दत्तात्रेयगीता अथवा दत्तगीता २ Shri Dattatreyagita Or Dattagita From Mudgalapurana

॥ श्रीगणेशाय नमः ॥कश्यप उवाच ।एकदा माघमासे तु मकरस्थे दिवाकरे ।तीर्थानि देवविप्राद्याः प्रयागं जग्मुरादरात् ॥ १॥

|| śrīgaṇeśāya namaḥ ||kaśyapa uvāca |ekadā māghamāse tu makarasthe divākare |tīrthāni devaviprādyāḥ prayāgaṃ jagmurādarāt || 1||

सर्वे संहृष्टभावस्था माघस्नानपरायणाः ।ओङ्कारगणनाथं ते पुपूजुर्भक्तिसंयुताः ॥ २॥

sarve saṃhṛṣṭabhāvasthā māghasnānaparāyaṇāḥ |oṅkāragaṇanāthaṃ te pupūjurbhaktisaṃyutāḥ || 2||

ततः शूलभृतं पूज्य तत्रस्थं माधवं प्रिये ।त्रिवेणीं भावसंयुक्ताः कथां चक्रुः पुरातनीम् ॥ ३॥

tataḥ śūlabhṛtaṃ pūjya tatrasthaṃ mādhavaṃ priye |triveṇīṃ bhāvasaṃyuktāḥ kathāṃ cakruḥ purātanīm || 3||

भ्रमंस्तत्राऽऽजगामैव दत्तो योगीन्द्रसत्तमः ।अवधूतस्य मार्गस्य प्रकाशक उदाहृतः ॥ ४॥

bhramaṃstatrā''jagāmaiva datto yogīndrasattamaḥ |avadhūtasya mārgasya prakāśaka udāhṛtaḥ || 4||

गाणेशं ब्रह्मपं ब्रह्म परं सर्वार्थदायकम् ।ओङ्कारगणनाथं स प्रणम्य स्तोत्रमारभत् ॥ ५॥

gāṇeśaṃ brahmapaṃ brahma paraṃ sarvārthadāyakam |oṅkāragaṇanāthaṃ sa praṇamya stotramārabhat || 5||

तत् दृष्ट्वा परमाश्चर्यमाययुस्तं शिवादयः ।योगिनः कश्यपाद्याश्चाऽन्ये देवादयादरात् ॥ ६॥

tat dṛṣṭvā paramāścaryamāyayustaṃ śivādayaḥ |yoginaḥ kaśyapādyāścā'nye devādayādarāt || 6||

तं प्रणम्य स्थिताः सर्वे योगीन्द्रं ब्रह्म तत्परम् ।गणेशभजने सक्तं दृष्ट्वा पप्रच्छुरादरात् ॥ ७॥

taṃ praṇamya sthitāḥ sarve yogīndraṃ brahma tatparam |gaṇeśabhajane saktaṃ dṛṣṭvā papracchurādarāt || 7||

शिवादय ऊचुः ।भगवन् सर्वतत्त्वज्ञ ब्रह्मभूतपरायण ।साक्षाद्ब्रह्मशरीरस्त्वं समागतो यदृच्छया ॥ ८॥

śivādaya ūcuḥ |bhagavan sarvatattvajña brahmabhūtaparāyaṇa |sākṣādbrahmaśarīrastvaṃ samāgato yadṛcchayā || 8||

अवधूतस्य मार्गस्य प्रकाशार्थं विशेषतः ।देहधारी भवान्नाथ पावनाय शरीरिणाम् ॥ ९॥

avadhūtasya mārgasya prakāśārthaṃ viśeṣataḥ |dehadhārī bhavānnātha pāvanāya śarīriṇām || 9||

तव दर्शनमात्रेण कृतकृत्या वयं प्रभो ।जाताः कुलयुताः स्वामिन् बोधयस्व मुनीन् सुरान् ॥ १०॥

tava darśanamātreṇa kṛtakṛtyā vayaṃ prabho |jātāḥ kulayutāḥ svāmin bodhayasva munīn surān || 10||

एवं विनयसंयुक्तैः स्तुतः पृष्टो महामुनिः ।जगाद तान् महाभागान् हर्षेण महताऽऽवृतः ॥ ११॥

evaṃ vinayasaṃyuktaiḥ stutaḥ pṛṣṭo mahāmuniḥ |jagāda tān mahābhāgān harṣeṇa mahatā''vṛtaḥ || 11||

