४॥

salakṣmīkamambhodhimadhyādhivāsaṃsamullāsikalhāramālābhirāmam |ghanaśyāmavarṇaṃ kadācid bhavantaṃparaṃ bhāvayanto bhavantīha dhanyāḥ || 24||

Verse 25

भवान् शङ्खचक्रे दधद् भानुचक्रेसरोजाक्ष संवीक्ष्यते येन साक्षी ।स निर्धूतपापस्तथा चाकशीतिप्रकृष्टोऽनिकृष्टो यथा भानुकान्तः ॥ २५॥

bhavān śaṅkhacakre dadhad bhānucakresarojākṣa saṃvīkṣyate yena sākṣī |sa nirdhūtapāpastathā cākaśītiprakṛṣṭo'nikṛṣṭo yathā bhānukāntaḥ || 25||

Verse 26

यदा चिन्त्यसे यैर्हरे चन्द्रबिम्बेसुवाभिः प्रभाभिः प्रपञ्चं निषिञ्चन् ।तदा त्वं पुरस्तान्मनस्तापमालामशेवाममीषां धुनीषे निमेषात् ॥ २६॥

yadā cintyase yairhare candrabimbesuvābhiḥ prabhābhiḥ prapañcaṃ niṣiñcan |tadā tvaṃ purastānmanastāpamālāmaśevāmamīṣāṃ dhunīṣe nimeṣāt || 26||

Verse 27

वरं पुस्तकं चाभयं हस्तपद्मेर्वहन्नक्षमालामपि स्फाटिकीं त्वम् ।सुधानाथ सम्भाव्यसे येन शुभ्रःस कर्ता भवेदाशु काव्यावलीनाम् ॥ २७॥

varaṃ pustakaṃ cābhayaṃ hastapadmervahannakṣamālāmapi sphāṭikīṃ tvam |sudhānātha sambhāvyase yena śubhraḥsa kartā bhavedāśu kāvyāvalīnām || 27||

Verse 28

मुहुर्वल्लवीनां गणं मोहयन्तंप्रलम्बालकान्तं कदम्बाधिरूढम् ।निधत्ते यदा कृष्ण चित्ते स्थितं त्वांतदा कामिनीनां भवेदेव कामः ॥ २८॥

muhurvallavīnāṃ gaṇaṃ mohayantaṃpralambālakāntaṃ kadambādhirūḍham |nidhatte yadā kṛṣṇa citte sthitaṃ tvāṃtadā kāminīnāṃ bhavedeva kāmaḥ || 28||

Verse 29

महानीलगोत्रप्रभामित्रगात्रंमहाचित्रमायूरपिञ्छावतंसम् ।महानन्दगोवृन्दमध्यस्थितं त्वांमहान्तः स्मरन्तो महीपा भवन्ति ॥ २९॥

mahānīlagotraprabhāmitragātraṃmahācitramāyūrapiñchāvataṃsam |mahānandagovṛndamadhyasthitaṃ tvāṃmahāntaḥ smaranto mahīpā bhavanti || 29||

Verse 30

समाक्रम्य पादेन दुष्टं भुजङ्गंसमालम्ब्य हस्तेन पुच्छं तदीयम् ।सलीलं फणामण्डले तस्य नृत्यन्समाधीयसे साधुचित्ते विषार्ते ॥ ३०॥

samākramya pādena duṣṭaṃ bhujaṅgaṃsamālambya hastena pucchaṃ tadīyam |salīlaṃ phaṇāmaṇḍale tasya nṛtyansamādhīyase sādhucitte viṣārte || 30||

Verse 31

समुद्धृत्य गोवर्धनं छत्ररूपंसमस्तानि भूतानि भीतानि वर्षात् ।अवन्तं भवन्तं सकृच्चिन्तयन्तोदुरन्ताननन्तापदब्धींस्तरन्ति ॥ ३१॥

samuddhṛtya govardhanaṃ chatrarūpaṃsamastāni bhūtāni bhītāni varṣāt |avantaṃ bhavantaṃ sakṛccintayantodurantānanantāpadabdhīṃstaranti || 31||

