गर्भगतकृष्णस्तुतिः Garbhagatakrishnastutih

(देवैः कृता)सत्यव्रतं सत्यपरं त्रिसत्यं सत्यस्य योनिं निहितं च सत्ये ।सत्यस्य सत्यमृतसत्यनेत्रं सत्यात्मकं त्वां शरणं प्रपन्नाः ॥ १॥

(devaiḥ kṛtā)satyavrataṃ satyaparaṃ trisatyaṃ satyasya yoniṃ nihitaṃ ca satye |satyasya satyamṛtasatyanetraṃ satyātmakaṃ tvāṃ śaraṇaṃ prapannāḥ || 1||

एकायनोऽसौ द्विफलस्त्रिमूलश्चतूरसः पञ्चविधःषडात्मा ।सप्तत्वगष्टविटपो नवाक्षो दशच्छदी द्विखगो ह्यादिवृक्षः ॥ २॥

ekāyano'sau dviphalastrimūlaścatūrasaḥ pañcavidhaḥṣaḍātmā |saptatvagaṣṭaviṭapo navākṣo daśacchadī dvikhago hyādivṛkṣaḥ || 2||

त्वमेक एवास्य सतः प्रसूतिस्त्वं सन्निधानं त्वमनुग्रहश्च ।त्वन्मायया संवृतचेतसस्त्वां पश्यन्ति नाना न विपश्चितो ये ॥ ३॥

tvameka evāsya sataḥ prasūtistvaṃ sannidhānaṃ tvamanugrahaśca |tvanmāyayā saṃvṛtacetasastvāṃ paśyanti nānā na vipaścito ye || 3||

बिभर्षि रूपाण्यवबोध आत्मा क्षेमाय लोकस्य चराचरस्य ।सत्त्वोपपन्नानि सुखावहानि सतामभद्राणि मुहुः खलानाम् ॥ ४॥

bibharṣi rūpāṇyavabodha ātmā kṣemāya lokasya carācarasya |sattvopapannāni sukhāvahāni satāmabhadrāṇi muhuḥ khalānām || 4||

त्वय्यम्बुजाक्षाखिलसत्त्वधाम्नि समाधिनाऽऽवेशितचेतसैके ।त्वत्पादपोतेन महत्कृतेन कुर्वन्ति गोवत्सपदं भवाब्धिम् ॥ ५॥

tvayyambujākṣākhilasattvadhāmni samādhinā''veśitacetasaike |tvatpādapotena mahatkṛtena kurvanti govatsapadaṃ bhavābdhim || 5||

स्वयं समुत्तीर्य सुदुस्तरं द्युमन् भवार्णवं भीममदभ्रसौहृदाः ।भवत्पदाम्भोरुहनावमत्र ते निधाय याताः सदनुग्रहो भवान् ॥ ६॥

svayaṃ samuttīrya sudustaraṃ dyuman bhavārṇavaṃ bhīmamadabhrasauhṛdāḥ |bhavatpadāmbhoruhanāvamatra te nidhāya yātāḥ sadanugraho bhavān || 6||

येऽन्येऽरविन्दाक्ष विमुक्तमानिनस्त्वय्यस्तभावादविशुद्धबुद्धयः ।आरुह्य कृच्छ्रेण परं पदं ततः पतन्त्यधोऽनादृतयुष्मदङ्घ्रयः ॥ ७॥

ye'nye'ravindākṣa vimuktamāninastvayyastabhāvādaviśuddhabuddhayaḥ |āruhya kṛcchreṇa paraṃ padaṃ tataḥ patantyadho'nādṛtayuṣmadaṅghrayaḥ || 7||

तथा न ते माधव तावकाः क्वचिद्भ्रश्यन्ति मार्गात्त्वयि बद्धसौहृदाः ।त्वयाऽभिगुप्ता विचरन्ति निर्भया विनायकानीकपमूर्धसु प्रभो ॥ ८॥

tathā na te mādhava tāvakāḥ kvacidbhraśyanti mārgāttvayi baddhasauhṛdāḥ |tvayā'bhiguptā vicaranti nirbhayā vināyakānīkapamūrdhasu prabho || 8||

