गुरुप्रार्थना Shriguruprarthana

आबाल्यात् किल संप्रदायविधुरे वैदेशिकेऽध्वन्यहंसम्भ्रम्याद्य विमूढधीः पुनरपि स्वाचारमार्गे रतः ।कृत्याकृत्यविवेकशून्यहृदयस्त्वत्पादमूलं श्रयेश्रीमन् लोकगुरो मदीयमनसः सौख्योपदेशं कुरु ॥ १॥

ābālyāt kila saṃpradāyavidhure vaideśike'dhvanyahaṃsambhramyādya vimūḍhadhīḥ punarapi svācāramārge rataḥ |kṛtyākṛtyavivekaśūnyahṛdayastvatpādamūlaṃ śrayeśrīman lokaguro madīyamanasaḥ saukhyopadeśaṃ kuru || 1||

आत्मानं यदि चेन्न वेत्सि सुकृतप्राप्ते नरत्वे सतिनूनं ते महती विनष्टिरिति हि ब्रूते श्रुतिः सत्यगीः ।आत्मावेदनमार्गबोधविधुरः कं वा शरण्यं भजेश्रीमन् लोकगुरो मदीयमनसः सौख्योपदेशं कुरु ॥ २॥

ātmānaṃ yadi cenna vetsi sukṛtaprāpte naratve satinūnaṃ te mahatī vinaṣṭiriti hi brūte śrutiḥ satyagīḥ |ātmāvedanamārgabodhavidhuraḥ kaṃ vā śaraṇyaṃ bhajeśrīman lokaguro madīyamanasaḥ saukhyopadeśaṃ kuru || 2||

कामक्रोधमदादिमूढहृदयाः प्रज्ञाविहीना अपित्वत्पादाम्बुजसेवनेन मनुजाः संसारपाथोनिधिम् ।तीर्त्वा यान्ति सुखेन सौख्यपदवीं ज्ञानैकसाध्यां यतःश्रीमन् लोकगुरो मदीयमनसः सौख्योपदेशं कुरु ॥ ३॥

kāmakrodhamadādimūḍhahṛdayāḥ prajñāvihīnā apitvatpādāmbujasevanena manujāḥ saṃsārapāthonidhim |tīrtvā yānti sukhena saukhyapadavīṃ jñānaikasādhyāṃ yataḥśrīman lokaguro madīyamanasaḥ saukhyopadeśaṃ kuru || 3||

रथ्यापङ्कगकीटवद्भ्रमवशाद्दुःखं सुखं जानतःकान्तापत्यमुखेक्षणेन कृतिनं चात्मानमाध्यायतःवैराग्यं किमुदेति शान्तमनसोऽप्याप्तुं सुदूरं ततः ।श्रीमन् लोकगुरो मदीयमनसः सौख्योपदेशं कुरु ॥भार्यायाः पतिरात्मजस्य जनको भ्रातुः समानोदरःपित्रोरस्मि तनूद्भवः प्रियसुहृद्बन्धुः प्रभुर्वान्यथा ।इत्येवं प्रविभाव्य मोहजलधौ मज्जामि देहात्मधीःश्रीमन् लोकगुरो मदीयमनसः सौख्योपदेशं कुरु ॥ ५॥

rathyāpaṅkagakīṭavadbhramavaśādduḥkhaṃ sukhaṃ jānataḥkāntāpatyamukhekṣaṇena kṛtinaṃ cātmānamādhyāyataḥvairāgyaṃ kimudeti śāntamanaso'pyāptuṃ sudūraṃ tataḥ |śrīman lokaguro madīyamanasaḥ saukhyopadeśaṃ kuru ||bhāryāyāḥ patirātmajasya janako bhrātuḥ samānodaraḥpitrorasmi tanūdbhavaḥ priyasuhṛdbandhuḥ prabhurvānyathā |ityevaṃ pravibhāvya mohajaladhau majjāmi dehātmadhīḥśrīman lokaguro madīyamanasaḥ saukhyopadeśaṃ kuru || 5||

