स्तवमाला सङ्ग्रहः Garland Of Devotional Prayers Stavamala By Shri Rupadeva Gosvami
stavamālā saṅgrahaḥ
Garland Of Devotional Prayers Stavamala By Shri Rupadeva Gosvami (स्तवमाला सङ्ग्रहः): a hymn of praise (stuti) to Kṛṣṇa, by rUpagosvAmin. 796 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.
- Stotra
- Stuti
- Kṛṣṇa
- Stuti
स्तवमाला सङ्ग्रहः
1 / 796
श्रीश्रीकृष्णचैतन्यचन्द्राय नमः ।श्रीमदीश्वररूपेण रसामृतकृता कृता ।स्तवमालानुजीवेन जीवेन समगृह्यत ॥ १॥
śrīśrīkṛṣṇacaitanyacandrāya namaḥ |śrīmadīśvararūpeṇa rasāmṛtakṛtā kṛtā |stavamālānujīvena jīvena samagṛhyata || 1||
पूर्वं चैतन्यदेवस्य कृष्णदेवस्य तत्परम् ।श्रीराधायास्ततः कृष्णराधयोर्लिख्यते स्तवः ॥ २॥
pūrvaṃ caitanyadevasya kṛṣṇadevasya tatparam |śrīrādhāyāstataḥ kṛṣṇarādhayorlikhyate stavaḥ || 2||
विरुदावली ततो नानाच्छन्दोभिः केलिसंहतिः ।ततश्चित्रकवित्वानि ततो गीतावली ततः ॥ ३॥
virudāvalī tato nānācchandobhiḥ kelisaṃhatiḥ |tataścitrakavitvāni tato gītāvalī tataḥ || 3||
ललितायमुनावृष्णिपुरीश्रीहरिभूभृताम् ।वृन्दाटवीकृष्णनाम्नोः क्रमेण स्तवपद्धतिः ॥ ४॥
lalitāyamunāvṛṣṇipurīśrīharibhūbhṛtām |vṛndāṭavīkṛṣṇanāmnoḥ krameṇa stavapaddhatiḥ || 4||
अथ श्रीचैतन्यदेवस्य प्रथमाष्टकंसदोपास्यः श्रीमान् धृतमनुजकायैः प्रणयितांवहद्भिर्गीर्वाणैर्गिरिशपरमेष्ठिप्रभृतिभिः ।स्वभक्तेभ्यः शुद्धां निजभजनमुद्रामुपदिशन्स चैतन्यः किं मे पुनरपि दृशोर्यास्यति पदम् ॥ १॥
atha śrīcaitanyadevasya prathamāṣṭakaṃsadopāsyaḥ śrīmān dhṛtamanujakāyaiḥ praṇayitāṃvahadbhirgīrvāṇairgiriśaparameṣṭhiprabhṛtibhiḥ |svabhaktebhyaḥ śuddhāṃ nijabhajanamudrāmupadiśansa caitanyaḥ kiṃ me punarapi dṛśoryāsyati padam || 1||
सुरेशानां दुर्गं गतिरतिशयेनोपनिषदांमुनीनां सर्वस्वं प्रणतपटलीनां मधुरिमा ।विनिर्यासः प्रेम्णो निखिलपशुपालाम्बुजदृशांस चैतन्यः किं मे पुनरपि दृशोर्यास्यति पदम् ॥ २॥
sureśānāṃ durgaṃ gatiratiśayenopaniṣadāṃmunīnāṃ sarvasvaṃ praṇatapaṭalīnāṃ madhurimā |viniryāsaḥ premṇo nikhilapaśupālāmbujadṛśāṃsa caitanyaḥ kiṃ me punarapi dṛśoryāsyati padam || 2||
स्वरूपं बिभ्राणो जगदतुलमद्वैतदयितःप्रपन्नश्रीवासो जनितपरमानन्दगरिमा ।हरिर्दीनोद्धारी गजपतिकृपोत्सेकतरलःस चैतन्यः किं मे पुनरपि दृशोर्यास्यति पदम् ॥ ३॥
svarūpaṃ bibhrāṇo jagadatulamadvaitadayitaḥprapannaśrīvāso janitaparamānandagarimā |harirdīnoddhārī gajapatikṛpotsekataralaḥsa caitanyaḥ kiṃ me punarapi dṛśoryāsyati padam || 3||