Verse 32

पवित्रं विचित्रं त्वदीयं चरित्रंसमाकर्ण्य कर्णामृतं पूर्णकामाः ।गलत्तोयनेत्राः स्फुरद्रोमगात्राःप्रहर्षप्रकर्षप्रवाहं प्रयान्ति ॥ ३२॥

pavitraṃ vicitraṃ tvadīyaṃ caritraṃsamākarṇya karṇāmṛtaṃ pūrṇakāmāḥ |galattoyanetrāḥ sphuradromagātrāḥpraharṣaprakarṣapravāhaṃ prayānti || 32||

Verse 33

कृती जीर्णचेलः कुचेलः कृशस्त्वांप्रपेदे यदा देवभावानभिज्ञः ।समस्तानि भाग्यानि तस्मै तदानीमदास्त्वं दुरापानि तत्तादृशानि ॥ ३३॥

kṛtī jīrṇacelaḥ kucelaḥ kṛśastvāṃprapede yadā devabhāvānabhijñaḥ |samastāni bhāgyāni tasmai tadānīmadāstvaṃ durāpāni tattādṛśāni || 33||

Verse 34

हरे कृष्ण कृष्णेति कृष्णां वदन्तीमरक्षः समक्षं रिपूणां सभायाम् ।अरण्ये शरण्योऽभवः पाण्डवानांसरस्यां गजस्यापि जीवातुरासीः ॥ ३४॥

hare kṛṣṇa kṛṣṇeti kṛṣṇāṃ vadantīmarakṣaḥ samakṣaṃ ripūṇāṃ sabhāyām |araṇye śaraṇyo'bhavaḥ pāṇḍavānāṃsarasyāṃ gajasyāpi jīvāturāsīḥ || 34||

Verse 35

अहो देवदेव प्रभो कैटभारेकुमारं चिरप्राप्तकीनाशलोकम् ।मुकुन्द्रादिशस्त्वं मुदं चाप्यपूर्वामुपाध्यायवर्याय विद्याप्रदाय ॥ ३५॥

aho devadeva prabho kaiṭabhārekumāraṃ ciraprāptakīnāśalokam |mukundrādiśastvaṃ mudaṃ cāpyapūrvāmupādhyāyavaryāya vidyāpradāya || 35||

Verse 36

इहानेकशोकावलीढाय गाढंप्रतप्ताय वित्तानिलश्लेष्मपूगैः ।हृषीकेश हीनाय दीनाय मह्यंप्रसीद प्रसीद प्रसीद प्रसीद ॥ ३६॥

ihānekaśokāvalīḍhāya gāḍhaṃprataptāya vittānilaśleṣmapūgaiḥ |hṛṣīkeśa hīnāya dīnāya mahyaṃprasīda prasīda prasīda prasīda || 36||

Verse 37

वदेयं वदेयं भवन्नाम दिव्यंभजेयं भजेयं त्वदीयं प्रपन्नम् ।जपेयं जपेयं मनुं तावकीनंस्मरेयं स्मरेयं तवैवाङ्घ्रिपद्मम् ॥ ३७॥

vadeyaṃ vadeyaṃ bhavannāma divyaṃbhajeyaṃ bhajeyaṃ tvadīyaṃ prapannam |japeyaṃ japeyaṃ manuṃ tāvakīnaṃsmareyaṃ smareyaṃ tavaivāṅghripadmam || 37||

Verse 38

हरे चक्रधारिन् हरे ह्लादकारिन्महानक्रवैरिन् महीभारहारिन् ।अहं त्वत्कथादुग्धपानं विनान्यत्त्यजेयं त्यजेयं त्यजेयं त्यजेयम् ॥ ३८॥

hare cakradhārin hare hlādakārinmahānakravairin mahībhārahārin |ahaṃ tvatkathādugdhapānaṃ vinānyattyajeyaṃ tyajeyaṃ tyajeyaṃ tyajeyam || 38||

