श्रीकृष्णस्तोत्रम् (गर्गकृतं ब्रह्मवैवर्तपुराणान्तर्गतम् हे कृष्ण जगतां नाथ भक्तानां भयभञ्जन) Gargakritam Shri Krishna Stotram

गर्ग उवाच ।हे कृष्ण जगतां नाथ भक्तानां भयभञ्जन ।प्रसन्नो भव मामीश देहि दास्यं पदाम्बुजे ॥ १९३॥

garga uvāca |he kṛṣṇa jagatāṃ nātha bhaktānāṃ bhayabhañjana |prasanno bhava māmīśa dehi dāsyaṃ padāmbuje || 193||

त्वत्पित्रा मे धनं दत्तं तेन मे किं प्रयोजनम् ।देहि मे निश्चलां भक्तिं भक्तानामभयप्रद ॥ १९४॥

tvatpitrā me dhanaṃ dattaṃ tena me kiṃ prayojanam |dehi me niścalāṃ bhaktiṃ bhaktānāmabhayaprada || 194||

अणिमादिकसिद्धिषु योगेषु मुक्तिषु प्रभो ।ज्ञानतत्त्वेऽमरत्वे वा किञ्चिन्नास्ति स्पृहा मम ॥ १९५॥

aṇimādikasiddhiṣu yogeṣu muktiṣu prabho |jñānatattve'maratve vā kiñcinnāsti spṛhā mama || 195||

इन्द्रत्वे वा मनुत्वे वा स्वर्गलोकफले चिरम् ।नास्ति मे मनसो वाञ्छा त्वत्पादसेवनं विना ॥ १९६॥

indratve vā manutve vā svargalokaphale ciram |nāsti me manaso vāñchā tvatpādasevanaṃ vinā || 196||

सालोक्यं सार्ष्टिसारूप्ये सामीप्यैकत्वमीप्सितम् ।नाहं गृह्णामि ते ब्रह्मंस्त्वत्पादसेवनं विना ॥ १९७॥

sālokyaṃ sārṣṭisārūpye sāmīpyaikatvamīpsitam |nāhaṃ gṛhṇāmi te brahmaṃstvatpādasevanaṃ vinā || 197||

गोलोके वापि पाताले वासे नास्ति मनोरथः ।किन्तु ते चरणाम्भोजे सन्ततं स्मृतिरस्तु मे ॥ १९८॥

goloke vāpi pātāle vāse nāsti manorathaḥ |kintu te caraṇāmbhoje santataṃ smṛtirastu me || 198||

त्वन्मन्त्रं शङ्करात्प्राप्य कतिजन्मफलोदयात् ।सर्वज्ञोऽहं सर्वदर्शी सर्वत्र गतिरस्तु मे ॥ १९९॥

tvanmantraṃ śaṅkarātprāpya katijanmaphalodayāt |sarvajño'haṃ sarvadarśī sarvatra gatirastu me || 199||

कृपां कुरु कृपासिन्धो दीनबन्धो पदाम्बुजे ।रक्ष मामभयं दत्त्वा मृत्युर्मे किं करिष्यति ॥ २००॥

kṛpāṃ kuru kṛpāsindho dīnabandho padāmbuje |rakṣa māmabhayaṃ dattvā mṛtyurme kiṃ kariṣyati || 200||

सर्वेषामीश्वरः सर्वस्त्वत्पादाम्भोजसेवया ।मृत्युञ्जयोऽन्तकालश्च बभूव योगिनां गुरुः ॥ २०१॥

sarveṣāmīśvaraḥ sarvastvatpādāmbhojasevayā |mṛtyuñjayo'ntakālaśca babhūva yogināṃ guruḥ || 201||

ब्रह्मा विधाता जगतां त्वत्पादाम्भोजसेवया ।यस्यैकदिवसे ब्रह्मन्पतन्तीन्द्राश्चतुर्दश ॥ २०२॥

brahmā vidhātā jagatāṃ tvatpādāmbhojasevayā |yasyaikadivase brahmanpatantīndrāścaturdaśa || 202||

त्वत्पादसेवया धर्मः साक्षी च सर्वकर्मणाम् ।पाता च फलदाता च जित्वा कालं सुदुर्जयम् ॥ २०३॥

tvatpādasevayā dharmaḥ sākṣī ca sarvakarmaṇām |pātā ca phaladātā ca jitvā kālaṃ sudurjayam || 203||

सहस्रवदनः शेषो यत्पादाम्बुजसेवया ।धत्ते सिद्धार्थवद्विश्वं शिवः कण्ठे विषं यथा ॥ २०४॥

sahasravadanaḥ śeṣo yatpādāmbujasevayā |dhatte siddhārthavadviśvaṃ śivaḥ kaṇṭhe viṣaṃ yathā || 204||

