अघोरस्तवः Shri Aghora Stava

सकलभुवननाथं सर्वदं सर्ववन्द्यंसहमनु मनुनाथं पूजयित्वा सशक्तिम् ।परमशिवमघोरास्त्राख्यमन्त्राधिराजंपरिमितविषयाभिर्वाग्भिरभ्यर्चयामः ॥ १॥

sakalabhuvananāthaṃ sarvadaṃ sarvavandyaṃsahamanu manunāthaṃ pūjayitvā saśaktim |paramaśivamaghorāstrākhyamantrādhirājaṃparimitaviṣayābhirvāgbhirabhyarcayāmaḥ || 1||

यत्पाशसंहृतिषु पाशुपतं महास्त्रंग्रन्थिप्रभेदनविधौ क्षुरिकास्त्रमाहुः ।विघ्नस्तुतौ च शकलीकरणे शिवास्त्रंवन्दे तदस्त्रमहमैशमघोरसंज्ञम् ॥ २॥

yatpāśasaṃhṛtiṣu pāśupataṃ mahāstraṃgranthiprabhedanavidhau kṣurikāstramāhuḥ |vighnastutau ca śakalīkaraṇe śivāstraṃvande tadastramahamaiśamaghorasaṃjñam || 2||

यस्ते बिभर्ति निजमूर्धनि मन्त्रचक्रंयो वा बिभर्त्यवयवेषु तदक्षराणि ।सोऽयं निरस्य निखिलग्रहभूतरोगान् (हेयं)जित्वास्त्रनायकरिपूनतिवृद्धिमेति ॥ ३॥

yaste bibharti nijamūrdhani mantracakraṃyo vā bibhartyavayaveṣu tadakṣarāṇi |so'yaṃ nirasya nikhilagrahabhūtarogān (heyaṃ)jitvāstranāyakaripūnativṛddhimeti || 3||

वज्रं शक्तिर्दण्डखड्गाहिपाशान्वायोरस्त्रं सा गदा(शङ्खं?) च त्रिशूलम् ।पद्मं चक्रं साधयन्ति स्वकृत्यंलब्ध्वाज्ञां ते दिग्भृतामायुधानि ॥ ४॥

vajraṃ śaktirdaṇḍakhaḍgāhipāśānvāyorastraṃ sā gadā(śaṅkhaṃ?) ca triśūlam |padmaṃ cakraṃ sādhayanti svakṛtyaṃlabdhvājñāṃ te digbhṛtāmāyudhāni || 4||

न भवति विषपीडा नारिपीडा न चाधिःन खलु निखिलरोगा नापि भूतग्रहार्तिः ।न धनहरणभीतिर्नाभिचारस्य तेषांसकृदपि भुवने त्वां येऽस्त्रराजं स्मरन्ति ॥ ५॥

na bhavati viṣapīḍā nāripīḍā na cādhiḥna khalu nikhilarogā nāpi bhūtagrahārtiḥ |na dhanaharaṇabhītirnābhicārasya teṣāṃsakṛdapi bhuvane tvāṃ ye'strarājaṃ smaranti || 5||

मन्त्री जपाकुसुमसन्निभभीममूर्तिंत्वां घोरमूर्धपरिपिङ्गलकेशपङ्क्तिम् ।दंष्ट्राकरालवदनं तटिदाभजिह्वंव्यात्ताननं रविशशिज्वलनोग्रनेत्रम् ॥ ६॥

mantrī japākusumasannibhabhīmamūrtiṃtvāṃ ghoramūrdhaparipiṅgalakeśapaṅktim |daṃṣṭrākarālavadanaṃ taṭidābhajihvaṃvyāttānanaṃ raviśaśijvalanogranetram || 6||

नागेन्द्रभूषणकपालकृताङ्कमालाशोभान्वितं भ्रुकुटिभङ्गकरालवक्त्रम् ।धूम्राम्बरं मुखरनूपुरमष्टबाहुंध्यायन् प्रसिध्यति झणत्क्वणकिङ्किणीकम् ॥ ७॥

nāgendrabhūṣaṇakapālakṛtāṅkamālāśobhānvitaṃ bhrukuṭibhaṅgakarālavaktram |dhūmrāmbaraṃ mukharanūpuramaṣṭabāhuṃdhyāyan prasidhyati jhaṇatkvaṇakiṅkiṇīkam || 7||