दत्तात्रेय उवाच ।ब्रह्मविष्णुशिवाद्याश्चाङ्गिराद्या मुनयोऽमलाः ।शेषाद्या नागराजाश्च शृणुध्वं मे वचो हितम् ॥ १२॥

dattātreya uvāca |brahmaviṣṇuśivādyāścāṅgirādyā munayo'malāḥ |śeṣādyā nāgarājāśca śṛṇudhvaṃ me vaco hitam || 12||

ब्रह्मेदं सर्वमाभाति तं भजध्वं हिताय वः ।समर्था ब्रह्मभूताश्च भविष्यथ न संशयः ॥ १३॥

brahmedaṃ sarvamābhāti taṃ bhajadhvaṃ hitāya vaḥ |samarthā brahmabhūtāśca bhaviṣyatha na saṃśayaḥ || 13||

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा पुनः सर्वे जगुर्वचः ।हर्षेण योगिवन्द्यं तं कृत्वा करपुटं प्रिये ॥ १४॥

tasya tadvacanaṃ śrutvā punaḥ sarve jagurvacaḥ |harṣeṇa yogivandyaṃ taṃ kṛtvā karapuṭaṃ priye || 14||

शिवाद्या ऊचुः ।ब्रह्मणि ब्रह्मभूतस्त्वं गणेशं भजसे कथम् ।नामरूपधरं देवमोङ्काराकृतिधारकम् ॥ १५॥

śivādyā ūcuḥ |brahmaṇi brahmabhūtastvaṃ gaṇeśaṃ bhajase katham |nāmarūpadharaṃ devamoṅkārākṛtidhārakam || 15||

अस्माकं कुलदेवोऽयं त्रिगुणात्मशरीरिणाम् ।मूलभूतो न सन्देहो योगिनां कथमञ्जसा ॥ १६॥

asmākaṃ kuladevo'yaṃ triguṇātmaśarīriṇām |mūlabhūto na sandeho yogināṃ kathamañjasā || 16||

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा स्मयमानो महायशाः ।दत्तो जगाद हर्षेण ज्ञानदानार्थमादरात् ॥ १७॥

teṣāṃ tadvacanaṃ śrutvā smayamāno mahāyaśāḥ |datto jagāda harṣeṇa jñānadānārthamādarāt || 17||

दत्त उवाच ।गणेशो ब्रह्मणां नाथो वेदेषु परिकीर्तितः ।ब्रह्म नानाविधं तद्वत् कथितं मायया युतम् ॥ १८॥

datta uvāca |gaṇeśo brahmaṇāṃ nātho vedeṣu parikīrtitaḥ |brahma nānāvidhaṃ tadvat kathitaṃ māyayā yutam || 18||

अन्नं ब्रह्मेति देवेशा मुनयः शृणुत प्रियाः ।तत्रान्नमयरूपा तु माया मोहकरी बभौ ॥ १९॥

annaṃ brahmeti deveśā munayaḥ śṛṇuta priyāḥ |tatrānnamayarūpā tu māyā mohakarī babhau || 19||

प्राणो ब्रह्मेति तत्रैव प्राणाकारविमोहिनी ।माया मनोमयी तद्वन् मनो ब्रह्मणि संस्थिता ॥ २०॥

prāṇo brahmeti tatraiva prāṇākāravimohinī |māyā manomayī tadvan mano brahmaṇi saṃsthitā || 20||

विज्ञानं ब्रह्म तत्रेयं माया विज्ञानरूपिणी ।आनन्दं ब्रह्म यत् प्रोक्तं युतमानन्दमायया ॥ २१॥

vijñānaṃ brahma tatreyaṃ māyā vijñānarūpiṇī |ānandaṃ brahma yat proktaṃ yutamānandamāyayā || 21||

चैतन्यं ब्रह्म यत् प्रोक्तं माया चेतनरूपिणी ।बिन्दुब्रह्मेति तत्रैव माया बिन्दुमयी बभौ ॥ २२॥

caitanyaṃ brahma yat proktaṃ māyā cetanarūpiṇī |bindubrahmeti tatraiva māyā bindumayī babhau || 22||

