विष्णुस्तोत्रम् (देवैः कृतं १४ भागवतपुराणान्तर्गतम् नमस्ते यज्ञवीर्याय वयसे उत ते नमः) Devaih Kritam 14 Vishnu Stotram

देवा ऊचुः ।नमस्ते यज्ञवीर्याय वयसे उत ते नमः ।नमस्ते ह्यस्तचक्राय नमः सुपुरुहूतये ॥ ३१॥

devā ūcuḥ |namaste yajñavīryāya vayase uta te namaḥ |namaste hyastacakrāya namaḥ supuruhūtaye || 31||

यत्ते गतीनां तिसृणामीशितुः परमं पदम् ।नार्वाचीनो विसर्गस्य धातर्वेदितुमर्हति ॥ ३२॥

yatte gatīnāṃ tisṛṇāmīśituḥ paramaṃ padam |nārvācīno visargasya dhātarveditumarhati || 32||

ॐ नमस्तेऽस्तु भगवन् नारायणवासुदेवाऽऽदिपुरुष महापुरुष महानुभावपरममङ्गल परमकल्याण परमकारुणिककेवल जगदाधार लोकैकनाथ सर्वेश्वरलक्ष्मीनाथ परमहंसपरिव्राजकैःपरमेणात्मयोगसमाधिना परिभावितपरिस्फुटपारमहंस्यधर्मेणोद्घाटिततमःकपाटद्वारे चित्तेऽपावृत आत्मलोकेस्वयमुपलब्धनिजसुखानुभवो भवान् ॥ ३३॥

oṃ namaste'stu bhagavan nārāyaṇavāsudevā''dipuruṣa mahāpuruṣa mahānubhāvaparamamaṅgala paramakalyāṇa paramakāruṇikakevala jagadādhāra lokaikanātha sarveśvaralakṣmīnātha paramahaṃsaparivrājakaiḥparameṇātmayogasamādhinā paribhāvitaparisphuṭapāramahaṃsyadharmeṇodghāṭitatamaḥkapāṭadvāre citte'pāvṛta ātmalokesvayamupalabdhanijasukhānubhavo bhavān || 33||

दुरवबोध इव तवायं विहारयोगोयदशरणोऽशरीर इदमनवेक्षितास्मत्समवाय आत्मनैवाविक्रियमाणेनसगुणमगुणः सृजसि पासि हरसि ॥ ३४॥

duravabodha iva tavāyaṃ vihārayogoyadaśaraṇo'śarīra idamanavekṣitāsmatsamavāya ātmanaivāvikriyamāṇenasaguṇamaguṇaḥ sṛjasi pāsi harasi || 34||

अथ तत्र भवान् किं देवदत्तवदिहगुणविसर्गपतितः पारतन्त्र्येण स्वकृतकुशलाकुशलं फलमुपाददात्याहोस्विदात्माराम उपशमशीलः समञ्जसदर्शनउदास्त इति ह वाव न विदामः ॥ ३५॥

atha tatra bhavān kiṃ devadattavadihaguṇavisargapatitaḥ pāratantryeṇa svakṛtakuśalākuśalaṃ phalamupādadātyāhosvidātmārāma upaśamaśīlaḥ samañjasadarśanaudāsta iti ha vāva na vidāmaḥ || 35||

न हि विरोध उभयं भगवत्यपरिमितगुणगण ईश्वरेऽनवगाह्यमाहात्म्येऽर्वाचीनविकल्पवितर्कविचारप्रमाणाभासकुतर्कशास्त्रकलिलान्तःकरणाश्रयदुरवग्रहवादिनांविवादानवसर उपरतसमस्तमायामयेकेवल एवात्ममायामन्तर्धाय कोन्वर्थो दुर्घट इव भवति स्वरूपद्वयाभावात् ॥ ३६॥

na hi virodha ubhayaṃ bhagavatyaparimitaguṇagaṇa īśvare'navagāhyamāhātmye'rvācīnavikalpavitarkavicārapramāṇābhāsakutarkaśāstrakalilāntaḥkaraṇāśrayaduravagrahavādināṃvivādānavasara uparatasamastamāyāmayekevala evātmamāyāmantardhāya konvartho durghaṭa iva bhavati svarūpadvayābhāvāt || 36||