त्वां दक्षिणैः करतलैरसिशूलमूलशक्तिं(क्तीः) डमड्डमरुकं चषकं दधानं (?) ।खेटं त्रिशूलनृकपालसुरेन्द्रशस्त्राण्यारब्धयात्रमरिमर्दनमाश्रितोऽस्मि ॥ ८॥

tvāṃ dakṣiṇaiḥ karatalairasiśūlamūlaśaktiṃ(ktīḥ) ḍamaḍḍamarukaṃ caṣakaṃ dadhānaṃ (?) |kheṭaṃ triśūlanṛkapālasurendraśastrāṇyārabdhayātramarimardanamāśrito'smi || 8||

कर्णद्वये करयुगे भुजयोश्च युग्मेपार्श्वद्वये पदयुगे कटिमण्डले च ।कुक्षौ गले शिरसि नाथ चतुर्दशाहीन्तत्तद्विभूषणकृतात्मतनूर्बिभर्षि ॥ ९॥

karṇadvaye karayuge bhujayośca yugmepārśvadvaye padayuge kaṭimaṇḍale ca |kukṣau gale śirasi nātha caturdaśāhīntattadvibhūṣaṇakṛtātmatanūrbibharṣi || 9||

वामे शूलदले स्थितस्तव हरिः श्रीनीलरुद्रः पुनर्मध्ये दक्षिणतो विधिः सुफलके गौरी गुहः कुम्भके ।दण्डाग्रे गणनायको दिनकरो दण्डेऽस्य मूले स्मरःतेनाघाहिगलग्रहोन्मदरिपूनस्त्रेश निर्नाशय ॥ १०॥

vāme śūladale sthitastava hariḥ śrīnīlarudraḥ punarmadhye dakṣiṇato vidhiḥ suphalake gaurī guhaḥ kumbhake |daṇḍāgre gaṇanāyako dinakaro daṇḍe'sya mūle smaraḥtenāghāhigalagrahonmadaripūnastreśa nirnāśaya || 10||

त्वां सात्त्विकं धवलरूपमुपास्य मोक्षंसम्प्राप्नुवन्ति मनुजाः सुखसन्निविष्टम् ।आरक्तवर्णमद(थ) राजसमुद्धताङ्गमा(साद)यन्ति सकलाभिमतार्थसिद्धिम् ॥ ११॥

tvāṃ sāttvikaṃ dhavalarūpamupāsya mokṣaṃsamprāpnuvanti manujāḥ sukhasanniviṣṭam |āraktavarṇamada(tha) rājasamuddhatāṅgamā(sāda)yanti sakalābhimatārthasiddhim || 11||

शत्रुक्षयाय सकलामयनाशनायसर्वोपसर्गहतये च तवातिरौद्रम् ।कृष्णं कृपानिलयतामसमेव शस्तंयानोद्यतं यतिवराः कथयन्ति रूपम् ॥ १२॥

śatrukṣayāya sakalāmayanāśanāyasarvopasargahataye ca tavātiraudram |kṛṣṇaṃ kṛpānilayatāmasameva śastaṃyānodyataṃ yativarāḥ kathayanti rūpam || 12||

यद्वा दमद्दमरुकासिपिशाचशूलमूलानि दक्षिणकरैरवरैः कपालम् ।त्वां खेटकेन वरघण्टिकया च शूलमध्यं दधानमहमष्टभुजं नमामि ॥ १३॥

yadvā damaddamarukāsipiśācaśūlamūlāni dakṣiṇakarairavaraiḥ kapālam |tvāṃ kheṭakena varaghaṇṭikayā ca śūlamadhyaṃ dadhānamahamaṣṭabhujaṃ namāmi || 13||

आकर्षणे निखिलरोगहतौ रिपूणांस्तम्भे वशीकरणमोहनदीपनेषु ।युद्धोद्यतं तव पुर(वपु)स्तटिदंशुभीमंस्मृत्वोग्रदंष्ट्रमचिरेण फलं लभन्ते ॥ १४॥

ākarṣaṇe nikhilarogahatau ripūṇāṃstambhe vaśīkaraṇamohanadīpaneṣu |yuddhodyataṃ tava pura(vapu)staṭidaṃśubhīmaṃsmṛtvogradaṃṣṭramacireṇa phalaṃ labhante || 14||

