देवीमहिम्नस्तोत्रम् अथवा दुर्गामहिम्नस्तोत्रम् Devi Mahimna Stotram
devīmahimnastotram athavā durgāmahimnastotram
Devi Mahimna Stotram (देवीमहिम्नस्तोत्रम् अथवा दुर्गामहिम्नस्तोत्रम्): a stotra to Durgā. 35 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.
- Stotra
- Stotra
- Durgā
- Stotra
देवीमहिम्नस्तोत्रम् अथवा दुर्गामहिम्नस्तोत्रम्
1 / 35
चन्द्रचूड उवाचत्वमन्तस्त्वं पश्चात्त्वमसि पुरतस्त्वं च परतस्त्वमूर्ध्वं त्वं चाधस्त्वमसि खलुलोकान्तर चरी ।त्वमिन्द्रस्त्वं चन्द्रस्त्वमसि निगमानामुपनिषत्तवाहं दासोऽस्मि त्रिपुरहररामे कुरु कृपाम् ॥ १॥
candracūḍa uvācatvamantastvaṃ paścāttvamasi puratastvaṃ ca paratastvamūrdhvaṃ tvaṃ cādhastvamasi khalulokāntara carī |tvamindrastvaṃ candrastvamasi nigamānāmupaniṣattavāhaṃ dāso'smi tripurahararāme kuru kṛpām || 1||
इयान् कालः सृष्टेः प्रभृति बहुकष्टेन गमितोविना यत्त्वत्सेवां करुणरसकल्लोलिनि शिवे ।तदेतद्दौर्भाग्यं विषयतृष्णाख्यरिपुणाहतः शुद्धानन्दं स्पृशिमि तव सिद्धेश्वरि पदम् ॥ २॥
iyān kālaḥ sṛṣṭeḥ prabhṛti bahukaṣṭena gamitovinā yattvatsevāṃ karuṇarasakallolini śive |tadetaddaurbhāgyaṃ viṣayatṛṣṇākhyaripuṇāhataḥ śuddhānandaṃ spṛśimi tava siddheśvari padam || 2||
सुधाधारावृष्टेस्तव जननि दृष्टेर्विषयतांवयं यामो दामोदर भगिनि भाग्येन फलितम् ।इदानीं भूतानां ध्रुवमुपरि भूताः परमुदान वाञ्छामो मोक्षं विपिन पथि कक्षं जरदिव ॥ ३॥
sudhādhārāvṛṣṭestava janani dṛṣṭerviṣayatāṃvayaṃ yāmo dāmodara bhagini bhāgyena phalitam |idānīṃ bhūtānāṃ dhruvamupari bhūtāḥ paramudāna vāñchāmo mokṣaṃ vipina pathi kakṣaṃ jaradiva || 3||
जपादौ नो सक्ता हरगृहिणि भक्ताः करुणयाभवत्या होमत्या कति कति न भावेन गमिताः ।चिदानन्दाकारं भवजलधिपारं निजपदंन ते मातुर्गर्भे जननि तव गर्भे यदि गताः ॥ ४॥
japādau no saktā haragṛhiṇi bhaktāḥ karuṇayābhavatyā homatyā kati kati na bhāvena gamitāḥ |cidānandākāraṃ bhavajaladhipāraṃ nijapadaṃna te māturgarbhe janani tava garbhe yadi gatāḥ || 4||
चिदेवेदं सर्वं श्रुतिरिति भवत्याः स्तुतिकथाप्रियं भात्यस्तीति त्रिविधमपि रूपं तव शिवे ।अणुर्दीर्घं ह्रस्वं महदजरमन्तादिरहितंत्वमेव ब्रह्मासि त्वदपरमुदारं न गिरिजे ॥ ५॥
cidevedaṃ sarvaṃ śrutiriti bhavatyāḥ stutikathāpriyaṃ bhātyastīti trividhamapi rūpaṃ tava śive |aṇurdīrghaṃ hrasvaṃ mahadajaramantādirahitaṃtvameva brahmāsi tvadaparamudāraṃ na girije || 5||