समविषममतीनां मतमनुसरसि यथा ।रज्जुखण्डः सर्पादिधियाम् ॥ ३७॥

samaviṣamamatīnāṃ matamanusarasi yathā |rajjukhaṇḍaḥ sarpādidhiyām || 37||

स एव हि पुनः सर्ववस्तुनि वस्तुस्वरूपःसर्वेश्वरः सकलजगत्कारणकारणभूतःसर्वप्रत्यगात्मत्वात्सर्वगुणाभासोपलक्षितएक एव पर्यवशेषितः ॥ ३८॥

sa eva hi punaḥ sarvavastuni vastusvarūpaḥsarveśvaraḥ sakalajagatkāraṇakāraṇabhūtaḥsarvapratyagātmatvātsarvaguṇābhāsopalakṣitaeka eva paryavaśeṣitaḥ || 38||

अथ ह वाव तव महिमामृतरससमुद्रविप्रुषा सकृदवलीढया स्वमनसिनिष्यन्दमानानवरतसुखेन विस्मारितदृष्टश्रुतविषयसुखलेशाभासाःपरमभागवता एकान्तिनो भगवतिसर्वभूतप्रियसुहृदि सर्वात्मनि नितरांनिरन्तरं निर्वृतमनसः कथमु ह वा एतेमधुमथन पुनः स्वार्थकुशला ह्यात्मप्रियसुहृदः साधवस्त्वच्चरणाम्बुजानुसेवांविसृजन्ति न यत्र पुनरयं संसारपर्यावर्तः ॥ ३९॥

atha ha vāva tava mahimāmṛtarasasamudravipruṣā sakṛdavalīḍhayā svamanasiniṣyandamānānavaratasukhena vismāritadṛṣṭaśrutaviṣayasukhaleśābhāsāḥparamabhāgavatā ekāntino bhagavatisarvabhūtapriyasuhṛdi sarvātmani nitarāṃnirantaraṃ nirvṛtamanasaḥ kathamu ha vā etemadhumathana punaḥ svārthakuśalā hyātmapriyasuhṛdaḥ sādhavastvaccaraṇāmbujānusevāṃvisṛjanti na yatra punarayaṃ saṃsāraparyāvartaḥ || 39||

त्रिभुवनात्मभवन त्रिविक्रम त्रिनयनत्रिलोकमनोहरानुभाव तवैव विभूतयोदितिजदनुजादयश्चापि तेषामनुपक्रमसमयोऽयमिति स्वात्ममाययासुरनरमृगमिश्रितजलचराकृतिभिर्यथापराधं दण्डं दण्डधर दधर्थएवमेनमपि भगवन् जहि त्वाष्ट्रमुतयदि मन्यसे ॥ ४०॥

tribhuvanātmabhavana trivikrama trinayanatrilokamanoharānubhāva tavaiva vibhūtayoditijadanujādayaścāpi teṣāmanupakramasamayo'yamiti svātmamāyayāsuranaramṛgamiśritajalacarākṛtibhiryathāparādhaṃ daṇḍaṃ daṇḍadhara dadharthaevamenamapi bhagavan jahi tvāṣṭramutayadi manyase || 40||

अस्माकं तावकानां तव नतानां ततततामह तव चरणनलिनयुगलध्यानानुबद्धहृदयनिगडानां स्वलिङ्गविवरणेनात्मसात्कृतानामनुकम्पानुरञ्जितविशदरुचिरशिशिरस्मितावलोकेन विगलितमधुरमुखरसामृतकलया चान्तस्तापमनघार्हसि शमयितुम् ॥ ४१॥

asmākaṃ tāvakānāṃ tava natānāṃ tatatatāmaha tava caraṇanalinayugaladhyānānubaddhahṛdayanigaḍānāṃ svaliṅgavivaraṇenātmasātkṛtānāmanukampānurañjitaviśadaruciraśiśirasmitāvalokena vigalitamadhuramukharasāmṛtakalayā cāntastāpamanaghārhasi śamayitum || 41||