कृष्णप्रभं त्रिनयनं त्रिभुजं त्रिपादंभीमं महाशनिरवं विकटाट्टहासम् ।त्वां सूचिमुष्टिहननैरहिभूषिताङ्गंध्यायन्ति धावनपरं रिपुमारणादौ ॥ १५॥

kṛṣṇaprabhaṃ trinayanaṃ tribhujaṃ tripādaṃbhīmaṃ mahāśaniravaṃ vikaṭāṭṭahāsam |tvāṃ sūcimuṣṭihananairahibhūṣitāṅgaṃdhyāyanti dhāvanaparaṃ ripumāraṇādau || 15||

त्वां षड्भुजं त्रिनयनं शशिकान्तरूपंपद्माननं विधृतभूषणमूर्धकेशम् ।वामे कपालधनुषी दधतं सखेटंशूलं शरं च परतः प्रणतोऽस्मि सासिम् ॥ १६॥

tvāṃ ṣaḍbhujaṃ trinayanaṃ śaśikāntarūpaṃpadmānanaṃ vidhṛtabhūṣaṇamūrdhakeśam |vāme kapāladhanuṣī dadhataṃ sakheṭaṃśūlaṃ śaraṃ ca parataḥ praṇato'smi sāsim || 16||

व्याधादरि(वरि)प्रमथने सति भूमिकम्पेदाहे दिशां प्रचुरवृष्टिषु चण्डवाते ।पापक्षये सकलवृद्धिषु शान्तिकादौभीतौ च देव तव रूपमिदं स्मरन्ति ॥ १७॥

vyādhādari(vari)pramathane sati bhūmikampedāhe diśāṃ pracuravṛṣṭiṣu caṇḍavāte |pāpakṣaye sakalavṛddhiṣu śāntikādaubhītau ca deva tava rūpamidaṃ smaranti || 17||

सजलघनघनाभं भीमदंष्ट्रं त्रिनेत्रंभुजगधरमघोरं रक्तवस्त्राङ्गरागम् ।परशुडमरुखड्गान् खेटकं बाणचापौत्रिशिखनरकपाले बिभ्रतं भावयामि ॥ १८॥

sajalaghanaghanābhaṃ bhīmadaṃṣṭraṃ trinetraṃbhujagadharamaghoraṃ raktavastrāṅgarāgam |paraśuḍamarukhaḍgān kheṭakaṃ bāṇacāpautriśikhanarakapāle bibhrataṃ bhāvayāmi || 18||

शूलं मूलं पिशाचं शरमसिसृणियुक्टङ्कयुग्भिण्डिपालंवज्रं तत्स्थूलमध्यं डमरुकमपरैर्घण्टिकां चापखेटौ ।पाशं चक्रं च दण्डं भुजगमनलकं दक्षिणैर्बाहुदण्डैर्मध्ये त्वां विद्युदाभं विजयिनमनिशं घोरनाथं भजामः ॥ १९॥

śūlaṃ mūlaṃ piśācaṃ śaramasisṛṇiyukṭaṅkayugbhiṇḍipālaṃvajraṃ tatsthūlamadhyaṃ ḍamarukamaparairghaṇṭikāṃ cāpakheṭau |pāśaṃ cakraṃ ca daṇḍaṃ bhujagamanalakaṃ dakṣiṇairbāhudaṇḍairmadhye tvāṃ vidyudābhaṃ vijayinamaniśaṃ ghoranāthaṃ bhajāmaḥ || 19||

केऽप्यष्टकाधिकसहस्रकरं विदुस्त्वामन्येऽपि चाष्टशतहस्तमतर्क्यवेषम् ।केचिद्द्विपञ्चकरमष्टभुजं परेऽपिकेचिच्चतुर्भुजयुतं कतिचिद्द्विबाहुम् ॥ २०॥

ke'pyaṣṭakādhikasahasrakaraṃ vidustvāmanye'pi cāṣṭaśatahastamatarkyaveṣam |keciddvipañcakaramaṣṭabhujaṃ pare'pikeciccaturbhujayutaṃ katiciddvibāhum || 20||