त्वयाऽन्तर्यामिन्या भगवति वशिन्याऽऽदिसहितेविधीयन्ते भावा मनसि जगतामित्युपनिषत् ।अहं कर्तेत्यन्तर्विशतु मम बुद्धिः कथमुमेसुबुद्धिस्त्वद्भक्तो न भवति कुबुद्धिः क्वचिदपि ॥ ६॥
tvayā'ntaryāminyā bhagavati vaśinyā''disahitevidhīyante bhāvā manasi jagatāmityupaniṣat |ahaṃ kartetyantarviśatu mama buddhiḥ kathamumesubuddhistvadbhakto na bhavati kubuddhiḥ kvacidapi || 6||
न मन्त्रं तन्त्रं वा किमपि खलु विद्मो गिरिसुतेक्व यामः किं कुर्मस्तव चरणसेवा न रचिता ।अये मातः प्रातः प्रभृति दिवसास्तावधि वयंकुबुध्याऽहङ्कार्यी शिव शिव न यामो निज वयः ॥ ७॥
na mantraṃ tantraṃ vā kimapi khalu vidmo girisutekva yāmaḥ kiṃ kurmastava caraṇasevā na racitā |aye mātaḥ prātaḥ prabhṛti divasāstāvadhi vayaṃkubudhyā'haṅkāryī śiva śiva na yāmo nija vayaḥ || 7||
इहामुष्मिँल्लोके ह्यपि न विषये प्रेमकरवेन मे वैरी कश्चिद्भगवति भवानि त्रिभुवने ।गुणान्नामाधारं निगम गणसारं तव पदंमनो वारं वारं जपति च विनोदं च भजते ॥ ८॥
ihāmuṣmim̐lloke hyapi na viṣaye premakaravena me vairī kaścidbhagavati bhavāni tribhuvane |guṇānnāmādhāraṃ nigama gaṇasāraṃ tava padaṃmano vāraṃ vāraṃ japati ca vinodaṃ ca bhajate || 8||
महामाये काये मम भवति यादृक्खलु मनोमनस्ते सङ्ख्याने न हि तादृक्कथमुमे ।त्वमेवान्तर्मातर्निगमयसि बुद्धिं त्रिजगतांन जाने श्रीजानेरपि न विदितस्तेऽत्र महिमा ॥ ९॥
mahāmāye kāye mama bhavati yādṛkkhalu manomanaste saṅkhyāne na hi tādṛkkathamume |tvamevāntarmātarnigamayasi buddhiṃ trijagatāṃna jāne śrījānerapi na viditaste'tra mahimā || 9||
अमीषां वर्णानां क्रतुकरणसम्पूर्णवयसांनिकाम्यं काव्यानामुरसि समुदायं प्रकटितम् ।स्तनौ मेरू मत्वा स्थगितममृतोपाख्यमुभयंदयाधाराधारं मम जननि हारं तव भजे ॥ १०॥
amīṣāṃ varṇānāṃ kratukaraṇasampūrṇavayasāṃnikāmyaṃ kāvyānāmurasi samudāyaṃ prakaṭitam |stanau merū matvā sthagitamamṛtopākhyamubhayaṃdayādhārādhāraṃ mama janani hāraṃ tava bhaje || 10||
स्तनद्वन्द्वं स्कन्दद्विपमुखमुखे यत्स्नुतमुखंकदाचिन्मे मातर्वितरतु मुखे स्तन्यकणिकाम् ।अनेनायं धन्यो जगदुपरि मान्योऽपि भवतांकुपुत्रे सत्पुत्रे न हि भवति मातुर्विषमता ॥ ११॥
stanadvandvaṃ skandadvipamukhamukhe yatsnutamukhaṃkadācinme mātarvitaratu mukhe stanyakaṇikām |anenāyaṃ dhanyo jagadupari mānyo'pi bhavatāṃkuputre satputre na hi bhavati māturviṣamatā || 11||