सोऽहं ब्रह्मेति यत्रेयं माया सोऽहं प्रकाशिनी ।बोधो ब्रह्मेति बोधाख्या माया तत्र विमोहिनी ॥ २३॥

so'haṃ brahmeti yatreyaṃ māyā so'haṃ prakāśinī |bodho brahmeti bodhākhyā māyā tatra vimohinī || 23||

विदेहं ब्रह्म यत् प्रोक्तं माया वै देहरूपिणी ।तया तत्र महादेवा भ्रमन्ति ब्रह्ममानिनः ॥ २४॥

videhaṃ brahma yat proktaṃ māyā vai deharūpiṇī |tayā tatra mahādevā bhramanti brahmamāninaḥ || 24||

कर्म ब्रह्मेति कर्माख्या माया तत्र विमोहिनी ।ज्ञानं ब्रह्मेति तद्वत्तु ज्ञानमायायुतं बभौ ॥ २५॥

karma brahmeti karmākhyā māyā tatra vimohinī |jñānaṃ brahmeti tadvattu jñānamāyāyutaṃ babhau || 25||

समं ब्रह्मेति तत्रैव माया समस्वरूपिणी ।सहजं ब्रह्म यत् प्रोक्तं सहजाख्यविकारदम् ॥ २६॥

samaṃ brahmeti tatraiva māyā samasvarūpiṇī |sahajaṃ brahma yat proktaṃ sahajākhyavikāradam || 26||

असद्ब्रह्मेति यत् प्रोक्तं तत्रासन्मायया युतम् ।सद्ब्रह्मेति सदाकारमायायुक्तं प्रकीर्तितम् ॥ २७॥

asadbrahmeti yat proktaṃ tatrāsanmāyayā yutam |sadbrahmeti sadākāramāyāyuktaṃ prakīrtitam || 27||

सदसन्मयभावाख्यं ब्रह्म प्रोक्तं मुनीश्वराः ।उभयात्मविकारेण ज्ञातव्यं संयुतं सदा ॥ २८॥

sadasanmayabhāvākhyaṃ brahma proktaṃ munīśvarāḥ |ubhayātmavikāreṇa jñātavyaṃ saṃyutaṃ sadā || 28||

अव्यक्तं ब्रह्म यत् प्रोक्तं युतमव्यक्तमायया ।स्वसंवेद्यं परं ब्रह्म युतं स्वानन्दमायया ॥ २९॥

avyaktaṃ brahma yat proktaṃ yutamavyaktamāyayā |svasaṃvedyaṃ paraṃ brahma yutaṃ svānandamāyayā || 29||

आत्माद्वयैकसर्वाख्याद्याः शब्दाः परिकीर्तिताः ।महावाक्यादिभिस्ते तु तत्तन्मायाप्रकाशकाः ॥ ३०॥

ātmādvayaikasarvākhyādyāḥ śabdāḥ parikīrtitāḥ |mahāvākyādibhiste tu tattanmāyāprakāśakāḥ || 30||

शिवविष्णुमुखाः शब्दा ब्रह्मवाच्याः प्रकीर्तिताः ।तत्तद्विकारसंयुक्तान् जानीत देवसत्तमाः ॥ ३१॥

śivaviṣṇumukhāḥ śabdā brahmavācyāḥ prakīrtitāḥ |tattadvikārasaṃyuktān jānīta devasattamāḥ || 31||

पृथ्वी जलादितत्त्वानि ब्रह्मणां वाचकानि तु ।तत्तद्विकारयुक्तानि जानीत देवसत्तमाः ॥ ३२॥

pṛthvī jalāditattvāni brahmaṇāṃ vācakāni tu |tattadvikārayuktāni jānīta devasattamāḥ || 32||

एवं नानाविधान्येव ब्रह्माणि कथितानि च ।वेदादिषु समस्तानि मायामोहयुतानि तु ॥ ३३॥

evaṃ nānāvidhānyeva brahmāṇi kathitāni ca |vedādiṣu samastāni māyāmohayutāni tu || 33||

तेषां स्वामिस्वरूपेण तिष्ठति ब्रह्मणस्पतिः ।ब्रह्मणां पातृभावाच्च पालयितृत्वकारणात् ॥ ३४॥

teṣāṃ svāmisvarūpeṇa tiṣṭhati brahmaṇaspatiḥ |brahmaṇāṃ pātṛbhāvācca pālayitṛtvakāraṇāt || 34||