अथ भगवंस्तवास्माभिरखिलजगदुत्पत्तिस्थितिलयनिमित्तायमानदिव्यमायाविनोदस्य सकलजीवनिकायानामन्तर्हृदयेषु बहिरपि च ब्रह्मप्रत्यगात्मस्वरूपेण प्रधानरूपेण च यथादेशकालदेहावस्थानविशेषं तदुपादानोपलम्भकतयानुभवतः सर्वप्रत्ययसाक्षिणआकाशशरीरस्य साक्षात्परब्रह्मणःपरमात्मनः कियानिह वार्थविशेषोविज्ञापनीयः स्याद्विस्फुलिङ्गादिभिरिवहिरण्यरेतसः ॥ ४२॥

atha bhagavaṃstavāsmābhirakhilajagadutpattisthitilayanimittāyamānadivyamāyāvinodasya sakalajīvanikāyānāmantarhṛdayeṣu bahirapi ca brahmapratyagātmasvarūpeṇa pradhānarūpeṇa ca yathādeśakāladehāvasthānaviśeṣaṃ tadupādānopalambhakatayānubhavataḥ sarvapratyayasākṣiṇaākāśaśarīrasya sākṣātparabrahmaṇaḥparamātmanaḥ kiyāniha vārthaviśeṣovijñāpanīyaḥ syādvisphuliṅgādibhirivahiraṇyaretasaḥ || 42||

अत एव स्वयं तदुपकल्पयास्माकंभगवतः परमगुरोस्तव चरणशतपलाशच्छायां विविधवृजिनसंसारपरिश्रमोपशमनीमुपसृतानां वयंयत्कामेनोपसादिताः ॥ ४३॥

ata eva svayaṃ tadupakalpayāsmākaṃbhagavataḥ paramagurostava caraṇaśatapalāśacchāyāṃ vividhavṛjinasaṃsārapariśramopaśamanīmupasṛtānāṃ vayaṃyatkāmenopasāditāḥ || 43||

अथो ईश जहि त्वाष्ट्रं ग्रसन्तं भुवनत्रयम् ।ग्रस्तानि येन नः कृष्ण तेजांस्यस्त्रायुधानि च ॥ ४४॥

atho īśa jahi tvāṣṭraṃ grasantaṃ bhuvanatrayam |grastāni yena naḥ kṛṣṇa tejāṃsyastrāyudhāni ca || 44||

हंसाय दह्रनिलयाय निरीक्षकायकृष्णाय मृष्टयशसे निरुपक्रमाय ।सत्सङ्ग्रहाय भवपान्थनिजाश्रमाप्तवन्ते परीष्टगतये हरये नमस्ते ॥ ४५॥

haṃsāya dahranilayāya nirīkṣakāyakṛṣṇāya mṛṣṭayaśase nirupakramāya |satsaṅgrahāya bhavapānthanijāśramāptavante parīṣṭagataye haraye namaste || 45||

इति श्रीमद्भागवतमहापुराणे षष्ठस्कन्धे नवमाध्यायान्तर्गतंदेवैः कृतं विष्णुस्तोत्रं समाप्तम् ।भागवतपुराण । अध्याय ६/९/३१४५॥भागवतपुराण । अध्याय ६/९/३१-४५॥

iti śrīmadbhāgavatamahāpurāṇe ṣaṣṭhaskandhe navamādhyāyāntargataṃdevaiḥ kṛtaṃ viṣṇustotraṃ samāptam |bhāgavatapurāṇa | adhyāya 6/9/3145||bhāgavatapurāṇa | adhyāya 6/9/31-45||