जगन्मूलं शूलं ह्यनुभवति कूलं कथमिदंद्विधाकुर्वे सर्वेश्वरि मम तु गर्वेण फलितम् ।पदद्वन्द्वं द्वन्द्वं व्यतिकरहरं द्वन्द्वसुखदंगुणा रामे रामे कलय हृदि कामेश्वरि सदा ॥ १२॥
jaganmūlaṃ śūlaṃ hyanubhavati kūlaṃ kathamidaṃdvidhākurve sarveśvari mama tu garveṇa phalitam |padadvandvaṃ dvandvaṃ vyatikaraharaṃ dvandvasukhadaṃguṇā rāme rāme kalaya hṛdi kāmeśvari sadā || 12||
अहोरात्रं गात्रं समजनि न पात्रं मम मुदाधनायत्तं चित्तं तृणमपि तु निश्चित्तमभवत् ।इदानीमानीता कथमपि भवानी हृदि मयास्थितं मन्ये धन्ये पथि कथमधन्येह मुचितः ॥ १३॥
ahorātraṃ gātraṃ samajani na pātraṃ mama mudādhanāyattaṃ cittaṃ tṛṇamapi tu niścittamabhavat |idānīmānītā kathamapi bhavānī hṛdi mayāsthitaṃ manye dhanye pathi kathamadhanyeha mucitaḥ || 13||
निराकारामारादधि हृदयमाराधितवतामया मायातीता सितसकलकायापहतये ।अहं कोऽहं सोऽहं मतिरिति विमोहं हतवतिकृताहन्तानन्तामुपनयति सन्तानकवति ॥ १४॥
nirākārāmārādadhi hṛdayamārādhitavatāmayā māyātītā sitasakalakāyāpahataye |ahaṃ ko'haṃ so'haṃ matiriti vimohaṃ hatavatikṛtāhantānantāmupanayati santānakavati || 14||
त्वदङ्घ्रेरुद्द्योतादरुणकिरणश्रेणिगमनात्समुद्भूता ये ये जगति जयिनः शोणमणयः ।त एते सर्वेषां शिरसि विदुषां भान्ति भुवनेत्वदीयादन्यः को भवति जनवन्द्योऽद्य गिरिजे ॥ १५॥
tvadaṅghreruddyotādaruṇakiraṇaśreṇigamanātsamudbhūtā ye ye jagati jayinaḥ śoṇamaṇayaḥ |ta ete sarveṣāṃ śirasi viduṣāṃ bhānti bhuvanetvadīyādanyaḥ ko bhavati janavandyo'dya girije || 15||
अकार्षीत्सोऽमर्षी भुवनमपरं गाधितनयःशशा पान्यो लक्ष्मीमपिबदपरो ह्यर्णवमिति ।सपर्यामाहात्म्यं तव जननि तादात्म्यफलदंकियद्वक्ष्ये यक्षेश्वरकिरणदत्तं भगवति ॥ १६॥
akārṣītso'marṣī bhuvanamaparaṃ gādhitanayaḥśaśā pānyo lakṣmīmapibadaparo hyarṇavamiti |saparyāmāhātmyaṃ tava janani tādātmyaphaladaṃkiyadvakṣye yakṣeśvarakiraṇadattaṃ bhagavati || 16||
अमी देवाः सेवां विदधति यतो मञ्चकतयाशिवोऽप्यच्छच्छायारचितरुचिर प्रच्छदतया ।कृतार्थीकर्तुं मां परमशिव वामाङ्कनिलयापरब्रह्मस्फूर्तिस्तव जयति मूर्तिः सकरुणा ॥ १७॥
amī devāḥ sevāṃ vidadhati yato mañcakatayāśivo'pyacchacchāyāracitarucira pracchadatayā |kṛtārthīkartuṃ māṃ paramaśiva vāmāṅkanilayāparabrahmasphūrtistava jayati mūrtiḥ sakaruṇā || 17||
समुद्धर्तुं भक्तान् प्रभवति विहर्तुं जगदिदंगतिं वायोर्बद्ध्वा विनिमयति रूपं च नियमात् ।यदृच्छा यस्येच्छा न च भजन विच्छेद भयतोनमस्ते भक्ताय ध्रुवभजनसक्ताय गिरिजे ॥ १८॥