सर्वसम्पद्विधात्री या देवीनां च परात्परा ।करोति सततं लक्ष्मीः केशैस्त्वत्पादमार्जनम् ॥ २०५॥

sarvasampadvidhātrī yā devīnāṃ ca parātparā |karoti satataṃ lakṣmīḥ keśaistvatpādamārjanam || 205||

प्रकृतिर्बीजरूपा सा सर्वेषां शक्तिरूपिणी ।स्मारंस्मारं त्वत्पदाब्जं बभूव तत्परावरा ॥ २०६॥

prakṛtirbījarūpā sā sarveṣāṃ śaktirūpiṇī |smāraṃsmāraṃ tvatpadābjaṃ babhūva tatparāvarā || 206||

पार्वती सर्वरूपा सा सर्वेषां बुद्धिरूपिणी ।त्वत्पादसेवया कान्तं ललाभ शिवमीश्वरम् ॥ २०७॥

pārvatī sarvarūpā sā sarveṣāṃ buddhirūpiṇī |tvatpādasevayā kāntaṃ lalābha śivamīśvaram || 207||

विद्याधिष्ठात्री देवी या ज्ञानमाता सरस्वती ।पूज्या बभूव सर्वेषां सम्पूज्य त्वत्पदाम्बुजम् ॥ २०८॥

vidyādhiṣṭhātrī devī yā jñānamātā sarasvatī |pūjyā babhūva sarveṣāṃ sampūjya tvatpadāmbujam || 208||

सावित्री वेदजननी पुनाति भुवनत्रयम् ।ब्रह्मणो ब्राह्मणानां च गतिस्त्वत्पादसेवया ॥ २०९॥

sāvitrī vedajananī punāti bhuvanatrayam |brahmaṇo brāhmaṇānāṃ ca gatistvatpādasevayā || 209||

क्षमा जगद्विभर्तुं च रत्नगर्भा वसुन्धरा ।प्रसूतिः सर्वसस्यानां त्वत्पादपद्मसेवया ॥ २१०॥

kṣamā jagadvibhartuṃ ca ratnagarbhā vasundharā |prasūtiḥ sarvasasyānāṃ tvatpādapadmasevayā || 210||

राधा ममांशसम्भूता तव तुल्या च तेजसा ।स्थित्वा वक्षसि ते पादं सेवतेऽन्यस्य का कथा ॥ २११॥

rādhā mamāṃśasambhūtā tava tulyā ca tejasā |sthitvā vakṣasi te pādaṃ sevate'nyasya kā kathā || 211||

यथा शर्वादयो देवा देव्यः पद्मादयो यथा ।सनाथं कुरु मामीश ईश्वरस्य समा कृपा ॥ २१२॥

yathā śarvādayo devā devyaḥ padmādayo yathā |sanāthaṃ kuru māmīśa īśvarasya samā kṛpā || 212||

न यास्यामि गृहं नाथ न गृह्णामि धनं तव ।कृत्वा मां रक्ष पादाब्जसेवायां सेवकं रतम् ॥ २१३॥

na yāsyāmi gṛhaṃ nātha na gṛhṇāmi dhanaṃ tava |kṛtvā māṃ rakṣa pādābjasevāyāṃ sevakaṃ ratam || 213||

इति स्तुत्वा साश्रुनेत्रः पपात चरणे हरेः ।रुरोद च भृशं भक्त्या पुलकाञ्चितविग्रहः ॥ २१४॥

iti stutvā sāśrunetraḥ papāta caraṇe hareḥ |ruroda ca bhṛśaṃ bhaktyā pulakāñcitavigrahaḥ || 214||

इति श्रीब्रह्मवैवर्तपुराणे श्रीकृष्णजन्मखण्डे पूर्वे त्रयोदशाध्यायान्तर्गतंगर्गकृतं श्रीकृष्णस्तोत्रं समाप्तम् ।ब्रह्मवैवर्तपुराण । श्रीकृष्णजन्म, पूर्वभाग । अध्याय १३/१९४२१४॥ब्रह्मवैवर्तपुराण । श्रीकृष्णजन्म, पूर्वभाग । अध्याय १३/१९४-२१४॥

iti śrībrahmavaivartapurāṇe śrīkṛṣṇajanmakhaṇḍe pūrve trayodaśādhyāyāntargataṃgargakṛtaṃ śrīkṛṣṇastotraṃ samāptam |brahmavaivartapurāṇa | śrīkṛṣṇajanma, pūrvabhāga | adhyāya 13/194214||brahmavaivartapurāṇa | śrīkṛṣṇajanma, pūrvabhāga | adhyāya 13/194-214||