स एवायं गणाध्यक्षो वेदेषु कथितोऽभवत् ।ब्रह्मभूयमयः साक्षात्तं भजामि द्विजोत्तमाः ॥ ३५॥

sa evāyaṃ gaṇādhyakṣo vedeṣu kathito'bhavat |brahmabhūyamayaḥ sākṣāttaṃ bhajāmi dvijottamāḥ || 35||

उत्पत्तिनाशहीनं यद् गजाख्यं ब्रह्म चक्षते ।साङ्ख्यं शिरो गणेशस्य गजानन इति स्मृतः ॥ ३६॥

utpattināśahīnaṃ yad gajākhyaṃ brahma cakṣate |sāṅkhyaṃ śiro gaṇeśasya gajānana iti smṛtaḥ || 36||

भूमिसाधनभावेन भवेत् ब्रह्मणि तन्मयः ।देहस्तस्य च योगाख्यो नानाभूमिप्रधारणात् ॥ ३७॥

bhūmisādhanabhāvena bhavet brahmaṇi tanmayaḥ |dehastasya ca yogākhyo nānābhūmipradhāraṇāt || 37||

तयोर्योगे गणेशानो देहधारी बभूव ह ।साङ्ख्ये योगमयः साक्षात् पूर्णशान्तिप्रदायकः ॥ ३८॥

tayoryoge gaṇeśāno dehadhārī babhūva ha |sāṅkhye yogamayaḥ sākṣāt pūrṇaśāntipradāyakaḥ || 38||

संयोगेऽयं गकाराख्यो ह्ययोगे णमयः स्मृतः ।तयोरीशो गणेशानो नामाऽयं वेदवादतः ॥ ३९॥

saṃyoge'yaṃ gakārākhyo hyayoge ṇamayaḥ smṛtaḥ |tayorīśo gaṇeśāno nāmā'yaṃ vedavādataḥ || 39||

पञ्चचित्तमयी बुद्धिर्दक्षिणाङ्गं बभूव ह ।पञ्चभ्रान्तिकरी सिद्धिर्वामाङ्गं तस्य सर्वदा ॥ ४०॥

pañcacittamayī buddhirdakṣiṇāṅgaṃ babhūva ha |pañcabhrāntikarī siddhirvāmāṅgaṃ tasya sarvadā || 40||

तयोः स्वामी गणाध्यक्षो मायाभ्यामत्र खेलति ।चित्ते चिन्तामणिः साक्षात् प्रकाशकारकस्तयोः ॥ ४१॥

tayoḥ svāmī gaṇādhyakṣo māyābhyāmatra khelati |citte cintāmaṇiḥ sākṣāt prakāśakārakastayoḥ || 41||

समोहं चित्तमुत्सृज्य योगीन्द्रो जायते नरः ।तं भजामि विशेषेण चित्तचालनकारकम् ॥ ४२॥

samohaṃ cittamutsṛjya yogīndro jāyate naraḥ |taṃ bhajāmi viśeṣeṇa cittacālanakārakam || 42||

कृतानि सिद्धिबुद्धिभ्यां ब्रह्माणि सकलानि वै ।तानि त्यक्त्वा कथं ब्रह्म लभ्यते मानवैः परम् ॥ ४३॥

kṛtāni siddhibuddhibhyāṃ brahmāṇi sakalāni vai |tāni tyaktvā kathaṃ brahma labhyate mānavaiḥ param || 43||

अतोऽयं देहभृद्भूत्वा भक्तमार्गप्रदायकः ।सुलभत्वाय देवेशा परो जानीत संस्थितः ॥ ४४॥

ato'yaṃ dehabhṛdbhūtvā bhaktamārgapradāyakaḥ |sulabhatvāya deveśā paro jānīta saṃsthitaḥ || 44||

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वसिष्ठस्तमुवाच ह ।संशयस्य विनाशार्थं सर्वैः सम्प्रेरितो वचः ॥ ४५॥

tasya tadvacanaṃ śrutvā vasiṣṭhastamuvāca ha |saṃśayasya vināśārthaṃ sarvaiḥ samprerito vacaḥ || 45||