samuddhartuṃ bhaktān prabhavati vihartuṃ jagadidaṃgatiṃ vāyorbaddhvā vinimayati rūpaṃ ca niyamāt |yadṛcchā yasyecchā na ca bhajana viccheda bhayatonamaste bhaktāya dhruvabhajanasaktāya girije || 18||
उमा माया माता कमलनयना कृष्णभगिनीभवानी दुर्गाऽम्बा मतिरमरलक्ष्मीति तरला ।महाविद्या देवी प्रकृतिरजजायेति जपतांभवन्ति श्रीविद्ये तव जननि नामानि निधयः ॥ १९॥
umā māyā mātā kamalanayanā kṛṣṇabhaginībhavānī durgā'mbā matiramaralakṣmīti taralā |mahāvidyā devī prakṛtirajajāyeti japatāṃbhavanti śrīvidye tava janani nāmāni nidhayaḥ || 19||
दिशां पाला बाला हरहरिसरोजासनमुखास्त्वया दुर्गे सर्वे कति कति न भक्ता अधिकृताः ।स्वयं रक्ता भक्तावहमधिकृतो नाधिमगमंसुखे वा दुःखे वा मम समतया यान्तु दिवसाः ॥ २०॥
diśāṃ pālā bālā haraharisarojāsanamukhāstvayā durge sarve kati kati na bhaktā adhikṛtāḥ |svayaṃ raktā bhaktāvahamadhikṛto nādhimagamaṃsukhe vā duḥkhe vā mama samatayā yāntu divasāḥ || 20||
भवत्या भक्तानां यदि किमपि कश्चिद्विधिकृतेपुरो वा पश्चाद्वा कपटदुरितेर्षापरवशः ।जनश्चेत्संन्यासादपि जपति नारायणपदंततोऽप्येनं देवी नयनपथवीथीं गमयति ॥ २१॥
bhavatyā bhaktānāṃ yadi kimapi kaścidvidhikṛtepuro vā paścādvā kapaṭaduriterṣāparavaśaḥ |janaścetsaṃnyāsādapi japati nārāyaṇapadaṃtato'pyenaṃ devī nayanapathavīthīṃ gamayati || 21||
क्रिया व कर्ता वा करणमपि वा कर्म यदि वाप्रणीयन्ते चेष्टा जगति पुरुषैर्भावकलुषैः ।समर्प्य स्वात्मानं तव तु पदयोरिन्द्रपदवीमिदं वा तद्विष्णोर्गणयति न भक्तोऽयमचलः ॥ २२॥
kriyā va kartā vā karaṇamapi vā karma yadi vāpraṇīyante ceṣṭā jagati puruṣairbhāvakaluṣaiḥ |samarpya svātmānaṃ tava tu padayorindrapadavīmidaṃ vā tadviṣṇorgaṇayati na bhakto'yamacalaḥ || 22||
स्वयं माया कार्याद्युदयकरणे कौतुकवतीशिवादीनां सर्गस्थितिविलयकर्माणि बिभृषे ।अयं भक्तो नाम्नां भगवति शुभः स्यात्तव यदाभवान्या भक्तानामशुभमपरं तेऽपि न कृतम् ॥ २३॥
svayaṃ māyā kāryādyudayakaraṇe kautukavatīśivādīnāṃ sargasthitivilayakarmāṇi bibhṛṣe |ayaṃ bhakto nāmnāṃ bhagavati śubhaḥ syāttava yadābhavānyā bhaktānāmaśubhamaparaṃ te'pi na kṛtam || 23||
धरित्री ह्यम्भोधिस्त्वमपि दहनस्त्वं च पवनस्त्वमाकाशस्त्वं च ग्रसति पुरुषस्तेन सहितम् ।ग्रसन्ती ब्रह्माण्डं प्रकृतिरपि दासी पशुपतेर्यदासीत्संहारे जननि तव संहारमहिमा ॥ २४॥
dharitrī hyambhodhistvamapi dahanastvaṃ ca pavanastvamākāśastvaṃ ca grasati puruṣastena sahitam |grasantī brahmāṇḍaṃ prakṛtirapi dāsī paśupateryadāsītsaṃhāre janani tava saṃhāramahimā || 24||