केचिद्वदन्ति धृतषोडशबाहुदण्डमन्ये पुनर्द्विनवसङ्ख्यकरारविन्दम् ।त्वां सर्वतः प्रसृतपाणिपदं तु शैवंतेजः सुदुस्सहतरं वयमामनामः ॥ २१॥

kecidvadanti dhṛtaṣoḍaśabāhudaṇḍamanye punardvinavasaṅkhyakarāravindam |tvāṃ sarvataḥ prasṛtapāṇipadaṃ tu śaivaṃtejaḥ sudussahataraṃ vayamāmanāmaḥ || 21||

त्वां बाहुमूलवलयीकृततक्षकाहिंतन्मध्यवेष्टितमहादृढपूर्वपद्मम् ।पादाब्जसंस्थकुलिकं करपद्मशोभंदण्डे कटीघटितवासुकिमेखलाङ्कम् ॥ २२॥

tvāṃ bāhumūlavalayīkṛtatakṣakāhiṃtanmadhyaveṣṭitamahādṛḍhapūrvapadmam |pādābjasaṃsthakulikaṃ karapadmaśobhaṃdaṇḍe kaṭīghaṭitavāsukimekhalāṅkam || 22||

त्वां शङ्खपालभुजगेन्द्रकृतोपवीतंजानुद्वयस्फुरदनन्तमहोरगेन्द्रम् ।लूतादिवृश्चिकविराजिविराजिताङ्गंकर्कोटकाहिपरिभूषितकण्ठभागम् ॥ २३॥

tvāṃ śaṅkhapālabhujagendrakṛtopavītaṃjānudvayasphuradanantamahoragendram |lūtādivṛścikavirājivirājitāṅgaṃkarkoṭakāhiparibhūṣitakaṇṭhabhāgam || 23||

त्वां प्रस्फुरच्छिखिनिभोर्ध्वकचं स्फुरन्तंघोराननं विकृतघोरतराहिभूषम् ।वन्दामहे वरतनुं वररूपशोभंवक्षोल्लसच्चटचटारवरुण्डमालम् ॥ २४॥

tvāṃ prasphuracchikhinibhordhvakacaṃ sphurantaṃghorānanaṃ vikṛtaghoratarāhibhūṣam |vandāmahe varatanuṃ vararūpaśobhaṃvakṣollasaccaṭacaṭāravaruṇḍamālam || 24||

आम्रेडितप्रयुतसङ्ख्यतटित्कृतास्थिमालाधरं कहकहारवभोगिभूषम् ।भूयो वमज्ज्वलनदीप्तललाटनेत्रंत्वां हुङ्कृतेन मम घातय घातयारीन् ॥ २५॥

āmreḍitaprayutasaṅkhyataṭitkṛtāsthimālādharaṃ kahakahāravabhogibhūṣam |bhūyo vamajjvalanadīptalalāṭanetraṃtvāṃ huṅkṛtena mama ghātaya ghātayārīn || 25||

चक्रोद्धृतप्रणवफट्कृतसम्पुटं तेमन्त्रोत्तमं जपति यः सममङ्गमन्त्रैः ।अस्मात्परं मनुशतैः किमिहाल्पसारैरायातमिष्टमनिशं त्वयि सिद्धिमेति ॥ २६॥

cakroddhṛtapraṇavaphaṭkṛtasampuṭaṃ temantrottamaṃ japati yaḥ samamaṅgamantraiḥ |asmātparaṃ manuśataiḥ kimihālpasārairāyātamiṣṭamaniśaṃ tvayi siddhimeti || 26||

यः पञ्चषड्भिर्द्विदशाष्टयुग्मैर्वर्णैर्मनोज्ञैः परिकल्पिताङ्गः ।ऋष्यादिकं बीजसशक्तिकीलयुक्त्यातिसञ्चिन्त्य जपेत्स धन्यः ॥ २७॥

yaḥ pañcaṣaḍbhirdvidaśāṣṭayugmairvarṇairmanojñaiḥ parikalpitāṅgaḥ |ṛṣyādikaṃ bījasaśaktikīlayuktyātisañcintya japetsa dhanyaḥ || 27||