रसोद्दामा कामार्बुदमधुरधामोज्ज्वलतनुर्यतीनामुत्तंसस्तरणिकरविद्योतिवसनःहिरण्यानां लक्ष्मीभरमभिभवन्न् आङ्गिकरुचास चैतन्यः किं मे पुनरपि दृशोर्यास्यति पदम् ॥ ४॥
rasoddāmā kāmārbudamadhuradhāmojjvalatanuryatīnāmuttaṃsastaraṇikaravidyotivasanaḥhiraṇyānāṃ lakṣmībharamabhibhavann āṅgikarucāsa caitanyaḥ kiṃ me punarapi dṛśoryāsyati padam || 4||
हरे कृष्णेत्युच्चैः स्फुरितरसनो नामगणनाकृतग्रन्थिश्रेणीसुभगकटिसूत्रोज्ज्वलकरः ।विशालाक्षो दीर्घार्गलयुगलखेलाञ्चितभुजःस चैतन्यः किं मे पुनरपि दृशोर्यास्यति पदम् ॥ ५॥
hare kṛṣṇetyuccaiḥ sphuritarasano nāmagaṇanākṛtagranthiśreṇīsubhagakaṭisūtrojjvalakaraḥ |viśālākṣo dīrghārgalayugalakhelāñcitabhujaḥsa caitanyaḥ kiṃ me punarapi dṛśoryāsyati padam || 5||
पयोराशेस्तीरे स्फुरदुपवनालीकलनयामुहुर्वृन्दारण्यस्मरणजनितप्रेमविवशः ।क्वचित् कृष्णावृत्तिप्रचलरसनोभक्तिरसिकःस चैतन्यः किं मे पुनरपि दृशोर्यास्यति पदम् ॥ ६॥
payorāśestīre sphuradupavanālīkalanayāmuhurvṛndāraṇyasmaraṇajanitapremavivaśaḥ |kvacit kṛṣṇāvṛttipracalarasanobhaktirasikaḥsa caitanyaḥ kiṃ me punarapi dṛśoryāsyati padam || 6||
रथारूढस्यारादधिपदवि नीलाचलपतेरदभ्रप्रेमोर्मिस्फुरितनटनोल्लासविवशः ।सहर्षं गायद्भिः परिवृततनुर्वैष्णवजनैःस चैतन्यः किं मे पुनरपि दृशोर्यास्यति पदम् ॥ ७॥
rathārūḍhasyārādadhipadavi nīlācalapateradabhrapremormisphuritanaṭanollāsavivaśaḥ |saharṣaṃ gāyadbhiḥ parivṛtatanurvaiṣṇavajanaiḥsa caitanyaḥ kiṃ me punarapi dṛśoryāsyati padam || 7||
भुवं सिञ्चन्नश्रुश्रुतिभिरभितः सान्द्रपुलकैःपरीताङ्गो नीपस्तबकनवकिञ्जल्कजयिभिः ।घनस्वेदस्तोमस्तिमिततनुरुत्कीर्तनसुखीस चैतन्यः किं मे पुनरपि दृशोर्यास्यति पदम् ॥ ८॥
bhuvaṃ siñcannaśruśrutibhirabhitaḥ sāndrapulakaiḥparītāṅgo nīpastabakanavakiñjalkajayibhiḥ |ghanasvedastomastimitatanurutkīrtanasukhīsa caitanyaḥ kiṃ me punarapi dṛśoryāsyati padam || 8||
अधीते गौराङ्गस्मरणपदवीमङ्गलतरंकृती यो विश्रम्भस्फुरदमलधीरष्टकमिदम् ।परानन्दे सद्यस्तदमलपदाम्भोजयुगलेपरिस्फारा तस्य स्फुरतु नितरां प्रेमलहरी ॥ ९॥
adhīte gaurāṅgasmaraṇapadavīmaṅgalataraṃkṛtī yo viśrambhasphuradamaladhīraṣṭakamidam |parānande sadyastadamalapadāmbhojayugaleparisphārā tasya sphuratu nitarāṃ premalaharī || 9||
इति श्रीरूपगोस्वामिविरचितस्तवमालायां चैतन्याष्टकं प्रथमं सम्पूर्णम् ।अथ श्रीचैतन्यदेवस्य द्वितीयाष्टकंकलौ यं विद्वांसः स्फुटमभियजन्ते द्युतिभराद्अकृष्णाङ्गं कृष्णं मखविधिभिरुत्कीर्तनमयैः ।उपास्यं च प्राहुर्यमखिलचतुर्थाश्रमजुषांस देवश्चैतन्याकृतिरतितरां नः कृपयतु ॥ १॥