Verse 39

इदं देव दृष्टिद्वयं मामकीनंतवैवाङ्गसौन्दर्यमीक्षेत साक्षात् ।असो नासिकापि प्रजिघ्रेत् पवित्रंभवत्पादमूलार्पितं पत्रपुष्पम् ॥ ३९॥

idaṃ deva dṛṣṭidvayaṃ māmakīnaṃtavaivāṅgasaundaryamīkṣeta sākṣāt |aso nāsikāpi prajighret pavitraṃbhavatpādamūlārpitaṃ patrapuṣpam || 39||

Verse 40

नमेदेष मूर्चा पदाम्भोरुहं तेतवैवार्चयेत् ताविमौ चापि हस्तौ ।त्वदीयानि पुण्यानि धामानि गच्छेत्पदद्वन्द्वमेतन्ममानन्त विष्णो ॥ ४०॥

namedeṣa mūrcā padāmbhoruhaṃ tetavaivārcayet tāvimau cāpi hastau |tvadīyāni puṇyāni dhāmāni gacchetpadadvandvametanmamānanta viṣṇo || 40||

Verse 41

पुरे वा बने वा गिरौ वा समुद्रेयदा यत्र कुत्रापि यायाज्जनोऽयम् ।तदा तत्र तत्रापि पक्षीन्द्रकेतोभवानेव भद्रं विधेयादमेयम् ॥ ४१॥

pure vā bane vā girau vā samudreyadā yatra kutrāpi yāyājjano'yam |tadā tatra tatrāpi pakṣīndraketobhavāneva bhadraṃ vidheyādameyam || 41||

Verse 42

तनोति श्रियं तावदाधिं धुनीतेकरोति द्रुतं शर्म कर्माणि दोग्धि ।प्रतापं दुरापं च विज्ञानरत्नंप्रदत्ते च मुक्तिं मुकुन्दप्रसादः ॥ ४२॥

tanoti śriyaṃ tāvadādhiṃ dhunītekaroti drutaṃ śarma karmāṇi dogdhi |pratāpaṃ durāpaṃ ca vijñānaratnaṃpradatte ca muktiṃ mukundaprasādaḥ || 42||

Verse 43

इति मुकुन्दप्रसादो नाम स्तोत्रराजः सम्पूर्णः ।स्तोत्रसमुच्चयः २ (६७)

iti mukundaprasādo nāma stotrarājaḥ sampūrṇaḥ |stotrasamuccayaḥ 2 (67)

॥ इति मुकुन्दप्रसादस्तवराजः सम्पूर्णम् ॥

Recitation complete

Read inside the frame. The rest of the page opens when you reach the end.

How many verses are in Mukundaprasada Stavaraja?

Mukundaprasada Stavaraja has 43 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.

Can I read Mukundaprasada Stavaraja in Telugu, Kannada or Tamil?

Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.

Is there a PDF of Mukundaprasada Stavaraja?

You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.

Learn Sanskrit

About Mukundaprasada Stavaraja

Mukundaprasada Stavaraja is a stotra addressed to Viṣṇu, in Sanskrit (in Devanagari: मुकुन्दप्रसादस्तवराजः (mukundaprasādastavarājaḥ)). Source: Stuti.

Mukundaprasada Stavaraja (मुकुन्दप्रसादस्तवराजः): a hymn of praise (stuti) to Viṣṇu. 43 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

What you will find on this page

This page gives the original text in Devanagari, IAST transliteration and Telugu, Kannada and Tamil scripts.

Related

More Viṣṇu stotras

A verse in your inbox, every morning

One verse, its meaning, and one word to learn. Two minutes a day.