यो मस्तकेऽलिकतले नयनद्वये चमध्ये भ्रुवोस्तव मनोरिह नासिकायाम् ।कर्णद्वये हनुयुगे द्विजपङ्क्तियुग्मेकण्ठेऽसयोश्च जठरे स्तनयोः क्रमेण ॥ २८॥

yo mastake'likatale nayanadvaye camadhye bhruvostava manoriha nāsikāyām |karṇadvaye hanuyuge dvijapaṅktiyugmekaṇṭhe'sayośca jaṭhare stanayoḥ krameṇa || 28||

वर्णान्निवेशयति वक्षसि नाभिदेशेबाहुप्रकोष्ठतलपाणिषु वामतश्च ।स्फिज्यूरुजानुतलतश्चरणेषु तद्वत्पायौ सलिङ्गवृषणे चरमाङ्गदेशे ॥ २९॥

varṇānniveśayati vakṣasi nābhideśebāhuprakoṣṭhatalapāṇiṣu vāmataśca |sphijyūrujānutalataścaraṇeṣu tadvatpāyau saliṅgavṛṣaṇe caramāṅgadeśe || 29||

पार्श्वद्वये हृदि च तालुनि साधकेन्द्रःपूजाविधौ जपविधौ च सुसम्प्रदायः ।(सोऽयं निरस्य) निखिलार्तिमनेकसौख्यान्यासादयत्यनिमिषैरपि पूज्यमानः ॥ ३०॥

pārśvadvaye hṛdi ca tāluni sādhakendraḥpūjāvidhau japavidhau ca susampradāyaḥ |(so'yaṃ nirasya) nikhilārtimanekasaukhyānyāsādayatyanimiṣairapi pūjyamānaḥ || 30||

त्वां शेषकलृप्तवलयाङ्कितपाणिपद्मंकर्कोटकाहिपरिभूषितदामशोभम् ।वक्षःस्थलाभरणतक्षकनागशोभंपद्माख्यनागपरिकल्पितहारभूषम् ॥ ३१॥

tvāṃ śeṣakalṛptavalayāṅkitapāṇipadmaṃkarkoṭakāhiparibhūṣitadāmaśobham |vakṣaḥsthalābharaṇatakṣakanāgaśobhaṃpadmākhyanāgaparikalpitahārabhūṣam || 31||

सुश्वेतपद्मपरिक्लृप्तललाटशोभंमध्याङ्गलग्नकुलिकोदरबन्धनागम् ।केचित्कटीघटितभूषितशङ्खपालंकर्णावतंसवरवासुकिमामनन्ति ॥ ३२॥

suśvetapadmapariklṛptalalāṭaśobhaṃmadhyāṅgalagnakulikodarabandhanāgam |kecitkaṭīghaṭitabhūṣitaśaṅkhapālaṃkarṇāvataṃsavaravāsukimāmananti || 32||

चर्मासिचापशरवज्रपरश्वथाङ्गशूलादिमध्यसृणिदण्डधरैश्च हस्तैः ।पञ्चाननं धवलदंष्ट्रमगाधनेत्रंत्वामञ्जनाभमरिभीषणमाश्रयामः ॥ ३३॥

carmāsicāpaśaravajraparaśvathāṅgaśūlādimadhyasṛṇidaṇḍadharaiśca hastaiḥ |pañcānanaṃ dhavaladaṃṣṭramagādhanetraṃtvāmañjanābhamaribhīṣaṇamāśrayāmaḥ || 33||

हस्तैरभीवरपरश्वथकृष्णसारयुक्तैश्चतुर्भिरभिशोभितमाननैश्च ।त्वां पूजयन्निह सहस्रदलाब्जसंस्थंवाञ्छां व्रजेद्दशभिरावरणैरुपेतम् ॥ ३४॥

hastairabhīvaraparaśvathakṛṣṇasārayuktaiścaturbhirabhiśobhitamānanaiśca |tvāṃ pūjayanniha sahasradalābjasaṃsthaṃvāñchāṃ vrajeddaśabhirāvaraṇairupetam || 34||

काल्याद्याभिः परिवृततनुं शक्तिभिर्दिग्गताभिस्तन्मध्यस्थैः परिचिततनुं भीषणाद्यैश्च रन्ध्रैः ।ब्राह्म्याद्याभिर्दिशि दिशि तनुं(वृतं) मातृभिर्लोकपालैःसाङ्गं ध्यायन् जपति सुमतिर्भूतले यः स धन्यः ॥ ३५॥

kālyādyābhiḥ parivṛtatanuṃ śaktibhirdiggatābhistanmadhyasthaiḥ paricitatanuṃ bhīṣaṇādyaiśca randhraiḥ |brāhmyādyābhirdiśi diśi tanuṃ(vṛtaṃ) mātṛbhirlokapālaiḥsāṅgaṃ dhyāyan japati sumatirbhūtale yaḥ sa dhanyaḥ || 35||