iti śrīrūpagosvāmiviracitastavamālāyāṃ caitanyāṣṭakaṃ prathamaṃ sampūrṇam |atha śrīcaitanyadevasya dvitīyāṣṭakaṃkalau yaṃ vidvāṃsaḥ sphuṭamabhiyajante dyutibharādakṛṣṇāṅgaṃ kṛṣṇaṃ makhavidhibhirutkīrtanamayaiḥ |upāsyaṃ ca prāhuryamakhilacaturthāśramajuṣāṃsa devaścaitanyākṛtiratitarāṃ naḥ kṛpayatu || 1||
चरित्रं तन्वानः प्रियमघवदाह्लादनपदंजयोद्घोषैः सम्यग्विरचितशचीशोकहरणः ।उदञ्चन्मार्तण्डद्युतिहरदुकूलाञ्चितकटिःस देवश्चैतन्याकृतिरतितरां नः कृपयतु ॥ २॥
caritraṃ tanvānaḥ priyamaghavadāhlādanapadaṃjayodghoṣaiḥ samyagviracitaśacīśokaharaṇaḥ |udañcanmārtaṇḍadyutiharadukūlāñcitakaṭiḥsa devaścaitanyākṛtiratitarāṃ naḥ kṛpayatu || 2||
अपारं कस्यापि प्रणयिजनवृन्दस्य कुतुकीरसस्तोमं हृत्वा मधुरमुपभोक्तुं कमपि यः ।रुचिं स्वामावव्रे द्युतिमिह तदीयां प्रकटयन्स देवश्चैतन्याकृतिरतितरां नः कृपयतु ॥ ३॥
apāraṃ kasyāpi praṇayijanavṛndasya kutukīrasastomaṃ hṛtvā madhuramupabhoktuṃ kamapi yaḥ |ruciṃ svāmāvavre dyutimiha tadīyāṃ prakaṭayansa devaścaitanyākṛtiratitarāṃ naḥ kṛpayatu || 3||
अनाराध्यः प्रीत्या चिरमसुरभावप्रणयिनांप्रपन्नानां दैवीं प्रकृतिमधिदैवं त्रिजगति ।अजस्रं यः श्रीमान् जयति सहजानन्दमधुरःस देवश्चैतन्याकृतिरतितरां नः कृपयतु ॥ ४॥
anārādhyaḥ prītyā ciramasurabhāvapraṇayināṃprapannānāṃ daivīṃ prakṛtimadhidaivaṃ trijagati |ajasraṃ yaḥ śrīmān jayati sahajānandamadhuraḥsa devaścaitanyākṛtiratitarāṃ naḥ kṛpayatu || 4||
गतिर्यः पौण्ड्राणां प्रकटितनवद्वीपमहिमाभवेनालङ्कुर्वन् भुवनमहितं श्रोत्रियकुलम् ।पुनात्यङ्गीकाराद् भुवि परमहंसाश्रमपदंस देवश्चैतन्याकृतिरतितरां नः कृपयतु ॥ ५॥
gatiryaḥ pauṇḍrāṇāṃ prakaṭitanavadvīpamahimābhavenālaṅkurvan bhuvanamahitaṃ śrotriyakulam |punātyaṅgīkārād bhuvi paramahaṃsāśramapadaṃsa devaścaitanyākṛtiratitarāṃ naḥ kṛpayatu || 5||
मुखेनाग्रे पीत्वा मधुरमिह नामामृतरसंदृशोर्द्वारा यस्तं वमति घनबाष्पाम्बुमिषतः ।भुवि प्रेम्णस्तत्त्वं प्रकटयितुमुल्लासिततनुःस देवश्चैतन्याकृतिरतितरां नः कृपयतु ॥ ६॥
mukhenāgre pītvā madhuramiha nāmāmṛtarasaṃdṛśordvārā yastaṃ vamati ghanabāṣpāmbumiṣataḥ |bhuvi premṇastattvaṃ prakaṭayitumullāsitatanuḥsa devaścaitanyākṛtiratitarāṃ naḥ kṛpayatu || 6||
तनूमाविष्कुर्वन्नवपुरटभासं कटिलसत्करङ्कालङ्कारस्तरुणगजराजाञ्चितगतिः ।प्रियेभ्यो यः शिक्षां दिशति निजनिर्माल्यरुचिभिःस देवश्चैतन्याकृतिरतितरां नः कृपयतु ॥ ७॥