स्फुरत्तारा माल्यं ग्रहनिवहनीराजनविधिर्हविर्धूमो धूपो मलयपवमानः परिमलः ।इदं ते नैवेद्यं विविध रसवेद्यं खलु सुखंसपर्या मर्यादा ध्रुवमियमुमे ब्रह्मनिलये ॥ २५॥
sphurattārā mālyaṃ grahanivahanīrājanavidhirhavirdhūmo dhūpo malayapavamānaḥ parimalaḥ |idaṃ te naivedyaṃ vividha rasavedyaṃ khalu sukhaṃsaparyā maryādā dhruvamiyamume brahmanilaye || 25||
नवाधारा सृष्टिः स्फुटितनवधाशब्दरचनानवानां खेटानामुपरि नवधाऽप्यर्चितपदे ।नवानां सङ्ख्यानां प्रकृतिरगराजन्यतनयेनवद्वीपी देवी त्वमसि नवचक्रेश्वरि शिवे ॥ २६॥
navādhārā sṛṣṭiḥ sphuṭitanavadhāśabdaracanānavānāṃ kheṭānāmupari navadhā'pyarcitapade |navānāṃ saṅkhyānāṃ prakṛtiragarājanyatanayenavadvīpī devī tvamasi navacakreśvari śive || 26||
यदाऽकृष्याकृष्यातपति भवदम्बा क्व नु गताबलात्कारादारादिति यमभटे नाम विधया ।तदैवैनं दीनं स्पृशति वदने प्रश्रयवतीविधूयाम्बा धूर्तं गुहमपि धयन्तं भगवती ॥ २७॥
yadā'kṛṣyākṛṣyātapati bhavadambā kva nu gatābalātkārādārāditi yamabhaṭe nāma vidhayā |tadaivainaṃ dīnaṃ spṛśati vadane praśrayavatīvidhūyāmbā dhūrtaṃ guhamapi dhayantaṃ bhagavatī || 27||
हविर्धाने गीतं श्रुतिशिरसि निर्धारितमितंशिवस्यार्धाङ्गस्थं परममहदद्धा मम मनः ।यदाऽऽचक्षाणस्ते चरणतललाक्षासजलैर्मुखं प्रक्षाल्यायं गणयति न लक्षाणि कृतिनाम् ॥ २८॥
havirdhāne gītaṃ śrutiśirasi nirdhāritamitaṃśivasyārdhāṅgasthaṃ paramamahadaddhā mama manaḥ |yadā''cakṣāṇaste caraṇatalalākṣāsajalairmukhaṃ prakṣālyāyaṃ gaṇayati na lakṣāṇi kṛtinām || 28||
गुरूणां सर्वेषामयमुपरि विद्यागुरुरभून्मनूनां सर्वेषामयमुपरि जातो भुवमनुः ।कलानां सर्वासामियमुपरि लक्ष्मीः परकलामहिम्नां सर्वेषामयमुपरि जागर्ति महिमा ॥ २९॥
gurūṇāṃ sarveṣāmayamupari vidyāgururabhūnmanūnāṃ sarveṣāmayamupari jāto bhuvamanuḥ |kalānāṃ sarvāsāmiyamupari lakṣmīḥ parakalāmahimnāṃ sarveṣāmayamupari jāgarti mahimā || 29||
यदाऽऽलापादापादितविविधविद्यापरिणतिःकरे कृत्वा मोक्षं व्यवहरति लोकं प्रभुतया ।प्रणादेवाशाये प्रभवति दुरापे च पुरुषस्तदेतन्माहात्म्यं विरलजनसारम्यं तव शिवे ॥ ३०॥
yadā''lāpādāpāditavividhavidyāpariṇatiḥkare kṛtvā mokṣaṃ vyavaharati lokaṃ prabhutayā |praṇādevāśāye prabhavati durāpe ca puruṣastadetanmāhātmyaṃ viralajanasāramyaṃ tava śive || 30||