कृत्वा चक्रं रजोभिस्तव तदनुगुणैः कर्णिकाकेसराढ्यंमध्ये च द्वादशारं कृतनियमविधिः षोडशारं च बाह्ये ।मध्ये त्वां पूजयित्वा दिशि दिशि परितः केसरेष्वष्टशक्तीरिच्छादिद्वादशारेष्वथ यजति महास्त्राणि चत्वारि दिक्षु ॥ ३६॥

kṛtvā cakraṃ rajobhistava tadanuguṇaiḥ karṇikākesarāḍhyaṃmadhye ca dvādaśāraṃ kṛtaniyamavidhiḥ ṣoḍaśāraṃ ca bāhye |madhye tvāṃ pūjayitvā diśi diśi paritaḥ kesareṣvaṣṭaśaktīricchādidvādaśāreṣvatha yajati mahāstrāṇi catvāri dikṣu || 36||

शेषारेष्वष्टरुन्द्रान्विदिगुदिततनून् भीषणाभीषणादीन्बाह्येऽस्त्रैरात्मदिक्स्थैः सह कुलिशमुखैर्भौतिकादीनि चाष्टौ ।तस्याधिव्याधिनाशः सकलमभिमतं शत्रुनाशश्च सद्यःशान्तिः पुष्टिश्च विद्या धनमपरिमितं क्षेत्रसम्पत्तिरन्ते ॥ ३७॥

śeṣāreṣvaṣṭarundrānvidiguditatanūn bhīṣaṇābhīṣaṇādīnbāhye'strairātmadiksthaiḥ saha kuliśamukhairbhautikādīni cāṣṭau |tasyādhivyādhināśaḥ sakalamabhimataṃ śatrunāśaśca sadyaḥśāntiḥ puṣṭiśca vidyā dhanamaparimitaṃ kṣetrasampattirante || 37||

यस्त्वां युद्धोद्यताङ्गं यजति कृतमतिर्भास्कराद्यैर्गणेशैःक्षेत्रेशैः कोणसंस्थैः त्रिदशपतिमुखैरष्टरुद्रैः परीतम् ।आद्ये तज्ज्ञानरूपप्रभृतिभिरपरे वीरघोषादिरुद्रैस्तद्बाह्यस्थैश्चतुर्थद्रविणपतिमुखैः पञ्चमे कालमुख्यैः ॥ ३८॥

yastvāṃ yuddhodyatāṅgaṃ yajati kṛtamatirbhāskarādyairgaṇeśaiḥkṣetreśaiḥ koṇasaṃsthaiḥ tridaśapatimukhairaṣṭarudraiḥ parītam |ādye tajjñānarūpaprabhṛtibhirapare vīraghoṣādirudraistadbāhyasthaiścaturthadraviṇapatimukhaiḥ pañcame kālamukhyaiḥ || 38||

षष्ठे चोच्छुष्ममुख्यैरनिशमभिमुखैः सप्तमे विष्णुमुख्यैरन्यस्मिन् तीक्ष्णदंष्ट्रप्रभृतिभिरमरेशादिभिश्चापरस्मिन् ।आधारे लोकपालैर्दिशिदिशि दशमे सायुधैः सेव्यमानंभोगानास्वाद्य सर्वान् भुवि तनुविरमे मोक्षमाप्नोति सोऽयम् ॥ ३९॥

ṣaṣṭhe cocchuṣmamukhyairaniśamabhimukhaiḥ saptame viṣṇumukhyairanyasmin tīkṣṇadaṃṣṭraprabhṛtibhiramareśādibhiścāparasmin |ādhāre lokapālairdiśidiśi daśame sāyudhaiḥ sevyamānaṃbhogānāsvādya sarvān bhuvi tanuvirame mokṣamāpnoti so'yam || 39||