tanūmāviṣkurvannavapuraṭabhāsaṃ kaṭilasatkaraṅkālaṅkārastaruṇagajarājāñcitagatiḥ |priyebhyo yaḥ śikṣāṃ diśati nijanirmālyarucibhiḥsa devaścaitanyākṛtiratitarāṃ naḥ kṛpayatu || 7||
स्मितालोकः शोकं हरति जगतां यस्य परितोगिरां तु प्रारम्भः कुशलीपटलीं पल्लवयति ।पदालम्बः कं वा प्रणयति नहि प्रेमनिवहंस देवश्चैतन्याकृतिरतितरां नः कृपयतु ॥ ८॥
smitālokaḥ śokaṃ harati jagatāṃ yasya paritogirāṃ tu prārambhaḥ kuśalīpaṭalīṃ pallavayati |padālambaḥ kaṃ vā praṇayati nahi premanivahaṃsa devaścaitanyākṛtiratitarāṃ naḥ kṛpayatu || 8||
शचीसूनोः कीरित्स्तवकनवसौरभ्यनिविडंपुमान् यः प्रीतात्मा पठति किल पद्याष्टकमिदम् ।स लक्ष्मीवान् एतं निजपदसरोजे प्रणयितांददानः कल्याणीमनुपदमबाधं सुखयतु ॥ ९॥
śacīsūnoḥ kīritstavakanavasaurabhyaniviḍaṃpumān yaḥ prītātmā paṭhati kila padyāṣṭakamidam |sa lakṣmīvān etaṃ nijapadasaroje praṇayitāṃdadānaḥ kalyāṇīmanupadamabādhaṃ sukhayatu || 9||
इति श्रीरूपगोस्वामिविरचितस्तवमालायां चैतन्याष्टकं द्वितीयं सम्पूर्णम् ।अथ श्रीचैतन्यदेवस्य तृतीयाष्टकंउपासितपदाम्बुजस्त्वमनुरक्तरुद्रादिभिःप्रपद्य पुरुषोत्तमं पदमदभ्रमुद्भ्राजितः ।समस्तनतमण्डलीस्फुरदभीष्टकल्पद्रुमःशचीसुत मयि प्रभो कुरु मुकुन्द मन्दे कृपाम् ॥ १॥
iti śrīrūpagosvāmiviracitastavamālāyāṃ caitanyāṣṭakaṃ dvitīyaṃ sampūrṇam |atha śrīcaitanyadevasya tṛtīyāṣṭakaṃupāsitapadāmbujastvamanuraktarudrādibhiḥprapadya puruṣottamaṃ padamadabhramudbhrājitaḥ |samastanatamaṇḍalīsphuradabhīṣṭakalpadrumaḥśacīsuta mayi prabho kuru mukunda mande kṛpām || 1||
न वर्णयितुमीशते गुरुतरावतारायिताभवन्तमुरुबुद्धयो न खलु सार्वभौमादयः ।परो भवतु तत्र कः पटुरतो नमस्ते परंशचीसुत मयि प्रभो कुरु मुकुन्द मन्दे कृपाम् ॥ २॥
na varṇayitumīśate gurutarāvatārāyitābhavantamurubuddhayo na khalu sārvabhaumādayaḥ |paro bhavatu tatra kaḥ paṭurato namaste paraṃśacīsuta mayi prabho kuru mukunda mande kṛpām || 2||
न यत् कथमपि श्रुतावुपनिषद्भिरप्याहितंस्वयं च विवृतं न यद् गुरुतरावतारान्तरे ।क्षिपन्नसि रसाम्बुधे तदिह भाक्तरत्नं क्षितौशचीसुत मयि प्रभो कुरु मुकुन्द मन्दे कृपाम् ॥ ३॥
na yat kathamapi śrutāvupaniṣadbhirapyāhitaṃsvayaṃ ca vivṛtaṃ na yad gurutarāvatārāntare |kṣipannasi rasāmbudhe tadiha bhāktaratnaṃ kṣitauśacīsuta mayi prabho kuru mukunda mande kṛpām || 3||