वसिष्ठ उवाच ।ब्रह्म ब्रह्मैव वेदेषु कथितं सर्वसम्मतम् ।ब्रह्मणस्पतिरेकोऽयं पतिस्तत्र कथं मुने ॥ ४६॥

vasiṣṭha uvāca |brahma brahmaiva vedeṣu kathitaṃ sarvasammatam |brahmaṇaspatireko'yaṃ patistatra kathaṃ mune || 46||

पतिरूपा महामाया गणेशे संस्थिताऽभवत् ।यथाऽन्नादिविकारस्थं ब्रह्म तद्वदयं मतः ॥ ४७॥

patirūpā mahāmāyā gaṇeśe saṃsthitā'bhavat |yathā'nnādivikārasthaṃ brahma tadvadayaṃ mataḥ || 47||

वसिष्ठस्य वचः श्रुत्वा दत्तो हर्षसमन्वितः ।जगाद तं विशेषज्ञं योगीन्द्रः परमार्थवित् ॥ ४८॥

vasiṣṭhasya vacaḥ śrutvā datto harṣasamanvitaḥ |jagāda taṃ viśeṣajñaṃ yogīndraḥ paramārthavit || 48||

अन्नप्राणादियुक्तानि ब्रह्माणि रचितानि तु ।गणेशेन महायोगिंस्तेनायं पतिरुच्यते ॥ ४९॥

annaprāṇādiyuktāni brahmāṇi racitāni tu |gaṇeśena mahāyogiṃstenāyaṃ patirucyate || 49||

ब्रह्मभिः कथितश्चायं पतिस्तेषां न संशयः ।स्वयं ब्रह्मैव तन्नाशे तथाऽपि पातृभावतः ॥ ५०॥

brahmabhiḥ kathitaścāyaṃ patisteṣāṃ na saṃśayaḥ |svayaṃ brahmaiva tannāśe tathā'pi pātṛbhāvataḥ || 50||

अन्नप्राणादिकान्येव विकारान् सन्त्यजन्ति च ।ब्रह्माणि ब्रह्मभूतानि भविष्यन्त्यस्य सेवनात् ॥ ५१॥

annaprāṇādikānyeva vikārān santyajanti ca |brahmāṇi brahmabhūtāni bhaviṣyantyasya sevanāt || 51||

ब्रह्माणि ब्रह्मणि यदि चेद्गतानि महामुने ।पतिः केषां गणेशानः कथ्यते कैर्वदाशु मे ॥ ५२॥

brahmāṇi brahmaṇi yadi cedgatāni mahāmune |patiḥ keṣāṃ gaṇeśānaḥ kathyate kairvadāśu me || 52||

अतो मायाविकारेण हीनोऽयं गणनायकः ।ब्रह्मैवोपास्यभावात्तु पतित्वं कथनात्मकम् ॥ ५३॥

ato māyāvikāreṇa hīno'yaṃ gaṇanāyakaḥ |brahmaivopāsyabhāvāttu patitvaṃ kathanātmakam || 53||

इति तस्य वचः श्रुत्वा पुनस्तं नारदोऽब्रवीत् ।योगीन्द्रं भावबोधार्थमवधूतमकल्मषम् ॥ ५४॥

iti tasya vacaḥ śrutvā punastaṃ nārado'bravīt |yogīndraṃ bhāvabodhārthamavadhūtamakalmaṣam || 54||

नारद उवाच ।गणेशे त्वं महायोगिंस्तदाकारो न संशयः ।अहं दत्तोऽयमेकश्च गणेशः कुत्र वर्तते ॥ ५५॥

nārada uvāca |gaṇeśe tvaṃ mahāyogiṃstadākāro na saṃśayaḥ |ahaṃ datto'yamekaśca gaṇeśaḥ kutra vartate || 55||

न भिन्नश्चेन् महाभाग भजसे कं पुरः स्थितम् ।इमं मे संशयं छिन्धि सर्वज्ञोऽसि महामते ॥ ५६॥

na bhinnaścen mahābhāga bhajase kaṃ puraḥ sthitam |imaṃ me saṃśayaṃ chindhi sarvajño'si mahāmate || 56||

दत्त उवाच ।देहोऽयं नरतुल्यो मे करोति कर्म नित्यदा ।शुभाशुभं विशेषेण नामरूपविकारतः ॥ ५७॥

datta uvāca |deho'yaṃ naratulyo me karoti karma nityadā |śubhāśubhaṃ viśeṣeṇa nāmarūpavikārataḥ || 57||