सत्कर्माणि किमाचरेयमथवा किं देवताराधनामात्मानात्मविवेचनं किमु करोम्यात्मैकसंस्थां किमु ।इत्यालोचनसक्त एव जडधीः कालं नयामि प्रभोश्रीमन् लोकगुरो मदीयमनसः सौख्योपदेशं कुरु ॥ ६॥

satkarmāṇi kimācareyamathavā kiṃ devatārādhanāmātmānātmavivecanaṃ kimu karomyātmaikasaṃsthāṃ kimu |ityālocanasakta eva jaḍadhīḥ kālaṃ nayāmi prabhośrīman lokaguro madīyamanasaḥ saukhyopadeśaṃ kuru || 6||

किं वा स्वाश्रितपोषणाय विविधक्लेशान् सहेयानिशंकिं वा तैरभिकाङ्क्षितं प्रतिदिनं सम्पादयेयं धनम् ।किं ग्रन्थान् परिशीलयेयमिति मे कालो वृथा याप्यतेश्रीमन् लोकगुरो मदीयमनसः सौख्योपदेशं कुरु ॥ ७॥

kiṃ vā svāśritapoṣaṇāya vividhakleśān saheyāniśaṃkiṃ vā tairabhikāṅkṣitaṃ pratidinaṃ sampādayeyaṃ dhanam |kiṃ granthān pariśīlayeyamiti me kālo vṛthā yāpyateśrīman lokaguro madīyamanasaḥ saukhyopadeśaṃ kuru || 7||

संसाराम्बुधिवीचिभिर्बहुविधं सञ्चारुयमानस्य मेमायाकल्पितमेव सर्वमिति धीः श्रुत्योपदिष्टा मुहुः ।सद्युक्त्या च दृढीकृतापि बहुशो नोदेति यस्मात्प्रभोश्रीमन् लोकगुरो मदीयमनसः सौख्योपदेशं कुरु ॥ ८॥

saṃsārāmbudhivīcibhirbahuvidhaṃ sañcāruyamānasya memāyākalpitameva sarvamiti dhīḥ śrutyopadiṣṭā muhuḥ |sadyuktyā ca dṛḍhīkṛtāpi bahuśo nodeti yasmātprabhośrīman lokaguro madīyamanasaḥ saukhyopadeśaṃ kuru || 8||

यज्ज्ञानात् सुनिवर्तते भवसुखभ्रान्तिः सुरूढा क्षणात्यद्।ह्ध्यानात् किल दुःखजालमखिलं दूरीभवेदञ्जसा ।यल्लाभादपरं सुखं किमपि नो लब्धव्यमास्ते ततःश्रीमन् लोकगुरो मदीयमनसः सौख्योपदेशं कुरु ॥ ९॥

yajjñānāt sunivartate bhavasukhabhrāntiḥ surūḍhā kṣaṇātyad|hdhyānāt kila duḥkhajālamakhilaṃ dūrībhavedañjasā |yallābhādaparaṃ sukhaṃ kimapi no labdhavyamāste tataḥśrīman lokaguro madīyamanasaḥ saukhyopadeśaṃ kuru || 9||

सत्यभ्रान्तिमनित्यदृश्यजगति प्रातीतिकेऽनात्मनित्यक्त्वा सत्यचिदात्मके निजसुखे नन्दामि नित्यं यथा ।भूयः संसृतितापतत्पहृदयो न स्यां यथा च प्रभोश्रीमन् लोकगुरो मदीयमनसः सौख्योपदेशं कुरु ॥ १०॥

satyabhrāntimanityadṛśyajagati prātītike'nātmanityaktvā satyacidātmake nijasukhe nandāmi nityaṃ yathā |bhūyaḥ saṃsṛtitāpatatpahṛdayo na syāṃ yathā ca prabhośrīman lokaguro madīyamanasaḥ saukhyopadeśaṃ kuru || 10||

इति कृष्णस्वामीविरचिता श्रीगुरुप्रार्थना समाप्ता ।

iti kṛṣṇasvāmīviracitā śrīguruprārthanā samāptā |