निजप्रणयविस्फुरन्नटनरङ्गविस्मापितत्रिनेत्रनतमण्डलप्रकटितानुरागामृत ।अहङ्कृतिकलङ्कितोद्धतजनादिदुर्बोध हेशचीसुत मयि प्रभो कुरु मुकुन्द मन्दे कृपाम् ॥ ४॥
nijapraṇayavisphurannaṭanaraṅgavismāpitatrinetranatamaṇḍalaprakaṭitānurāgāmṛta |ahaṅkṛtikalaṅkitoddhatajanādidurbodha heśacīsuta mayi prabho kuru mukunda mande kṛpām || 4||
भवन्ति भुवि ये नराः कलितदुष्कुलोत्पत्तयस्त्वमुद्धरसि तान् अपि प्रचुरचारुकारुण्यतः ।इति प्रमुदितान्तरः शरणमाश्रितस्त्वामहंशचीसुत मयि प्रभो कुरु मुकुन्द मन्दे कृपाम् ॥ ५॥
bhavanti bhuvi ye narāḥ kalitaduṣkulotpattayastvamuddharasi tān api pracuracārukāruṇyataḥ |iti pramuditāntaraḥ śaraṇamāśritastvāmahaṃśacīsuta mayi prabho kuru mukunda mande kṛpām || 5||
मुखाम्बुजपरिस्खलन्मृदुलवाङ्मधूलीरसप्रसङ्गजनिताखिलप्रणतभृङ्गरङ्गोत्कर ।समस्तजनमङ्गलप्रभवनामरत्नाम्बुधेशचीसुत मयि प्रभो कुरु मुकुन्द मन्दे कृपाम् ॥ ६॥
mukhāmbujapariskhalanmṛdulavāṅmadhūlīrasaprasaṅgajanitākhilapraṇatabhṛṅgaraṅgotkara |samastajanamaṅgalaprabhavanāmaratnāmbudheśacīsuta mayi prabho kuru mukunda mande kṛpām || 6||
मृगाङ्कमधुरानन स्फुरदनिद्रपद्मेक्षणस्मितस्तवकसुन्दराधर विशङ्कटोरस्तटे ।भुजोद्धतभुजङ्गमप्रभ मनोजकोटिद्युतेशचीसुत मयि प्रभो कुरु मुकुन्द मन्दे कृपाम् ॥ ७॥
mṛgāṅkamadhurānana sphuradanidrapadmekṣaṇasmitastavakasundarādhara viśaṅkaṭorastaṭe |bhujoddhatabhujaṅgamaprabha manojakoṭidyuteśacīsuta mayi prabho kuru mukunda mande kṛpām || 7||
अहं कनककेतकीकुसुमगौर दुष्टः क्षितौन दोषलवदर्शिता विविधदोषपूर्णेऽपि ते ।अतः प्रवणया धिया कृपणवत्सल त्वां भजेशचीसुत मयि प्रभो कुरु मुकुन्द मन्दे कृपाम् ॥ ८॥
ahaṃ kanakaketakīkusumagaura duṣṭaḥ kṣitauna doṣalavadarśitā vividhadoṣapūrṇe'pi te |ataḥ pravaṇayā dhiyā kṛpaṇavatsala tvāṃ bhajeśacīsuta mayi prabho kuru mukunda mande kṛpām || 8||
इदं धरणिमण्डलोत्सव भवत्पदाङ्केषु येनिविष्टमनसो नराः परिपठन्ति पद्याष्टकम् ।शचीहृदयनन्दन प्रकटकीर्तिचन्द्र प्रभोनिजप्रणयनिर्भरं वितर देव तेभ्यः शुभम् ॥ ९॥
idaṃ dharaṇimaṇḍalotsava bhavatpadāṅkeṣu yeniviṣṭamanaso narāḥ paripaṭhanti padyāṣṭakam |śacīhṛdayanandana prakaṭakīrticandra prabhonijapraṇayanirbharaṃ vitara deva tebhyaḥ śubham || 9||
इति श्रीरूपगोस्वामिविरचितस्तवमालायां चैतन्याष्टकं तृतीयं सम्पूर्णम् ।श्रीकृष्णः परमानन्दो गोविन्दो नन्दनन्दनः ।तमालश्यामलरुचिः शिखण्डकृतशेखरः ॥ १॥
iti śrīrūpagosvāmiviracitastavamālāyāṃ caitanyāṣṭakaṃ tṛtīyaṃ sampūrṇam |śrīkṛṣṇaḥ paramānando govindo nandanandanaḥ |tamālaśyāmalaruciḥ śikhaṇḍakṛtaśekharaḥ || 1||