ब्रह्म सर्वत्र विप्रेश तन्मयं नात्र संशयः ।सत्ता न्यूनाधिका भाति विचारय विचक्षण ॥ ५८॥

brahma sarvatra vipreśa tanmayaṃ nātra saṃśayaḥ |sattā nyūnādhikā bhāti vicāraya vicakṣaṇa || 58||

ब्रह्मणस्पतिशब्दाख्या सत्ता गणपतौ स्थिता ।नान्यत्र शम्भुविष्ण्वादि भावेषु पश्य मानद ॥ ५९॥

brahmaṇaspatiśabdākhyā sattā gaṇapatau sthitā |nānyatra śambhuviṣṇvādi bhāveṣu paśya mānada || 59||

अतः प्रत्यक्षचित्तस्थं ब्रह्म विघ्नेशवाचकम् ।दृष्ट्वा तन्न भजेत् कोऽपि ब्रह्मभूयपरः कथम् ॥ ६०॥

ataḥ pratyakṣacittasthaṃ brahma vighneśavācakam |dṛṣṭvā tanna bhajet ko'pi brahmabhūyaparaḥ katham || 60||

अतो देहधरोऽहं तु ब्रह्माकारो गणेश्वरः ।तं भजामि विशेषेण देहचेष्टापरायणः ॥ ६१॥

ato dehadharo'haṃ tu brahmākāro gaṇeśvaraḥ |taṃ bhajāmi viśeṣeṇa dehaceṣṭāparāyaṇaḥ || 61||

देहः क्रियात्मकः प्रोक्तश्चित्तं चिन्तनकारकम् ।स्वभावेन यथाऽन्यद्वै करोति चिन्तनादिकम् ॥ ६२॥

dehaḥ kriyātmakaḥ proktaścittaṃ cintanakārakam |svabhāvena yathā'nyadvai karoti cintanādikam || 62||

तथा गणेश्वरं मेऽत्र देहश्चित्तं भजेत् ध्रुवम् ।तयोः प्रकाशकं ब्रह्म कथं भजेद्गजाननम् ॥ ६३॥

tathā gaṇeśvaraṃ me'tra dehaścittaṃ bhajet dhruvam |tayoḥ prakāśakaṃ brahma kathaṃ bhajedgajānanam || 63||

ब्रह्म ब्रह्मैव सञ्जातं तदाकारं मदीयकम् ।देहश्चित्तं भजेत्तं वै स्वप्रकाशकरं सदा ॥ ६४॥

brahma brahmaiva sañjātaṃ tadākāraṃ madīyakam |dehaścittaṃ bhajettaṃ vai svaprakāśakaraṃ sadā || 64||

अनेन योगमार्गेण भजामि गणनायकम् ।न भिन्नोऽहं गणेशानात् कं पृच्छसि विचारय ॥ ६५॥

anena yogamārgeṇa bhajāmi gaṇanāyakam |na bhinno'haṃ gaṇeśānāt kaṃ pṛcchasi vicāraya || 65||

यथा करोमि नित्यं तु भक्षणादिकमादरात् ।तथा गणेश्वरं तात भजामि भक्तिसंयुतः ॥ ६६॥

yathā karomi nityaṃ tu bhakṣaṇādikamādarāt |tathā gaṇeśvaraṃ tāta bhajāmi bhaktisaṃyutaḥ || 66||

नाऽहं भोक्ता स्वदेहस्थस्तथा मां विद्धि देहगम् ।न भक्तं गणराजस्य देहधर्मः प्रवर्तते ॥ ६७॥

nā'haṃ bhoktā svadehasthastathā māṃ viddhi dehagam |na bhaktaṃ gaṇarājasya dehadharmaḥ pravartate || 67||

ब्रह्मणि ब्रह्मभूतो यो न भजेद्गणनायकम् ।तथाऽपि देहचित्तेऽन्यत् करिष्यतः स्वभावतः ॥ ६८॥

brahmaṇi brahmabhūto yo na bhajedgaṇanāyakam |tathā'pi dehacitte'nyat kariṣyataḥ svabhāvataḥ || 68||

न मुख्यो ब्रह्मभूतेषु योगिषु भक्त उच्यते ।श्रेष्ठस्तस्माद्गणेशानं भजामि हर्षसंयुतः ॥ ६९॥

na mukhyo brahmabhūteṣu yogiṣu bhakta ucyate |śreṣṭhastasmādgaṇeśānaṃ bhajāmi harṣasaṃyutaḥ || 69||