सत्यं विशुद्धं श्रयते भवान् स्थितौ शरीरिणां श्रेय उपायनं वपुः ।वेदक्रियायोगतपःसमाधिभिस्तवार्हणं येन जनः समीहते ॥ ९॥

satyaṃ viśuddhaṃ śrayate bhavān sthitau śarīriṇāṃ śreya upāyanaṃ vapuḥ |vedakriyāyogatapaḥsamādhibhistavārhaṇaṃ yena janaḥ samīhate || 9||

सत्त्वं न चेद्धातरिदं निजं भवेद्विज्ञानमज्ञानभिदापमार्जनम् ।गुणप्रकाशैरनुमीयते भवान् प्रकाशते यस्य च येन वा गुणः ॥ १०॥

sattvaṃ na ceddhātaridaṃ nijaṃ bhavedvijñānamajñānabhidāpamārjanam |guṇaprakāśairanumīyate bhavān prakāśate yasya ca yena vā guṇaḥ || 10||

न नामरूपे गुणजन्मकर्मभिर्निरूपितव्ये तव तस्य साक्षिणः ।मनोवचोभ्यामनुमेयवर्त्मनो देव क्रियायां प्रतियन्त्यथापि हि ॥ ११॥

na nāmarūpe guṇajanmakarmabhirnirūpitavye tava tasya sākṣiṇaḥ |manovacobhyāmanumeyavartmano deva kriyāyāṃ pratiyantyathāpi hi || 11||

शृण्वन् गृणन् संस्मरयंश्च चिन्तयन्नामानि रूपाणि च मङ्गलानि ते ।क्रियासु यस्त्वच्चरणारविन्दयोराविष्टचेता न भवाय कल्पते ॥ १२॥

śṛṇvan gṛṇan saṃsmarayaṃśca cintayannāmāni rūpāṇi ca maṅgalāni te |kriyāsu yastvaccaraṇāravindayorāviṣṭacetā na bhavāya kalpate || 12||

दिष्ट्या हरेऽस्या भवतः पदो भुवो भारोऽपनीतस्तव जन्मनेशितुः ।दिष्ट्याङ्कितां त्वत्पदकैः सुशोभनैर्द्रक्ष्याम गां द्यां च तवानुकम्पताम् ॥न तेऽभवस्येश भवस्य कारणं विना विनोदं बत तर्कयामहे ।भवो निरोधः स्थितिरप्यविद्यया कृता यतस्त्वय्यभयाश्रयात्मनि ॥ १४॥

diṣṭyā hare'syā bhavataḥ pado bhuvo bhāro'panītastava janmaneśituḥ |diṣṭyāṅkitāṃ tvatpadakaiḥ suśobhanairdrakṣyāma gāṃ dyāṃ ca tavānukampatām ||na te'bhavasyeśa bhavasya kāraṇaṃ vinā vinodaṃ bata tarkayāmahe |bhavo nirodhaḥ sthitirapyavidyayā kṛtā yatastvayyabhayāśrayātmani || 14||

मत्स्याश्वकच्छपनृसिंहवराहहंसराजन्यविप्रविबुधेषु कृतावतारः ।त्वं पासि नस्त्रिभुवनं च यथाधुनेशभारं भुवो हर यदूत्तम वन्दनं ते ॥ १५॥

matsyāśvakacchapanṛsiṃhavarāhahaṃsarājanyavipravibudheṣu kṛtāvatāraḥ |tvaṃ pāsi nastribhuvanaṃ ca yathādhuneśabhāraṃ bhuvo hara yadūttama vandanaṃ te || 15||

दिष्टयाम्ब ते कुक्षिगतः परः पुमानंशेन साक्षाद्भगवान् भवाय नः ।मा भूद्भयं भोजपतेर्मुमूर्षोर्गोप्ता यदूनां भविता तवात्मजः ॥ १६॥

diṣṭayāmba te kukṣigataḥ paraḥ pumānaṃśena sākṣādbhagavān bhavāya naḥ |mā bhūdbhayaṃ bhojapatermumūrṣorgoptā yadūnāṃ bhavitā tavātmajaḥ || 16||

इति श्रीमद्भागवते दशमस्कन्धे द्वितीयाध्यायान्तर्गतादेवकृता गर्भगतकृष्णस्तुतिः समाप्ता ।

iti śrīmadbhāgavate daśamaskandhe dvitīyādhyāyāntargatādevakṛtā garbhagatakṛṣṇastutiḥ samāptā |