पीतकौशेयवसनो मधुरस्मितशोभितः ।कन्दर्पकोटिलावण्यो वृन्दारण्यमहोत्सवः ॥ २॥
pītakauśeyavasano madhurasmitaśobhitaḥ |kandarpakoṭilāvaṇyo vṛndāraṇyamahotsavaḥ || 2||
वैजयन्तीस्फुरद्वक्षाः कक्षात्तलगुडोत्तमः ।कुञ्जापितरतिर्गुञ्जापुञ्जमञ्जुलकण्ठकः ॥ ३॥
vaijayantīsphuradvakṣāḥ kakṣāttalaguḍottamaḥ |kuñjāpitaratirguñjāpuñjamañjulakaṇṭhakaḥ || 3||
कर्णिकाराढ्यकर्णश्रीधृतिस्वर्णाभवर्णकः ।मुरलीवादनपटुर्वल्लवीकुलवल्लभः ॥ ४॥
karṇikārāḍhyakarṇaśrīdhṛtisvarṇābhavarṇakaḥ |muralīvādanapaṭurvallavīkulavallabhaḥ || 4||
गान्धर्वाप्तिमहापर्वा राधाराधनपेशलः ।इति श्रीकृष्णचन्द्रस्य नाम विंशतिसंज्ञितम् ॥ ५॥
gāndharvāptimahāparvā rādhārādhanapeśalaḥ |iti śrīkṛṣṇacandrasya nāma viṃśatisaṃjñitam || 5||
आनन्दाख्यं महास्तोत्रं यः पठेच्छृणुयाच्च यः ।स परं सौख्यमासाद्य कृष्णप्रेमसमन्वितः ॥ ६॥
ānandākhyaṃ mahāstotraṃ yaḥ paṭhecchṛṇuyācca yaḥ |sa paraṃ saukhyamāsādya kṛṣṇapremasamanvitaḥ || 6||
सर्वलोकप्रियो भूत्वा सद्गुणावलिभूषितः ।व्रजराजकुमारस्य सन्निकर्षमवाप्नुयात् ॥ ७॥
sarvalokapriyo bhūtvā sadguṇāvalibhūṣitaḥ |vrajarājakumārasya sannikarṣamavāpnuyāt || 7||
इति श्रीरूपगोस्वामिविरचितस्तवमालायां श्रीमहानन्दाख्यस्तोत्रं समाप्तम् ।श्रीकृष्णस्य श्रीलीलामृतनामकदशनामस्तोत्रंराधिकाहृदयोन्मादिवंशीक्वाणमधुच्छटः ।राधापरिमलोद्गारगरिमाक्षिप्तमानसः ॥ १॥
iti śrīrūpagosvāmiviracitastavamālāyāṃ śrīmahānandākhyastotraṃ samāptam |śrīkṛṣṇasya śrīlīlāmṛtanāmakadaśanāmastotraṃrādhikāhṛdayonmādivaṃśīkvāṇamadhucchaṭaḥ |rādhāparimalodgāragarimākṣiptamānasaḥ || 1||
कम्रराधामनोमीनवडिशीकृतविभ्रमः ।प्रेमगर्बान्धगान्धर्वाकिलकिञ्चितरञ्जितः ॥ २॥
kamrarādhāmanomīnavaḍiśīkṛtavibhramaḥ |premagarbāndhagāndharvākilakiñcitarañjitaḥ || 2||
ललितावश्यधीराधामानाभासवशीकृतः ।राधावक्रोक्तिपीयूषमाधुर्यभरलम्पटः ॥ ३॥
lalitāvaśyadhīrādhāmānābhāsavaśīkṛtaḥ |rādhāvakroktipīyūṣamādhuryabharalampaṭaḥ || 3||
मुखेन्दुचन्द्रिकोद्गीर्णराधिकारागसागरः ।वृषभानुसुताकण्ठहारिहारहरिन्मणिः ॥ ४॥
mukhenducandrikodgīrṇarādhikārāgasāgaraḥ |vṛṣabhānusutākaṇṭhahārihāraharinmaṇiḥ || 4||
फुल्लराधाकमलिनीमुखाम्बुजमधुव्रतः ।राधिकाकुचकस्तूरीपत्रस्फुरदुरःस्थलः ॥ ५॥
phullarādhākamalinīmukhāmbujamadhuvrataḥ |rādhikākucakastūrīpatrasphuraduraḥsthalaḥ || 5||
इति गोकुलभूपालीसूनुलीलामनोहरम् ।यः पठेन्नामदशकं सोऽस्य वल्लभतां व्रजेत् ॥ ६॥