चक्रं स्रग्वज्रशक्तीर्डमरुपरशुघण्टाहिखड्गप्रखेटान्बिभ्राणं दण्डपाशौ ध्वजनरशिरसी चापबाणौ भुजैश्च ।दोर्भ्यां द्वाभ्यां महास्त्रं नियुतरविनिभं लूतमुण्डाहिभूषंचार्काभं कुण्डलाढ्यं कुमतविहतये घोरनाथं भजामः ॥ ४०॥

cakraṃ sragvajraśaktīrḍamaruparaśughaṇṭāhikhaḍgaprakheṭānbibhrāṇaṃ daṇḍapāśau dhvajanaraśirasī cāpabāṇau bhujaiśca |dorbhyāṃ dvābhyāṃ mahāstraṃ niyutaravinibhaṃ lūtamuṇḍāhibhūṣaṃcārkābhaṃ kuṇḍalāḍhyaṃ kumatavihataye ghoranāthaṃ bhajāmaḥ || 40||

विद्युन्मालानलाभं भुजगपरिवृतं भीषणं निम्ननेत्रंशूलं पाशं च घण्टामनलमसिमहाखेटकौ प्रज्वलन्तौ ।सव्येऽभीशक्तिचापान शरपरशुरुजा दक्षिणे घोरवक्त्रंपार्श्वे घोरास्त्रमेवं नियमितमनसा संयजे सर्वसिद्।ह्ध्यै ॥ ४१॥

vidyunmālānalābhaṃ bhujagaparivṛtaṃ bhīṣaṇaṃ nimnanetraṃśūlaṃ pāśaṃ ca ghaṇṭāmanalamasimahākheṭakau prajvalantau |savye'bhīśakticāpāna śaraparaśurujā dakṣiṇe ghoravaktraṃpārśve ghorāstramevaṃ niyamitamanasā saṃyaje sarvasid|hdhyai || 41||

जप्त्वायुतं (तव मनूत्तम)मिष्ट(मङ्ग)युक्तंहुत्वा सहस्र(मपकृत्य)मपाकरोति ।सन्ध्यासु चाष्टसहितं शतमत्र जप्त्वाध्यायन् कुबेरसदृशं श्रियमेति मर्त्यः ॥ ४२॥

japtvāyutaṃ (tava manūttama)miṣṭa(maṅga)yuktaṃhutvā sahasra(mapakṛtya)mapākaroti |sandhyāsu cāṣṭasahitaṃ śatamatra japtvādhyāyan kuberasadṛśaṃ śriyameti martyaḥ || 42||

आधारनाभिहृदये च गले च तालुभ्रूमध्यमूर्ध्न्यखिलशक्तिपदेषु देवम् ।तेजोमयं सरति यः क्रमशश्च मोक्षंयो व्युत्क्रमेण स नरः पुनरेति भोगम् ॥ ४३॥

ādhāranābhihṛdaye ca gale ca tālubhrūmadhyamūrdhnyakhilaśaktipadeṣu devam |tejomayaṃ sarati yaḥ kramaśaśca mokṣaṃyo vyutkrameṇa sa naraḥ punareti bhogam || 43||

यद्वैभवं तव महास्त्रमहानुभावंस्तोतुं न मन्त्रपतयस्तदशेषमीशाः ।का शक्तिरत्र वद तादृशमीदृशानांकश्चैकदेशगणको गणकीर्तिमेति ॥ ४४॥

yadvaibhavaṃ tava mahāstramahānubhāvaṃstotuṃ na mantrapatayastadaśeṣamīśāḥ |kā śaktiratra vada tādṛśamīdṛśānāṃkaścaikadeśagaṇako gaṇakīrtimeti || 44||

एतामघोरास्त्रपदानुविद्धांयः स्तोत्रमालां पठति त्रिसन्ध्यम् ।विजित्य(निर्जित्य)शत्रून् विगतामयोऽसौप्राप्नोत्यशेषानपि वाञ्छितार्थान् ॥ ४५॥

etāmaghorāstrapadānuviddhāṃyaḥ stotramālāṃ paṭhati trisandhyam |vijitya(nirjitya)śatrūn vigatāmayo'sauprāpnotyaśeṣānapi vāñchitārthān || 45||

॥ इति श्रीअघोरस्तवः सम्पूर्णः ॥

|| iti śrīaghorastavaḥ sampūrṇaḥ ||