अनायासेन चित्तस्थं देहस्थं ब्रह्म प्राप्य यः ।दृष्ट्वा तं न भजेत् सोऽपि ब्रह्मघ्नः परिकीर्तितः ॥ ७०॥

anāyāsena cittasthaṃ dehasthaṃ brahma prāpya yaḥ |dṛṣṭvā taṃ na bhajet so'pi brahmaghnaḥ parikīrtitaḥ || 70||

गणेशं मूर्तिगं दृष्ट्वा योगेशं शान्तिदायकम् ।कस्य योगिजनस्यात्र प्रीतिः सद्यो न जायते ॥ ७१॥

gaṇeśaṃ mūrtigaṃ dṛṣṭvā yogeśaṃ śāntidāyakam |kasya yogijanasyātra prītiḥ sadyo na jāyate || 71||

इति तस्य वचः श्रुत्वा हर्षयुक्ताः शिवादयः ।नारदाद्याः प्रणेमुस्तं विस्मितास्तस्य चेष्टितैः ॥ ७२॥

iti tasya vacaḥ śrutvā harṣayuktāḥ śivādayaḥ |nāradādyāḥ praṇemustaṃ vismitāstasya ceṣṭitaiḥ || 72||

जगुस्तं हर्षसंयुक्ता वयं संशयवर्जिताः ।कृतास्त्वया महाभाग एकमार्गपरायणाः ॥ ७३॥

jagustaṃ harṣasaṃyuktā vayaṃ saṃśayavarjitāḥ |kṛtāstvayā mahābhāga ekamārgaparāyaṇāḥ || 73||

नानामतविभेदेन भ्रान्तियुक्ता भ्रमन्ति तु ।त्यक्त्वा गणेश्वरं पूर्णं सर्वपूज्यं महामुने ॥ ७४॥

nānāmatavibhedena bhrāntiyuktā bhramanti tu |tyaktvā gaṇeśvaraṃ pūrṇaṃ sarvapūjyaṃ mahāmune || 74||

भ्रान्तिनाशार्थमत्यन्तं भवान् विघ्नेश्वरेण च ।निर्मितो योगमार्गज्ञः सर्वशान्तिप्रदायकः ॥ ७५॥

bhrāntināśārthamatyantaṃ bhavān vighneśvareṇa ca |nirmito yogamārgajñaḥ sarvaśāntipradāyakaḥ || 75||

एवं तैः संस्तुतो दत्तः प्रहस्य प्रययौ ततः ।शिवादयो वसिष्ठाद्याः स्वालयं प्रययुः प्रिये ॥ ७६॥

evaṃ taiḥ saṃstuto dattaḥ prahasya prayayau tataḥ |śivādayo vasiṣṭhādyāḥ svālayaṃ prayayuḥ priye || 76||

सर्वसारां समाख्यातां गीतां दत्तमुखाच्च्युताम् ।पठनाच्छ्रवणान्नृभ्यः शान्तिदां सर्वसिद्धिदाम् ॥ ७७॥

sarvasārāṃ samākhyātāṃ gītāṃ dattamukhāccyutām |paṭhanācchravaṇānnṛbhyaḥ śāntidāṃ sarvasiddhidām || 77||

कश्यपस्य वचः श्रुत्वा हर्षिता तं प्रणम्य सा ।जगाद भावगम्भीरा दितिर्विघ्नेश्वरे रता ॥ ७८॥

kaśyapasya vacaḥ śrutvā harṣitā taṃ praṇamya sā |jagāda bhāvagambhīrā ditirvighneśvare ratā || 78||

॥ ॐ तत्सदिति श्रीमदान्त्ये पुराणोपनिषदि श्रीमन्मौद्गले महापुराणेसप्तमे खण्डे विघ्नराजचरिते दत्तगीतावर्णनं नाम त्रयोदशोऽध्यायः ॥ ७\।१३

|| oṃ tatsaditi śrīmadāntye purāṇopaniṣadi śrīmanmaudgale mahāpurāṇesaptame khaṇḍe vighnarājacarite dattagītāvarṇanaṃ nāma trayodaśo'dhyāyaḥ || 7\|13