iti gokulabhūpālīsūnulīlāmanoharam |yaḥ paṭhennāmadaśakaṃ so'sya vallabhatāṃ vrajet || 6||
इति श्रीरूपगोस्वामिविरचितस्तवमालायां लीलामृतस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।श्रीप्रेमेन्दुसागरसंज्ञकश्रीकृष्णाष्टोत्तरशतनाममालिकाकलहान्तरितावृत्ता काचिद् वल्लवसुन्दरी ।विरहोत्तापखिन्नाङ्गी सखीं सोत्कण्ठमब्रवीत् ॥ १॥
iti śrīrūpagosvāmiviracitastavamālāyāṃ līlāmṛtastotraṃ sampūrṇam |śrīpremendusāgarasaṃjñakaśrīkṛṣṇāṣṭottaraśatanāmamālikākalahāntaritāvṛttā kācid vallavasundarī |virahottāpakhinnāṅgī sakhīṃ sotkaṇṭhamabravīt || 1||
हन्त गौरि स किं गन्ता पन्थानं मम नेत्रयोः ।श्रीकृष्णः करुणासिन्धुः कृष्णो गोकुलवल्लभः ॥ २॥
hanta gauri sa kiṃ gantā panthānaṃ mama netrayoḥ |śrīkṛṣṇaḥ karuṇāsindhuḥ kṛṣṇo gokulavallabhaḥ || 2||
गोविन्दः परमानन्दो नन्दमन्दिरमङ्गलम् ।यशोदाखनिमाणिक्यं गोपेन्द्राम्भोधिचन्द्रमाः ॥ ३॥
govindaḥ paramānando nandamandiramaṅgalam |yaśodākhanimāṇikyaṃ gopendrāmbhodhicandramāḥ || 3||
नवाम्भोधरसंरम्भविडम्बिरुचिडम्बरः ।क्षिप्तहाटकशौटीर्यपट्टपीताम्बरावृतः ॥ ४॥
navāmbhodharasaṃrambhaviḍambiruciḍambaraḥ |kṣiptahāṭakaśauṭīryapaṭṭapītāmbarāvṛtaḥ || 4||
कन्दर्परूपसन्दर्पहारिपादनखद्युतिः ।ध्वजाम्भोरुहदम्भोलि यवाङ्कुशलसत्पदः ॥ ५॥
kandarparūpasandarpahāripādanakhadyutiḥ |dhvajāmbhoruhadambholi yavāṅkuśalasatpadaḥ || 5||
पदपञ्जरसिञ्जानमञ्जुमञ्जीरखञ्जनः ।मसारसम्पुटाकारधारि जानुयुगोज्ज्वलः ॥ ६॥
padapañjarasiñjānamañjumañjīrakhañjanaḥ |masārasampuṭākāradhāri jānuyugojjvalaḥ || 6||
॥ इति स्तवमाला सङ्ग्रहः सम्पूर्णम् ॥
Recitation complete
- Meaning
- Grammar
Meanings, sources and related recitations appear here once you finish reading.
Questions
How many verses are in Garland Of Devotional Prayers Stavamala By Shri Rupadeva Gosvami?
Garland Of Devotional Prayers Stavamala By Shri Rupadeva Gosvami has 796 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.
Can I read Garland Of Devotional Prayers Stavamala By Shri Rupadeva Gosvami in Telugu, Kannada or Tamil?
Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.
Is there a PDF of Garland Of Devotional Prayers Stavamala By Shri Rupadeva Gosvami?
You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.
Who composed Garland Of Devotional Prayers Stavamala By Shri Rupadeva Gosvami?
rUpagosvAmin.