याभिः शङ्कर कालकृत्यदहनज्वालासमुत्सारणंयाभिः शुम्भनिशुम्भदर्पदलनं याभिर्जगन्मोहनम् ।याभिभैरवभीमरूपदलनं सद्यः कृतं मेऽन्वहंदारिद्यं दलयन्तु तास्तव दृशो दुर्गे दयामेदुराः ॥ ३१॥
yābhiḥ śaṅkara kālakṛtyadahanajvālāsamutsāraṇaṃyābhiḥ śumbhaniśumbhadarpadalanaṃ yābhirjaganmohanam |yābhibhairavabhīmarūpadalanaṃ sadyaḥ kṛtaṃ me'nvahaṃdāridyaṃ dalayantu tāstava dṛśo durge dayāmedurāḥ || 31||
याभिर्दुर्गतया कुशासनपुनःस्वाराज्यदानं कृतंयाभिर्भारतसंसदि द्रुपदजा लज्जा जवाद्रक्षिता ।याभिः कृष्णगृहीतहस्तकमलैस्त्राणं कृतं मेऽन्वहंदारिद्यं दलयन्तु तास्तव दृशो दुर्गे दयामेदुराः ॥ ३२॥
yābhirdurgatayā kuśāsanapunaḥsvārājyadānaṃ kṛtaṃyābhirbhāratasaṃsadi drupadajā lajjā javādrakṣitā |yābhiḥ kṛṣṇagṛhītahastakamalaistrāṇaṃ kṛtaṃ me'nvahaṃdāridyaṃ dalayantu tāstava dṛśo durge dayāmedurāḥ || 32||
याभिर्विष्णुकृते कृतं कुरुकुलप्रध्वंसनं सङ्गरेप्राद्युम्नेर्हृदि मुद्गरस्य कुसुमस्रग्याभिराकल्पिता ।कंसाद्याभिरपि व्यधायि वसुधा गोपालगोपायनंदारिद्यं दलयन्तु तास्तव दृशो दुर्गे दयामेदुराः ॥ ३३॥
yābhirviṣṇukṛte kṛtaṃ kurukulapradhvaṃsanaṃ saṅgareprādyumnerhṛdi mudgarasya kusumasragyābhirākalpitā |kaṃsādyābhirapi vyadhāyi vasudhā gopālagopāyanaṃdāridyaṃ dalayantu tāstava dṛśo durge dayāmedurāḥ || 33||
याभिः स्थावरजङ्गमं कृतमिदं याभिः सदा पालितंयाभिर्भासितमाक्रमेण च पुनर्याभिः सदा संहृतम् ।याभिर्दुःखमहाम्भसो भवमहासिन्धोर्न के तारितादारिद्यं दलयन्तु तास्तव दृशो दुर्गे दयामेदुराः ॥ ३४॥
yābhiḥ sthāvarajaṅgamaṃ kṛtamidaṃ yābhiḥ sadā pālitaṃyābhirbhāsitamākrameṇa ca punaryābhiḥ sadā saṃhṛtam |yābhirduḥkhamahāmbhaso bhavamahāsindhorna ke tāritādāridyaṃ dalayantu tāstava dṛśo durge dayāmedurāḥ || 34||
॥ इति देवी महिम्नस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥
|| iti devī mahimnastotraṃ sampūrṇam ||
॥ इति देवीमहिम्नस्तोत्रम् अथवा दुर्गामहिम्नस्तोत्रम् सम्पूर्णम् ॥
Recitation complete
- Meaning
- Grammar
Meanings, sources and related recitations appear here once you finish reading.
Questions
How many verses are in Devi Mahimna Stotram?
Devi Mahimna Stotram has 35 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.
Can I read Devi Mahimna Stotram in Telugu, Kannada or Tamil?
Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.
Is there a PDF of Devi Mahimna Stotram?
You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.
